«أعوذ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ»لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًاخدا دوست نمیدارد که کسی به گفتار زشت (به عیب خلق) صدا بلند کند مگر آن که ظلمی به او رسیده باشد، همانا که خدا شنوا و داناست. (148 نسا) 








این آیه به مظلوم ، اجازه دادخواهى و فریاد مى دهد
امام صادق (ع) درباره این آیه فرمودند: کسى که افرادى را مهمان کند، ولى از آنان به صورت ناشایست پذیرائى کند ، از کسانى است که ستم کرده و بر مهمان باکى نیست که درباره او چیزى بگویند.
قانون کلّى و اصلى، حرمت افشاگرى و بیان عیوب مردم است، مگر در موارد خاص.
تنها مظلوم ، اجازه ى غیبت از ظالم را دارد، آن هم در مورد ظلم او، نه عیوب دیگرش








تامل شده تا آیه 148 سوره نسا
منبع: تفسیر نمونه#فرصت_تامل#قرآن_کتاب_زندگی#غیبت_مجاز 
۶:۲۷