شب اول پس از اعلام شهادت حضرت آقا، اگه از من میپرسیدید که به نظرت مردم میان توی صحنه یا نه؟جوابم با شک و تردید بودتوقع من، نهایتاً یکی دو روز و شب بودهفت شب و روز گذشته و کافیست شب ها از خانه بیرون بروی تا با حجم بالایی از مردم روبرو شوی.شما چرا خسته نمیشوید ؟این قدرت ایمان از کجا میآید؟شما قیمت دلار، مسکن، خودرو و... را میبینید و اینطور پای این نظام ایستاده اید!شما چه مردمانی هستید!بعید میدانم کره زمین تاکنون مردمانی با این ایمان راسخ به خود دیده باشد.براستی که شما نسل ظهور هستید.ان شاالله 
۲۱:۲۸
#شهید_ایران چو عاشق میشدم گفتم که بُردم گوهرِ مقصودندانستم که این دریا چه موجِ خونفشان دارد۱:۱۲
۲۲:۳۵
چه شبی بود...چه بارانی بارید...چه حال خوبی...الحمدلله
۲۲:۳۶
خدا در هر عصری حجتی دارد.یقیناً حجت زمان ما امام عصر است. آن ناظر غائب... آن مقصود ابدی...اما برای ما که توان درک حضورش را نداریم، خمینی و خامنهای ها بودند...سید مرتضی آوینی و چمران و همت ها بودند...حاج قاسم و سید حسن نصرالله و ...بودندعماد مغنیه و اسماعیل هنیه و یحیی سنوار ها بودند...خدا را بر این نعمت ها شکر!این ها خورشیدهای روشنگر راه حقیقت اند...در دنیای کثافتِ جزیره اپستین، ما را در نورانیتی محض به اسم جمهوری اسلامی متولد و بزرگ کردی!تو بهترین معبودی ما فقط و فقط تو را میپرستیم ایاک نعبد و ایاک نستعین خداوند دنیای مقاومت...بهترین و مهربانترین
۲۲:۰۰
| آیتالله سیدمجتبی خامنهای خطاب به رهبر شهید انقلاب:رهبرا! با رفتن خود داغ سنگینی بر قلوب همگان وارد کردید. شما همیشه مشتاق این عاقبت بودید تا بالاخره حضرت حق آن را در حال تلاوت قرآن کریم در صبحگاه روز دهم رمضان المبارک به شما اعطا فرمودند
مظلومیتهای زیادی را مقتدرانه و با حلم تحمل کردید و خم به ابرو نیاوردید. بسیاری قدر واقعی شما را نشناختند و شاید مدتها بگذرد تا انواع حجابها و موانع کنار رود و زوایایی از آن معلوم شود.
۱۴:۰۲
۰:۰۰
بازارسال شده از
نفر جلویی ام شهید شد..تقریبا سر اذان ظهر، نزدیک ما انفجاری رخ داد. برگشتیم ببینیم کجا بوده.دیدم دو نفر جلویم زمین خورده اند. رفتم کمک. خانم میانسالی سرش شکافته بود و شهید شده بود. همسرش او را در بغل گرفته بود و گریه می کرد.
نگران روحیه بچه هام بودم. بعد نیم ساعت به دخترم گفتم: شهادت را دیدی که چطوریه؟ گفت: بابا دیدی دروغ نمی گفتیم که ما اهل کوفه نیستیم؟ دیدی وقتی بمب زدند شعار دادنمان قطع نشد؟ دیدی فرار نکردیم؟ اگر این صحنه را در فیلمهای حاتمی کیا دیده بودم، می گفتم چه نمادپردازی اغراق شده ای. ولی اینها عین واقعیت بود:یک نفر بین آن همه آدم انتخاب شد.رمضانجمعهفردای شب قدراذان ظهرراهپیمایی روز قدسچهارراه فلسطیندر آغوش همسرزیر باران
#ارسالی
@ir_tavabin
نگران روحیه بچه هام بودم. بعد نیم ساعت به دخترم گفتم: شهادت را دیدی که چطوریه؟ گفت: بابا دیدی دروغ نمی گفتیم که ما اهل کوفه نیستیم؟ دیدی وقتی بمب زدند شعار دادنمان قطع نشد؟ دیدی فرار نکردیم؟ اگر این صحنه را در فیلمهای حاتمی کیا دیده بودم، می گفتم چه نمادپردازی اغراق شده ای. ولی اینها عین واقعیت بود:یک نفر بین آن همه آدم انتخاب شد.رمضانجمعهفردای شب قدراذان ظهرراهپیمایی روز قدسچهارراه فلسطیندر آغوش همسرزیر باران
#ارسالی
@ir_tavabin
۱۵:۴۶
یک شاید معلم نفر جلویی ام شهید شد.. تقریبا سر اذان ظهر، نزدیک ما انفجاری رخ داد. برگشتیم ببینیم کجا بوده. دیدم دو نفر جلویم زمین خورده اند. رفتم کمک. خانم میانسالی سرش شکافته بود و شهید شده بود. همسرش او را در بغل گرفته بود و گریه می کرد. نگران روحیه بچه هام بودم. بعد نیم ساعت به دخترم گفتم: شهادت را دیدی که چطوریه؟ گفت: بابا دیدی دروغ نمی گفتیم که ما اهل کوفه نیستیم؟ دیدی وقتی بمب زدند شعار دادنمان قطع نشد؟ دیدی فرار نکردیم؟ اگر این صحنه را در فیلمهای حاتمی کیا دیده بودم، می گفتم چه نمادپردازی اغراق شده ای. ولی اینها عین واقعیت بود: یک نفر بین آن همه آدم انتخاب شد. رمضان جمعه فردای شب قدر اذان ظهر راهپیمایی روز قدس چهارراه فلسطین در آغوش همسر زیر باران #ارسالی @ir_tavabin
نفر جلویی ام شهید شد.. تقریبا سر اذان ظهر، نزدیک ما انفجاری رخ داد. برگشتیم ببینیم کجا بوده. دیدم دو نفر جلویم زمین خورده اند. رفتم کمک. خانم میانسالی سرش شکافته بود و شهید شده بود. همسرش او را در بغل گرفته بود و گریه می کرد. نگران روحیه بچه هام بودم. بعد نیم ساعت به دخترم گفتم: شهادت را دیدی که چطوریه؟ گفت: بابا دیدی دروغ نمی گفتیم که ما اهل کوفه نیستیم؟ دیدی وقتی بمب زدند شعار دادنمان قطع نشد؟ دیدی فرار نکردیم؟ اگر این صحنه را در فیلمهای حاتمی کیا دیده بودم، می گفتم چه نمادپردازی اغراق شده ای. ولی اینها عین واقعیت بود: یک نفر بین آن همه آدم انتخاب شد. رمضان جمعه فردای شب قدر اذان ظهر راهپیمایی روز قدس چهارراه فلسطین در آغوش همسر زیر باران #ارسالی @ir_tavabinکاش نویسنده بودم؛ مینشستم و این روزها را سطر به سطر مینوشتم، روزهایی که در دلشان هم اشک بود، هم غرور، هم مرثیه، هم حماسه.
کاش شاعر بودم؛ برای این مردم شعر میگفتم، برای صبوریشان، برای دلهای بزرگشان، برای لحظههایی که تاریخ آرام از کنارمان عبور میکند و ما بیآنکه بدانیم در دل آن ایستادهایم.
کاش فیلمساز بودم؛ دوربینی برمیداشتم و میان مردم میرفتم، چهرهها را ثبت میکردم، نگاهها را، لبخندهای خسته را، دستهایی را که هنوز به امید فردا گره خوردهاند. ثبت میکردم تا آیندگان بدانند در این سرزمین چه مردمی زندگی میکردند.
برای فردا مینوشتم، برای سالهایی که خواهند آمد؛ مینوشتم که ما در روزگار خود فقط تماشاگر نبودیم، دل داشتیم، امید داشتیم، و برای سرزمینمان نفس میکشیدیم.
مینوشتم تا یادشان بماند که این خاک با عشق زنده مانده است؛ با صبر مردمانی که بارها افتادند و دوباره برخاستند.
و زیر همه آن صفحهها مینوشتم: «ما برای آن که ایران گوهری تابان شود، خون دلها خوردهایم.»
و شاید آنوقت کسی در سالهای دور کتاب را ببندد، نگاهی به آسمان بیندازد و آرام بگوید: چه مردمی بودند…و چه ایران بزرگ و زیبایی برای ما به یادگار گذاشتند
کاش شاعر بودم؛ برای این مردم شعر میگفتم، برای صبوریشان، برای دلهای بزرگشان، برای لحظههایی که تاریخ آرام از کنارمان عبور میکند و ما بیآنکه بدانیم در دل آن ایستادهایم.
کاش فیلمساز بودم؛ دوربینی برمیداشتم و میان مردم میرفتم، چهرهها را ثبت میکردم، نگاهها را، لبخندهای خسته را، دستهایی را که هنوز به امید فردا گره خوردهاند. ثبت میکردم تا آیندگان بدانند در این سرزمین چه مردمی زندگی میکردند.
برای فردا مینوشتم، برای سالهایی که خواهند آمد؛ مینوشتم که ما در روزگار خود فقط تماشاگر نبودیم، دل داشتیم، امید داشتیم، و برای سرزمینمان نفس میکشیدیم.
مینوشتم تا یادشان بماند که این خاک با عشق زنده مانده است؛ با صبر مردمانی که بارها افتادند و دوباره برخاستند.
و زیر همه آن صفحهها مینوشتم: «ما برای آن که ایران گوهری تابان شود، خون دلها خوردهایم.»
و شاید آنوقت کسی در سالهای دور کتاب را ببندد، نگاهی به آسمان بیندازد و آرام بگوید: چه مردمی بودند…و چه ایران بزرگ و زیبایی برای ما به یادگار گذاشتند
۱۵:۵۲
مینویسم ایران*، میخوانمش *جان
۹:۰۵