اعوذبالله من الشیطان الرجیم وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ (47)
و هرگاه به آنان گفته شود: از آن چه خداوند روزى شما كرده بخشش كنيد، كسانى كه كفر ورزيدند به كسانى كه ايمان آورده اند مى گويند: آيا به كسانى غذا دهيم كه اگر خداوند مى خواست خودش به آنها غذا مى داد؟ شما در گمراهى آشكارى هستيد.
افرادى كه بينش صحيح ندارند يا مى خواهند از زير بار مسئوليّت شانه خالى كنند، تمام انحرافات و عملكرد زشت خود را به گردن ديگران مى اندازند:
1. گاهى مى گويند: مقصّر خداست ، اگر او نمى خواست ما مشرك نبوديم.
2. گاهى مى گويند: مقصّر جامعه است ، اگر اين بزرگان نبودند، ما مؤمن بوديم.
3. گاهى مى گويند: مقصّر نياكان ما هستند.در اين آيه نيز مى گويند: اگر لازم بود خدا خودش به فقرا روزى مى داد. غافل از آن كه خداوند مسئوليّت سير كردن فقرا را به دوش اغنيا گذاشته است.
سؤال: چرا خداوند خود فقرا را رزق نمى دهد و به مردم دستور انفاق مى دهد؟!پاسخ: رشد انسان، در سايه ى گذشت و ايثار و سخاوت و نوع دوستى و دلسوزى و صرفه جويى و الفت و تعاون و محبّت و تفقّد است. اگر همه ى مردم از امكانات يكسان برخوردار باشند، نه زمينه اى براى بروز اين كمالات باقى مى ماند و نه بسترى براى صبر و زهد و قناعت محرومان.
كار انسان به جائى مى رسد كه كفر و بخل را راه درست و ايمان و انفاق را انحراف مى شمرد.
منبع تفسیر نور تامل شده تا آیه ۴۷ سوره مبارکه یس*#قرآن_کتاب_زندگی #فرصت_تامل
https://ble.ir/ttqoran_shsh
و هرگاه به آنان گفته شود: از آن چه خداوند روزى شما كرده بخشش كنيد، كسانى كه كفر ورزيدند به كسانى كه ايمان آورده اند مى گويند: آيا به كسانى غذا دهيم كه اگر خداوند مى خواست خودش به آنها غذا مى داد؟ شما در گمراهى آشكارى هستيد.
افرادى كه بينش صحيح ندارند يا مى خواهند از زير بار مسئوليّت شانه خالى كنند، تمام انحرافات و عملكرد زشت خود را به گردن ديگران مى اندازند:1. گاهى مى گويند: مقصّر خداست ، اگر او نمى خواست ما مشرك نبوديم.
2. گاهى مى گويند: مقصّر جامعه است ، اگر اين بزرگان نبودند، ما مؤمن بوديم.
3. گاهى مى گويند: مقصّر نياكان ما هستند.در اين آيه نيز مى گويند: اگر لازم بود خدا خودش به فقرا روزى مى داد. غافل از آن كه خداوند مسئوليّت سير كردن فقرا را به دوش اغنيا گذاشته است.
سؤال: چرا خداوند خود فقرا را رزق نمى دهد و به مردم دستور انفاق مى دهد؟!پاسخ: رشد انسان، در سايه ى گذشت و ايثار و سخاوت و نوع دوستى و دلسوزى و صرفه جويى و الفت و تعاون و محبّت و تفقّد است. اگر همه ى مردم از امكانات يكسان برخوردار باشند، نه زمينه اى براى بروز اين كمالات باقى مى ماند و نه بسترى براى صبر و زهد و قناعت محرومان. كار انسان به جائى مى رسد كه كفر و بخل را راه درست و ايمان و انفاق را انحراف مى شمرد. منبع تفسیر نور تامل شده تا آیه ۴۷ سوره مبارکه یس*#قرآن_کتاب_زندگی #فرصت_تامل https://ble.ir/ttqoran_shsh
۴:۰۵