قسمت سوم داستان بلند
ماتِ زندگی
نرگس بالاخره به تابان، مادر ماهک، پیام داد و از علاقهاش به ظرفها گفت. تابان از برادری به تیرداد گفت که این ظرفها را در کارگاهی کوچک تولید میکند. تابان هم برای حمایت از او، به هر کسی که بخواهد سوغاتی یا هدیهای بدهد، از همین ظرفها میدهد. تابان آدرس پیج و کانالِ تیرداد را به همراه شمارهاش برای نرگس فرستاد تا بتواند مدلهای دیگر را هم ببیند.
دلم میگفت باید بروی و کارگاهش را ببینی؛ عقلم میگفت چه کار به کارگاهش داری؟ برو پیج را ببین، اگر خوشت آمد چیزی سفارش بده. اما انگار میخواستم به حرف دلم گوش کنم و از او بخواهم زندگیام را از این رنگِ یکنواختی خارج کند.
باید کاری میکردم. چه بدی داشت که کارگاهش را از نزدیک ببینم و اگر ظرف دیگری چشمم را گرفت، بخرم؟ به امیر گفتم بیرون خرید دارم و همین بهانهام برای رفتن به کارگاه تیرداد کافی بود. اتفاق عجیبی هم نبود؛ چرخی میزدم و حالی عوض میکردم.
کارگاهش نزدیک یکی از بزرگراهها بود که از خانهمان دور نبود؛ پس نیاز نبود صغریکبری بچینم که کجا میروم.
تکالیف نیلا که تمام شد، پاشنه ور کشیدم و راهیِ کارگاه تیرداد شدم. شام عدسی گذاشته بودم و میدانستم تا برسم آماده است.
اما چرا نگرانم؟ کسی که تا به حال ندیدهام، چرا باید دیدارِ تیرداد اینقدر دلهره به جانم بیندازد؟
طاهره خادمی | کوچ مهارتهای زندگی و رشد خلاقانه#مات_زندگی
@tahereh_khademi
https://taherehkhademi.ir/
ماتِ زندگی
نرگس بالاخره به تابان، مادر ماهک، پیام داد و از علاقهاش به ظرفها گفت. تابان از برادری به تیرداد گفت که این ظرفها را در کارگاهی کوچک تولید میکند. تابان هم برای حمایت از او، به هر کسی که بخواهد سوغاتی یا هدیهای بدهد، از همین ظرفها میدهد. تابان آدرس پیج و کانالِ تیرداد را به همراه شمارهاش برای نرگس فرستاد تا بتواند مدلهای دیگر را هم ببیند.
دلم میگفت باید بروی و کارگاهش را ببینی؛ عقلم میگفت چه کار به کارگاهش داری؟ برو پیج را ببین، اگر خوشت آمد چیزی سفارش بده. اما انگار میخواستم به حرف دلم گوش کنم و از او بخواهم زندگیام را از این رنگِ یکنواختی خارج کند.
باید کاری میکردم. چه بدی داشت که کارگاهش را از نزدیک ببینم و اگر ظرف دیگری چشمم را گرفت، بخرم؟ به امیر گفتم بیرون خرید دارم و همین بهانهام برای رفتن به کارگاه تیرداد کافی بود. اتفاق عجیبی هم نبود؛ چرخی میزدم و حالی عوض میکردم.
کارگاهش نزدیک یکی از بزرگراهها بود که از خانهمان دور نبود؛ پس نیاز نبود صغریکبری بچینم که کجا میروم.
تکالیف نیلا که تمام شد، پاشنه ور کشیدم و راهیِ کارگاه تیرداد شدم. شام عدسی گذاشته بودم و میدانستم تا برسم آماده است.
۲۳۱
۲:۱۲