#یادداشت_دانشجویی #بیانیه_اصلاحات#اتحاد_مقدس
از اعماق وجود مسرور و مشعوفم که در چنین روزگاری زیستهام؛ روزگاری که استحکام، اتحاد و یکپارچگی ملت ایران را به چشم میبینم.
در عصری که اهریمن خونخوار، سیاست فرصتطلبی را پیشه کرده است و میکوشد از کوچکترین اختلاف میان رجال کشور بهرهبرداری کند، ناگاه با بیانیهای روبهروشدیم که نویسندگانش نه در پای میز و در کسوت سیاستمداران خردمند، بلکه در پای منقل و به هیئت شوریدگانی بیخویش و سرگشته آن را نگاشتهاند.
در آغاز بیم آن میرفت که این بیانیه به پرچم تفرقه بدل گردد و در شرایط خطیر و تهدیدهای محتمل، خللی بر وحدت ملی وارد آورد. اما شگفتا که نتیجهاش درست برعکس بود. این متن سستمایه و بیپایه چنان آشکارا رنگ توهم و خاماندیشی داشت که خود سبب گردید سیاسیونی که پیشتر در میدان اختلاف، گوشت هم را میخوردند و استخوان یکدیگر را نیز دور میانداختند، ناگاه بر سر محکومیت آن همصدا شوند.
چه کسی میپنداشت روزی نامهایی چون شریعتمداری و جلیلی، در کنار آذریجهرمیو قوچانی، یک زبان و یک نوا شوند و انگشت اتهام بر یک متن واحد نهند؟ بیانیهای که چنان از مصالح ملت دور افتاده بود که حتی اصلاحطلبان تندرو نیز از آن روی برتافتند.امروز صحنه سیاست ایران جلوهگاه رخدادی کمسابقه است؛ اجماعی بر سر پاسداری از فناوری هستهای و موشکی، ضرورت مذاکرهای عزتمندانه و هوشمندانه، و پاسداشت استحکام ملی در برابر دشمنان عنود. چنین همصدایی در دو دهه اخیر کمتردیده شده و اکنون به رسوایی هرچه بیشتر جبهه اصلاحات انجامیده است.
با این همه، شگفتانگیز آن که هنوز کسانی سادهدل و خوشباور از چنین بیانیهای حمایت میکنند؛ غافل از آنکه تاریخ به روشنی گواه خواهد داد چه کسانی در بزنگاهها امین و معتمد ملت بودهاند و چه کسانی جز بر طبل غفلت و خیانت نکوبیدهاند.
من به عنوان دانشجویی از این سرزمین، بیآنکه قصد مداهنه داشته باشم، از جبهه اصلاحات به یک معنا سپاسگزارم؛ چرا که با همین خطای نابخشودنی خویش، حادثهای کمنظیر در بیست سال اخیر را رقم زد: یکپارچگی و همصدایی طیفهای گوناگون سیاست ایران. و اینچنین بود که خود را در برابر افکار عمومی رسوا ساختند.
عدو شود سبب خیر، اگر خدا خواهد...
امیرحسین شمسی پور، مهندسی صنایع ۰۲
️ شاخص ها را در شاخص ببینید.
@utshakhes
از اعماق وجود مسرور و مشعوفم که در چنین روزگاری زیستهام؛ روزگاری که استحکام، اتحاد و یکپارچگی ملت ایران را به چشم میبینم. در عصری که اهریمن خونخوار، سیاست فرصتطلبی را پیشه کرده است و میکوشد از کوچکترین اختلاف میان رجال کشور بهرهبرداری کند، ناگاه با بیانیهای روبهروشدیم که نویسندگانش نه در پای میز و در کسوت سیاستمداران خردمند، بلکه در پای منقل و به هیئت شوریدگانی بیخویش و سرگشته آن را نگاشتهاند.در آغاز بیم آن میرفت که این بیانیه به پرچم تفرقه بدل گردد و در شرایط خطیر و تهدیدهای محتمل، خللی بر وحدت ملی وارد آورد. اما شگفتا که نتیجهاش درست برعکس بود. این متن سستمایه و بیپایه چنان آشکارا رنگ توهم و خاماندیشی داشت که خود سبب گردید سیاسیونی که پیشتر در میدان اختلاف، گوشت هم را میخوردند و استخوان یکدیگر را نیز دور میانداختند، ناگاه بر سر محکومیت آن همصدا شوند.چه کسی میپنداشت روزی نامهایی چون شریعتمداری و جلیلی، در کنار آذریجهرمیو قوچانی، یک زبان و یک نوا شوند و انگشت اتهام بر یک متن واحد نهند؟ بیانیهای که چنان از مصالح ملت دور افتاده بود که حتی اصلاحطلبان تندرو نیز از آن روی برتافتند.امروز صحنه سیاست ایران جلوهگاه رخدادی کمسابقه است؛ اجماعی بر سر پاسداری از فناوری هستهای و موشکی، ضرورت مذاکرهای عزتمندانه و هوشمندانه، و پاسداشت استحکام ملی در برابر دشمنان عنود. چنین همصدایی در دو دهه اخیر کمتردیده شده و اکنون به رسوایی هرچه بیشتر جبهه اصلاحات انجامیده است.با این همه، شگفتانگیز آن که هنوز کسانی سادهدل و خوشباور از چنین بیانیهای حمایت میکنند؛ غافل از آنکه تاریخ به روشنی گواه خواهد داد چه کسانی در بزنگاهها امین و معتمد ملت بودهاند و چه کسانی جز بر طبل غفلت و خیانت نکوبیدهاند.من به عنوان دانشجویی از این سرزمین، بیآنکه قصد مداهنه داشته باشم، از جبهه اصلاحات به یک معنا سپاسگزارم؛ چرا که با همین خطای نابخشودنی خویش، حادثهای کمنظیر در بیست سال اخیر را رقم زد: یکپارچگی و همصدایی طیفهای گوناگون سیاست ایران. و اینچنین بود که خود را در برابر افکار عمومی رسوا ساختند.عدو شود سبب خیر، اگر خدا خواهد...
امیرحسین شمسی پور، مهندسی صنایع ۰۲️ شاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes۱۹:۱۶
بسیج دانشجویی دانشکده مهندسی صنایع، نقشه برداری و معدن برگزار می کند: «با آمریکا چند چندیم؟!»ارتباطات ایران با آمریکا از گذشته تا حالباحضور:
استاد خسرو معتضددانشکدگان فنی امیرآباد، ساختمان مرکزی، طبقه دوم، اتاق سمینار دانشکده مهندسی صنایع. یکشنبه ۱۸ آبان ماه | ساعت ۱۳:۰۰️ شاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes۱۷:۵۸
بسیج دانشجویی دانشکدههای مهندسی صنایع، نقشهبرداری و معدن به مناسبت روز دانشجو برگزار میکند: دانشجو، همیشه حاضر؛هم در مطالبهگری، هم در خدمترسانی باحضور: استاد علیاکبر رائفیپور شنبه، ۱۵ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۱۳:۰۰ دانشکدگان فنی (امیرآباد)، ساختمان مرکزی، آمفیتئاتر معدن. ورود دانشجویان سایر دانشگاهها آزاد است. آیندهٔ میهن را خودمان خواهیم ساخت. شاخصها را در شاخص ببینید. @utshakhes۱۶:۰۸
سخنان آقای علیاکبر رائفیپور: خداوند با کسی مشکل ندارد مگر مستکبر؛ و در قرآن همیشه سرزنش مستکبران است. شیطان هم اول مستکبر بود. ما در احکام به یهودیان نزدیکتریم تا مسیحیان؛ یهودیان به خدای واحد معتقدند اما مسیحیان به تثلیث. ولی خدا در قرآن میگوید دشمنترین قوم برای مسلمین، یهودیان هستند و دوستترین مسیحیان. چرا؟ چون یهودیان مستکبرند ولی مسیحیان نه. این استکبار خطرناک است؛ از این خطرناکتر استکباری است که سیستماتیک باشد. معاویه مستکبر بود اما یزید داشت این استکبار را سیستماتیک میکرد. خدا هم از ما میخواهد که جمعی در برابر استکبار بایستیم؛ این وظیفه هر انسانی است. هیچکس حق ندارد استکبار کسی را بر خود بپذیرد. فرصت نقشآفرینی وقتی است که قدرتها در حال افول هستند. اگر ما میخواهیم نقشآفرینی داشته باشیم و مقابل استکبار بایستیم، باید وقتی که آمریکا افول کرده و هنوز چین رونق نگرفته دست به کار شویم. وگرنه اگر قدرت به چین منتقل شود مجددا استکبار سیستماتیک بر جهان مسلط خواهد شد. #گزارش_برخط شاخصها را در شاخص ببینید. @utshakhes۲۳:۴۷
️ نشست «دانشجو، همیشه حاضر» به مناسبت روز دانشجو با حضور آقای علیاکبر رائفیپور دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، دانشکدهٔ مهندسی صنایع، نقشهبرداری و معدن. شنبه ۱۵ آذر ماه #گزارش_تصویری شاخصها را در شاخص ببینید. @utshakhes۲۳:۴۹
۲۳:۴۹
۲۳:۴۹
#برد بسیج دانشجویی دانشکدههای مهندسی صنایع،نقشهبرداری و معدن به مناسبت روز دانشجو."_خدا لعنت کند آن دستهایی را که تلاش کردهاند و میکنند که قشر جوان و دانشگاه ما را غیرسیاسی کنند."_- بیانات مقام معظم رهبری -حفظهالله- در دیدار دانشجویان، ۱۲ آبان ۱۳۷۲.
شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhes۱۷:۲۴
بسیج دانشجویی دانشکدههای مهندسی صنایع، نقشهبرداری و معدن برگزار میکند: حلقه کتابخوانی در مسیر رشد با محوریت کتاب ارزشمند رشد اثر استاد علی صفاییحائری راهبر: محمدحسین حسینیان مسئول مؤسسه گرافکر زمان: شنبهها بعد از نماز مغرب و عشا (قابل تغییر با تصمیم اعضای حلقه) مکان: مصلی دانشکدگان فنی ثبتنام در حلقه b2n.ir/masirRoshd اگر به تربیت، اندیشهورزی و گفتوگو دربارهٔ مسیر انسان علاقهمندید، به جمع دوستانهٔ ما بپیوندید. شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhes۱۱:۰۹
پرنیان؛ روایت زنان نقشآفرینبا حضور مهمانهای ویژه:
سرکار خانم مینا مهرنوش مدیرعامل و کارآفرین سرکار خانم فرناز میرزازاده مدیرعامل شرکت وندا فارمد سرکار خانم زهرا شاطرزاده دکترای فیزیک کوانتوم از کلگری کانادا جناب آقای علی افشاریمهر پژوهشگر مسائل حوزهٔ زنان دوشنبه ۲۴ آذرماه ساعت ۱۳:۰۰ دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، ساختمان مرکزی، آمفیتئاتر معدن حضور شما روشنیبخش این مجلس است :)
شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhes۸:۵۰
بازارسال شده از
فخر زمان میشویم] اردوی راهیانِ نور ۱۴۰۴ یادواره دانشمند قدرت آفرین کشور شهید محسن فخریزاده خواهران: ٢١ الی ٢٥ بهمنماه بـــرادران: ٢۴ الی ٢٨ بهمنماه مهلت ثبتنام: ١٨ دیماه🪧 ثبت نام: [پرسشنامه/ دفاتر بسیج دانشجویی دانشکدهها
🪩 جهت کسب اطلاعات بیشتر به نشانی زیر مراجعه فرمایید.
برادران | خواهران
@Basijut_rahian @Basijfanni۱۶:۴۵
#یادداشت_دانشجویی#روایت_دانشگاه
علی شریفی نژاد، مهندسی صنایع ۰۳
دانشگاه همواره بستر گفتوگو، نقد و طرح مطالبات بوده است؛ جایی که دانشجو با حساسیت نسبت به مسائل کشور، دغدغههای اجتماعی و اقتصادی خود را بیان میکند.
آنچه در روزهای اخیر در دانشگاه تهران رخ داد، اگرچه در ظاهر با عنوان «اعتراض» مطرح شد، اما در عمل بخشهایی از آن از چارچوب نقد و مطالبهگری فاصله گرفت و به رفتارهایی انجامید که نه با شأن دانشگاه سازگار است و نه نسبتی با خواست اکثریت دانشجویان دارد.
واقعیت آن است که مشکلات اقتصادی، فشار معیشتی و بیثباتیهای موجود، انکارشدنی نیست. بسیاری از دانشجویان، همانند خانوادههایشان در سطح جامعه، با این فشارها دستوپنجه نرم میکنند و حق دارند نسبت به آینده خود نگران باشند.اما سؤال اساسی اینجاست:آیا تخریب، التهابآفرینی و هتک حرمت نمادهای ملی، راه بیان این نگرانیهاست؟آنچه امروز در برخی شهرها و استانها نیز شاهد آن هستیم، نشان میدهد که جریان اغتشاش، بیش از آنکه دغدغه حل مشکلات مردم را داشته باشد، به دنبال ماهیگیری از آب گلآلود است.
سوءاستفاده از مطالبات بهحق مردم، تحریک احساسات و کشاندن فضا به سمت خشونت و ناامنی، نهتنها گرهای از مشکلات باز نمیکند، بلکه هزینههای جدیدی را بر دوش همان مردمی میگذارد که بیشترین فشار را تحمل میکنند.تفکیک میان اعتراض آگاهانه و اغتشاش سازمانیافته یک ضرورت است.
دانشگاه نباید به پیادهنظام پروژههایی تبدیل شود که بیرون از آن طراحی شدهاند و هدفی جز برهمزدن آرامش جامعه ندارند. همانقدر که مطالبهگری حق دانشجوست، حفظ امنیت، عقلانیت و حرمت فضای علمی نیز وظیفه اوست.امروز بیش از هر زمان دیگری، انتظار میرود مسئولان با شفافیت، صداقت و اقدام عملی، پاسخگوی وضعیت موجود باشند؛ و در مقابل، جریان دانشجویی نیز اجازه ندهد صدای حقطلبیاش در هیاهوی آشوب و رفتارهای افراطی گم شود.
️ شاخص ها را در شاخص ببینید.
@utshakhes
علی شریفی نژاد، مهندسی صنایع ۰۳دانشگاه همواره بستر گفتوگو، نقد و طرح مطالبات بوده است؛ جایی که دانشجو با حساسیت نسبت به مسائل کشور، دغدغههای اجتماعی و اقتصادی خود را بیان میکند. آنچه در روزهای اخیر در دانشگاه تهران رخ داد، اگرچه در ظاهر با عنوان «اعتراض» مطرح شد، اما در عمل بخشهایی از آن از چارچوب نقد و مطالبهگری فاصله گرفت و به رفتارهایی انجامید که نه با شأن دانشگاه سازگار است و نه نسبتی با خواست اکثریت دانشجویان دارد.واقعیت آن است که مشکلات اقتصادی، فشار معیشتی و بیثباتیهای موجود، انکارشدنی نیست. بسیاری از دانشجویان، همانند خانوادههایشان در سطح جامعه، با این فشارها دستوپنجه نرم میکنند و حق دارند نسبت به آینده خود نگران باشند.اما سؤال اساسی اینجاست:آیا تخریب، التهابآفرینی و هتک حرمت نمادهای ملی، راه بیان این نگرانیهاست؟آنچه امروز در برخی شهرها و استانها نیز شاهد آن هستیم، نشان میدهد که جریان اغتشاش، بیش از آنکه دغدغه حل مشکلات مردم را داشته باشد، به دنبال ماهیگیری از آب گلآلود است. سوءاستفاده از مطالبات بهحق مردم، تحریک احساسات و کشاندن فضا به سمت خشونت و ناامنی، نهتنها گرهای از مشکلات باز نمیکند، بلکه هزینههای جدیدی را بر دوش همان مردمی میگذارد که بیشترین فشار را تحمل میکنند.تفکیک میان اعتراض آگاهانه و اغتشاش سازمانیافته یک ضرورت است. دانشگاه نباید به پیادهنظام پروژههایی تبدیل شود که بیرون از آن طراحی شدهاند و هدفی جز برهمزدن آرامش جامعه ندارند. همانقدر که مطالبهگری حق دانشجوست، حفظ امنیت، عقلانیت و حرمت فضای علمی نیز وظیفه اوست.امروز بیش از هر زمان دیگری، انتظار میرود مسئولان با شفافیت، صداقت و اقدام عملی، پاسخگوی وضعیت موجود باشند؛ و در مقابل، جریان دانشجویی نیز اجازه ندهد صدای حقطلبیاش در هیاهوی آشوب و رفتارهای افراطی گم شود.️ شاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes۷:۲۹
#یادداشت_دانشجویی#روایت_دانشگاه
محمد امین علیاری، مهندسی صنایع ۰۲
روز سهشنبه ۹ دی ۱۴۰۴، خیابان انقلاب، داخل دانشگاه تهران. حدود ساعت ۱۴:۰۰ وارد دانشگاه شدم. از شب قبل خبر رسیده بود که قرار است تجمعی به بهانهی اعتراض بازاریان نسبت به نابسامانی قیمت ارز و کاهش ارزش پول ملی برگزار شود. اما چرا میگویم "به بهانه"؟ اجازه دهید ابتدا حالوهوای آن روز را شرح دهم.
وقتی وارد دانشگاه شدم، صداهای نامفهوم شعارها به گوش میرسید. مسیر صدا را دنبال کردم تا به اصل تجمع رسیدم و با صحنهای روبهرو شدم که تا آن روز ندیده بودم. تجمع به دو دسته تقسیم شده بود: گروهی شعارهایی شبیه «مرگ بر دیکتاتور...» سر میدادند و گروه دیگر شعارهایی با رنگ و بوی مذهبی مانند «تکبیر...» و «حیدر حیدر». اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود: «چرا باید روزی را ببینم که دو قطبی دین در برابر دنیا شکل بگیرد؟»
این پرسش البته خود محل بحث است؛ چرا جامعه و جوانی باید به جایی برسد که در برابر شعار مذهبی، بیپروا واکنشی توهینآمیز نشان دهد؟ و از سوی دیگر، چرا گروه مقابل باید در چنین موقعیتی شعارهایی بدهد که زمینهساز تقابل شود؟ البته از حق نگذریم، شعارهایی مثل «دانشجوی مسلمان، حامی مستضعفان» نیز شنیده شد که نشان میداد همه چیز صرفاً تقابل خشک نبود.
اما پرسش اصلی این است: هدف دستهی اول از تجمع و شعارها چه بود؟ آیا واقعاً اثربخشی اقتصادی در نظر داشتند یا به قول خودشان هدف براندازی بود؟ با ورود دستهی دوم و قرار گرفتن در برابر دستهی اول، ماجرا از یک دوگانهی سیاسی ـ اجتماعی تبدیل شد به شعار صرف حتی اگر طرفی بر حق باشد که بود. اگر کسی نمیدانست اینان کیستند فکر میکرد طرفداران دو تیم فوتبال هستند.
اکنون به مسئلهی اصلی میرسیم: آیا این جماعت معترض واقعاً به مشکلات و چالشهای کشور واقفاند؟ آیا حتی اندکی نگاه تاریخی به ۲۰۰ سال گذشته دارند؟ البته باز هم باید انصاف داشت؛ برخی افراد با تفکر براندازی حضور داشتند اما خودشان این تجمع را بیهدف و بیاثر میدانستند. آنان آدمهای درسخوانده و باسواد بودند. با این حال، باید پذیرفت که اکثر حضار با بغضی توخالی از حکومت آمده بودند و هدفی جز ناسزاگویی نداشتند.
نمیتوان هر پنجاه سال یکبار از خواب بیدار شد و گفت: «ای بابا، مشکلات ما را برید، پس بیاییم انقلابی دیگر کنیم تا شاید فرجی شود.» من مخالف انقلاب ۵۷ نیستم، اما اگر اندکی انصاف داشته باشیم، میبینیم که حکومت در ایران از زمان شاه تا امروز تفاوت محسوسی در نوع تصمیم گیری های اقتصادی و توسعه گرا نداشته و در هر دوره به اشخاص متکی بوده و همان مشکلات اداری قاجار تا پهلوی را با خود حمل کرده است. اما هسته اصلی و معتقد به انقلاب در تلاش است که این نواقص نیز حل کند تا آن جا که میتوان.
بنابراین راه نجات کشور نه در انقلابهای پیدرپی، بلکه در پاسخگو کردن مسئولانی است که از همین شلوغیهای بیهدف تغذیه میکنند و بنیان نظام و جامعه را میلرزانند.
راه نجات ایران این است که تکتک مسئولان را به پاسخگویی وادار کنیم؛ همانگونه که بازاریان در روز نخست اعتراضها واکنش نشان دادند. تاریخ نشان میدهد که بازار، بهویژه بازار تهران، برای حکومتهای پیشین نیز اهمیت حیاتی داشته و حتی اعتصاب آن توانسته بود سرنوشت صدراعظمها را تغییر دهد.
سخن پایانی اینکه ما دانشجویان جایگاهی ویژه داریم و مردم به ما نگاه دیگری دارند. نامردی است اگر در این جایگاه باشیم اما مطالبات مردم را مطالعه، سازماندهی و پخته نکنیم و مسئولان را به پاسخگویی وادار نسازیم. وای بر آنان که دانشگاه را سیاستزدایی کردند تا امروز به این روز افتادهایم. این نتیجهی همان مسئولان فاسدی است که از اغتشاش و بینظمی سود میبرند. ما باید با نگاه علمی و غیرجناحی به مشکلات بنگریم تا در دام دشمن نیفتیم.
️ شاخص ها را در شاخص ببینید.
@utshakhes
محمد امین علیاری، مهندسی صنایع ۰۲روز سهشنبه ۹ دی ۱۴۰۴، خیابان انقلاب، داخل دانشگاه تهران. حدود ساعت ۱۴:۰۰ وارد دانشگاه شدم. از شب قبل خبر رسیده بود که قرار است تجمعی به بهانهی اعتراض بازاریان نسبت به نابسامانی قیمت ارز و کاهش ارزش پول ملی برگزار شود. اما چرا میگویم "به بهانه"؟ اجازه دهید ابتدا حالوهوای آن روز را شرح دهم. وقتی وارد دانشگاه شدم، صداهای نامفهوم شعارها به گوش میرسید. مسیر صدا را دنبال کردم تا به اصل تجمع رسیدم و با صحنهای روبهرو شدم که تا آن روز ندیده بودم. تجمع به دو دسته تقسیم شده بود: گروهی شعارهایی شبیه «مرگ بر دیکتاتور...» سر میدادند و گروه دیگر شعارهایی با رنگ و بوی مذهبی مانند «تکبیر...» و «حیدر حیدر». اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود: «چرا باید روزی را ببینم که دو قطبی دین در برابر دنیا شکل بگیرد؟» این پرسش البته خود محل بحث است؛ چرا جامعه و جوانی باید به جایی برسد که در برابر شعار مذهبی، بیپروا واکنشی توهینآمیز نشان دهد؟ و از سوی دیگر، چرا گروه مقابل باید در چنین موقعیتی شعارهایی بدهد که زمینهساز تقابل شود؟ البته از حق نگذریم، شعارهایی مثل «دانشجوی مسلمان، حامی مستضعفان» نیز شنیده شد که نشان میداد همه چیز صرفاً تقابل خشک نبود. اما پرسش اصلی این است: هدف دستهی اول از تجمع و شعارها چه بود؟ آیا واقعاً اثربخشی اقتصادی در نظر داشتند یا به قول خودشان هدف براندازی بود؟ با ورود دستهی دوم و قرار گرفتن در برابر دستهی اول، ماجرا از یک دوگانهی سیاسی ـ اجتماعی تبدیل شد به شعار صرف حتی اگر طرفی بر حق باشد که بود. اگر کسی نمیدانست اینان کیستند فکر میکرد طرفداران دو تیم فوتبال هستند. اکنون به مسئلهی اصلی میرسیم: آیا این جماعت معترض واقعاً به مشکلات و چالشهای کشور واقفاند؟ آیا حتی اندکی نگاه تاریخی به ۲۰۰ سال گذشته دارند؟ البته باز هم باید انصاف داشت؛ برخی افراد با تفکر براندازی حضور داشتند اما خودشان این تجمع را بیهدف و بیاثر میدانستند. آنان آدمهای درسخوانده و باسواد بودند. با این حال، باید پذیرفت که اکثر حضار با بغضی توخالی از حکومت آمده بودند و هدفی جز ناسزاگویی نداشتند. نمیتوان هر پنجاه سال یکبار از خواب بیدار شد و گفت: «ای بابا، مشکلات ما را برید، پس بیاییم انقلابی دیگر کنیم تا شاید فرجی شود.» من مخالف انقلاب ۵۷ نیستم، اما اگر اندکی انصاف داشته باشیم، میبینیم که حکومت در ایران از زمان شاه تا امروز تفاوت محسوسی در نوع تصمیم گیری های اقتصادی و توسعه گرا نداشته و در هر دوره به اشخاص متکی بوده و همان مشکلات اداری قاجار تا پهلوی را با خود حمل کرده است. اما هسته اصلی و معتقد به انقلاب در تلاش است که این نواقص نیز حل کند تا آن جا که میتوان. بنابراین راه نجات کشور نه در انقلابهای پیدرپی، بلکه در پاسخگو کردن مسئولانی است که از همین شلوغیهای بیهدف تغذیه میکنند و بنیان نظام و جامعه را میلرزانند. راه نجات ایران این است که تکتک مسئولان را به پاسخگویی وادار کنیم؛ همانگونه که بازاریان در روز نخست اعتراضها واکنش نشان دادند. تاریخ نشان میدهد که بازار، بهویژه بازار تهران، برای حکومتهای پیشین نیز اهمیت حیاتی داشته و حتی اعتصاب آن توانسته بود سرنوشت صدراعظمها را تغییر دهد. سخن پایانی اینکه ما دانشجویان جایگاهی ویژه داریم و مردم به ما نگاه دیگری دارند. نامردی است اگر در این جایگاه باشیم اما مطالبات مردم را مطالعه، سازماندهی و پخته نکنیم و مسئولان را به پاسخگویی وادار نسازیم. وای بر آنان که دانشگاه را سیاستزدایی کردند تا امروز به این روز افتادهایم. این نتیجهی همان مسئولان فاسدی است که از اغتشاش و بینظمی سود میبرند. ما باید با نگاه علمی و غیرجناحی به مشکلات بنگریم تا در دام دشمن نیفتیم.️ شاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes۱۴:۵۷
🇮🇷 شاخص 🇵🇸 پرنیان؛ روایت زنان نقشآفرین با حضور مهمانهای ویژه: سرکار خانم مینا مهرنوش مدیرعامل و کارآفرین سرکار خانم فرناز میرزازاده مدیرعامل شرکت وندا فارمد سرکار خانم زهرا شاطرزاده دکترای فیزیک کوانتوم از کلگری کانادا جناب آقای علی افشاریمهر پژوهشگر مسائل حوزهٔ زنان دوشنبه ۲۴ آذرماه ساعت ۱۳:۰۰ دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، ساختمان مرکزی، آمفیتئاتر معدن حضور شما روشنیبخش این مجلس است :) شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhes
پرنیان؛ روایت زنان نقشآفرین با حضور مهمانهای ویژه: سرکار خانم مینا مهرنوش مدیرعامل و کارآفرین سرکار خانم فرناز میرزازاده مدیرعامل شرکت وندا فارمد سرکار خانم زهرا شاطرزاده دکترای فیزیک کوانتوم از کلگری کانادا جناب آقای علی افشاریمهر پژوهشگر مسائل حوزهٔ زنان دوشنبه ۲۴ آذرماه ساعت ۱۳:۰۰ دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، ساختمان مرکزی، آمفیتئاتر معدن حضور شما روشنیبخش این مجلس است :) شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhesپرنیان قسمت اول.mp3
۱۰:۲۰-۱۷.۹۹ مگابایت
شهدا از دامان مادرانی برخاستند که درس ایثار را از مکتب حضرت زهرا(س) آموخته بودند؛ مادرانی که فرزند را هدیه کردند و خود، ادامه راه فاطمی شدند.دارد. دل و دین میبرد از شهر شمیمی
افتاده نخ چاد او دست نسیمی
تسبیح دلم پاره شد آن دم که شنیدم
با دست خودش داده اناری به یتیمی
در خانه زهرا همه معراج نشین اند
آنجا که به جز چادر او نیست گلیمی
زندگی ما اگر فاطمی باشد بی شک حسینی و حیدری و مهدوی نیز خواهد بود حضرت زهرا(س) حلقه اتصال ائمه اطهار(ع) اند.حضرت زهرا (س)صبور بودند و سختی ها و شهادت های زیادی را دیدند و چشیدند اما دلسرد نشدند.و این فاطمه و فاطمیه است که حقانیت شیعه را اثبات میکند.و این صبر از مادر به دختر رسید.و {کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود }.ما هم در کربلای زمانه مان هستیم و باید مانند حضرت زینب (س) در مقابل شمر و یزید روزگار بایستیم.آری داغ های ما کمرشکن است اما باید بایستیم.@utshakhes۱۹:۱۴
🇮🇷 شاخص 🇵🇸 پرنیان؛ روایت زنان نقشآفرین با حضور مهمانهای ویژه: سرکار خانم مینا مهرنوش مدیرعامل و کارآفرین سرکار خانم فرناز میرزازاده مدیرعامل شرکت وندا فارمد سرکار خانم زهرا شاطرزاده دکترای فیزیک کوانتوم از کلگری کانادا جناب آقای علی افشاریمهر پژوهشگر مسائل حوزهٔ زنان دوشنبه ۲۴ آذرماه ساعت ۱۳:۰۰ دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، ساختمان مرکزی، آمفیتئاتر معدن حضور شما روشنیبخش این مجلس است :) شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhes
پرنیان؛ روایت زنان نقشآفرین با حضور مهمانهای ویژه: سرکار خانم مینا مهرنوش مدیرعامل و کارآفرین سرکار خانم فرناز میرزازاده مدیرعامل شرکت وندا فارمد سرکار خانم زهرا شاطرزاده دکترای فیزیک کوانتوم از کلگری کانادا جناب آقای علی افشاریمهر پژوهشگر مسائل حوزهٔ زنان دوشنبه ۲۴ آذرماه ساعت ۱۳:۰۰ دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، ساختمان مرکزی، آمفیتئاتر معدن حضور شما روشنیبخش این مجلس است :) شاخص ها را در شاخص ببینید. @utshakhesپرنیان قسمت دوم.mp3
۱۴:۰۲-۲۳.۴۹ مگابایت
پادکست رویداد پرنیان قسمت ۲
۱۷:۲۹
🇮🇷 شاخص 🇵🇸 پادکست رویداد پرنیان قسمت ۲
پادکست رویداد پرنیان قسمت ۲بانوان، علم و پیشرانیِ توسعه دانشگاه، خانهی کارآفرینانی است که آیندهی علم و صنعت کشور را رقم میزنند. بانوان، با تکیه بر دانش تخصصی و نگاه نوآورانه، میتوانند در خط مقدم رشد اقتصادی و صنعتی ایفای نقش کنند. تجربهی سالهای اخیر نشان داده است که حتی در دشوارترین شرایط اقتصادی، مسیر پیشرفت و توسعه مسدود نشده و فرصتهای تازهای متولد شدهاند.کارآفرین، بهجای توقف در برابر موانع، به دنبال کشف فرصتهاست. بهرهگیری از فناوریهای نوین و هوش مصنوعی، افقهای تازهای پیش روی بانوان گشوده است. امروز توسعهی کشور نیازمند حضور علمی و فناورانهی زنانی است که توان و استعداد خود را در خدمت پیشرفت ایران قرار میدهند.شاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes۱۷:۳۲
#یادداشت_دانشجویی#لبیک_یا_خامنهایدرود و تهنیت بر همه شریفان و آزادگان جهاناین یک سال، در مصاف با فرعونِ زمان، به بهای خون ایستادیمخونهایی که بر زمین ریخت تا پرچم نیفتد.از آنان که جان خویش را نثار انقلاب کردند و شهیدانی که فرسنگها دورتر، در لبنان سوریه به شهادت رسیدند.ما امروز، با خودفشانی سردارانی سترگ در میدان و با خون بسیجیان در خیابانها، این مسیر را ادامه دادهایم و ادامه خواهیم داد.چهلوهفت سال است که در برابر دشمن، تنها اما استوار ایستادهایم. گواهی دادهایم که هرگز در مقابل دشمن، تسلیم نخواهیم شود.و اگر آتش جنگی علیه ما برافروخته شود،خواب را از چشمان دشمن خواهیم ربودو آرامش را از اردوگاه ظلم خواهیم گرفت.همان طور که رهبر انقلاب فرمود :همه بدانند هم دشمن بداند ،هم دوستان با اخلاص بدانند.هم اون دوستان کهگاهی دلشون میلرزه بدونند جهوری اسلامیمستحکم ایستاده و بدانید اونها نمیتونند به ما سیلی بزنند.ما به اون ها سیلی خواهیم زدو به اذنالله، فردا بار دیگر این مردم دشمن را مأیوس و زمینگیر خواهیم کرد.ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes
خونهایی که بر زمین ریخت تا پرچم نیفتد.از آنان که جان خویش را نثار انقلاب کردند و شهیدانی که فرسنگها دورتر، در لبنان سوریه به شهادت رسیدند.ما امروز، با خودفشانی سردارانی سترگ در میدان و با خون بسیجیان در خیابانها، این مسیر را ادامه دادهایم و ادامه خواهیم داد.چهلوهفت سال است که در برابر دشمن، تنها اما استوار ایستادهایم. گواهی دادهایم که هرگز در مقابل دشمن، تسلیم نخواهیم شود.و اگر آتش جنگی علیه ما برافروخته شود،خواب را از چشمان دشمن خواهیم ربودو آرامش را از اردوگاه ظلم خواهیم گرفت.همان طور که رهبر انقلاب فرمود :همه بدانند هم دشمن بداند ،هم دوستان با اخلاص بدانند.هم اون دوستان کهگاهی دلشون میلرزه بدونند جهوری اسلامیمستحکم ایستاده و بدانید اونها نمیتونند به ما سیلی بزنند.ما به اون ها سیلی خواهیم زدو به اذنالله، فردا بار دیگر این مردم دشمن را مأیوس و زمینگیر خواهیم کرد.ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشاخص ها را در شاخص ببینید.@utshakhes۵:۳۲