اتاق رصدیکی از تبعات نگهداشتن دائمی سایه حمله ــ و نه حتی صرفاً تهدید جنگ ــ بر سر ایران، عادیشدن روانی احتمال حمله و کاهش حساسیت بازار جهانی و جامعه نسبت به آن است.️از نظر تیم تحلیلی ما، حمله به ایران در نهایت رخ خواهد داد؛ یا دستکم ترامپ برای گرفتن هر امتیاز جدید، بارها از «چماق حمله» استفاده خواهد کرد. امروز موضوع تنگه هرمز و هسته ای مطرح است و فردا نوبت پرونده موشکی ، سیاست منطقهای یا موضوعی دیگر خواهد بود.️هر امتیازی که ایران امروز برای جلوگیری از حمله واگذار کند، در عمل یک امتیاز سوخته خواهد بود؛ زیرا طرف مقابل از هر نقطهای که ایران در آن ترس، عقبنشینی یا ضعف نشان دهد، برای گرفتن امتیازات بیشتر استفاده خواهد کرد. این روند متوقف نمیشود، مگر در نهایت به یک درگیری مستقیم ختم شود.️علاوه بر این، نگهداشتن دائمی سایه حمله بر سر کشور، حتی بدون آغاز جنگ، موجب تضعیف امنیت روانی و اقتصادی، فرسایش بنیانهای اقتصادی، خروج سرمایه، بیثباتی بازار و افزایش نارضایتیهای اجتماعی میشود. این وضعیت میتواند کشور را بدون شلیک حتی یک گلوله، بهتدریج فرسوده و ضعیف کند.️متأسفانه ایران بارها وارد چنین بازیای با آمریکا شده است. نگرانی اصلی نیز نابودی زیرساختها و هزینههای جنگ است؛ اما مسئلهای که کمتر مورد توجه قرار میگیرد این است که طرف مقابل این منازعه را وجودی میبیند و ممکن است در نهایت، صرفنظر از میزان مدارا یا امتیازدهی ایران، به سمت رویارویی حرکت کند.️تجربه لیبی نشان داد که عقبنشینی و واگذاری ابزارهای بازدارندگی لزوماً امنیت ایجاد نمیکند. اگر ایران به این جمعبندی برسد که این تقابل اجتنابناپذیر است، باید یکبار برای همیشه تصمیمی روشن و راهبردی بگیرد: یا با پذیرش هزینهها برای حفظ بازدارندگی و دفاع از موجودیت خود بایستد و این وضعیت فرسایشی را یکسره کند، یا آماده ادامه روندی باشد که میتواند کشور را به سمت سوریهایشدن، فروپاشی تدریجی و در نهایت واردشدن ضربه ای نهایی با کمترین هزینه برای دشمنان سوق دهد.------☫ایکسپرس☫------@Xpress_ir۱۱۳