پژوهشکده ابرار معاصر تهران
چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟ بخش چهارم پژوهشکده ابرار معاصر تهران جلوگیری از طرح مطالبات موشکی طرف مقابل بررسی روند مذاکرات اخیر یا گفتوگوهای منتهی به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، حاکی از این واقعیت است که مطالبات طرف مقابل افزایش محسوسی داشته است. از اینمنظر، درحالیکه در برجام، غنیسازی ایران تا سطح ۳.۶۷ بهرسمیت شناخته شد، مطالبه طرف آمریکایی در دوره دولت ترامپ، غنیسازی صفر است. ذیل برجام و با تغییر ماهیت راکتور اراک، تولید پلوتونیوم متوقف شد. ازمنظر غربیها، با اجرای تعهدات ایران در راکتور اراک و ایجاد تغییراتی در قلب آن، یکی از راههای تولید بمب توسط ایران مسدود گردید. غنیسازی بهعنوان مسیر دوم اما همچنان حفظ شد و باوجود پذیرش محدودیتهایی در برجام، زیرساخت آن از بین نرفت. نتیجه آنکه از منظر غربیها، چند سال بعد، ایران این زیرساخت را فعال کرد و به تولید و انباشت اورانیوم ۶۰درصدی که فاصله کمی تا غنیسازی تسلیحاتی دارد، مبادرت ورزید. برایناساس، تمرکز آمریکا در جنگ و مذاکرات کنونی، بر مسدودسازی این مسیر دوم است. بنابراین، واشینگتن بهوضوح نسبت به مذاکرات پیشین، یک گام جلو آمده و از دیدگاه خود، به پایان بلندپرواری هستهای ایران نزدیک شده است. ذیل چنین رویکردی، بهنظر میرسد پذیرش انهدام ذخایر ۶۰ درصدی، نه پایان امتیازخواهی آمریکاییها، بلکه نقطه شیفت آنها از پرونده هستهای به سایر پروندههاست. بنابراین، در صورت عقبنشینی در پرونده هستهای، احتمالاً دستورکار مذاکرات تحمیلیِ آتی ایران و آمریکا بعد از طی دورههایی از تنش و درگیری، پرونده موشکی ایران خواهد بود. @Tehraninstitute
چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش پنجمپژوهشکده ابرار معاصر تهران
نبود امتیازات هموزن رویِ میز یکی از مهمترین نکاتی که در هرگونه توافق احتمالی باید موردتوجه ایران قرار گیرد، اخذ امتیاز هموزن از طرف آمریکایی است. از اینمنظر، موافقت ایران با خروج یا حتی رقیقسازی ذخایر ۶۰ درصدی، یعنی اعطای یک امتیاز بازگشتناپذیر در مهمترین حوزه نگرانی طرف مقابل، یعنی مسئله هستهای؛ آنهم در شرایطی که آمریکا و اسرائیل روشهای سخت ازجمله بمباران و شاید هلیبرن را برای نابودی این ذخایر تجربه کرده و شکست خوردهاند. پرسش اساسی دقیقاً اینجاست که آمریکا چه امتیازی به ایران خواهد داد که هموزنِ چنین امتیازدهی ازسوی ایران باشد؟ در بهترین حالت و در قالب مجموعهای از تعهداتی که ایران در هرگونه توافق احتمالی خواهد پذیرفت، امتیاز اعطاییِ آمریکاییها در حوزه تحریمهاست. بنابراین، در قبال نابودی ذخایر ۶۰ درصدی ایران نیز تعهد آمریکاییها ذیل مسئله لغو تحریمها شکل خواهد گرفت. اما مسئله اینجاست که آیا دولت ترامپ اراده و توان لغو مؤثر تحریمها را علیه ایران، بهنحوی که انتفاع اقتصادی تهران تضمین شود و جمهوری اسلامی امتیازی متناظر با حذف ذخایر خود کسب کرده باشد، دارد؟ برجام با مذاکرات حدوداً دو ساله میان ایران و ۶ کشور غربی و با اتکا به یک متن پیچیده و مفصل در کنار قطعنامه سازمان ملل متحد، در لغو مؤثر تحریمهای ایران ناکام ماند؛ اکنون مذاکراتی کوتاه با طرفی بهشدت بدعهد و البته غیرفنی، در شرایط تشدید تعارضات منطقهای و نیز مخالفتهای دوحزبی با ایران در داخل آمریکا، چگونه میتواند مابهازایی برای حذف ذخایر ۶۰ درصدی در اختیار ایران بگذارد؟ بنابراین، بهنظر میرسد اساساً امکان و بستری برای کسب امتیاز متناظر با حذف اورانیوم ۶۰ درصدی وجود ندارد.@Tehraninstitute
بخش پنجمپژوهشکده ابرار معاصر تهران
نبود امتیازات هموزن رویِ میز یکی از مهمترین نکاتی که در هرگونه توافق احتمالی باید موردتوجه ایران قرار گیرد، اخذ امتیاز هموزن از طرف آمریکایی است. از اینمنظر، موافقت ایران با خروج یا حتی رقیقسازی ذخایر ۶۰ درصدی، یعنی اعطای یک امتیاز بازگشتناپذیر در مهمترین حوزه نگرانی طرف مقابل، یعنی مسئله هستهای؛ آنهم در شرایطی که آمریکا و اسرائیل روشهای سخت ازجمله بمباران و شاید هلیبرن را برای نابودی این ذخایر تجربه کرده و شکست خوردهاند. پرسش اساسی دقیقاً اینجاست که آمریکا چه امتیازی به ایران خواهد داد که هموزنِ چنین امتیازدهی ازسوی ایران باشد؟ در بهترین حالت و در قالب مجموعهای از تعهداتی که ایران در هرگونه توافق احتمالی خواهد پذیرفت، امتیاز اعطاییِ آمریکاییها در حوزه تحریمهاست. بنابراین، در قبال نابودی ذخایر ۶۰ درصدی ایران نیز تعهد آمریکاییها ذیل مسئله لغو تحریمها شکل خواهد گرفت. اما مسئله اینجاست که آیا دولت ترامپ اراده و توان لغو مؤثر تحریمها را علیه ایران، بهنحوی که انتفاع اقتصادی تهران تضمین شود و جمهوری اسلامی امتیازی متناظر با حذف ذخایر خود کسب کرده باشد، دارد؟ برجام با مذاکرات حدوداً دو ساله میان ایران و ۶ کشور غربی و با اتکا به یک متن پیچیده و مفصل در کنار قطعنامه سازمان ملل متحد، در لغو مؤثر تحریمهای ایران ناکام ماند؛ اکنون مذاکراتی کوتاه با طرفی بهشدت بدعهد و البته غیرفنی، در شرایط تشدید تعارضات منطقهای و نیز مخالفتهای دوحزبی با ایران در داخل آمریکا، چگونه میتواند مابهازایی برای حذف ذخایر ۶۰ درصدی در اختیار ایران بگذارد؟ بنابراین، بهنظر میرسد اساساً امکان و بستری برای کسب امتیاز متناظر با حذف اورانیوم ۶۰ درصدی وجود ندارد.@Tehraninstitute
۶۱۱