پژوهشکده ابرار معاصر تهران
چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟ بخش سوم پژوهشکده ابرار معاصر تهران دکترین ابهام در دوره جدید یکی از نکاتی که بهنظر میرسد در جنگ اخیر بر اهمیت و ضرورت حفظ اورانیوم ۶۰ درصدی افزوده، رویکرد طرف مقابل نسبت به حفظ این ذخایر ازسوی ایران است. در دوره پیش از جنگ ۱۲ روزه، جریان اصلی در غرب بر این باور بود که جمهوری اسلامی ایران بهدنبال عبور از آستانه هستهای نیست؛ اما تلاش میکرد تا هرگونه امکان چنین اقدامی را از ایران سلب کند. اما طی ماههای پس از جنگ ۱۲ روزه و بهویژه در دوره پس از جنگ ۴۰ روزه، بهنظر میرسد محافل اندیشکدهای و رسانهای غرب بر این باورند که به دلیل برخی ضرباتی که جمهوری اسلامی در دو جنگ اخیر دریافت کرده، احتمال گذار تهران از سیاست آستانه هستهای بیش از گذشته شده است. اساساً تعداد قابل توجهی از گزارشها و تحلیلهای محافل اندیشهای غرب، افزایش این احتمال را بهعنوان یکی از پیامدهای رویکرد رادیکال ترامپ در قبال ایران ارزیابی میکنند و بعضاً آمریکا را به دلیل هُلدادن ایران به سمت ساخت سلاح، مورد سرزنش قرار میدهند. چنین ادراکی البته در محافل اسرائیلی نیز قابل رهگیری است. بنابراین، بهنظر میرسد کارکرد ابهامزایی اورانیوم ۶۰ درصدی ایران، متمایز از گذشته و بهعبارت بهتر، در اتمسفری جدید، واقعیتر و باورپذیرتر شده است. برایناساس، هرگونه حذف این اهرم ابهامساز، میتواند انگیزه نظاممند و ریشهدار طرف مقابل را برای تشدید رویکرد سخت علیه ایران افزایش دهد و ابهامزایی را بهعنوان یکی از اهرمهای ایران از میان بردارد. @Tehraninstitute
چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش چهارمپژوهشکده ابرار معاصر تهران
جلوگیری از طرح مطالبات موشکی طرف مقابل
بررسی روند مذاکرات اخیر یا گفتوگوهای منتهی به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، حاکی از این واقعیت است که مطالبات طرف مقابل افزایش محسوسی داشته است. از اینمنظر، درحالیکه در برجام، غنیسازی ایران تا سطح ۳.۶۷ بهرسمیت شناخته شد، مطالبه طرف آمریکایی در دوره دولت ترامپ، غنیسازی صفر است. ذیل برجام و با تغییر ماهیت راکتور اراک، تولید پلوتونیوم متوقف شد. ازمنظر غربیها، با اجرای تعهدات ایران در راکتور اراک و ایجاد تغییراتی در قلب آن، یکی از راههای تولید بمب توسط ایران مسدود گردید. غنیسازی بهعنوان مسیر دوم اما همچنان حفظ شد و باوجود پذیرش محدودیتهایی در برجام، زیرساخت آن از بین نرفت. نتیجه آنکه از منظر غربیها، چند سال بعد، ایران این زیرساخت را فعال کرد و به تولید و انباشت اورانیوم ۶۰درصدی که فاصله کمی تا غنیسازی تسلیحاتی دارد، مبادرت ورزید. برایناساس، تمرکز آمریکا در جنگ و مذاکرات کنونی، بر مسدودسازی این مسیر دوم است. بنابراین، واشینگتن بهوضوح نسبت به مذاکرات پیشین، یک گام جلو آمده و از دیدگاه خود، به پایان بلندپرواری هستهای ایران نزدیک شده است. ذیل چنین رویکردی، بهنظر میرسد پذیرش انهدام ذخایر ۶۰ درصدی، نه پایان امتیازخواهی آمریکاییها، بلکه نقطه شیفت آنها از پرونده هستهای به سایر پروندههاست. بنابراین، در صورت عقبنشینی در پرونده هستهای، احتمالاً دستورکار مذاکرات تحمیلیِ آتی ایران و آمریکا بعد از طی دورههایی از تنش و درگیری، پرونده موشکی ایران خواهد بود.@Tehraninstitute
بخش چهارمپژوهشکده ابرار معاصر تهران
جلوگیری از طرح مطالبات موشکی طرف مقابل
بررسی روند مذاکرات اخیر یا گفتوگوهای منتهی به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، حاکی از این واقعیت است که مطالبات طرف مقابل افزایش محسوسی داشته است. از اینمنظر، درحالیکه در برجام، غنیسازی ایران تا سطح ۳.۶۷ بهرسمیت شناخته شد، مطالبه طرف آمریکایی در دوره دولت ترامپ، غنیسازی صفر است. ذیل برجام و با تغییر ماهیت راکتور اراک، تولید پلوتونیوم متوقف شد. ازمنظر غربیها، با اجرای تعهدات ایران در راکتور اراک و ایجاد تغییراتی در قلب آن، یکی از راههای تولید بمب توسط ایران مسدود گردید. غنیسازی بهعنوان مسیر دوم اما همچنان حفظ شد و باوجود پذیرش محدودیتهایی در برجام، زیرساخت آن از بین نرفت. نتیجه آنکه از منظر غربیها، چند سال بعد، ایران این زیرساخت را فعال کرد و به تولید و انباشت اورانیوم ۶۰درصدی که فاصله کمی تا غنیسازی تسلیحاتی دارد، مبادرت ورزید. برایناساس، تمرکز آمریکا در جنگ و مذاکرات کنونی، بر مسدودسازی این مسیر دوم است. بنابراین، واشینگتن بهوضوح نسبت به مذاکرات پیشین، یک گام جلو آمده و از دیدگاه خود، به پایان بلندپرواری هستهای ایران نزدیک شده است. ذیل چنین رویکردی، بهنظر میرسد پذیرش انهدام ذخایر ۶۰ درصدی، نه پایان امتیازخواهی آمریکاییها، بلکه نقطه شیفت آنها از پرونده هستهای به سایر پروندههاست. بنابراین، در صورت عقبنشینی در پرونده هستهای، احتمالاً دستورکار مذاکرات تحمیلیِ آتی ایران و آمریکا بعد از طی دورههایی از تنش و درگیری، پرونده موشکی ایران خواهد بود.@Tehraninstitute
۵