Oman-sound.mp3
۰۱:۳۷:۲۰-۴۰.۱۵ مگابایت
@TamamRokhMedia
۱۱:۳۳
۱۲:۱۴
@TamamRokhMedia
۱۶:۲۶
@TamamRokhMedia
۱۵:۰۸
@TamamRokhMedia
۱۴:۳۴
@TamamRokhMedia
۱۹:۱۲
@TamamRokhMedia
۱۱:۴۳
sina kalhor- tamamrokh.mp3
۰۱:۵۲:۲۶-۵۸.۷۹ مگابایت
@TamamRokhMedia
۱۱:۱۶
@TamamRokhMedia
۱۳:۰۹
تمامرخ | TamamRokh
️«میتونیم چیزای زیادی رو از دست بدیم!» تیزر گفتگو درباره سناریوهای امنیتی و سیاسی منطقه در نیمه دوم جنگ غزه با حضور مهدی خراتیان، علی صمدزاده و منصور براتی. مشاهده فیلم کامل گفتگو در کانال یوتیوب تمامرخ مدیا: https://youtu.be/k2oY5Dn-amI
۱۱:۱۵
@TamamRokhMedia
۱۰:۴۴
@TamamRokhMedia
۹:۲۱
بازارسال شده از خانه اندیشهورزان
@tamamrokhmedia#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#محتوا#کلیپ
۱۳:۳۸
@tamamrokhmedia
۹:۱۹
بازارسال شده از مسیر اقتصاد
🧩 رسانه تصمیم سازان اقتصاد ایرانبله | روبیکا | ایتا | تلگرام | ایکساینستاگرام | آپارات | یوتیوب
۶:۵۹
@tamamrokhmedia
۷:۳۲
@TamamRokhMedia
۱۳:۵۴
تمامرخ | TamamRokh
خروج از باتلاق بودجهریزی ریاضتی | گفتگو درباره امکان بودجه توسعهگرا و انبساطی
مهمانان:
دکتر علی نصیری اقدم، اقتصاددان و استاد دانشگاه علامه طباطبائی
دکتر محمدحسین معماریان، اقتصاددان و استاد دانشگاه امیرکبیر
ارزیابی و نقد رویکردهای انقباضی لایحه بودجه 1405 و بحث پیرامون الزامات، پیشنهادات و امکان بودجهریزی انبساطی و توسعهگرا در شرایط کنونی کشور
تماشای فیلم کامل گفتگو در آپارات تمامرخ: aparat.com/v/vhc4i1f @TamamRokhMedia
جهت اطلاع مخاطبین عزیز:
تاریخ ضبط این گفتگو چهاردهم دی ماه (یک هفته پس از تقدیم لایحه بودجه به مجلس) بوده اما به دلیل حوادث اخیر و خارج شدن مسئله بودجه از توجهات هم در افکار عمومی، هم نخبگانی و هم حاکمیتی، تصمیم گرفتیم انتشار این گفتگو را به زمان مناسب موکول کنیم.
با این حال و با وجود بقای شرایط خاص در کشور، تعویق بیش از این انتشار نیز اساس موضوع را بلاوجه میکرد. امیدواریم این گفتگو برای مخاطبین علاقهمند به مباحث کلان اقتصادی کشور مفید واقع شود
تاریخ ضبط این گفتگو چهاردهم دی ماه (یک هفته پس از تقدیم لایحه بودجه به مجلس) بوده اما به دلیل حوادث اخیر و خارج شدن مسئله بودجه از توجهات هم در افکار عمومی، هم نخبگانی و هم حاکمیتی، تصمیم گرفتیم انتشار این گفتگو را به زمان مناسب موکول کنیم.
با این حال و با وجود بقای شرایط خاص در کشور، تعویق بیش از این انتشار نیز اساس موضوع را بلاوجه میکرد. امیدواریم این گفتگو برای مخاطبین علاقهمند به مباحث کلان اقتصادی کشور مفید واقع شود
۱۴:۵۴
بازارسال شده از ابتکار ایران؛ جانمایی جدید
بسمالله الرحمن الرحیم
سخنی با ملت ایران؛ کشورمان با بزرگترین سوال چهارصدسال گذشته خود روبرو است، در پیشگاه آیندگان مسئولیم 
یادداشت اختصاصی ابتکار ایرانبخش نخست
ضمن عرض تسلیت بابت شهادت ۲۴۲۷ تن از هموطنانمان
در روزگار کنونی، اظهار نظر درباره شرایط موجود کشور به امری رایج تبدیل شده است و هر فرد، بر اساس برداشت و تحلیل شخصی خود، دیدگاهی ارائه میدهد. بهطور کلی، این دیدگاهها را میتوان در دو رویکرد عمده خلاصه کرد: نخست، گروهی که با نگاهی خصمانه و رویکردی تند، موجودیت و ثبات کشور را هدف قرار داده و سخن از تغییر نظام سیاسی به میان میآورند؛ مسیری که در نهایت به تجزیه و بروز جنگ داخلی خواهد انجامید. سخن این نوشتار با این گروه نیست، بلکه مخاطب آن دستهای هستند که با نیتی دلسوزانه، اما از سر نگرانی، تیغ نقد را ــ گاه بهدرستی و گاه بهخطا ــ متوجه ساختار داخلی کرده و عواملی همچون فساد را ریشه اصلی وضعیت کنونی قلمداد میکنند؛
پدیده فساد، امری تازه و نوظهور نیست و همواره در دورههای مختلف وجود داشته است؛ حتی میتوان با استناد به شواهد و مستندات نشان داد که در مقاطع پیشین، ابعاد آن گستردهتر نیز بوده است. بنابراین پرسش اساسی این است که چه تحول جدیدی رخ داده که شرایط امروز ایران را تا این اندازه متفاوت ساخته است؟
واقعیت آن است که اقتصاد ایران، بدون تعارف، اقتصادی متکی بر نفت، پتروشیمی و صنایع وابسته به آن است؛ موضوعی که با ارقام، آمار و نمودارها بهروشنی قابل اثبات است. از اینرو، تفکیک اقتصاد داخلی از اقتصاد خارجی در چنین ساختاری واقعی نیست.
در اقتصادی که حیات آن به نفت وابسته است، چگونه میتوان این واقعیت را نادیده گرفت که ایالات متحده آمریکا با وقوع انقلاب نفت شیل، از بزرگترین واردکننده نفت به یکی از بزرگترین صادرکنندگان آن تبدیل شده و عملاً ایران را از بازارهای جهانی کنار زده است؟ تحریم، در معنای اقتصادی خود، چیزی جز جایگزینی نفت آمریکا به جای نفت ایران در بازار جهانی نیست . این وضعیت با افزایش تعداد کشورهای تولیدکننده نفت و نیز کاهش نقش راهبردی نفت در جهان، بهواسطه گسترش انرژیهای نو، بیش از پیش تشدید شده است. کشور کوچک گویان امروز به اندازه نصف ایران صادرات نفت دارد. شاید این سوال پیش بیاید که پس چرا سالها روی صنعت سرمایهگذاری نشده است تا در چنین روزی جایگزین نفت در تجارت خارجی ایران باشد؟ که باید گفت؛ ضمن توجه به توفیق بیشتر ایران در صنعت در نسبت با کشورهای نفتی و غیرنفتی منطقه باید در نظر داشت که اساسا رابطه با کشورهای صنعتی راس هرم که دارنده ارز جهانروا هستند با کالای صنعتی آنقدر میسر نیست که صادرات کامودیتیها هستند.چطور گسترش تجارت دریایی در پایان عصر صفوی مسیرهای زمینی را تضعیف کرد و ما وارد چند قرن تاریکی شدیم، امروز هم با از بین رفتن جایگاه نفت در حال ورود به همان عصر تاریکی هستیم!
شایان توجه است که اگرچه ممکن است در مقطع کنونی میزان فروش نفت افزایش یافته باشد، اما نفت برای ایران دیگر نقش گذشته خود را ایفا نمیکند و به کالایی صرفاً اقتصادی برای تأمین نهادههای وارداتی تقلیل یافته است . در گذشته، درآمدهای نفتی از طریق اتصال به سازوکارهای ارزی بینالمللی، پشتوانهای برای جذب سرمایهگذاری خارجی، خرید خطوط تولید صنعتی، انتقال فناوری و ایجاد اهرمهای اقتصادی در خدمت روابط سیاسی و امنیتی کشور بود. بهبیان سادهتر، جایگاه ایران در جهان تا حد زیادی با نقش آن در تأمین امنیت انرژی جهانی تعریف میشد.
۵. بحران اقتصادی و تورم فزایندهای که امروز جامعه با آن دستوپنجه نرم میکند، در حقیقت چیزی جز کاهش درآمد ملی ایرانیان نیست. طی یک دهه گذشته، هر شهروند ایرانی ــ فارغ از گرایشهای مذهبی یا غیرمذهبی ــ بیش از سی درصد از درآمد خود را از دست داده است. ما با شرایطی روبروییم که جمهوری اسلامی و غیر جمهوری اسلامی ندارد، مسىله امروز ما مسئله ایران است.
با توجه به آنچه گفته شد، مسئله اصلی ایران را نمیتوان صرفاً در فساد یا سوءاستفادههای مالی خلاصه کرد، بلکه ریشه مشکل در الگوی نادرست حکمرانی در نسبت با روابط اقتصادی خارجی نهفته است. ایران ــ فارغ از شکل نظام سیاسی ــ نقش پیشین خود را در عرصه جهانی از دست داده و ناگزیر است برای خود نقش جدیدی تعریف کند . پیامدهای این خلأ نقش، بهروشنی در معیشت و سفره مردم نمایان شده و چارهاندیشی در این زمینه ضرورتی انکارناپذیر است.
به کانال «ابتکار ایران؛ جانمایی جدید» در تلگرام، بله و توییتر بپیوندید
@ebtekareiran
۵. بحران اقتصادی و تورم فزایندهای که امروز جامعه با آن دستوپنجه نرم میکند، در حقیقت چیزی جز کاهش درآمد ملی ایرانیان نیست. طی یک دهه گذشته، هر شهروند ایرانی ــ فارغ از گرایشهای مذهبی یا غیرمذهبی ــ بیش از سی درصد از درآمد خود را از دست داده است. ما با شرایطی روبروییم که جمهوری اسلامی و غیر جمهوری اسلامی ندارد، مسىله امروز ما مسئله ایران است.
۵:۱۰
بازارسال شده از ابتکار ایران؛ جانمایی جدید
چه باید کرد؟ از منظر نگارنده:
الف. مطالبه عمومی و ملی باید بهطور جدی به سمت نهادها و ساختارهای مرتبط با روابط اقتصادی خارجی معطوف شود؛ نهادهایی که سالها با توجیه «حساس» یا «محرمانه» بودن موضوعات، برای خود حریمهای امن و غیرقابل پرسش ایجاد کردهاند. مقصود از این سخن، ورود به مصادیق جزئی یا طرح ادعاهای فردی درباره دستگاههایی همچون وزارت امور خارجه، بانک مرکزی یا سازوکارهای فروش نفت نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که سیاست خارجی و مناسبات اقتصادی برونمرزی باید در معرض پرسشگری عمومی قرار گیرد. طی سالیان متمادی، این تصور نادرست شکل گرفته که هرگونه اذعان به اثرگذاری تحریمها یا نقد سیاست خارجی، همراستایی با جریانهای سیاسی خاص غربگرا و به مثابه پیگیری خط مذاکره برای رفع تحریم تلقی میشود، در حالی که چنین برداشتی بهکلی ناصواب است . جامعه حق دارد درباره تضعیف یا تخریب روابط اقتصادی با شرکای راهبردی، از جمله چین، پرسش کند؛ از اینکه چرا فرصت تبدیل روابط قدرتمند با شرق به اهرمی برای تنظیم متوازن روابط با غرب در دوران دولت اعتدال از دست رفت، یا چرا سازوکارهای سرمایهگذاری خارجی، علیرغم نیاز شدید کشور به منابع مالی در دولت سیزدهم، برای سالها معطل و غیرفعال باقی ماند. همچنین پرسشگری درباره ترجیح قرارداد میلیون دلاری هندی در چابهار به قرارداد میلیارد دلاری چینیِ اتصال به کریدور سیپک و نیز تداوم مسیرهای پرهزینه و غیرکارآمد تأمین اقلام اساسی از مسیر دوبی، آن هم از شرکتهای آمریکایی، حقی مسلم برای افکار عمومی است.
ب. مسیر طیشده در حکمرانی اقتصادی که ذیل عناوینی چون تمرکززدایی، دولتزدایی، خصوصیسازی، مردمیسازی، شوراگرایی افراطی و تضعیف بازوهای اقتصادی دولت ــ از جمله واگذاری صادرات نفت به کانونهای قدرت یا محدودسازی نقش نظام بانکی در هدایت نقدینگی ــ دنبال شده، نیازمند بازنگری جدی است. در حوزه روابط خارجی، طرف مقابل باید با یک بازیگر قدرتمند، منسجم، یکدست و دارای اختیارات روشن مواجه باشد؛ نه مجموعهای پراکنده، موازیکار و فاقد قدرت تصمیمگیری مؤثر . وضعیت کنونی ایران، در این زمینه، بیش از آنکه یادآور یک قدرت تثبیتشده باشد، به روسیه دهه ۱۹۹۰ شباهت دارد؛ حال آنکه هدف باید رسیدن به الگوی روسیه دهه ۲۰۲۰، یعنی بازیگری متمرکز، مقتدر و دارای راهبرد مشخص در تعاملات بینالمللی باشد.
ج. پرسش بنیادین پیشروی ایران امروز این است که جایگاه جدید کشور در نظام جهانی چه باید باشد؟ بهنظر میرسد نفت دیگر توان و نقش تاریخی گذشته را برای ایجاد مزیت راهبردی ندارد؛ ازاینرو، باید بهدنبال منابع و ابزارهای جایگزین برای بازتعریف نقش ایران در جهان بود. پاسخ به این پرسش، بیتردید پیچیده و چندلایه است، اما ظرفیتهای بالفعلنشده فراوانی وجود دارد که میتوان آنها را فعال کرد: از *ایمنسازی زنجیرههای حیاتی تأمین گرفته تا ایجاد حسابها و سازوکارهای مالی رسمی با کشورهای همسو بهمنظور تأمین مالی پایدار*؛ *از بهرهبرداری راهبردی از ظرفیتهای معدنی نظیر مس، تا توسعه فضای کار صنعتی مشترک با آسیای مرکزی، آفریقا و منطقه*؛ *از تعریف کارکردهای جدید برای خطوط کریدوری ــ فراتر از صرف ترانزیت ــ تا بازآرایی روابط اقتصادی میان استانهای کشور*؛ *از فعالسازی ظرفیت جوامع ایرانی خارج از کشور تا اقتصادیسازی پیوندهای ژئواقتصادی و ژئوسیاسی با شرکای منطقهای در محور مقاومت*. این مسیر، اگرچه دشوار، اما برای بازگشت ایران به یک نقش معنادار در عرصه جهانی، گریزناپذیر است.
۵:۱۰