҉ ثین
«سلام مادر. چگونه حالم را در کلمات وصف کنم؟ که تو در وصف نگنجی! باید برایت بمیرم مادر. باید برایت بمیرم! سال‌ها از مرگم بگذرد. تاریخ‌نگاران مزارِ مرا بشکافند. وَ جسد مرا بیابند. که استخوانم پودر شده. اما همچنان قلبم می‌تپد! مادر قلبی که برای تو بتپد، هیچ‌گاه نمی‌میرد...» -غزل‌حمیدی
«سلام مادر.مادر بند بندِ وجودِ مرا که بشکافی،در میانِ یاخته‌هایم،وَ رگ‌های سرخ و سیاهم،تنها نشان از خودت می‌بینی.جز عشق تو،لبریز از عشقی نیستم مادر.مادر تو نوازشم کردی،وَ من شفا گرفتم.می‌بینی دختر عاقلت را؟به تو که می‌رسد مجنون می‌شود مادر.»-غزل‌حمیدی
۱۵