-
«با صدقه و صله رحم، گناهان خود را پاك كنيد و خود را محبوب پروردگارتان گردانيد»
۵:۱۴
مناسبت: «#شب_یلدا»
موضوع: #احکام_صله_رحم
خویشاوندانى که قطع رحم با آنان جایز نیست، چه کسانى هستند؟
«صله رحم» واجب و «قطع رحم» گناه کبیره است و ارحام کسانى اند که در مراتب ارث واقع مى شوند؛ مانند: پدر، مادر، برادر، خواهر و فرزندان آنان و نیز عمو، عمه، خاله، دایی و فرزندان آنان.
آیا برای انجام #صله_رحم حتماً باید دید و بازدید انجام گیرد؟
صله رحم منحصر در رفت و آمد و دید و بازدید حضوری نیست و با احوالپرسی و پیغام فرستادن از طریق تلفن و مانند آن هم محقق میشود.
استفتائات امام خامنهای (مدظلهالعالی)
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
موضوع: #احکام_صله_رحم
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۵:۱۴
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#اسلام و #شب_یلدا»
روز پنجشنبه ١۴٠٢/٠٩/٣٠
مناسبت روز: امشب اولین شب از فصل زیبای زمستان است که ایرانیان بنابر رسوم کهن خود، این شب را بهعنوان «شب #یَلدا» یا «#شب_چلّه» جشن میگیرند؛ لذا سخن امروز را به این موضوع اختصاص میدهیم؛
درباره فلسفه پیدایش جشن شب یلدا، نکات مختلفی در تاریخ ایران آمده است از جمله اینکه:
ایرانیان باستان که کشاورزی بنیان زندگی آنان را تشکیل میداد و لحظه لحظهی وجود نور حیات بخش خورشید برای آنها منشأ خیر و برکت فراوان بوده، این شب را مقدس و مبارک میدانستند، زیرا از فردای آن، دوام تابش خورشید حتی برای لحظهای بیشتر میشود؛
همچنین آوردهاند که پیشینیان ما، نور و روشنایی و تابش خورشید را نماد نیکی و خوشبختی، و تاریکی و ظلمت شب را نماد بدیها و زشتیها میدانستند، لذا هر سال شب یلدا را بهدلیل طی شدن بلندترین شب و تاریکی سال و به دنبال آن، طولانی شدن روزها و غلبه روشنایی بر تاریکی جشن میگرفتند و بهگونهای شب یلدا را شب تولد دوباره نور و روشنایی میدانستند؛
هرچند که این سنت کهن، امروزه بدون دقت در فلسفه وجودی آن در بین ایرانیان رواج داشته و همچنان آن را پاس میدارند.
اما سؤالی که افراد زیادی از مردم، مخصوصاً افراد متدین میپرسند این است که آیا جشن شب یلدا، از نظر دین اسلام، امری مشروع و درست است و باید آن را ترويج نمود و یا اینکه یک آیین خرافی است که باید در برابر آن ایستاد و از تبلیغ و ترویج و انجام آن جلوگیری کرد؟
برای جواب به این سؤال، ابتدا باید بدانیم که اسلام، دین اعتدال است و با هرگونه افراط و تفریط در عقیده و عمل مخالف بوده و رویکرد اهلبیت عصمت و طهارت (ع) و بزرگان دینی ما نیز در برخورد با سنتهای پیشینیان هر قوم، هیچگاه نفی و نهی مطلق نبوده است، لذا نوع تعامل اسلام با سنتهای اقوام و ملل، به چگونگی و محتوای آنها بستگی دارد؛ اگر سنت و آیینی مخالف کرامت انسانی و احکام اسلامی و آموزههای مکتب اهلبیت عصمت و طهارت (ع) باشد، بدیهی است که اسلام نیز با آن مقابله کرده و آنرا نمیپذیرد؛ اما اگر آن سنت و آیین، موافق و مطابق با آموزههای دین اسلام بوده، و یا حداقل در تضاد با آنها نباشد، اسلام در مورد آن سنت، مانعی ایجاد نمیکند؛ چنانچه امیرالمؤمنین (ع) هنگام فرستادن مالک اشتر (ره) به سوی مردم مصر، که سرزمینی با فرهنگ کهن چندهزار ساله بودند، به او سفارش کردند که «سنتها و آیینهای نیکی که در بخش وسیعی از آن سرزمین انجام میشده (و در دل مردم مصر جا گرفته) و موجب برقراری الفت و دوستی میان آنان بوده را حفظ کند». (نهج البلاغه، ص ۴٣١)
برهمین اساس با بررسی آیین جشن شب یلدا در مییابیم که این رسم کهن نه تنها در زمره سنتهای نکوهیده و بر خلاف دستورات دینی نیست، بلکه برخی از آموزههای دینی نیز در آن وجود دارد که میتواند با هدایت و راهبری درست، بسیار ارزشمند و مفید باشد؛
سنتهای نیکویی همچون صله رحم، احترام و عیادت از پدر و مادر و بزرگان فامیل، گوش دادن به سخن بزرگان و داستانهای گذشتگان که باعث تفکر و عبرت آدمی میشود، دادن هدیه به يکديگر، خواندن اشعار حکمتآمیز از دیوان حافظ و دقت در گذر زمان و نظم در جهان هستی و چگونگی پیدایش فصول و شب و روز که تمامی این نکات مورد تأیید و تأکید دین مبین اسلام است؛
همچنین از آنجا که این شب، مصادف با شروع فصل زمستان است که از دیدگاه روایات اسلامی، این فصل، بهار عبادت به شمار میآید، لذا شب آغازین این فصل را میتوان، به عنوان شب مبارکی برای عبادت و بندگی خدا مطرح نمود؛ چنانچه امام صادق (ع) فرمودهاند: «زمستان بهار مؤمن است، شبش بلند و کمکی برای عبادت و شبزندهداری است و روزش کوتاه و کمکی برای روزه گرفتن است». (امالی شیخ صدوق، ص٢٣٧)
البته نکات فوقالذکر و عدم مخالفت اسلام با این جشن و تأييد برخی رسوم «شب یلدا» بدان معنا نیست که تمام آنچه که امروزه به مناسبت این رسم کهن انجام میشود مورد تأیید اسلام است! چنانچه بدیهی است که انجام اموری همچون اسراف و تبذیر در خوراک و پوشاک، و تجملات و چشم و همچشمیها، و غافل شدن از یاد خدا و همچنین برگزاری مجالس لهو و لعب، و انجام گناه و معصیت و موارد دیگری که در تضاد با آموزههای اسلامی است، هیچگاه مورد تأیید اسلام نبوده و این شب هم استثنایی از دیگر شبهای سال نیست و مسلماً در صورت تحقق شرایط وظیفه ما امر به معروف و نهی از منکر است.
و روزبرگ امروز را با دوبیت شعر یلدایی به پایان میبریم:
یک لحظه دیر آمدن صبح زمستانباعث شده یلدا همه بیدار بمانیم
ده قرن نیامد پسر فاطمه اماشد ثانیهای تشنهی دیدار بمانیم؟
«اللهم عجل لوليك الفرج»
https://eitaa.com/velayatshahid
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#اسلام و #شب_یلدا»
روز پنجشنبه ١۴٠٢/٠٩/٣٠
مناسبت روز: امشب اولین شب از فصل زیبای زمستان است که ایرانیان بنابر رسوم کهن خود، این شب را بهعنوان «شب #یَلدا» یا «#شب_چلّه» جشن میگیرند؛ لذا سخن امروز را به این موضوع اختصاص میدهیم؛
درباره فلسفه پیدایش جشن شب یلدا، نکات مختلفی در تاریخ ایران آمده است از جمله اینکه:
هرچند که این سنت کهن، امروزه بدون دقت در فلسفه وجودی آن در بین ایرانیان رواج داشته و همچنان آن را پاس میدارند.
سنتهای نیکویی همچون صله رحم، احترام و عیادت از پدر و مادر و بزرگان فامیل، گوش دادن به سخن بزرگان و داستانهای گذشتگان که باعث تفکر و عبرت آدمی میشود، دادن هدیه به يکديگر، خواندن اشعار حکمتآمیز از دیوان حافظ و دقت در گذر زمان و نظم در جهان هستی و چگونگی پیدایش فصول و شب و روز که تمامی این نکات مورد تأیید و تأکید دین مبین اسلام است؛
همچنین از آنجا که این شب، مصادف با شروع فصل زمستان است که از دیدگاه روایات اسلامی، این فصل، بهار عبادت به شمار میآید، لذا شب آغازین این فصل را میتوان، به عنوان شب مبارکی برای عبادت و بندگی خدا مطرح نمود؛ چنانچه امام صادق (ع) فرمودهاند: «زمستان بهار مؤمن است، شبش بلند و کمکی برای عبادت و شبزندهداری است و روزش کوتاه و کمکی برای روزه گرفتن است». (امالی شیخ صدوق، ص٢٣٧)
البته نکات فوقالذکر و عدم مخالفت اسلام با این جشن و تأييد برخی رسوم «شب یلدا» بدان معنا نیست که تمام آنچه که امروزه به مناسبت این رسم کهن انجام میشود مورد تأیید اسلام است! چنانچه بدیهی است که انجام اموری همچون اسراف و تبذیر در خوراک و پوشاک، و تجملات و چشم و همچشمیها، و غافل شدن از یاد خدا و همچنین برگزاری مجالس لهو و لعب، و انجام گناه و معصیت و موارد دیگری که در تضاد با آموزههای اسلامی است، هیچگاه مورد تأیید اسلام نبوده و این شب هم استثنایی از دیگر شبهای سال نیست و مسلماً در صورت تحقق شرایط وظیفه ما امر به معروف و نهی از منکر است.
یک لحظه دیر آمدن صبح زمستانباعث شده یلدا همه بیدار بمانیم
ده قرن نیامد پسر فاطمه اماشد ثانیهای تشنهی دیدار بمانیم؟
«اللهم عجل لوليك الفرج»
https://eitaa.com/velayatshahid
۵:۱۴
-
«زمستان بهار مؤمن است،از شبهاى طولانىاش براى شب زندهدارى و از روزهاى کوتاهش براى روزهدارى بهره مى گیرد.»
۸:۰۷
مناسبت: «آغاز فصل #زمستان بهعنوان #بهار_مؤمنان»
موضوع: #احکام_نماز_شب
لطفاً کیفیت «#نماز_شب» را به تفصیل بیان فرمایید؟
نماز شب يازده رکعت است، هشت رکعت آن که بهصورت چهار نماز دو رکعتی خوانده مىشود، که «نماز شب» نام دارد و دو رکعت آن «نماز شفع» است که مانند نماز صبح خوانده مىشود، و يک رکعت هم «نماز وتر» نام دارد که در قنوت آن استغفار و دعا براى مؤمنين و طلب حاجات از خداوند منّان به ترتيبى که در کتابهای ادعيه ذکر شده، مستحب است.
آیا هنگام خواندن نماز شب، واجب است که کسی متوجه نماز خواندن ما نشود؟ و آیا واجب است که آن را در تاریکی بخوانیم؟
خواندن نماز شب در تاريکى و مخفى کردن آن از ديگران شرط نيست، اما ريا هم در آن جايز نيست.
استفتائات امام خامنهای (مدظلهالعالی)
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
موضوع: #احکام_نماز_شب
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۸:۰۷
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#بهار_مؤمن»
روز جمعه، ١۴٠٢/١٠/٠١
مناسبت روز: امروز اولین روز از فصل زیبای زمستان است که بدون تردید دارای جاذبههای فراوانی است که فقط در این مقطع از سال دیده میشوند؛ اگر چه در آن، از طراوت بهار و سرسبزی تابستان خبری نیست، ولی شاخههای عُریان درختان و برف و سرما و بادهای زمستانی، مناظر بدیعی را ایجاد مینماید که برگ دیگری از دفتر آفرینش و نشانگر قدرت لایزال خالق زیبائیهاست؛ گرچه بسیاری از انسانها، بجای بهره بردن از جلوههای بیمثال زمستان، و اندیشیدن در مظاهر قدرت الهی، این فصل بیبدیل را به غفلت و با آرزوی رسیدن به بهار، پشت سر میگذارند؛
اما با کمترین دقت و تأمل در چگونگی پیدایش و دگرگونی فصول سال و همچنین توجه به خواب زمستانی طبیعت و حیات مجدد آن در بهار، آدمی به تفکر و تعقل در نظام هستی وادار میشود؛ چنانچه در آیات و روایات اسلامی نیز، «زمستان» را به مرگ زمین و اتمام مظاهر فریبنده دنیا و «بهار» را به قیامت و رستاخيز تشبیه نمودهاند ازاینرو فصل سرد زمستان، هرساله، تلنگری به آدمی است که خود را برای ترک دنیا و رفتن به سرای عُقبی، آماده نموده و توشهی لازم را برای خود فراهم نماید، و شاید به همین دلیل، امام صادق (ع) فرمودند: «زمستان بهار مؤمن است که از شبهای طولانیاش برای شب زندهداری و از روزهای کوتاهش برای روزهداری بهره میگیرد»: «الشِّتَاءُ رَبِیعُ الْمُؤْمِنِ یَطُولُ فِیهِ لَیْلُهُ فَیَسْتَعِینُ بِهِ عَلَی قِیَامِهِ وَ یَقْصُرُ فِیهِ نَهَارُهُ فَیَسْتَعِینُ بِهِ عَلَی صِیَامِهِ» (وسائل الشيعه، ج١٠، ص۴١۴) چراکه در این فصل، مظاهر طبیعت کاهش یافته و جهان هستی از سر و صدا، و جنب و جوش میافتد، و به همین دلیل، هوای نَفْسْ و شیطان درون آدمی نیز، فرصت کمتری برای جولان پیدا مینماید؛ لذا انسان، از گرو آرزوهای بلند و لذتهای واهی دنیا بیرون آمده و فرصت عبادت و بندگی خدا را پیدا میکند.
همچنین از آنجا که در زمستان، روزها کوتاه و شبها بلند است؛ تا حد زیادی از فرصتِ مشغلههای دنیوی و مظاهر غافل کننده آن، کاسته شده و بر زمان آرامش و اندیشیدن به جلوههای حقیقی دنیا، افزوده میشود؛
در سیرهی اهلبیت عصمت و طهارت (ع) نیز آمده که در شبهای بلند زمستان و در سکوت شبانه با خالق و رب خود خلوت نموده و به راز و نیاز و تفکر و اندیشه در نظام هستی و نِعَمِ الهی میپرداختند؛ چنانچه از امام صادق (ع) نقل شده است که پیامبر اکرم (ص) موقعی که میخواستند بخوابند، ظرف آب را بالای سرشان میگذاشتند و چیزی هم روی ظرف قرار میدادند؛ بعد مقداری میخوابیدند و برمیخاستند و قبل از اینکه وضو بگیرند، به ستارگان آسمان نگاه میکردند و در خلقت آسمانها و صنع خدا تفکر میکردند و این آیه را تلاوت میفرمودند: «إِنَّ في خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْباب»: «همانا در آفرینش آسمانها و زمین، و در کاستى و فزونى شب و روز نشانههایى (بر اقتدار خدا و فرمانروایى او بر آسمانها و زمین) است، این نشانهها را خردمندان در مىیابند»؛ بعد از آن، وضو میگرفتند و چهار رکعت نماز شب با رکوع و سجود طولانی میخواندند و میخوابیدند؛ بعد از کمی استراحت، دوباره بیدار میشدند، وضو میگرفتند و مجدداً چهار رکعت نماز شب میخواندند و دوباره کمی میخوابیدند و بلند میشدند و دوباره وضو گرفته و نماز شفع و وتر را میخواندند؛ چراکه آن حضرت عاشق عبادت و راز و نیاز با خداوند بینیاز بودند و نمیخواستند طولانی بخوابند (تا از لذت مناجات بیبهره شوند)؛ (همان)
در پایان سخن امروز از درگاه خداوند متعال مسئلت مینمائیم تا در فصل بندگی و بهار مؤمنان، توفیق تفکر، عبادت و نیایش را به همهی ما عنایت فرماید تا غفلت در فصل سرما، مایهی حسرت ما در سرای عقبی نگردد؛ چنانچه آوردهاند: حضرت عیسی (ع) پس از رحلت مادر گرامیشان حضرت مریم (س)، شبی روح مادر را ملاقات نموده و فرمودند: «مادر جان، آیا هیچ آرزویی دارید؟» حضرت مریم (س) پاسخ دادند: «آری، آرزویم این است که در دنیا بودم و شبهای بلند و سرد زمستانی را با مناجات و عبادت در درگاه خداوند متعال به بامداد میرساندم...» (داستانهایی از یاد خدا، ص ۲۸)
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#بهار_مؤمن»
روز جمعه، ١۴٠٢/١٠/٠١
مناسبت روز: امروز اولین روز از فصل زیبای زمستان است که بدون تردید دارای جاذبههای فراوانی است که فقط در این مقطع از سال دیده میشوند؛ اگر چه در آن، از طراوت بهار و سرسبزی تابستان خبری نیست، ولی شاخههای عُریان درختان و برف و سرما و بادهای زمستانی، مناظر بدیعی را ایجاد مینماید که برگ دیگری از دفتر آفرینش و نشانگر قدرت لایزال خالق زیبائیهاست؛ گرچه بسیاری از انسانها، بجای بهره بردن از جلوههای بیمثال زمستان، و اندیشیدن در مظاهر قدرت الهی، این فصل بیبدیل را به غفلت و با آرزوی رسیدن به بهار، پشت سر میگذارند؛
اما با کمترین دقت و تأمل در چگونگی پیدایش و دگرگونی فصول سال و همچنین توجه به خواب زمستانی طبیعت و حیات مجدد آن در بهار، آدمی به تفکر و تعقل در نظام هستی وادار میشود؛ چنانچه در آیات و روایات اسلامی نیز، «زمستان» را به مرگ زمین و اتمام مظاهر فریبنده دنیا و «بهار» را به قیامت و رستاخيز تشبیه نمودهاند ازاینرو فصل سرد زمستان، هرساله، تلنگری به آدمی است که خود را برای ترک دنیا و رفتن به سرای عُقبی، آماده نموده و توشهی لازم را برای خود فراهم نماید، و شاید به همین دلیل، امام صادق (ع) فرمودند: «زمستان بهار مؤمن است که از شبهای طولانیاش برای شب زندهداری و از روزهای کوتاهش برای روزهداری بهره میگیرد»: «الشِّتَاءُ رَبِیعُ الْمُؤْمِنِ یَطُولُ فِیهِ لَیْلُهُ فَیَسْتَعِینُ بِهِ عَلَی قِیَامِهِ وَ یَقْصُرُ فِیهِ نَهَارُهُ فَیَسْتَعِینُ بِهِ عَلَی صِیَامِهِ» (وسائل الشيعه، ج١٠، ص۴١۴) چراکه در این فصل، مظاهر طبیعت کاهش یافته و جهان هستی از سر و صدا، و جنب و جوش میافتد، و به همین دلیل، هوای نَفْسْ و شیطان درون آدمی نیز، فرصت کمتری برای جولان پیدا مینماید؛ لذا انسان، از گرو آرزوهای بلند و لذتهای واهی دنیا بیرون آمده و فرصت عبادت و بندگی خدا را پیدا میکند.
همچنین از آنجا که در زمستان، روزها کوتاه و شبها بلند است؛ تا حد زیادی از فرصتِ مشغلههای دنیوی و مظاهر غافل کننده آن، کاسته شده و بر زمان آرامش و اندیشیدن به جلوههای حقیقی دنیا، افزوده میشود؛
در سیرهی اهلبیت عصمت و طهارت (ع) نیز آمده که در شبهای بلند زمستان و در سکوت شبانه با خالق و رب خود خلوت نموده و به راز و نیاز و تفکر و اندیشه در نظام هستی و نِعَمِ الهی میپرداختند؛ چنانچه از امام صادق (ع) نقل شده است که پیامبر اکرم (ص) موقعی که میخواستند بخوابند، ظرف آب را بالای سرشان میگذاشتند و چیزی هم روی ظرف قرار میدادند؛ بعد مقداری میخوابیدند و برمیخاستند و قبل از اینکه وضو بگیرند، به ستارگان آسمان نگاه میکردند و در خلقت آسمانها و صنع خدا تفکر میکردند و این آیه را تلاوت میفرمودند: «إِنَّ في خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْباب»: «همانا در آفرینش آسمانها و زمین، و در کاستى و فزونى شب و روز نشانههایى (بر اقتدار خدا و فرمانروایى او بر آسمانها و زمین) است، این نشانهها را خردمندان در مىیابند»؛ بعد از آن، وضو میگرفتند و چهار رکعت نماز شب با رکوع و سجود طولانی میخواندند و میخوابیدند؛ بعد از کمی استراحت، دوباره بیدار میشدند، وضو میگرفتند و مجدداً چهار رکعت نماز شب میخواندند و دوباره کمی میخوابیدند و بلند میشدند و دوباره وضو گرفته و نماز شفع و وتر را میخواندند؛ چراکه آن حضرت عاشق عبادت و راز و نیاز با خداوند بینیاز بودند و نمیخواستند طولانی بخوابند (تا از لذت مناجات بیبهره شوند)؛ (همان)
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۸:۰۷
«از خدا پروا كنيد و برادرانى نيكوكار باشيد بهخاطر خدا يكديگر را دوست بداريد، با هم ارتباط داشتهباشيد، به هم مهر بورزيد، به ديدار و ملاقات يكديگر برويد، و در باره قضيّه ما (امامت و ولايت) گفتگو كنيد وآن را زنده بداريد»
۴:۴۰
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۴:۴۱
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#حجاب_فاطمی »
روز شنبه ١۴٠٢/١٠/٠٢
از چند روز گذشته به مناسبت ایام فاطمیه، مبحثی را در رابطه با ادله نقلی و عقلی «حجاب و عفاف فاطمی» آغاز نمودیم و پس از بررسی این فریضه الهی از دیدگاه قرآن و روایات، به سه مورد از ادله عقلی «حجاب و عفاف» به شرح زیر اشاره کردیم:
«نقش حجاب در ایجاد آزادی فکر و اندیشه، و تقویت قدرت تعقل در آدمی، و در نتیجه رونق عقلمداری و امنیت در جامعه»
«نقش حجاب در پاسداری از آزادیهای فردی و اجتماعی»
«ضرورت حجاب بر اساس اصل محافظت بیشتر از وجود گرانبهاتر»
انشاالله در سخن امروز نیز، به ادامه ادله عقلی و منطقی حجاب و پوشش اسلامی میپردازیم:
«نقش حجاب در حفظ کانون مقدس خانواده»
روانشناسان اذعان دارند که ساختار مغز و تفکر زن و مرد متفاوت است، بهگونهای که زن مظهر زیبایی است و با این ویژگی خدادادی، تفکر و میل درونیاش همواره در مجذوب کردن دیگران است؛ اما ساختار تفکر مرد، به جای میل به مجذوبکردن دیگران، بر واله و شیفتۀ شدن از زیباییها استوار است؛
بنابراین زن و مرد در این زمینه نیز مکمل یکدیگرند، بهطوری که یکی مجذوب میکند و دیگری مجذوب میشود؛
حال اگر این دو خصوصیت به صورت آزادانه و بدون چهارچوب باشد، زن و مرد در وادی تن نازی و هوسبازی اُفتاده و زندگی خود و دیگران را تباه مینمایند؛
بر همین اساس، اسلام ضمن احترام به خصائص ذاتی زن و مرد، و جهت بهرهبرداری صحیح از آنها، برنامهای را ارائه نموده که زن و مرد بتوانند در محدودۀ کانون مقدس خانواده خود، از این خصوصیات، کمال استفاده را بنمایند؛ یعنی زن، با تمام زیباییهای خدادادی و بهرهگیری از تمامی لوازم و روشهای جلوهگری در برابر همسر، خودنمایی نموده و مرد نیز در برابر این زیبایی و جلوهگری همسر، با تمام وجود، لبریز از لذت و دلباختگی و عشق به او شود؛
لذا اسلام برای حفظ و تداوم این کانون گرم و پر از محبت، «حجاب» را بهعنوان بهترین و کارآمدترین ابزار در بیرون از خانه و در برابر نامحرمان قرار داده تا همواره این کانون عاشقانه، لبریز از محبت و دلدادگی باشد.
«حجاب، حافظ هویت ملی و دینی»
در طول تاریخ، دشمنان، هرگاه خواستهاند ملتی را متزلزل کنند و مقاومتشان را در هم بشکنند، از حربۀ کارآمد «شهوت» استفاده کرده و بهویژه جوانان قدرتمند متدین را با این زهر کُشنده، مسموم و ناتوان کردهاند؛ تجربۀ تلخ آندُلُس اسلامی، نمونهی آشکاری از این توطئه بزرگ است که دشمنان وقتی سالها در تمامی جبههها شکست خوردند، با نقشهای حساب شده و با بهرهگیری از جنگافزار بیحجابی و برهنگی زنان، و شهوت و هوسرانی مردان، مسلمانان شجاع را خلع سلاح و تضعیف کرده و پس از چند قرن استقرار و قدرت اسلام، توانستند مسلمانان را قتلعام کرده و باعث سقوط اسلام در آندلس شوند؛
«اماناللّه خان» در افغانستان، «رضاخان» در ایران و «آتاتورک» در ترکیه نیز از همین روش، بهره گرفته و با کشف حجاب، فرهنگ و هویت غنی ملت مسلمان خود را تاراج نمودند؛
لذا تجربۀ تاریخی نشان میدهد که یکی از توطئههای بزرگ دشمنان، برای نابودی «هویت ملی و دینی» یک ملت، تباهکردن عفت و حجاب مردم آن سرزمین است؛ براین اساس میتوان گفت، «حجاب» از بهترین نگهبانان استقلال و آزادی، و حفظ هویت ملی و دینی است، که اسلام همواره برآن تأکید نموده است.
«حجاب، ارزش افزوده برای زن»
در منطق بشری، عالیترین و زیباترین چیزها، اگر همیشه در جلوی چشم باشند، پس از مدتی، عادی و بیارزش انگاشته میشوند، لذا وقتی میخواهند هدیه ارزشمندی را به کسی بدهند، آن را میپوشانند و اصطلاحاً کادو مینمایند تا قبل از موعد مناسب، هیچکس نداند درون آن چیست! و با این کار، برای گیرندۀ هدیه، اشتیاق و انتظار مضاعف ایجاد میکنند؛
فلسفهی برگزاری مراسم «رونمایی» در کارهای ویژه نیز همین است که شیء مدنظر را میپوشانند تا با سلام وصلوات، روپوش آن را کنار زنند و بیشترین توجه را به آن شیء ارزشمند، جلب نمایند؛
بر همین اساس «زن» نیز بهعنوان «گوهر هستی»، اگر بدون حجاب و پوشش مناسب، زیباییش را دائم در معرض نگاه و دسترس دیگران بگذارد، عادی و بیارزش میشود و دیگر ارزش و جاذبه چندانی برای دیگران نخواهد داشت؛ اما اگر خود را با پوشش و حجاب اسلامی محافظت نماید، برای دیگران، به گنجینهای سراسر رمز و راز و زیبایی تبدیل میشود، تا در زمان مناسب، طبق دستور اسلام، تمام گوهر زیبایی خود را یکجا به همسر گرامیش تقدیم نماید.
این مبحث ادامه دارد...
برداشتی از کتاب «زیباتر از گل» نوشته حضرت آیتالله سید ابوالحسن مهدوی (دامتبرکاته)
https://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#حجاب_فاطمی »
روز شنبه ١۴٠٢/١٠/٠٢
از چند روز گذشته به مناسبت ایام فاطمیه، مبحثی را در رابطه با ادله نقلی و عقلی «حجاب و عفاف فاطمی» آغاز نمودیم و پس از بررسی این فریضه الهی از دیدگاه قرآن و روایات، به سه مورد از ادله عقلی «حجاب و عفاف» به شرح زیر اشاره کردیم:
روانشناسان اذعان دارند که ساختار مغز و تفکر زن و مرد متفاوت است، بهگونهای که زن مظهر زیبایی است و با این ویژگی خدادادی، تفکر و میل درونیاش همواره در مجذوب کردن دیگران است؛ اما ساختار تفکر مرد، به جای میل به مجذوبکردن دیگران، بر واله و شیفتۀ شدن از زیباییها استوار است؛
بنابراین زن و مرد در این زمینه نیز مکمل یکدیگرند، بهطوری که یکی مجذوب میکند و دیگری مجذوب میشود؛
حال اگر این دو خصوصیت به صورت آزادانه و بدون چهارچوب باشد، زن و مرد در وادی تن نازی و هوسبازی اُفتاده و زندگی خود و دیگران را تباه مینمایند؛
بر همین اساس، اسلام ضمن احترام به خصائص ذاتی زن و مرد، و جهت بهرهبرداری صحیح از آنها، برنامهای را ارائه نموده که زن و مرد بتوانند در محدودۀ کانون مقدس خانواده خود، از این خصوصیات، کمال استفاده را بنمایند؛ یعنی زن، با تمام زیباییهای خدادادی و بهرهگیری از تمامی لوازم و روشهای جلوهگری در برابر همسر، خودنمایی نموده و مرد نیز در برابر این زیبایی و جلوهگری همسر، با تمام وجود، لبریز از لذت و دلباختگی و عشق به او شود؛
لذا اسلام برای حفظ و تداوم این کانون گرم و پر از محبت، «حجاب» را بهعنوان بهترین و کارآمدترین ابزار در بیرون از خانه و در برابر نامحرمان قرار داده تا همواره این کانون عاشقانه، لبریز از محبت و دلدادگی باشد.
در طول تاریخ، دشمنان، هرگاه خواستهاند ملتی را متزلزل کنند و مقاومتشان را در هم بشکنند، از حربۀ کارآمد «شهوت» استفاده کرده و بهویژه جوانان قدرتمند متدین را با این زهر کُشنده، مسموم و ناتوان کردهاند؛ تجربۀ تلخ آندُلُس اسلامی، نمونهی آشکاری از این توطئه بزرگ است که دشمنان وقتی سالها در تمامی جبههها شکست خوردند، با نقشهای حساب شده و با بهرهگیری از جنگافزار بیحجابی و برهنگی زنان، و شهوت و هوسرانی مردان، مسلمانان شجاع را خلع سلاح و تضعیف کرده و پس از چند قرن استقرار و قدرت اسلام، توانستند مسلمانان را قتلعام کرده و باعث سقوط اسلام در آندلس شوند؛
«اماناللّه خان» در افغانستان، «رضاخان» در ایران و «آتاتورک» در ترکیه نیز از همین روش، بهره گرفته و با کشف حجاب، فرهنگ و هویت غنی ملت مسلمان خود را تاراج نمودند؛
لذا تجربۀ تاریخی نشان میدهد که یکی از توطئههای بزرگ دشمنان، برای نابودی «هویت ملی و دینی» یک ملت، تباهکردن عفت و حجاب مردم آن سرزمین است؛ براین اساس میتوان گفت، «حجاب» از بهترین نگهبانان استقلال و آزادی، و حفظ هویت ملی و دینی است، که اسلام همواره برآن تأکید نموده است.
در منطق بشری، عالیترین و زیباترین چیزها، اگر همیشه در جلوی چشم باشند، پس از مدتی، عادی و بیارزش انگاشته میشوند، لذا وقتی میخواهند هدیه ارزشمندی را به کسی بدهند، آن را میپوشانند و اصطلاحاً کادو مینمایند تا قبل از موعد مناسب، هیچکس نداند درون آن چیست! و با این کار، برای گیرندۀ هدیه، اشتیاق و انتظار مضاعف ایجاد میکنند؛
فلسفهی برگزاری مراسم «رونمایی» در کارهای ویژه نیز همین است که شیء مدنظر را میپوشانند تا با سلام وصلوات، روپوش آن را کنار زنند و بیشترین توجه را به آن شیء ارزشمند، جلب نمایند؛
بر همین اساس «زن» نیز بهعنوان «گوهر هستی»، اگر بدون حجاب و پوشش مناسب، زیباییش را دائم در معرض نگاه و دسترس دیگران بگذارد، عادی و بیارزش میشود و دیگر ارزش و جاذبه چندانی برای دیگران نخواهد داشت؛ اما اگر خود را با پوشش و حجاب اسلامی محافظت نماید، برای دیگران، به گنجینهای سراسر رمز و راز و زیبایی تبدیل میشود، تا در زمان مناسب، طبق دستور اسلام، تمام گوهر زیبایی خود را یکجا به همسر گرامیش تقدیم نماید.
https://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۴:۴۱
«خوشا به حال اصلاح کنندگان میان مردم، آنان در روز قیامت از مقربان هستند»
۸:۱۶
مناسبت: #میلاد_حضرت_عیسی (ع)
موضوع: #احکام_اهل_کتاب
مقصود از #اهل_کتاب چه کسانی است؟ و معیاری که حدود معاشرت با آنها را مشخص کند چیست؟
مقصود از اهل کتاب هر کسى است که اعتقاد به يکى از اديان الهى داشته و خود را از پيروان یکی از پيامبران الهى (على نبينا وآله وعليهمالسلام) بداند و يکى از کتابهاى الهى را که بر انبياء عليهم السلام نازل شده، داشته باشند؛ مانند: يهود، نصارى (مسیحیان)، زرتشتىها و همچنين صابئين که بر اساس تحقيقات ما از اهل کتاب هستند و حُکم آنها را دارند؛ و معاشرت با پيروان اين اديان با رعايت ضوابط و اخلاق اسلامى اشکال ندارد.
آیا آن دسته از اهل کتاب که از جهت اعتقادی ایمان به رسالت خاتم النبیین (ص) دارند، ولی بر اساس روش و عادتهای پدران و اجدادشان عمل میکنند، در طهارت حکم کافر را دارند یا خیر؟
مجرد اعتقاد به رسالت خاتم النبيين(ص) براى اجراى حکم اسلام در مورد آنان کافى نيست؛ ولى اگر از اهل کتاب محسوب میشوند، محکوم به طهارت هستند.
أجوبةالاستفتائات امام خامنهای (مدظلهالعالی)
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
موضوع: #احکام_اهل_کتاب
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۸:۱۶
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «حضرت #عیسی (ع) پیامآور خوبیها»
روز دوشنبه ١۴٠٢/١٠/٠۴
مناسبت روز: امروز سالروز میلاد حضرت #عیسی (ع)، پیامبر اولوالعزم الهی، و یار و یاور امام زمان (عج) است، لذا به همین مناسبت روزبرگ امروز را به گوشهای از سیرهی گفتاری و رفتاری این پیامبر بزرگ الهی از دیدگاه روایات اسلامی اختصاص میدهیم:
«زهد حضرت #مسیح (ع)»:
یکی از ویژگیهای اخلاقی حضرت عیسی(ع)، زهد آن پیامبر الهی است؛ ایشان همواره خود را از تشریفات و زیباییهای فریبنده دنیا دور نگه داشته و کارهای خود را به عهده دیگران واگذار نکرده و میفرمودند: «خادم من دستانم؛ مرکبم پاهایم؛ فرشم زمین، و بالشم سنگ است؛ در زمستان، خورشید، مرا گرم خواهد کرد؛ و چراغ شبهایم ماه است؛ لباسم پشمینه؛ و میوه و سبزیجاتم، چیزهایی است که زمین برای حیوانات و چارپایان رویاند است؛ وقتی میخوابم چیزی ندارم و وقتی بیدار میشوم نیز چیزی ندارم، ولی کسی ثروتمندتر از من روی زمین وجود ندارد (چون خدا را دارم)» [إرشاد القلوب إلى الصواب، ج١، ص١۵٨]
همچنین امیرالمؤمنین (ع) دربارهی سادهزیستی ایشان فرمودند: «بالشت حضرت عیسی (ع) سنگ؛ لباسش خشن؛ غذایش ساده؛ خورشتش گرسنگی؛ و چراغش در شب، ماه بود...» [نهج البلاغه، ص٢٢٧]
«تواضع و خدمت به مخلوقات»:
حضرت عیسی (ع) همه مخلوقات را برابر و از یک سرچشمهی الهی میدانستند، و به همین دلیل با تمامی همنوعان و همکیشان و حتی حیوانات، مهربان بودند و از آنها دستگیری میکردند؛ تا جایی که نقل شده: وقتی حضرت با حواریون به ساحل دریا رسیدند، قرصی از نان که سهم غذای ایشان بود را به دریا انداختند و وقتی حواریون گفتند: آن نان قوت شما بود، چرا آن را در دریا افکندید؟! حضرت جواب فرمودند: «آنرا برای یکی از حیوانات دریایی هدیه کردم، چون ثواب این کار بسیار بزرگ است» [الکافی، ج۴، ص٩]
«افسوس نخوردن برای دنیا»:
حضرت مسیح (ع) همواره بر زندگی و سعادتمندی در دنیا تأکید داشتند، اما اهمیت آن در مقابل زندگی اخروی انسان را بسیار ناچیز میدانستند؛ از اینرو، به حواریون میفرمودند: «وقتی دینتان سالم مانده، به خاطر از دست دادن دنیا، تأسف نخورید؛ همانطوری که اهل دنیا وقتی دنیایشان سالم باشد، به خاطر از دست رفتن دینشان تأسف نمیخورند» [امالی شیخ صدوق، ص۴٩۶]و همچنین میفرمودند: «دنیا پُل است، از آن عبور کنید و آن را (زیاد) آباد نکنید (که به آن دل ببندید» [الخصال شیخ صدوق، ج١، ص۶۵]
«بیان آثار شوم خصلتهای مذموم»:
یکی از وظایف پیامبران الهی که مأموریت هدایت مردم را برعهده داشتند، بیان آثار شوم خصلتهای منفی است تا مردم را از کارهای ناپسند حذر دهند؛ چنانچه در این زمینه حضرت عیسی (ع) به مردم میفرمودند: «هر کس که غم و ناراحتیاش زیاد باشد، بدنش بیمار میشود؛ و هر کس که اخلاقش بد باشد، خودش را عذاب میدهد؛ و هر کس که زیاد حرف میزند، خطاهایش زیاد میشود؛ و هر کس که دروغ بگوید، بیارزش میشود؛ و هر کس که با مردم گلاویز شود، مروتش از بین میرود...» [همان،ص۵۴٣]
همچنین امام صادق(ع) دراینباره فرمودهاند: «حضرت مسیح (ع) دائماً میفرمود: در غیر یاد خدا، زیاد سخن نگوئید؛ زيرا کسانی که زیاد حرف میزنند، دلهایشان دچار قساوت شده ولی خودشان نمیدانند» [الکافی، ج٢، ص١١۴]
و بالاخره سخن امروز را با کلام ارزشمند دیگری از حضرت عیسی مسیح (ع) به پایان میبریم که فرمودند: «با کسی همنشینی کنید که با دیدنش به یاد خدا بیفتید و با سخن گفتنش، علم شما را افزایش دهد و با اعمالش، شما را به آخرت ترغیب کند» [الکافی، ج١، ص٣٩]
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «حضرت #عیسی (ع) پیامآور خوبیها»
روز دوشنبه ١۴٠٢/١٠/٠۴
مناسبت روز: امروز سالروز میلاد حضرت #عیسی (ع)، پیامبر اولوالعزم الهی، و یار و یاور امام زمان (عج) است، لذا به همین مناسبت روزبرگ امروز را به گوشهای از سیرهی گفتاری و رفتاری این پیامبر بزرگ الهی از دیدگاه روایات اسلامی اختصاص میدهیم:
یکی از ویژگیهای اخلاقی حضرت عیسی(ع)، زهد آن پیامبر الهی است؛ ایشان همواره خود را از تشریفات و زیباییهای فریبنده دنیا دور نگه داشته و کارهای خود را به عهده دیگران واگذار نکرده و میفرمودند: «خادم من دستانم؛ مرکبم پاهایم؛ فرشم زمین، و بالشم سنگ است؛ در زمستان، خورشید، مرا گرم خواهد کرد؛ و چراغ شبهایم ماه است؛ لباسم پشمینه؛ و میوه و سبزیجاتم، چیزهایی است که زمین برای حیوانات و چارپایان رویاند است؛ وقتی میخوابم چیزی ندارم و وقتی بیدار میشوم نیز چیزی ندارم، ولی کسی ثروتمندتر از من روی زمین وجود ندارد (چون خدا را دارم)» [إرشاد القلوب إلى الصواب، ج١، ص١۵٨]
همچنین امیرالمؤمنین (ع) دربارهی سادهزیستی ایشان فرمودند: «بالشت حضرت عیسی (ع) سنگ؛ لباسش خشن؛ غذایش ساده؛ خورشتش گرسنگی؛ و چراغش در شب، ماه بود...» [نهج البلاغه، ص٢٢٧]
حضرت عیسی (ع) همه مخلوقات را برابر و از یک سرچشمهی الهی میدانستند، و به همین دلیل با تمامی همنوعان و همکیشان و حتی حیوانات، مهربان بودند و از آنها دستگیری میکردند؛ تا جایی که نقل شده: وقتی حضرت با حواریون به ساحل دریا رسیدند، قرصی از نان که سهم غذای ایشان بود را به دریا انداختند و وقتی حواریون گفتند: آن نان قوت شما بود، چرا آن را در دریا افکندید؟! حضرت جواب فرمودند: «آنرا برای یکی از حیوانات دریایی هدیه کردم، چون ثواب این کار بسیار بزرگ است» [الکافی، ج۴، ص٩]
حضرت مسیح (ع) همواره بر زندگی و سعادتمندی در دنیا تأکید داشتند، اما اهمیت آن در مقابل زندگی اخروی انسان را بسیار ناچیز میدانستند؛ از اینرو، به حواریون میفرمودند: «وقتی دینتان سالم مانده، به خاطر از دست دادن دنیا، تأسف نخورید؛ همانطوری که اهل دنیا وقتی دنیایشان سالم باشد، به خاطر از دست رفتن دینشان تأسف نمیخورند» [امالی شیخ صدوق، ص۴٩۶]و همچنین میفرمودند: «دنیا پُل است، از آن عبور کنید و آن را (زیاد) آباد نکنید (که به آن دل ببندید» [الخصال شیخ صدوق، ج١، ص۶۵]
یکی از وظایف پیامبران الهی که مأموریت هدایت مردم را برعهده داشتند، بیان آثار شوم خصلتهای منفی است تا مردم را از کارهای ناپسند حذر دهند؛ چنانچه در این زمینه حضرت عیسی (ع) به مردم میفرمودند: «هر کس که غم و ناراحتیاش زیاد باشد، بدنش بیمار میشود؛ و هر کس که اخلاقش بد باشد، خودش را عذاب میدهد؛ و هر کس که زیاد حرف میزند، خطاهایش زیاد میشود؛ و هر کس که دروغ بگوید، بیارزش میشود؛ و هر کس که با مردم گلاویز شود، مروتش از بین میرود...» [همان،ص۵۴٣]
همچنین امام صادق(ع) دراینباره فرمودهاند: «حضرت مسیح (ع) دائماً میفرمود: در غیر یاد خدا، زیاد سخن نگوئید؛ زيرا کسانی که زیاد حرف میزنند، دلهایشان دچار قساوت شده ولی خودشان نمیدانند» [الکافی، ج٢، ص١١۴]
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۸:۱۶
«از قرائت "إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها" (سورهی زلزال) خسته نشوید، چراکه هرکه این سوره را در نمازهای نافله خود بخواند، خداوند عزّوجلّ هرگز او را دچار زلزله نمیکند...»
۸:۲۸
مناسبت: سالروز #زلزله_بم در سال ١٣٨٢
موضوع: #احکام_نماز_آیات
#نماز_آیات چیست و علل شرعی وجوب آن کدام است؟
نماز آيات دو رکعت است که هر رکعت آن پنج رکوع و دو سجده دارد و اسباب شرعى وجوب آن عبارت است از: کسوف خورشيد و خسوف ماه، اگر چه مقدار کمى از آنها گرفته شود؛ زلزله؛ و هر حادثه غيرعادى که باعث ترس بيشتر مردم شود مانند بادهاى سياه يا سرخ و يا زرد که غيرعادى باشند؛ تاريکى شديد، فرو رفتن زمين و ريختن کوه، صيحه آسمانى و آتشى که گاهى در آسمان ظاهر مىشود؛
(البته) در غير از کسوف و خسوف و زلزله، بايد آن حادثه موجب ترس و وحشت بيشتر مردم شود، (لذا) حادثهاى که ترس آور نباشد و يا موجب ترس و وحشت افراد نادرى گردد، اعتبار ندارد.
أجوبةالاستفتائات امام خامنهای (مدظلهالعالی)
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
موضوع: #احکام_نماز_آیات
(البته) در غير از کسوف و خسوف و زلزله، بايد آن حادثه موجب ترس و وحشت بيشتر مردم شود، (لذا) حادثهاى که ترس آور نباشد و يا موجب ترس و وحشت افراد نادرى گردد، اعتبار ندارد.
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۸:۲۸
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#اسلام و #نزول_بلایا»
روز سهشنبه ١۴٠٢/١٠/٠۵
مناسبت روز: امروز سالروز «#زلزله مرگبار بم» با بزرگی ۶٫۶ ریشتر در سال ۱۳۸۲ شمسی است که با حدود ۵۰ هزار کشته، یکی از عظیمترین بلایای طبیعی در طول تاریخ ایران بوده است و در تقویم به عنوان «روز ملی ایمنی در برابر زلزله و کاهش اثرات بلایای طبیعی نامگذاری گردیده؛ لذا ضمن عرض تسلیت به تمامی بازماندگان این حادثهی بزرگ، سخن خود را به موضوع «عوامل نزول بلایا از نگاه اسلام» اختصاص میدهیم؛
برای بررسی این موضوع ابتدا باید واژه «بلاء» را از نگاه اسلام معنا نمود که با مراجعه به آیات و روایات، متوجه میشویم که «بلاء» و اسباب و عوامل آن به دو معنای کاملاً متفاوت آمده است:
«بلاء» به معنای «عذاب، سختی و گرفتاری» که به سبب اعمال بَدِ انسانها و یا ترک امر به معروف و نهی از منکر، بر آنها نازل میشود.
چنانچه قرآن میفرماید: «وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ...»: «و آنچه از رنج و مصائب به شما میرسد، همه از دست (اعمال زشت) خود شماست...» (شوری، آیه٣٠)؛
همچنین پیامبر اسلام (ص) میفرمایند: «هرگاه شرّ و بدی در زمین آشکار شود، خدای متعال بلاها و سختیها را بر اهل زمین فرو میفرستد» (الفتن، ص۴٣١)
امام رضا (ع) نیز فرمودند: «هر زمان بندگان، گناهان تازهای را ابداع کنند، خداوند نیز بلاهای تازه و ناشناختهای بر آنها مسلط می سازد» (بحار الانوار،ج ٧٠، ص٣۵۴)؛
همچنین چنان که گذشت، بلایا بر برخی از افراد نیز به واسطه ترک امر به معروف و نهی از منکر، و سکوت در برابر ظلم و ستم نازل می شود، که در اصل این افراد نیز به واسطه ترک این فریضه الهی، به صورت غیر مستقیم در گناه دیگران شریک هستند؛
چنانچه امیرمؤمنان (ع) جهت تبیین این مسئله فرمودهاند: «شتر ثمود را فقط یک نفر کُشت، ولی عذاب الهی همه را فرا گرفت، چون همه بدین عمل راضی شدند، (و اعتراض نکردند)» (نهجالبلاغه، ص٣١٩)؛
رسول خدا (ص) نیز فرمودند: «زمانی که امت من، امر به معروف و نهی از منکر را (ترک کنند و) به یکدیگر واگذارند، باید آماده پذیرش بلاء و عذاب الهی باشند» (تهذيب، ج۶، ص١٧٧)؛
همچنین امام سجاد (ع) فرمودند: «گناهانی که سبب فرود آمدن بلاء و مصیبت بر مردم می شود عبارتند از: نرسیدن به فریاد ستمدیدگان و مظلومان و پایمال ساختن امر به معروف و نهی از منکر» (بحار، ج٩٧ ص٩۴)
بلاء به معنای «امتحان و آزمون الهی جهت ارتقاء و پاداش بالاتر» که از نگاه اسلام، هرگاه بلاء به این معنا باشد، اختصاص به خوبان، مؤمنین و افراد نیکوکار دارد، به گونهای که انبیاء و اولیاء الهی، بیشترین بلاها و شدائد را در دنیا تحمل نمودهاند و حتی امیرالمؤمنین(ع) در دعای صباح، از خداوند متعال برای قُرب و نزدیکی بیشتر به درگاه احدیت، طلب درد و بلاء مینمایند؛ در نتیجه این نوع بلاء در واقع، هدیهای الهی برای بالا بردن ظرفیت روحی و درونی انسان و دریافت درجه و پاداش بالاتر است، چنانچه خداوند در قرآن کریم میفرماید: «وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرين»: «قطعاً شما را به مقدارى از ترس، گرسنگى، كاهش اموال و نفوس، و كمبود محصولات، امتحان خواهيم كرد و صابران را مژده بده (كه پيروزى و پاداش بزرگ برای آنهاست)» (بقره/١۵۵)
بنابر آنچه گذشت، نزول یک بلای عمومی بر همه مردم به صورت یکسان نیز کاملاً با عدالت الهی سازگار است، چراکه یک بلاء میتواند برای عدهای از مردم، عذاب و سختی و گرفتاری، و برای عدهای دیگر، امتحان و آزمایش و ارتقاء باشد.
البته ما هر چیزی که به نظرمان ناپسند آید را برای خودمان شرّ و بدی میپنداریم، اما طبق فرموده حضرت حق در قرآن کریم، چه بسا ما چیزهایی را اصلاً خوش نداریم، در صورتی كه خِیرِ ما در آنهاست، و چه بسا چیزهایی را خیر و خوبی میپنداریم در صورتی كه برای ما شرّ و بدی به همراه دارند: «و عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ» (بقره، آیه ٢١۶).
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#اسلام و #نزول_بلایا»
روز سهشنبه ١۴٠٢/١٠/٠۵
مناسبت روز: امروز سالروز «#زلزله مرگبار بم» با بزرگی ۶٫۶ ریشتر در سال ۱۳۸۲ شمسی است که با حدود ۵۰ هزار کشته، یکی از عظیمترین بلایای طبیعی در طول تاریخ ایران بوده است و در تقویم به عنوان «روز ملی ایمنی در برابر زلزله و کاهش اثرات بلایای طبیعی نامگذاری گردیده؛ لذا ضمن عرض تسلیت به تمامی بازماندگان این حادثهی بزرگ، سخن خود را به موضوع «عوامل نزول بلایا از نگاه اسلام» اختصاص میدهیم؛
برای بررسی این موضوع ابتدا باید واژه «بلاء» را از نگاه اسلام معنا نمود که با مراجعه به آیات و روایات، متوجه میشویم که «بلاء» و اسباب و عوامل آن به دو معنای کاملاً متفاوت آمده است:
چنانچه قرآن میفرماید: «وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ...»: «و آنچه از رنج و مصائب به شما میرسد، همه از دست (اعمال زشت) خود شماست...» (شوری، آیه٣٠)؛
همچنین پیامبر اسلام (ص) میفرمایند: «هرگاه شرّ و بدی در زمین آشکار شود، خدای متعال بلاها و سختیها را بر اهل زمین فرو میفرستد» (الفتن، ص۴٣١)
امام رضا (ع) نیز فرمودند: «هر زمان بندگان، گناهان تازهای را ابداع کنند، خداوند نیز بلاهای تازه و ناشناختهای بر آنها مسلط می سازد» (بحار الانوار،ج ٧٠، ص٣۵۴)؛
چنانچه امیرمؤمنان (ع) جهت تبیین این مسئله فرمودهاند: «شتر ثمود را فقط یک نفر کُشت، ولی عذاب الهی همه را فرا گرفت، چون همه بدین عمل راضی شدند، (و اعتراض نکردند)» (نهجالبلاغه، ص٣١٩)؛
رسول خدا (ص) نیز فرمودند: «زمانی که امت من، امر به معروف و نهی از منکر را (ترک کنند و) به یکدیگر واگذارند، باید آماده پذیرش بلاء و عذاب الهی باشند» (تهذيب، ج۶، ص١٧٧)؛
همچنین امام سجاد (ع) فرمودند: «گناهانی که سبب فرود آمدن بلاء و مصیبت بر مردم می شود عبارتند از: نرسیدن به فریاد ستمدیدگان و مظلومان و پایمال ساختن امر به معروف و نهی از منکر» (بحار، ج٩٧ ص٩۴)
البته ما هر چیزی که به نظرمان ناپسند آید را برای خودمان شرّ و بدی میپنداریم، اما طبق فرموده حضرت حق در قرآن کریم، چه بسا ما چیزهایی را اصلاً خوش نداریم، در صورتی كه خِیرِ ما در آنهاست، و چه بسا چیزهایی را خیر و خوبی میپنداریم در صورتی كه برای ما شرّ و بدی به همراه دارند: «و عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ» (بقره، آیه ٢١۶).
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۸:۲۸
-
«دانش را فرا گيريد گر چه در چين (و راه بسیار دور) باشد؛ زيرا طلب دانش بر هر مسلمانى واجب است»
۷:۰۲
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۷:۰۲
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «حضرت #امالبنین(س)، #مادر_ایثار ٢»
روز پنجشنبه، ١۴٠٢/١٠/٠٧
مناسبت روز: از روز گذشته به مناسبت سالروز رحلت حضرت امالبنین (س)، مبحثی را در رابطه با ادوار زندگی این بانوی بزرگ اسلام آغاز کردیم و دوران پرافتخار ایشان را به شش دوره تقسیم نموده و سه دوره آن را به شرح زیر تقدیم نمودیم:
از زمان تولد تا ازدواج: «دوران اصالت و شجاعت خانوادگی»
از زمان ازدواج با امیرالمؤمنین (ع) تا خلافت علوی: «دوران تربیت یافتگی»
دوران خلافت علوی: «الگویی شایسته در همسری خلیفه مسلمین»
انشاالله امروز نیز به سه دوره دیگر از زندگی سراسر فخر و مباهات حضرت امالبنین (س) میپردازیم:
از صلح امام حسن (ع) تا آغاز قیام حسینی: «دوران حمایت از حسنین (ع) و تربیت فرزندانی شجاع و ولایتمدار»
پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع) و با صلح اجباری امام حسن (ع)، دوران مهجوریت اهلبیت، دوباره آغاز گردید و حضرت امالبنین (س) و فرزندان ایشان نیز در این مظلومیت، شریک و همراه اهلبیت (ع) بودند؛
در این دوران سخت، حضرت امالبنین (س) نسبت به تربیت حماسی چهار یادگار علوی، همت گماردهاند؛ به صورتی که مورخین در این دوران، به نقش حمایتی آن حضرت و فرزندان ایشان، مخصوصاً حضرت عباس (ع) از امامحسن (ع) و امام حسین (ع) و نیز احترام و علاقهمندی حسنین (ع) نسبت به حضرت ام البنین (س) اشاره نمودهاند؛
دوران قیام حسینی: «صبر عظیم و فدا نمودن چهار فرزند در راه ولایت»
با انتشار خبر مرگ معاویه و آغاز خلافت یزید، فتنه تحریف آشکار اسلام آغاز گردید و در این دوران، امام حسین (ع) بهصورت قاطع و سریع در برابر تحریف قرآن و سنت ایستادند و در نهایت حماسه حسینی و نهضت عاشورا به وقوع پیوست؛
در تمامی این دوران بسیار سخت، حضرت امالبنین (ع) که بیش از شصت سال از عمر شریفشان میگذشت، همچنان با عمل به آیه « وَ قَرْنَ فی بُيُوتِکُنَّ ...» در خانهی خود در مدینه ماندند، اما چهار شیرمرد خود را برای ولایتیاوری و حمایت و دفاع از امام حسین (ع) راهی مکه و سپس راهی کربلا نمودند و با در پیش گرفتن صبری عظیم و جميل، در خانه حضرت امسلمه (س) آخرین و علویترین همسر پیامبر (ص)، با دل نگرانی، چشم به «قاروره» داشتند تا بالاخره با خونین شدن آن دریافتند که حضرت سیدالشهداء (ع) به شهادت رسیدهاند؛
طبق روایات، «قاروره»، مقداری از خاک کربلا بود که پیامبر(ص) آن را به امسلمه (س) داده و فرموده بودند: «هرگاه دیدید که این خاک، به خون تبدیل شد، بدانید که فرزندم حسین (ع) را در کربلا به شهادت رساندهاند».
پس از قیام عاشورا تا رحلت: «دوران فرهنگسازی عاشورایی»
از لحظه خون شدن خاک قاروره، دیگر کسی حضرت ام البنین (س) را آرام و ساکت ندید؛ بانویی که مظهر عفت و حجاب فاطمی و همچنین شجاعت قبیله بنیکلاب بود و سالها در خانه امیرالمؤمنین (ع) مانده بود و کمتر کسی ایشان را بیرون از خانه دیده بود، اینبار همچون حضرت فاطمه زهرا (س) پس از رحلت پیامبر (ص) وارد میدان شدند و بیت الاحزانی در بقیع برپا نموده و تا آخرین لحظات عمر، با گریههای عاشورایی و هدفمند خویش، پرچمدار فرهنگسازی عاشورایی در جامعه مرده مدینه و حجاز شدند و یاد عاشورا و شهدای کربلا را زنده نگه داشتند و البته با این حرکت به یادماندنی در تثبیت امامت حضرت سجاد (ع) نیز نقش بهسزایی داشتند.
آنچه گذشت، گوشهای از زندگی پرافتخار بانوی بزرگ اسلام، حضرت امالبنین (ع) بود که در این مجال اندک به همین مقدار بسنده نموده و سخن امروز را با این روایت به پایان میبریم که چون حضرت از شهادت سیدالشهداء (ع) و فرزندانشان در کربلا خبردار شدند، باران اشک از دیدگان مبارک فرو ریخته و فرمودند: «ای کاش فرزندانم و تمامی آنچه در زمین است فدای حسین میشد و او زنده میماند!» که بیشک این سخنِ حضرت، دليل دیگری بر دلدادگی عمیق ایشان به اهلبیت عصمت و طهارت و امام حسین (ع) میباشد. (ریاحین الشریعه، ج۳، ص۲۹۳)
برداشتی از کتاب پژوهشی مادر پسران، نوشته محمد رضایی آدریانی
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «حضرت #امالبنین(س)، #مادر_ایثار ٢»
روز پنجشنبه، ١۴٠٢/١٠/٠٧
مناسبت روز: از روز گذشته به مناسبت سالروز رحلت حضرت امالبنین (س)، مبحثی را در رابطه با ادوار زندگی این بانوی بزرگ اسلام آغاز کردیم و دوران پرافتخار ایشان را به شش دوره تقسیم نموده و سه دوره آن را به شرح زیر تقدیم نمودیم:
پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع) و با صلح اجباری امام حسن (ع)، دوران مهجوریت اهلبیت، دوباره آغاز گردید و حضرت امالبنین (س) و فرزندان ایشان نیز در این مظلومیت، شریک و همراه اهلبیت (ع) بودند؛
در این دوران سخت، حضرت امالبنین (س) نسبت به تربیت حماسی چهار یادگار علوی، همت گماردهاند؛ به صورتی که مورخین در این دوران، به نقش حمایتی آن حضرت و فرزندان ایشان، مخصوصاً حضرت عباس (ع) از امامحسن (ع) و امام حسین (ع) و نیز احترام و علاقهمندی حسنین (ع) نسبت به حضرت ام البنین (س) اشاره نمودهاند؛
با انتشار خبر مرگ معاویه و آغاز خلافت یزید، فتنه تحریف آشکار اسلام آغاز گردید و در این دوران، امام حسین (ع) بهصورت قاطع و سریع در برابر تحریف قرآن و سنت ایستادند و در نهایت حماسه حسینی و نهضت عاشورا به وقوع پیوست؛
در تمامی این دوران بسیار سخت، حضرت امالبنین (ع) که بیش از شصت سال از عمر شریفشان میگذشت، همچنان با عمل به آیه « وَ قَرْنَ فی بُيُوتِکُنَّ ...» در خانهی خود در مدینه ماندند، اما چهار شیرمرد خود را برای ولایتیاوری و حمایت و دفاع از امام حسین (ع) راهی مکه و سپس راهی کربلا نمودند و با در پیش گرفتن صبری عظیم و جميل، در خانه حضرت امسلمه (س) آخرین و علویترین همسر پیامبر (ص)، با دل نگرانی، چشم به «قاروره» داشتند تا بالاخره با خونین شدن آن دریافتند که حضرت سیدالشهداء (ع) به شهادت رسیدهاند؛
طبق روایات، «قاروره»، مقداری از خاک کربلا بود که پیامبر(ص) آن را به امسلمه (س) داده و فرموده بودند: «هرگاه دیدید که این خاک، به خون تبدیل شد، بدانید که فرزندم حسین (ع) را در کربلا به شهادت رساندهاند».
از لحظه خون شدن خاک قاروره، دیگر کسی حضرت ام البنین (س) را آرام و ساکت ندید؛ بانویی که مظهر عفت و حجاب فاطمی و همچنین شجاعت قبیله بنیکلاب بود و سالها در خانه امیرالمؤمنین (ع) مانده بود و کمتر کسی ایشان را بیرون از خانه دیده بود، اینبار همچون حضرت فاطمه زهرا (س) پس از رحلت پیامبر (ص) وارد میدان شدند و بیت الاحزانی در بقیع برپا نموده و تا آخرین لحظات عمر، با گریههای عاشورایی و هدفمند خویش، پرچمدار فرهنگسازی عاشورایی در جامعه مرده مدینه و حجاز شدند و یاد عاشورا و شهدای کربلا را زنده نگه داشتند و البته با این حرکت به یادماندنی در تثبیت امامت حضرت سجاد (ع) نیز نقش بهسزایی داشتند.
#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahidhttps://ble.ir/velayatshahid
۷:۰۲
سلام علیکم ضمن پوزش ارسال محتوا فقط از ایتا امکان پذیر می باشدکانال حوزه نمایندگی#حوزه_نمایندگی_ولی_فقیه_بنیادشهید_امورایثارگرانhttps://eitaa.com/velayatshahid
۱۸:۴۲
سلام
۳:۴۹