«قرار نیست کودک تمام روز نگران باشد.»
گاهی کودک از صبح درباره مدرسه فکر می کند:
«فردا امتحان دارم.»
«اگر معلم از من سوال کند چی؟»
«اگر دوستم با من بازی نکند چی؟»
«اگر نتوانم تکالیفم را انجام بدهم چی؟»
و والد هم برای هر نگرانی، یک پاسخ آماده می کند.
اما نتیجه چه می شود؟
نگرانی از بین نمی رود.
فقط موضوع نگرانی عوض می شود.
امروز می خواهیم یک تکنیک ساده را امتحان کنیم:
🟡 «زمان نگرانی»
به کودک توضیح دهید:
«نگرانی هایت مهم هستند. قرار نیست آنها را نادیده بگیریم. یک زمان مشخص داریم که می نشینیم و درباره شان حرف می زنیم.»
مثلا هر روز ساعت ۷ عصر، ۱۰ تا ۱۵ دقیقه.
در طول روز، اگر نگرانی جدیدی آمد، آن را روی کاغذ بنویسید یا در ذهن نگه دارید تا به زمان مشخص نگرانی برسید.
مثلا:
نگرانی: فردا معلم از من سوال می کند.
در زمان نگرانی بپرسید:
«چه چیزی دقیقا تو را نگران می کند؟»
«کدام قسمت این موضوع در اختیار توست؟»
«برای قسمت قابل کنترل چه کاری می توانیم انجام دهیم؟»
«زمان نگرانی» به معنی این نیست که نگرانی کودک را سرکوب کنیم.
پیام این تکنیک این است:
نگرانی من مهم است، اما لازم نیست تمام روز به آن فکر کنم.
🟢 تمرین امروز والد
امروز یک زمان ثابت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه ای تعیین کنید.
یک اسم ساده برایش بگذارید:
قرار نگرانی
یک دفتر کوچک هم برای آن داشته باشید.
هر نگرانی که در طول روز مطرح شد، بنویسید تا در «قرار نگرانی» بررسی شود.
وقتی فرزندم نگران می شود، آیا من هم بلافاصله وارد نگرانی او می شوم و شروع می کنم به حل کردن همه چیز؟
یا می توانم به او کمک کنم خودش با نگرانی اش روبه رو شود؟
فردا سراغ یکی از پایه های مهم تنظیم هیجان می رویم:
«خواب کودک چقدر با اضطراب او ارتباط دارد؟»
بلهایتاتلگرامتربیت متعادلمدرسه مهارت و کشف استعداد╔═
۳۲
۱۳:۳۱