و
حضرت آیت الله وحید خراسانی:به دیگران هم سفارش کنید، نماز صبح را که خواندید، یازده بار سوره توحید (قل هو الله احد) را بخوانیدوقت خواب هم یازده بار این سوره را بخوانید بین روز هم که بیکارید، راه می روید، این سوره را بخوانیدشما جوانها از حالا شروع کنید، بعد روحتان می شود اکسیر احمر، یک روز می بینی شب شده صد تا سوره (قل هو الله احد) خواندی، آن وقت این صد تا سوره چه می کند؟به حکم روایات متعدده هم از طرق عامه، هم از طرق خاصه، قرائت یک سوره (قل هو الله احد) ثلث تورات، ثلث انجیل، ثلث زبور، ثلث قرآن، حساب می شود، آن وقت سه سوره که خواندی، خدا به رحمت واسعه اش اجر تورات و انجیل و زبور و قرآن را به تو می دهد. این سوره را بخوانید، شروع کنید از امروز، همه را هم هدیه به امام زمان کنید، آن هدیه به امام زمان اثرش این است، که این سوره دیگر رد نمی شود.@varesoon
۱۲:۲۸
درس اخلاق.mp3
۱۰:۵۹-۱۰.۰۵ مگابایت
برگزیده درس اخلاق حضرتآیتاللهکریمیجهرمیتاریخ درس: ۱۷ دی ۱۴۰۴عنوان:وصایای امام صادق (علیه السلام)به سعید بن هلال@varesoon
۱۲:۲۸
روایت حضرت آیت الله جوادی آملی از مرحوم آیت الله محقق داماد:دو چیز مرا نجات داد؛ یکی علاقه به زینب کبری (س) و دیگری احترام به امیرالمؤمنین (ع)
@varesoon
@varesoon
۱۲:۴۳
مختصری در شرح احوال خطیب شهیرحائر حسینی ، حضرت حجّت الإسـلام آقایحاج آشیخ زین العابدین واعظ حائری (ره)ولادت >سنه ۱۳۰۴ ق در خاک پاک حائر حسینی(ع)چشم بر جهانی که همانا عشق به حضرتأباعبداللّه است ، گشود.نسب پدری >پدر بزرگوار ایشان ، عالم عامل فاضل کاملعلامه آقا شـیخ محمّدعلی رشتی حائری ازعلماء و مدرّسین حــــوزهٔ کربلاء معلیٰ بود.نسب مادری >والدهٔ مکرّمه اش ، دخترزادهٔ حضرت علامهآیةاللّه المعظّم حاج سیّد ابراهیم لواسانیبوده است.@varesoon_lavasaniاساتید >شیخ مهدی کرمانشاهی و سیّد جواد هندیو سیّد اسداله اصفهانی در فقه و اصول وفنون خطابه تبحر در خطابه و منبر اختصاصی >او خطیب و واعظی متبحر و مسلط، و نیزخادم با إخلاص سـاحت حضرات أباعبداللّهوأبالفضل العباس«سلام اللّه علیهما»بود، ازاین روی زمان حیاتش، منبر وعظ و خطابهدرصحن مطهرحضرت سیّدالشهداء «ع» بهتأئید و سفارش علماء اعلام کربلاء در تمامروز ، در اختیار ایشان بود.وفات >رجب سنه ۱۳۷۰ ه قمری رحلت فرمود و درجوار مضجع منوّرحضرت اباالفضل العباس(ع) درمقبره متعلق به دودمانشان به خاکسپرده شد.@varesoon_lavasani۱۷:۴۱
قال امیرالمومنین (علیهالسلام):شَرُّ الْقُلُوبِ الشَّاكُّ فِي إِيمَانِهِ
بدترین دل، دلی است که در ایمان خود شک داشته باشد.
تصنیف غرر / ۹۱۲
@varesoon
بدترین دل، دلی است که در ایمان خود شک داشته باشد.
تصنیف غرر / ۹۱۲
@varesoon
۱۹:۵۶
به نیت زیارت حضرتش در هر روز :
صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسینصلی الله علیک یا أباعبدالله الحسینصلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین
صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته
#زیارت قبول
@varesoon
صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسینصلی الله علیک یا أباعبدالله الحسینصلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین
صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته
#زیارت قبول
@varesoon۳:۵۵
دستورالعمل حضرت آیت الله وحید خراسانی:در طول روز مداومت کنید سوره توحید را بخوانید و به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هدیه کنید.
@varesoon
@varesoon
۱۴:۳۴
آیت الله محمدتقی بهجت:دائم سوره توحید [قل هو الله] را بخوانید و ثوابش را هدیه کنید به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) این کار عمر شما را با برکت می کند و مورد توجه خاص حضرت قرار می گیرید.
@varesoon@varesoon_bahjat
@varesoon@varesoon_bahjat
۱۴:۳۴
مرحوم آیت الله شیخ محمد کوهستانی :
" اثر غذا در آدم بسیار زیاد است. اگر غذا طیب و طاهر نباشد بر افکار انسانها اثر می گذارد و این فکرهای شیطانی از تأثیر آن غذای ناپاک است.از ایشان نقل است که مدتی در خود حس می کنند که قلبشان آن حالت اقبال را از دست داده است.بررسی کرده و متوجه می شوند که شخصی برایشان آردی هدیه داده که یک بهائی به او داده بود. ایشان بعد از متوجه شدن چهره شان تغییر کرده و بعد با ناراحتی می گویند :" مؤمن، ما را از فضیلت ماه رجب محروم کردی."
@varesoon
" اثر غذا در آدم بسیار زیاد است. اگر غذا طیب و طاهر نباشد بر افکار انسانها اثر می گذارد و این فکرهای شیطانی از تأثیر آن غذای ناپاک است.از ایشان نقل است که مدتی در خود حس می کنند که قلبشان آن حالت اقبال را از دست داده است.بررسی کرده و متوجه می شوند که شخصی برایشان آردی هدیه داده که یک بهائی به او داده بود. ایشان بعد از متوجه شدن چهره شان تغییر کرده و بعد با ناراحتی می گویند :" مؤمن، ما را از فضیلت ماه رجب محروم کردی."
@varesoon
۱۴:۳۴
الحمد الله بعد از سالها تلاش مستمر به برکت ولادت با سعادت مولانا صاحب الزمان (عجل الله تعالى فرجه الشريف ) صفحه وب سايت حضرت آیت الله سید احمد نجفیرونمایی گردید و آغاز به فعالیت نموده است.
در این وب سایت ، مجموعه کامل سخنرانی های ارزشمند ایشان همراه با عکس و فیلمها، مصاحبهها و موارد متعددی دیگر در دسترس عموم خواهد بود.
پیشنهاد میکنیم به دوستان علاقمند اطلاع رسانی کنید تا از این وب سایت ارزشمند، بهره مند باشند.
www.seyedahmadnajafi.com
در این وب سایت ، مجموعه کامل سخنرانی های ارزشمند ایشان همراه با عکس و فیلمها، مصاحبهها و موارد متعددی دیگر در دسترس عموم خواهد بود.
پیشنهاد میکنیم به دوستان علاقمند اطلاع رسانی کنید تا از این وب سایت ارزشمند، بهره مند باشند.
www.seyedahmadnajafi.com
۱۶:۳۴
.به نقل از مرحوم حضرت آیت الله بهجت:مرحوم دربندی با آن فضلش در بالای سر حرم سیدالشهدا فریاد می زد یا حسین به حق مادرت حضرت زهرا (سلام الله علیها) شمر را شفاعت نکن و سه دفعه بلند این جمله را میگفت.به او گفتند آیا شفاعت شمر ممکن است؟گفت: چرا ممکن نیست؟ حضرت اباعبدالله مظهر رحمت واسعه خدا هستند، چه میدانیم؟ ما قسمش می دهیم که این کار را نکند.. شادی ارواح مطهر حضرت آیت الله بهجت و ملاآقا دربندی صلواتی قرائت بفرمایید
شادی ارواح مطهر حضرت آیت الله بهجت و ملاآقا دربندی صلواتی قرائت بفرمایید ۱۷:۱۳
....جلوی حاج شیخ را گرفت.حاج شیخ جعفر شوشتری رحمت الله، حدودا صد و ده بیست سال پیش از نجف به ایران آمدند، روزی ایشان جایی مهمان بودند و همراه با چند نفر از شمس العماره می گذاشتند، که ناگهان یک داشی آمد و جلوی حاج شیخ را گرفت..اطرافیان شیخ می خواستند جلوی او را بگیرند که شیخ مانع شد و گفت: « کاری نداشته باشید بگذارید جلو بیاید ببینم چه می گوید؟».داش جلو آمد و چیزی به حاج شیخ گفت که حاج شیخ در اثر شنیدن آن جمله کنار دیوار ایستاد و گریه کرد..او به حاج شیخ گفت: «حاج آقا من همینم که هستم، به ما میگویند لات، چاقوکش، عرقخور، قمار باز، شما هم همانی که هستی هستی؟!. یعنی شما هم حاج شیخ جعفری؟!!.حاج شیخ جعفر منقلب شد که نکند این داش راست میگوید و ما دروغ؟ البته حاج شیخ جعفر کسی بود که شیخ مرتضی انصاری می فرمودند: « برویم پای منبر حاج شیخ جعفر ما را موعظه کند» حال ما هم باید فکر کنیم که ما هم همین که هستیم هستیم یا نه؟.منبع: کتاب بدیع الحکمة حکمت ۴۰ از مواعظ آیت الله مجتهدی تهرانی(ره).
جلوی حاج شیخ را گرفت.حاج شیخ جعفر شوشتری رحمت الله، حدودا صد و ده بیست سال پیش از نجف به ایران آمدند، روزی ایشان جایی مهمان بودند و همراه با چند نفر از شمس العماره می گذاشتند، که ناگهان یک داشی آمد و جلوی حاج شیخ را گرفت..اطرافیان شیخ می خواستند جلوی او را بگیرند که شیخ مانع شد و گفت: « کاری نداشته باشید بگذارید جلو بیاید ببینم چه می گوید؟».داش جلو آمد و چیزی به حاج شیخ گفت که حاج شیخ در اثر شنیدن آن جمله کنار دیوار ایستاد و گریه کرد..او به حاج شیخ گفت: «حاج آقا من همینم که هستم، به ما میگویند لات، چاقوکش، عرقخور، قمار باز، شما هم همانی که هستی هستی؟!. یعنی شما هم حاج شیخ جعفری؟!!.حاج شیخ جعفر منقلب شد که نکند این داش راست میگوید و ما دروغ؟ البته حاج شیخ جعفر کسی بود که شیخ مرتضی انصاری می فرمودند: « برویم پای منبر حاج شیخ جعفر ما را موعظه کند» حال ما هم باید فکر کنیم که ما هم همین که هستیم هستیم یا نه؟.منبع: کتاب بدیع الحکمة حکمت ۴۰ از مواعظ آیت الله مجتهدی تهرانی(ره).۲۰:۵۶
.مرحوم علامه سید علی قاضی:
در مستحبات تعزیه داری و زیارت سیدالشهداء (علیه السلام) مسامحه ننمایید و روضه هفتگی ولو دو سه نفر باشد، اسباب گشایش امور است.
و اگر از اول عمر تا آخرش در خدمات آن بزرگوار از تعزیت و زیارت و غیرهما به جا بیاورید، هرگز حق آن بزرگوار ادا نمیشود و اگر هفتگی ممکن نشد، دهه اول محرم ترک نشود.
مرحوم علامه سید علی قاضی:در مستحبات تعزیه داری و زیارت سیدالشهداء (علیه السلام) مسامحه ننمایید و روضه هفتگی ولو دو سه نفر باشد، اسباب گشایش امور است. و اگر از اول عمر تا آخرش در خدمات آن بزرگوار از تعزیت و زیارت و غیرهما به جا بیاورید، هرگز حق آن بزرگوار ادا نمیشود و اگر هفتگی ممکن نشد، دهه اول محرم ترک نشود.۱۹:۴۵
.آیت الله نخودکی اصفهانی:بدانید که مدار و معیار امر و طریقه ما بر سه چیز است:شب زندهداریلقمه حلالو توجه به نماز، به ویژه نماز اول وقت و حضور قلب در آن
آیت الله نخودکی اصفهانی:بدانید که مدار و معیار امر و طریقه ما بر سه چیز است:شب زندهداریلقمه حلالو توجه به نماز، به ویژه نماز اول وقت و حضور قلب در آن۱۹:۲۷
.علامه محمدتقی جعفری: هیهات! دیگر جامعه ی بشریت زمامداری بر خود ببیند که کفش خود را وصله بزند تا پابرهنگان قلمرو زمامداریش کفشی پیدا کنند و بپوشند. پیراهن خود را بدهد انقدر وصله بزنند تا دیگر از دادن به وصله زننده شرمنده گردد.هیهات! که روزی فرا رسد که این کره ی خاکی مردی را ببیند که زمامداری چند کشور پهناور اسلامی آن روز را برای اینکه مرتکب دروغی نشود، زیر پا بگذارد.دیگر از این پس مانده ی تاریخ نتوان توقع انسانی را داشت که با شنيدن ظلم به یک زن یهودی که با جامعه ی اسلامی در حال همزیستی به سر میبرد، با کشیدن خلخالی از پایش توسط دشمن چنان مضطرب شود که بگوید: «اگر یک انسان باایمان از شنیدن چنین خبری بمیرد، در نزد من مستحق سرزنش نمیباشد.»
هیهات! دیگر جامعه ی بشریت زمامداری بر خود ببیند که کفش خود را وصله بزند تا پابرهنگان قلمرو زمامداریش کفشی پیدا کنند و بپوشند. پیراهن خود را بدهد انقدر وصله بزنند تا دیگر از دادن به وصله زننده شرمنده گردد.هیهات! که روزی فرا رسد که این کره ی خاکی مردی را ببیند که زمامداری چند کشور پهناور اسلامی آن روز را برای اینکه مرتکب دروغی نشود، زیر پا بگذارد.دیگر از این پس مانده ی تاریخ نتوان توقع انسانی را داشت که با شنيدن ظلم به یک زن یهودی که با جامعه ی اسلامی در حال همزیستی به سر میبرد، با کشیدن خلخالی از پایش توسط دشمن چنان مضطرب شود که بگوید: «اگر یک انسان باایمان از شنیدن چنین خبری بمیرد، در نزد من مستحق سرزنش نمیباشد.»۱۹:۱۶
. آیت الله جوادی آملی:اگر انسان در روز قیامت «با شفاعت یا توبه در دنیا یا....» وارد بهشت شود و در آنجا از نعمات بهشتی ها متنعم باشد، ولی زمانی درخواست کند که میخواهم امام حسین(علیه السلام) را ببینم و در جواب بگویند شما «به خاطر کم بودن اعمال شایسته در دنیا» در مرتبه و جایگاهی نیستید که حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) را ببینید؛ چنین بهشتی برای انسان از جهنم بدتر است.
۱۸:۳۲
.آیت الله شبیری زنجانی: آقای آخوند ملاعلی همدانی میفرمود: در تهران نزد مرحوم هیدجی فلسفه میخواندم. روزی سرتیپ عبدالرزاقخان بُغایری ـ که از مریدان هیدجی بود و از سفر مکه بازگشته بود ـ به حجره آمد و گزارشی از سفرش نقل کرد. او گفت: ما گروهی بودیم که با کشتی عازم مکه میشدیم. در گوشهای از کشتی، مردی از اهل علم تنها نشسته بود و مختصر توشهای داشت و ظاهراً از نجف آمده بود. دیدیم هم او تنهاست و هم ما برای ادای صحیح مناسک به یک روحانی نیاز داریم؛ از او خواستیم به جمع ما بپیوندد. پذیرفت و در این سفر از محضرش بسیار استفاده کردیم. پس از انجام اعمال حج، به مدینه رفتیم و برای دیدار کتابخانه حاضر شدیم. در آنجا پیرمرد نابینایی را آوردند. پرسیدیم: این شخص کیست؟ گفتند: قاضیالقضات. قاضی پرسید: اهل کجایید؟ گفتیم: ایران. پرسید: کدام شهر؟ گفتیم: تهران.همین که نام تهران را شنید، گفت: اینها کافرِ ملعونِ رافضی هستند! یکی از حاضران پرسید: چرا کافرند؟قاضی گفت: چون قرآن را تأویل میکنند و تأویل کفر است. سپس نمونههایی از آیاتی را که به گمان او شیعه تأویل کرده بود، ذکر کرد. روحانی همراه ما نیز شروع کرد سخنان قاضی را تأیید کردن و مثالهایی آورد. ما ناراحت شدیم و پنداشتیم او عقیدهاش را پنهان کرده بوده است. قاضیالقضات از او تمجید کرد و گفت: معلوم میشود مرد فاضلی هستید. شیخ گفت: یکی از نعمتهای این سفر، توفیق زیارت قاضیالقضات بود؛ اما با یک تأسف برمیگردیم و آن اینکه شما در قیامت جمال پیامبر ﷺ را نخواهید دید. قاضی با تعجب گفت: چرا؟ شیخ این آیه را خواند:﴿مَن كانَ في هٰذِهِ أعمى فَهُوَ في الآخِرَةِ أعمى﴾. قاضی گفت: مراد آیه این نیست؛ مقصود، کوریِ باطن است. شیخ فوراً گفت: این تأویل است، و تأویل کفر است! وقتی قاضی فهمید این سخنان مقدمهچینی برای همین نتیجه بوده، خشمگین شد و گفت: «قُم یا رافضی…» و شروع به پرخاش کرد.
آقای آخوند ملاعلی همدانی میفرمود: در تهران نزد مرحوم هیدجی فلسفه میخواندم. روزی سرتیپ عبدالرزاقخان بُغایری ـ که از مریدان هیدجی بود و از سفر مکه بازگشته بود ـ به حجره آمد و گزارشی از سفرش نقل کرد. او گفت: ما گروهی بودیم که با کشتی عازم مکه میشدیم. در گوشهای از کشتی، مردی از اهل علم تنها نشسته بود و مختصر توشهای داشت و ظاهراً از نجف آمده بود. دیدیم هم او تنهاست و هم ما برای ادای صحیح مناسک به یک روحانی نیاز داریم؛ از او خواستیم به جمع ما بپیوندد. پذیرفت و در این سفر از محضرش بسیار استفاده کردیم. پس از انجام اعمال حج، به مدینه رفتیم و برای دیدار کتابخانه حاضر شدیم. در آنجا پیرمرد نابینایی را آوردند. پرسیدیم: این شخص کیست؟ گفتند: قاضیالقضات. قاضی پرسید: اهل کجایید؟ گفتیم: ایران. پرسید: کدام شهر؟ گفتیم: تهران.همین که نام تهران را شنید، گفت: اینها کافرِ ملعونِ رافضی هستند! یکی از حاضران پرسید: چرا کافرند؟قاضی گفت: چون قرآن را تأویل میکنند و تأویل کفر است. سپس نمونههایی از آیاتی را که به گمان او شیعه تأویل کرده بود، ذکر کرد. روحانی همراه ما نیز شروع کرد سخنان قاضی را تأیید کردن و مثالهایی آورد. ما ناراحت شدیم و پنداشتیم او عقیدهاش را پنهان کرده بوده است. قاضیالقضات از او تمجید کرد و گفت: معلوم میشود مرد فاضلی هستید. شیخ گفت: یکی از نعمتهای این سفر، توفیق زیارت قاضیالقضات بود؛ اما با یک تأسف برمیگردیم و آن اینکه شما در قیامت جمال پیامبر ﷺ را نخواهید دید. قاضی با تعجب گفت: چرا؟ شیخ این آیه را خواند:﴿مَن كانَ في هٰذِهِ أعمى فَهُوَ في الآخِرَةِ أعمى﴾. قاضی گفت: مراد آیه این نیست؛ مقصود، کوریِ باطن است. شیخ فوراً گفت: این تأویل است، و تأویل کفر است! وقتی قاضی فهمید این سخنان مقدمهچینی برای همین نتیجه بوده، خشمگین شد و گفت: «قُم یا رافضی…» و شروع به پرخاش کرد.۱۷:۴۵
مرحوم آیت الله ضیاءآبادی:قسمت عمده گرفتاری های ما در اثر آلودگی در کسب و کارهای ماست و به همین جهت است که دعاهای ما مستجاب نمی شود و مواعظ در قلب ها اثر نمیکند.۲۰:۰۴