شرح مثنوی معنوی برای جوانان و نوجوانان جلسه صد و سی و دوم آدرس شعر:مثنوی معنوی، دفتر اولابیات ۲۲۸۸ الی ۲۳۱۴ نام حکایت:«خلیفه که در کرم در زمان خود از حاتم طایی گذشته بود.» نام بخش:«صبر فرمودن اعرابی زن را و گفتن فضیلت صبر و فقر.» بیان شعر:«شوی گفتش چند جویی دخل و کشت؟ خود چه ماند از عمر؟ افزونتر گذشت.. » موضوعات: بهترین عمل در هنگام نزاع:انسانهای صالح در دوران جنگ و درگیری، فقط باید روی خودسازی و افزایش نور وجودی خود متمرکز شوند. نگاه ناظر:شیوهی دید انسان به جهان، روان او را مدیریت میکند. سیل اتفاقات:انسان باید به گونهای به جهان بنگرد گویا اتفاقات و تجربیات زندگی به سمت او میآیند و از او گذر میکنند. تجربه حیات:انسان یک روح است که به طور مقطعی در حال سپری کردن این زندگی در جهان هستی است. مرگ تدریجی:مرگ انسان در جهان بهصورت تدریجی اتفاق میافتد و با حمل ناراحتیها روزبهروز به مرگ نزدیکتر میشود. موهبت اندوه:انسان میتواند درد را به لذت تبدیل کند و رنجهای زندگی را به پلههای رشد مبدل سازد.