عکس پروفایل پژوهشکده ابرار معاصر تهرانپ
۱.۵ هزار عضو

پژوهشکده ابرار معاصر تهران

کانال رسمی پژوهشکده ابرار معاصر تهرانپژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت؛ پژوهشکده ابرار معاصر تهران.ارتباط با ادمین:@Tehraninstitute_admin
پژوهشکده ابرار معاصر تهران
چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟ بخش دوم پژوهشکده ابرار معاصر تهران تغییر منطق کارکردی ذخایر غنی‌سازی اورانیوم تا سطح ۶۰ درصد و انباشت آن در فضای پس از خروج آمریکا از برجام صورت گرفت و منطق آن لغو تحریم‌ها، فشار بر کشورهای اروپایی برای اجرای تعهدات و درنهایت زمینه‌سازی برای بازگشت واشینگتن به تعهدات برجامی بود؛ چه‌اینکه در ماده ۶ و ۷ قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها به‌صراحت، مسئله اجرای تعهدات برجامی ازسوی کشورهای متعاهد مورد اشاره قرار گرفته است. به‌عبارت دیگر ادراک تهران این بود که با غنی‌سازی و انباشت این مواد، می‌تواند آمریکا و اروپا را وادار کند تا تعهدات خود را به اجرا گذارند. بنابراین، ذخایر اورانیوم ۶۰ درصدی، در آن برهه زمانی، کارکردی معامله‌محور و تحریم‌زدا برای ایران داشت. این کارکرد در دورانی که هنوز تقابل نظامی میان ایران و آمریکا شکل نگرفته بود و اساساً چندان محتمل هم به‌نظر نمی‌رسید، دارای معنا و توجیه‌پذیر بود. با وقوع دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه اما فضای مناسبات میان ایران و آمریکا دچار گسست رادیکال شده و طرفین، به‌ویژه آمریکا، از بسیاری از خطوط قرمز یکدیگر عبور کرده‌اند. در چنین فضایی که واشینگتن و تل‌آویو طی دو جنگ، به‌دنبال فروپاشی نظام سیاسی ایران بودند، اورانیوم ۶۰ درصدی، نه منطق معاملاتی، بلکه منطق احیای بازدارندگی درصورت اراده ایران را خواهد داشت. به‌عبارت دیگر، آمریکا و اسرائیل، سطحی از تنش را در نسبت با ایران به منصه ظهور رساندند که تهران ناگزیر است اهرم‌های قدرت خود را صرفاً ابزار یک معامله اقتصادی درنظر نگیرد و به صِرف دریافت برخی امتیازات اقتصادی، آنها را از دست ندهد. براین‌اساس، این استدلال که «ایران اورانیوم ۶۰ درصدی را برای معامله تولید کرد و اکنون باید آن را معامله کند»، بر روندها و تحولات کنونی صدق نمی‌کند. @Tehraninstitute
چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش سوم
پژوهشکده ابرار معاصر تهران
دکترین ابهام در دوره جدیدیکی از نکاتی که به‌نظر می‌رسد در جنگ اخیر بر اهمیت و ضرورت حفظ اورانیوم ۶۰ درصدی افزوده، رویکرد طرف مقابل نسبت به حفظ این ذخایر ازسوی ایران است. در دوره پیش از جنگ ۱۲ روزه، جریان اصلی در غرب بر این باور بود که جمهوری اسلامی ایران به‌دنبال عبور از آستانه هسته‌ای نیست؛ اما تلاش می‌کرد تا هرگونه امکان چنین اقدامی را از ایران سلب کند. اما طی ماه‌های پس از جنگ ۱۲ روزه و به‌ویژه در دوره پس از جنگ ۴۰ روزه، به‌نظر می‌رسد محافل اندیشکده‌ای و رسانه‌ای غرب بر این باورند که به دلیل برخی ضرباتی که جمهوری اسلامی در دو جنگ اخیر دریافت کرده، احتمال گذار تهران از سیاست آستانه هسته‌ای بیش از گذشته شده است. اساساً تعداد قابل توجهی از گزارش‌ها و تحلیل‌های محافل اندیشه‌ای غرب، افزایش این احتمال را به‌عنوان یکی از پیامدهای رویکرد رادیکال ترامپ در قبال ایران ارزیابی می‌کنند و بعضاً آمریکا را به دلیل هُل‌دادن ایران به سمت ساخت سلاح، مورد سرزنش قرار می‌دهند. چنین ادراکی البته در محافل اسرائیلی نیز قابل رهگیری است. بنابراین، به‌نظر می‌رسد کارکرد ابهام‌زایی اورانیوم ۶۰ درصدی ایران، متمایز از گذشته و به‌عبارت بهتر، در اتمسفری جدید، واقعی‌تر و باورپذیرتر شده است. براین‌اساس، هرگونه حذف این اهرم ابهام‌ساز، می‌تواند انگیزه نظام‌مند و ریشه‌دار طرف مقابل را برای تشدید رویکرد سخت علیه ایران افزایش دهد و ابهام‌زایی را به‌عنوان یکی از اهرم‌های ایران از میان بردارد.@Tehraninstitute
undefined۵

۱K

۱۲:۰۸