۱/ تحلیلهای تقلیلگرایانه درباره «برندگان» و «بازندگان» و برداشتهای سیاسیشده بر اساس اطلاعات جزئی یا در حال ظهور، نه سازنده است و نه مفید. همه چیز - باید - بر اساس چیزهایی که هنوز کاملاً مشخص نیستند، قضاوت خواهد شد.
۲/ برای ایرانیها: بله، آنها از جنگ علیه دو دشمن قدرتمند جان سالم به در بردهاند و اشکال جدیدی از اهرم فشار را یافتهاند که قبلاً فقط در مورد آنها فکر میکردند. بله، آنها احتمالاً سود مالی خواهند برد.
۳/ روی دیگر سکه این است که نظامی که چند ماه گذشته را در شرایط جنگی گذرانده، اکنون باید پس از آن حکومت کند. این به معنای چالشهای اقتصادی قابل توجه، مواجهه با نارضایتی مداوم از پایین و اختلافات سیاسی داخلی تحت الشعاع جنگ است.
۴/ یک رهبر عالی نسبتاً بیتجربه وجود دارد و تغییراتی در نخبگان رژیم رخ داده است که اکنون با انتخابهای بسیار اساسی در مورد تداوم در مقابل تغییر در مسائل مهم سیاست، چه خارجی و چه داخلی، روبرو خواهند بود.
۵/ برای ایالات متحده، این تفاهمنامه نقطه ورود به مذاکرات هستهای و مقایسههای اجتنابناپذیر با برجام است. اما با توجه به اینکه غنیسازی ایران به مدت یک سال متوقف شده است، راههایی وجود دارد که دولت ترامپ را برای یک توافق بهبود یافته آماده میکند.
۶/ مشارکت کشورهای عضو «STEP» به عنوان میانجی بین ایالات متحده و ایران، بازیگران منطقهای را نیز به خط مقدم تعامل دیپلماتیک آورده است. در حالی که همه نگاهها به مسیر واشنگتن-تهران است، ورق زدن از تبادلات بیسابقه جمهوری اسلامی ایران و شورای همکاری خلیج فارس اهمیت دارد.
۷/۷ درگیری که به آتشبس شکنندهای منجر شد، اکنون در حال گذار به فضای پس از جنگ است که خطوط کلی آن مبهم است و بر اساس تفاهمنامهای است که هنوز رونمایی نشده و تنها طرحهای کلی ارائه میدهد، بدون اینکه هیچ چیز قطعی شود - و هنوز خیلی چیزها باید مشخص شود.
۲۷۴
۲۲:۳۸