҉ ثین
«سلام مادر. مادر من چقدر گوشه‌ی چادرت را دوست دارم. مادر من دلم می‌خواهد، در گوشه‌ی چادرت تا ابد خانه کنم. گم شوم. مرا نبینند. تا ابد پیدایم نکنند. مادر دوست دارم کاغذ و قلم را بیاورم، گوشه‌ی چادرت را بگیرم، زیر آن پنهان شوم، وَ از تو بنویسم. وَ از بوی خوش عطر چادرت بگویم، که گلستانیست بی‌انتها، که تمام نمی‌شود عطر خوشش، که خاتمه نمی‌یابد گل‌های بهشتی‌اش، مادر گوشه‌ی چادر تو، تمام جهان من است.» -غزل‌حمیدی
«سلام مادر.گیر کرده‌ام مادر.زندگی‌ام نخ‌کش شده است.نه توانِ ادامه.نه توانِ خاتمه.برایم دعا کن مادر.طنابِ پوسیده‌یِ گیر کرده به شاخه‌ای هستم،که نمی‌اُفتد!مادر دعایم کن.دعا کن آرام بگیرم.قلبم دیگر برای خودم نیست.»-غزل‌حمیدی
۲۲۱