۱۴:۰۸
۱۴:۰۸
۱۴:۰۸
ابراهیم حسن بیگی داستان نویس برجسته انقلاب و نویسنده ۱۴۰ عنوان کتاب در حوزههای مختلف دین، انقلاب و کودک و نوجوان است که برخی از آثار وی به زبانهای انگلیسی، عربی، ترکی استانبولی، ترکمنی، ازبکی و اسپانیایی ترجمه شده است؛ وی در نشستی که به همت حوزه هنری استان گلستان برگزار شد، برخی از تجربه های خود را در زمینه داستان نویسی بومی تشریح کرد، که در این پست به مرور برخی سخنان وی پرداخته ایم.
برای مطالعه کامل این مطلب به سایت سوره سیمرغ مراجعه کنید.
عضویت در صفحه اختصاصی #سوره_سیمرغ (درباره هنر و روایت بومی انقلاب اسلامی):
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۱۷:۲۳
۱۷:۲۳
۱۷:۲۳
۱۷:۲۳
دربارهی مفهوم «اصالت شرقی ژاپنی» در انیمههای ژاپنی باید گفت تهاجم فرهنگی غربی به ژاپن چیزی از این بوم باقی نگذاشته است. فرهنگ غرب، ریشههای یکی از عمیقترین هویتهای تمدنی را مرحلهبهمرحله نشانه رفته؛ سپس آن را از بستر طبیعیاش بیرون آورده، اکنون آن را در گلدانی تزیینی نگه میدارد و حتی شاخ و برگش را نیز به سلیقهی خود هرس میکند. مانگا و انیمه، امروزه نماد ژاپن است؛ اما نه نمادی از معنای ژاپنی اصیل؛ بلکه بدلی نامرغوب و ارزان که در بساط دورهگردان عامهپسند پیدا میشود، اما چنان پرزرقوبرق است که هر بینندهای آن را «سوغات آن دیار» تصور میکند و خواهان آن است.
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
۱۱:۱۸
یکی از تفاوتهای انقلاب اسلامی با انقلابهای عصر جدید، از فرانسه تا شوروی و انقلابهای آسیایی، به مفهوم «بومی» برمیگردد. تفکر مدرن بهطور کلی و تفکر چپ بهطور خاص رویکردی ضد ملی و ضد بومی دارند. این موضوع در ماهیت انقلابها هم خودشان را نشان میدهند. همه انقلابها یک دعوت فراگیر و جهانی دارند. بومگرایی نیز یکی از تفاوتهای اصلی انقلاب اسلامی است. هنر چپ با نگاه مدرنیستی خود در هنر نخبهگرایانه به عامه مردم و زندگی سنتی و روستایی، پشت میکند. هنر انقلابی به این معنا، ضد سنت است؛ درحالیکه انقلاب اسلامی ارجاعی به سنت داشت. البته ورود این حس و حال مدرنیستی به انقلاب و این نقد سنت و بهچالشکشیدن آن بسیار خوب بود. اما هنر انقلاب مدرن شوری دارد که میخواهد گذشته را منهدم کند؛ درحالیکه انقلاب اسلامی در عین داشتن طرحی برای آینده، نقطه ارجاعی داشت به سنت و گذشته. انقلاب نمیماند، اگر سنت را نقد نمیکرد. انقلاب و هنر انقلاب اسلامی منتقد سنت است؛ اما گسیخته از سنت نیست. تفکرات سوسیالیستی دعوت به گسیختگی رادیکال از سنت میکردند؛ درحالیکه امام تلاش میکردند بین رجوع به سنت و نقد سنت، راه میانه را پیدا کنند. پس انقلاب اسلامی در عین نقد سنت، به سنت رجوع هم میکند؛ درحالیکه انقلابهای چپ اساساً به نحو رادیکالی با سنت در تعارض نقادانه هستند.رویکرد انقلاب اسلامی توقف در سنت نیست. انقلاب یعنی آینده و عبور از وضع از موجود. از طرفی، نادیدهگرفتن سنت در ذات انقلاب اسلامی نیست. در هنر هم همین اتفاق میافتد. محمدرضا لطفی از موسیقی ردیفی ما که موسیقی بزم قاجاری است، آثاری تولید کرد که توانست با موسیقی انقلابی همپوشانی پیدا کند. در هنر نقاشی هم نقاشان از طریق نقاشی قهوهخانهای که اوج شکوفاییاش در دوره پهلوی بود، کارهای انقلابی بسیار هنرمندانهای تولید کردند. استاد چلیپا و استاد حسن اسماعیلزاده از نقاشان بزرگ قهوهخانهایاند.
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۱۱:۱۳
با گفتگویی از گلستان جعفریان نویسنده کتاب "پاییز آمد" منتشر شد
فصلنامه سوره سیمرغ، شماره ۷ و ۸، پاییز و زمستان ۱۴۰۳
برای دریافت این شماره میتوانید با خرید شماره نوزدهم و بیستم #ماهنامه_سوره از دکه یا به صورت مجازی، فصلنامه سوره سیمرغ را به عنوان ضمیمه دریافت نمایید.
#خرید مجازی سوره و سوره سیمرغ، از صفحات ماهنامه سوره در بله، ایتا، تلگرام، اینستاگرام و روبیکا:
@sourehmagazine
عضویت در صفحه اختصاصی #سوره_سیمرغ (درباره هنر و روایت بومی انقلاب اسلامی):
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۹:۴۳
عضویت در صفحه اختصاصی #سوره_سیمرغ (درباره هنر و روایت بومی انقلاب):
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۱۰:۱۸
مروری بر برخی از مطالب شماره ۷ و ۸ فصلنامه سوره سیمرغ
برای دریافت این شماره میتوانید با خرید شماره نوزدهم و بیستم #ماهنامه_سوره از دکه یا به صورت مجازی، فصلنامه سوره سیمرغ را به عنوان ضمیمه دریافت نمایید.
#خرید مجازی سوره و سوره سیمرغ، از صفحات ماهنامه سوره در بله، ایتا، تلگرام، اینستاگرام و روبیکا:
@sourehmagazine
عضویت در صفحه اختصاصی #سوره_سیمرغ (درباره هنر و روایت بومی انقلاب اسلامی):
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۱۵:۵۵
آنچه بعد از انقلاب تحت عنوان تحول در مقولات فرهنگی و هنری، مسئله و دنبال شده، غالباً حول محتوا و نهایتاً فرم بوده است؛ اما مقولهٔ بسیار مهم دیگری وجود دارد که تحقیقاً بسیار معدود بهعنوان مسئلهای مهم و جدی طرح شده است؛ سازمان و سازماندهی.مسئلهٔ سازماندهی، موقعی مطرح میشود که نیاز مخاطب در میدان به عملیات فرهنگی بسیار بیشتر از امکانها و آثار فرهنگی باشد؛ موقعی ضرورت مییابد که منابع مالی و استعداد نیروی انسانی دستگاهها از آنچه جامعه نیاز دارد، عقب میافتد؛ موقعی فوریت مییابد که جریانهای معاند و رقیب (داخلی و خارجی) از تنوع سازماندهی تولید و توزیع محتوا استفاده میکنند و مخاطب جامعهٔ ما را زیر بمباران شدید و پیدرپی ایشان قرار میدهند.بااینهمه، ما برای برونرفت از این بحران چه کرده و چه میتوانیم انجام دهیم؟ بهنظر میرسد آنچه در واقعیت میدان در حال وقوع است، هیچ توجهی به تغییر و تحول در نوع سازماندهی ندارد و ما تقریباً برای این مهم هیچ اراده و طراحی جدی نداشتیم، لذا در گام اول آنچه مهم میشود توجه و تأکید بر ادبیات تغییر و تحول در سازماندهی است. در همین راستا، استفاده از ظرفیتهای سازمانهای دیگر (ازجمله مدارس، دانشگاهها و...) تا عناصر و مجموعههای مردمی (کانونها، پایگاهها، مؤسسههای مردمی و...) که اتفاقاً در جهان هم تجربههایی دارد، مهم میشود.
بـلـه | ایـتـا | ایـنـسـتـاگـرام | سـایـت
۹:۱۷