بسویِ مادرِ مهربان در آیاتِ نور [۱]... #سوره_نور یکی از سوره‌های عجیب قرآن است و ابتدای آن خدا حرف عجیبی می‌زند؛ می‌فرماید: «سورَةٌ أَنزَلناها و فَرَضناها» این سوره، قلعه‌ای است که ما نازل کرده و #واجبش گرداندیم؛ ما باید نسبت به مطالب این سوره که واجب شده #اهتمامی جدّی داشته باشیم. در سوره نور خانواده پررنگ است؛ و اینکه در یک خانواده بعضی‌ها به گونه‌ای #رشد کنند که در ارتفاعِ آیات ۳۵و۳۶ نور وارد شوند؛ در «*اللهُ نورُ السَّماواتِ وَ الأَرض...*» این آیه ۳۵ نور است و بعد در آیه ۳۶ می‌فرماید: «*في بُيُوتٍ أَذِنَ اللّهُ أَنْ تُرفَعَ...*» یعنی برای ورود به #نورالله، باید از طریق خانه اهل‌بیت (ع) وارد شویم.این نور در #ارتفاعات بالای عالم است؛ انسان باید وارد این نور شود و از این نور #استفاده کند؛ نوری که از جنس ارتفاعات بالاست اما خدا آن را تا زمین آورده؛ و ما باید در دنیا یک جور رفتار کنیم که از این نور بهره ببریم، خدا هم آماده است که از این نور به مؤمنان بهره برساند. چون در همان آیه ۳۵ می‌فرماید: «*یَهدِی اللهُ لِنورِهِ مَن یَشاء*» یعنی خدا هر کس را صلاح بداند؛ بوسیله نور، هدایتش می‌کند. خدا نسبت به این نور بخیل رفتار نمی‌کند؛ بلکه آماده است که بوسیله آن از مردم #پذیرایی کند. در آیه ۳۶ هم خدا راه ارتفاع گرفتن بسوی #نور را قرار داده؛ یعنی یک خانه‌هایی را خدا در زمین آورده که اگر ما بسوی این خانه‌ها برویم؛ بسوی بالا، به سمت آن فضای نورانی کشیده می‌شویم.سپس در آیه ۳۷ می‌فرماید: «رِجالٌ لا تُلهیهِم تِجارَةٌ و لا بَیعٌ عَنْ ذِکرِ اللهِ وَ إقامِ الصَّلاةِ وَ إیتاءِ الزَّکاةِ یَخافونَ یَومًا تَتَقَلَّبُ فیهِ القُلوبُ و الأَبصار» کسانی که مردانه در این راه ایستادند و دنیا توجه آنها را از این نور #غافل نمی‌کند، تجارتِ دنیا، توجه آنها را از این نور غافل نمی‌کند؛ آنها در این شرایط، در مسیرِ بسوی نور، نماز را اقامه می‌کنند. اقامه نماز در اینجا برای چیست؟ برای #اوج گرفتن بسوی نور. لکن اینها که دارند رشد می‌کنند؛ دارند اوج می‌گیرند و بسوی نور هستند؛ چرا «*یَخافونَ*»؟ چون این افرادی که مردانه در مسیرِ #رشدِ به سوی نور دارند همت می‌کنند؛ به شدّت #نگرانِ آینده‌ی خود هستند؛ «*یَخافونَ یَومًا*» یعنی خدایا! در آخرت سرنوشت ما چه می‌شود؟ الآن در دنیا ماها می‌گوییم که داریم بسوی #نور سعی می‌کنیم، آیا واقعاً موسم #قیامت که فرا برسد؛ ما در نورِ اهل‌بیت (ع) خواهیم بود؟ آیا ایشان ما را قبول خواهند کرد؟ ببینید اینها از این موضوع خوف دارند؛ نکند اینطور نباشد! در چنین شرایطی خدا دارد آیه ۳۹ نور را مطرح می‌کند؛ و درباره‌ی #کافران می‌فرماید: «*الَّذینَ کَفَروا أَعمالُهُم کَسَرابٍ*» أعمال این کافران مانند #سراب است؛ کدام کافران؟ کافرانِ نسبت به وجهِ نوری اهل‌بیت (ع) در آیه ۳۵، بعد در آیه ۴۰ مثال ظلمات را می‌زند «*أَوْ کَظُلُماتٍ فی بَحرٍ لُجّیٍّ*» آدم‌هایی که در دنیا مقید به نور اهل‌بیت (ع) و در مسیر سلوک بسوی نورِ امام نباشند؛ وقتی #فوت می‌کنند؛ وارد شرایط آیات ۳۹و۴۰ سوره نور یعنی شرایط #ظلمات می‌شوند.این ظلمات #درجات دارد؛ اما در آیه ۴۰ خدا خیلی شدید درباره آن صحبت می‌کند و می‌فرماید: «*أَو کَظُلُماتٍ فی بَحرٍ لُجّیٍّ یَغشاهُ مَوجٌ مِن فَوقِهِ مَوجٌ مِنْ فَوقِهِ سَحابٌ*» یک #دریای بسیار پهناور را در نظر بگیرید که این دریا بسیار موّاج است! این مثال را در دنیا معنا کنیم؛ می‌شود #موج‌های زندگی، شخصِ گرفتارِ قوانینِ دنیا، مدام در سعی و تلاش است که #غرق نشود؛ همه آدم‌ها اینطورند ؛همه در سعی و تلاشند؛ و سعی و تلاش‌شان در این مثال به صورتِ شنا کردن در لابلای #مشکلاتِ_دنیا نمود دارد؛ فرد پیوسته مشغول شناست؛ اما به کدام سمت؟ مقداری به این سمت، مقداری به آن سمت! چرا؟ چون همه‌جا تاریک است و او در زندگی به سمتِ #ولایت اهل‌بیت (ع) نیامده است؛ لذا وقتی هم وارد برزخ شود؛ می‌بیند که همه‌جا تاریک است! و حالتش «*فی بَحْرٍ لُجّیٍّ*» است، مثل کسی که مدام می‌خواهد خودش را روی آب نگه دارد؛ اما موج روی موج، #حوادث مختلف زندگی و بر فرازِ این امواج آب، ابرهای تیره است؛ همه اینها در #ظلماتِ شبی است که ماه هم حتی توی آسمان نیست تا نور داشته باشد؛ تا جایی‌که «*إذا أخرَجَ یَدَهُ لَمْ یَکَدْ یَراها*» اگر دستش را بالا بیاورد؛ نمی‌تواند آن را ببیند.این مثال همه ماست! همه ما در حال سعی و تلاش در #زندگی_دنیا هستیم؛ اما به کدام سمت؟ هیچی! فقط از صبح تا شب زحمت می‌کشیم که #پولی بدست آوریم و زندگی کنیم. این نوع زندگی هدیه غرب است؛ #روزمرگی بدون اینکه سمت و سو برای‌مان مطرح باشد. لذا در ظلمات هستیم و نمی‌دانیم که نور کجاست؟ چون خو گرفتیم به آیه ۴۰ نور، سال‌هاست در این آیه داریم زندگی می‌کنیم؛ و دنبال #رهایی هم نیستیم؛ لکن راهِ رهایی چیست؟ #ادامه_دارد@Torab_bash1۱۱