م
آنچه در حال نابودی است، زیرساختهای سلطۀ استکبار در جهان است جهنم ایران یا جهنم نظام سلطه؟ چرا آیندۀ ایران و جبهۀ مقاومت روشنتر از گذشته است؟ سیدعلی سیدان(بخش دوم)در این میان دو پرسش و نگرانی وجود دارد: یک، آیا جامعۀ ایران میتواند این فرایند دشوار را تحمل کند و آیا در میانۀ جنگ، ایران دچار شورش و هرجومرج نمیشود؟ دو، سرنوشت ایرانی که زیرساختهایش خراب شده چیست و آیا میتوانیم آنها را بازسازی کنیم؟
مردمی که در خیابان هستند، زیرساخت اجتماعی نیرومند ایران استدر پاسخ به پرسش اول باید گفت جامعۀ ایران زیرساختهای اجتماعی بسیار نیرومندی دارد که در شرایط کنونی فقط بخشی از آن ذیل مفهوم «بعثت مردم» به خیابان آمده است. ایران صاحب یک گروه پیشران دهها میلیونی است که شمهای از آن را در تجمعات گستردۀ شبانه در سراسر ایران مشاهده میکنیم. این جماعت هم در تأمین امنیت و هم در یاریگری اجتماعی فعال خواهد شد و کهنالگوی فتوت و جوانمردی را عینی خواهند کرد. این الگو بر بستر مسجد، بسیج، محله، مدرسه، موکب، هیئت و... به جریان خواهد افتاد. ایرانیان، خاطرۀ سفر اربعین را تبدیل به زیست روزمره خواهند کرد. پیش از این متفکران اصیل انقلاب با رها از مفهوم «تمدن اربعین» یا «اربعین تمدنساز» سخن گفته بودند. حالا میتوانیم درک کنیم که این سخن لاف و گزاف نبود. اگرچه روشنفکران ایرانی با بدگمانی نسبت به جامعۀ ایران و نادیدهگرفتن نیروی پیشران جامعه، از عهدۀ درک این ذخیرۀ تمدنی ناتوان بودهاند.
زیرساختها برگشتپذیر است، اما سلطهای که درحال فروپاشیست نه!در پاسخ به پرسش دوم باید گفت اگر مقصود از بازسازی آن چیزی است که روشنفکران تحت عنوان «توسعه» مطرح میکنند، این مقوله نهفقط ناممکن بلکه مُهمل و بیمعنا شده است. «توسعه» نسخۀ نظام سلطه برای کشورهای پاییندستی به منظور وابستگی بیشتر بود. اتوپیای توسعه، گلخانهای موقت بود که چند دهه به زور پترودلار فرآوری شده بود. با فروپاشی و تغییر نظم جهانی، مفاهیم و کلمات هم منقلب خواهند شد. لکن اگر منظور از بازسازی همان الگوی آبادانی و پیشرفت درونزا و بومی است، این فرایند پس از دگرگونی نظم جهانی سرعت خواهد گرفت و زندگی جدیدی خواهد ساخت. پس از این مقاومت، معنایی جدید متولد میشود و افقی تازه فراروی ما گشوده خواهد شد. ساختن زیرساختهای حیاتی، حتی اگر چندین سال طول بکشد، ممکن و در دسترس است. خصوصاً با شکستن انحصار فناوری و سرمایه در جهان و کأنلمیکن شدن چیزی به نام «تحریم». ما پس از مقاومت و پیروزی در جنگ با ابرقدرت جهانی و تزلزل و تغییر نظم دنیا، کشوری زخمخورده اما قوی و مقتدر خواهیم بود که با تثبیت نقشمان در جهان، میتوانیم همکاریها و ائتلافهای گستردهتری را با کشورها آغاز کنیم. زیرساختهای مادی برگشتپذیر است؛ آنچه برگشتپذیر نیست، نظمی است که اکنون در حال فروپاشی است. این نظم دیر یا زود فرومیریزد و ایران اسلامی که سهم بیشتری در فروپاشی این نظم دارد، از غنائم آن بهرههای فراوانی خواهد برد.
باطن جهنمی که ما را از آن میترسانند، بهشت است؛ اگرچه با رنج بسیار به آن دست خواهیم یافت. این رنج به برکت نصرت الهی و نصرت مؤمنان به یکدیگر تحملپذیر است و صحنههای شیرینی را رقم خواهد زد. لکن جهنم حقیقی برای مستکبران سلطهجوست که پس از این جنگ، سلطه و انحصارشان نابود میشود؛ بإذنالله.
#سوره_فتح
@Sourehmagazine۱۲:۳۹