عکس پروفایل زخم بر زخمز

زخم بر زخم

۵۸عضو
عکس پروفایل زخم بر زخمز
۵۸ عضو

زخم بر زخم

كيفَ بَنَيتَ نفسَك؟ ‏جُرحاً على جُرح!چگونه خودت را ساختی؟ زخم بر زخم!- محمود درویش
هرچه به سر این ملت آمد از این فرهنگ غربی آمد.- صحیفه‌امام(ره)، ج۱۳، ص۳۹۳
نسخه ایتا:https://eitaa.com/zakhm_bar_zakhm
رایانامه:

۲۵ فروردین

حالا اگر غربی‌ها «عاقل» هستند؛ جلوی هرگونه واکنش اسرائیل را بگیرند تا منازعه گسترش پیدا نکند undefined
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۲:۱۴

تاریخ جهان این لحظات را ثبت می‌کند:
بعد از ۵۶ سال، ایرانِ کبیر اولین حکومتی بود که «مستقیما از خاک خود» به دار و ندارِ آدم‌کُش‌های صهیونیست حمله کرد تا میلیاردها مردم آزاده جهان کامروا شوند...
سلام خدا بر خامنه‌ای!
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۲:۳۱

شمس و قمر شاد است از تنبیه اسرائیل!شام و سحر شاد است از تنبیه اسرائیل!تنها نه غزه، امت اسلام یا ایران...نوع بشر شاد است از تنبیه اسرائیل!
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۲:۵۷

۲۶ فروردین

امشب حد ابتذال بقدری بود که رسانه‌های فارسی زبان لندنی و پراگی «اخبار اصابت» را پوشش ندادند!! یعنی حتی اصابت‌هایی که کانال‌های رژیم صهیونیستی پوشش دادند را بی‌وطن‌های فارسی‌زبان بایکوت خبری کردند...
«ابتذال شر» دقیقا یعنی ایران‌اینترنشنال، یعنی رادیو فردا و یعنی بی‌بی‌سی فارسی
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۰:۳۹

thumnail
چند نکته درباره عملیات مجازات اسرائیل
ساعات اولیه ۲۶ فروردین ۱۴۰۳ عملیات موشکی-پهپادی تنبیه اسرائیل «توسط نیروهای مسلح ایران» و «از مبدأ خاک ایران» و «به مقصد سرزمین‌های اشغالی» انجام شد. پس این‌بار نه متحدان ایران اقدام کردند؛ نه از جایی غیر از ایران اقدام شد؛ و نه جایی خارج از اسرائیل هدف قرار گرفت. این سه واقعیت یک «تغییر مهم» در معادلات نظامی-سیاسی منطقه بلکه جهان ایجاد کرد.
برنامه‌ریزی ایران برای این حمله حدود ۲ هفته طول کشید. این زمان فرصت لازم را به ائتلاف آمریکا، فرانسه، انگلیس، اردن، عربستان، امارات و اسرائیل داد تا «برنامه دفاع هوایی هماهنگ» داشته باشند. بعلاوه، در روزِ آخر به نظر می‌رسید آمریکایی‌ها بنحوی از زمان نسبتا دقیقِ انجام عملیات ایران نیز باخبرند. آن «مکثِ دوهفته‌ای» و این «اطلاع‌پیداکردنِ آمریکا از زمان حمله» عملاً مانعِ استفاده ایران از «عامل غافلگیری» شد.
ایران در مجموع بیش از ۳۰۰ پهپاد انتحاری، موشک کروز و موشک بالستیک شلیک کرد؛ و سامانه‌های پدافندی و جنگنده‌های اردن، انگلیس، فرانسه و آمریکا در کنار سه سامانه‌ی پدافندی پیکان، فلاخن‌داوود و گنبد آهنین در مجموع حدود ۵ ساعت عملیات دفاعی مشترک انجام دادند.
روشن‌ترین هدفی که ایران با موفقیت به آن ضربه زد پایگاه هوایی نُواتیم در جنوب سرزمین‌های اشغالی بود که بین ۵ تا ۱۰ موشک بالستیک ایرانی با گذر از تمام لایه‌های دفاعی به آنجا اصابت کرد و این اصابت رسماً از سوی ارتش اشغالگر تأیید شد. به نظر می‌رسد هدف ایران از تمام شلیک‌های شب گذشته ضربه زدن به همین پایگاه بود؛ محلی که گفته می‌شود بمب‌افکن‌های اسرائیلیِ عاملِ تجاوز دو هفته پیش در دمشق، از آنجا پرواز کرده بودند.
منهای تخریب‌های قابل پیش‌بینی در این پایگاه هوایی و یکی دو مورد زخمی در مناطق دیگر، هنوز گزارش دیگری از تلفات یا خساراتِ حملات دیشب منتشر نشده است. برآورد این است که «ائتلاف حامیان اسرائیل» اساساً اخبار خسارات را پوشش نخواهد داد.
بطور مشخص رسانه‌های ایران اینترنشنال، بی‌بی‌سی فارسی و رادیو فردا بنحوی رسوا و غیرحرفه‌ای تصاویر چندین اصابت در سرزمین‌های اشغالی را پوشش ندادند بلکه صرفا به تصاویر رهگیری موشک‌های ایران ضریب دادند. برخی رسانه‌های جانبیِ ضدانقلاب که تاحدودی غیردولتی بودند البته تصاویر اصابت را نیز پوشش دادند.
قسمتی از موشک‌های ایران مشخصاً به سمت بخش‌های اشغالی شهر بیت‌المقدس (اورشلیم) شلیک شد که در برآوردهای هیچ‌کس نبود و بطور مشخص مایه قوت قلب فلسطینی‌های ساکن کرانه باختری شد. به نظر می‌رسد اغلب ویدئوهای مربوط به حمله دیشب ایران را فلسطینی‌ها ثبت کرده باشند.
حجم عملیات ایران عملا بیشتر از تمام برآوردها بود و این مسأله نوع خاصی از «غافلگیری و گیجی» ایجاد کرد؛ منتها یک نکته قابل تأمل هم این است که آرایشِ عیانِ آمریکا، فرانسه، انگلیس و اردن با همراهی پنهانیِ عربستان و امارات در کنار سه سامانه پدافندی اسرائیل مجموعا سبب شد ما برای دستیابی به حدود ۱۰ اصابت موفق به پایگاه هوایی موردنظرمان، به حدود ۳۰۰ شلیک نیاز داشته باشیم. این یعنی «ائتلاف دفاع هوایی» گرچه نمی‌تواند «مانع ایران» باشد ولی می‌تواند «هزینه اقدام» را برای ما بالا ببرد.
به نظر می‌رسد ما برای کاستن از هزینه‌های اقدام علیه صهیونیست‌ها حتما باید از «عنصر غافلگیری» استفاده کنیم؛ یعنی پیش از تشکیلِ ائتلاف‌های چند-کشوری برای دفاع از آدم‌خوارهای صهیونیست؛ شلیک‌های ما بایستی بصورت «ناگهانی» و «بکلی سری» یعنی بدون هرگونه درز خبر (مثلا به آمریکا) انجام شود.
در عملیات دیشب پایگاه هوایی صهیونیست‌ها با موفقیت ضربه خورد؛ منتها به نظر می‌رسد بخش عمده‌ی تنبیه، همان «حدود دو هفته هراس و استرس ناشی از ابهام» در سراسر سرزمین‌های اشغالی بود.
در دو هفته اخیر جریان‌هایی در داخل و خارج از کشور بطور مداوم می‌گفتند «اسرائیل با آمریکا فرق دارد و محال است ما بزنیم و او واکنش سنگین نشان ندهد.» حالا که حدود ۸ ساعت از پایان عملیات ایران می‌گذرد و سیگنال‌های مربوط به «واکنش سنگین اسرائیل» مداوماً در حال تضعیف است؛ این جریان‌ها در آستانه یک شکست سنگینِ تحلیلی هستند. ظاهرا پروژه «ترساندنِ مسئولان ایران از حمله به متجاوز» به شکل فضاحت‌باری در حال افشا است؛ خانه امن رژیم اشغالگر بعد از ۵۶ سال با حمله‌ی یک حکومتِ قدرتمندِ منطقه فرو ریخته و هر نوع «بازدارندگی راهبردی» به شکل اساسی دچار خدشه شده است.
افزون‌ بر این، درست است که انگلیس، فرانسه و آمریکا «استعمارگرانِ قدیم و جدید» هستند و انتظار دیگری از آنها نیست؛ منتها تکلیف ایران و جهان اسلام با اردن، عربستان و امارات باید با جدیت و سرعت روشن شود.
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۰:۳۹

thumnail
اسرائیل دو هفته پیش با حمله موشکی به ساختمان کنسولی ایران کاری کرد که جمهوری اسلامی مطلقاً انتظارش را نداشت؛ تمام معادلات منطقه را هم تغییر داد.
واکنشِ «متناسب» این بود که کاری بکنیم که اسرائیل مطلقاً انتظارش را نداشته باشد؛ معادلات منطقه را نیز همان‌قدر تغییر بدهد.
«حجمِ شلیک‌های دیشبِ ایران» را نه فقط اسرائیل بلکه هیچ‌کس در دنیا انتظار نداشت؛ معادلات منطقه‌ای و جهانی را هم اگر نه بیشتر، دست‌کم همان‌قدر تغییر داد.
قصد ایران «تحمیل هزینه‌ی متناسب به اسرائیل» نبود؛ «اِعمالِ تغییرِ متناسب در معادلات منطقه‌ای» بود.
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۶:۳۳

۲۷ فروردین

thumnail
فضای بسیار مسموم رسانه‌ای که در این ساعت‌ها شاهدیم احتمالا نشانه‌ی یکی از این دو است:
یا بایدن از «رأی نیاوردن» مطمئن شده؛ و «آمریکا» برخلاف حرف‌هایش تصمیم به درگیری نظامی مستقیم با ایران گرفته و قصد دارد «حمله‌ی دوم اسرائیل به خاک ایران» را بهانه‌ی ورود به این درگیری کند؛
یا اساساً «نظم جهانی» با حمله‌ی مستقیم ایران به اسرائیل بنحوی تغییر کرده که «تثبیتِ این نظمِ تازه» هیچ چاره‌ای جز یک وزن‌کشی نظامی جدید در سرتاسر جهان ندارد.
از حرف‌ها و مواضع «غربی‌ها» در ساعات اخیر به شدت بوی «خون» می‌آید...
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۰:۲۵

۲۸ فروردین

thumnail
خداوند به ما توفیق داد دهه شصت را یادمان بیاید. احتمالا باورش برای تازه‌جوان‌ها کمی سخت باشد منتها در دهه شصت بسادگی ممکن بود «مأمور قانون» از یک خانم و آقا که کنار هم در خیابان راه می‌رفتند بپرسد «نسبت شما با هم چیست؟»
من نمی‌گویم این کار شرعی بود یا نبود چون کارشناس شرعیات نیستم؛ البته یادم هم نمی‌آید که «آن روزها» کارشناس‌های شریعت اشکالی به این کار گرفته باشند؛ ولی من می‌گویم (۱) با آن کار صددرصد موافق بودم؛ چون کسانی را که حساب پاک بود از محاسبه هرگز باکی نبود؛ و (۲) همیشه‌ی تاریخ، بهترین دفاع، حمله بوده؛ در جامعه‌ای که مأمورِ قانون حتی «نسبتِ زن و مرد» را بپرسد؛ تکلیفِ بی‌حجابی و برهنگی و انواع بی‌حیایی‌ها «پیشاپیش» محرز و مشخص است.
ما در مقوله‌ی مواجهه با «بی‌حیایی‌های علنی» نظیر بی‌حجابی «بازدارندگیِ دهه شصت» را بی‌دلیل از دست دادیم. در دهه شصت بقدری در خاکِ لااُبالی‌گری و هرزگی پیشروی کرده بودیم که اساساً ارتکابِ بسیاری از بی‌حیایی‌ها به ذهن خطاکارها خطور نمی‌کرد.
فراجا ممکن است این روزها دوباره به آرایشِ پیش از تابستانِ ۱۴۰۱ برگشته باشد؛ منتها راه حلِ واقعاً-موثر این نیست. راه حلِ موثر، بازگرداندنِ «بازدارندگی» است.
در یک کلام باید دوباره به دلِ جبهه‌ی بی‌حیایی زد! مثلا، من اگر حرفم بُرو داشت؛ همین فردا قانونی مصوب می‌کردم که بی‌حجاب «با اولین ارتکاب» به مدت ۱۰ سال ممنوع‌المعامله می‌شود؛ و در صورت تکرار، نه فقط «برای همیشه» حق معامله را از دست می‌دهد؛ بلکه تا پایان عمر حق استفاده از هیچ نوع «بیمه» را نیز نخواهد داشت.
فقط این قانون یا چیزهایی «در این حد سنگین» است که می‌تواند در برابر سلیطه‌گریِ خشن، گردن‌کشی، بی‌حیاییِ جسورانه و توحشِ بی‌حدومرزِ غربی «بازدارندگی» ایجاد کند و «ترسِ مثبت و سازنده» را دوباره به دلِ فاسقان بیندازد.
خُب؛ بعضی‌ها که حتماً خوششان نمی‌آید؛ منتها اگر حتی ۹۰ میلیون از هموطن‌هایم با من مخالف باشند؛ باز از روی خیرخواهی این را می‌گویم: ما هیچ چاره‌ای، تکرار می‌کنم؛ «هیچ چاره‌ای» جز رجوع به روش‌های «جواب-پس-داده و بی-دلیل-رها-شده» نداریم... روش‌هایی به بازدارندگیِ رو‌ش‌های دهه‌ی پُرافتخارِ شصت...
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۲:۳۳

۲۹ فروردین

thumnail
اگر صهیونیست‌ها در حال پخشِ اطلاعاتِ غلط به هدف فریب و غافلگیر کردنِ ما نباشند؛ اسرائیل دست‌کم تا دهم اردیبهشت غلطی علیه ایران نخواهد کرد.
برخی منابع آمریکایی از مقامات صهیونیست نقل کرده‌اند که اسرائیل مایل است «مراسمات هفته‌ی عید پِسَح» بدون نگرانی از واکنش ایران در سرزمین‌های اشغالی برگزار شود.
هفته‌ی عید پِسَح زمان ثابتی در سال ندارد. برای امسال، این هفته از ۲۲ تا ۲۹‌ آوریل یعنی ۳ تا ۱۰ اردیبهشت است.
گرچه «پِسَح» عید رهایی بنی‌اسرائیل از ستم فرعون است؛ اما عموم صهیونیست‌های ساکن فلسطین اشغالی که «یهودی‌های اروپا» بودند و ۸۰ سال پیش به فلسطین آمدند بلحاظ «نژادی» هیچ ارتباطی با قوم بنی‌اسرائیل ندارند! آنها از «قوم خَزَران» هستند؛ جمعیتی از ساحل‌نشینانِ شمالِ غربِ دریای خزر که حدود ۱۳ قرن پیش «با انگیزه‌هایی کاملاً قدرت‌طلبانه» یهودی شدند.
پی‌نوشت:
درباره «خَزَران» بیشتر بخوانید:https://ble.ir/zakhmbarzakhm/41312171938807870/1700814122360
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۰:۵۹

thumnail
جریان غرب‌گرا در این ساعت‌ها بشدت زیر فشار است چون جوابِ این دوتا پرسش مشخص نیست:
یک.
اگر اتحادِ قدرت‌های غربی هنوز «نیروی بلامنازع جهان» است؛ چرا اسرائیل فوراً به حمله‌ی ایران جواب نداد؟ آیا تهاجم گسترده‌ی ایران به اسرائیل «بهترین بهانه» و «قوی‌ترین توجیه» برای تعیین تکلیف نهاییِ غرب با ایران نبود؟ چرا آمریکا و متحدانش هنوز از این فرصت برای ضربه زدن به قدرتِ ایران استفاده نکرده‌اند؟
دو.
اگر در مقابلِ «بازیِ اسرائیل با ریسکِ بالا» و حمله به کنسولگری ایران، واقعاً می‌شُد که ایران «جواب ندادن» را بعنوان یک «راهکار معقول» در نظر بگیرد؛ و اگر «قطع کردنِ زنجیره‌ی واکنش» همیشه نشانه‌ی بلوغِ بازیگرانِ بین‌المللی است؛ چرا اسرائیل حالا با خیال راحت از این راهکار معقول استفاده نمی‌کند و بی‌خیالِ واکنش نشان دادن به ایران نمی‌شود؟
آیا اتحادِ قدرت‌های غربی «هنوز» قدرتِ بلامنازع جهان است؟
آیا «صبوری، جواب ندادن و اولویت دادن به صلح و ثبات» همیشه کُنشی معقول و قابل تمجید در مناسبات بین‌الملل است؟
چندتا پرسشِ دیگر از این جنس هست که «پس از پاسخ تاریخی ایران به اسرائیل» دوباره روی میز تحلیلگران آمده؟ این نیازِ جدی به «بازفهمیِ سازوکارِ بین‌الملل» نمی‌تواند نشانه‌ی رخداد تغییری تعیین‌کننده در «نظم بین‌الملل» باشد؟
و پرسش میلیون دلاری:
آیا تثبیت یا پذیرشِ نسبیِ یک نظمِ جدید در فضای آنارشیکِ بین‌الملل اساساً «بدون وزن‌کشیِ جدیدِ نظامی» ممکن است؟ آیا «جنگ هراسان» همان «واقعیت هراسان» نیستند؟!
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۶:۱۱

۳۰ فروردین

thumnail
بهار سال پیش تا دلتان بخواهد نوشتیم و خواندیم که «پلیس باید دوباره با بی‌حجاب‌ها درگیر شود و نباید به نظر برسد که بی‌حجابی دیگر هزینه‌ی چندانی ندارد.»
آن‌وقت البته دوست و دشمن به ما گفتند نفهم! زمان‌نشناس! دنیانشناس! کهنه‌پرست! دین‌نشناس! خشک‌مغز! مرتجع! متحجر! خوارج! و و و... خلاصه هرکس هرچه به دهانش آمد نثار ما کرد.
الان چند روزی است فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی دقیقاً دارد همان کاری را می‌کند که ماها «یکسال پیش» از او خواسته بودیم.
البته نمی‌گوییم بکلی دیر شده؛ نه؛ اتفاقا از فراجا ممنونیم چون این از آن ماهی‌هایی است که هر وقت از آب بگیرید کمابیش تازه است؛ منتها چون ۲۰ ماه گذشته و «بی‌حیایی» در جامعه خیس خورده؛ این برخوردها «بدون همکاریِ قویِ قضایی» نتیجه نخواهد داد.
واضح‌تر بگویم:
الآن هنوز خیلی از بی‌حجاب‌ها با تذکرِ پلیس عقب‌نشینی می‌کنند؛ ولی متأسفانه گروه قابل‌توجهی هم هستند که حتی به «تذکر پلیس» اعتنا نمی‌کنند؛ بلکه حتی با پلیسِ مملکت درگیر می‌شوند! این جسارت‌ها در همه‌ی دنیا قفل است و این افراد بی‌تعارف «متوحش» هستند؛ این‌ها نباید به سرعت و مثلا با اخذ تعهد آزاد شوند. متخصصین فقه بخوبی می‌دانند که ما در اسلام «سِجنُ الاحتیاطی» داریم؛ زندان احتیاطی داریم. یعنی «امکان زندان فرستادن یک متهم پیش از اثبات جرم!» یعنی همیشه ناچار نیستیم بازداشت‌شدگان را «دقیقا به اندازه‌ی جُرمِ ثابت‌شده» در زندان نگه داریم. مثلا؛ این چند صد نفری که در هفته‌ی جاری «ضمن مقاومت و ایجاد درگیری عمدی با پلیس» دستگیر شده‌اند را «بلحاظ فقهی» می‌شود برای مدت‌ها در «زندان احتیاطی» نگه داشت تا نتوانند در اجرای تدابیرِ جاریِ پلیس مشکل ایجاد کنند. مرحوم آیت‌الله منتظری در صفحات ۴۵۶ و ۴۵۷ از جلد دوم کتاب «دِراسات فی ولایة‌ِ الفقیه وَ فِقهِ الدولةِ الاسلامیة» خیلی واضح به استفاده‌ی علی بن ابیطالب (ع) از زندان احتیاطی اشاره کرده و این نوع از زندان را «از ابزارهای حاکم اسلامی» دانسته است.
رفقا!
ما پارسال شنیده نشدیم؛ ولی امیدواریم خدا کمک کند و متولیانِ امور، حرفِ امروزمان را بشنوند:
الآن «برخوردهای قدرتمندانه‌ی فراجا» کاملاً لازم است ولی اصلاً کافی نیست. الآن فقط «با همراهیِ احکام قضاییِ بازدارنده» و بخصوص با استفاده‌ی موثر از ابزارِ «زندان احتیاطی» می‌توان بساط بی‌حیایی را جمع کرد.‌
ثبت برای تاریخ / سی‌اُم فروردین ۱۴۰۳
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۷:۱۷

thumnail
بررسی فیلم‌های این هفته نشان می‌دهد تعدادی از زنانِ بی‌حجاب نه فقط به تذکر زبانی و اولیه‌ی پلیس مبنی بر «اصلاح پوشش» اعتنایی نمی‌کنند؛ بلکه در ادامه «اوراق هویتیِ خود» را نیز به پلیس ارائه نمی‌کنند؛ و نهایتاً وقتی مأمورانِ قانون هیچ چاره‌ای جز «بازداشتِ» آنها پیدا نمی‌کنند؛ تازه شروع به گلاویز شدن با مأمورانِ زن می‌کنند؛ و سطحِ مقاومت و تمرّد را به جایی می‌رسانند که «مأمورانِ مردِ حاضر در صحنه» هم هیچ چاره‌ای جز دخالتِ فیزیکی در بازداشتِ آنها نداشته باشند.
برادران و خواهرانی که جامعه‌ستیزی، نظم‌گریزی، قانون‌ناپذیری و در یک کلام «توحشِ آشکارِ این سلیطه‌ها» در مواجهه با پلیسِ مملکت را مشاهده می‌کنند؛ آنگاه ایراد می‌گیرند که «دست زدنِ مأمورِ مرد به بدنِ زنِ بی‌حجاب خلافِ شرع است» اینها عمدتاً همان‌‌هایی هستند که «۲۰ ماه خلاف‌شرعِ عیانِ بی‌حجاب‌ها در خیابان» برایشان چندان اولویت نداشت!
به باور حقیر، این خواهران و برادرانِ ما «مؤمن» که نیستند هیچ؛ عمیقاً منافق‌اند؛ بلکه فوق تخصص نفاق دارند!
اوقات عزیزان از این حرف تلخ می‌شود؟ این دفعه واقعاً به درک!
پی‌نوشت:در خصوص تصویر بالا، از آن‌جایی که ما نفهم نیستیم؛ کسی که اصرار می‌کند این شخص «چون روسری دارد پس حجاب دارد» فقط خودش را آزار می‌دهد... مأمور قانون قاعدتاً احمق نیست که فریبِ این روسری‌گذاشتن‌های حیله‌گرانه را بخورد.
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۲:۵۳

۳۱ فروردین

انشاالله اتفاقات صبح امروز «آخرین اشتباه اسرائیل» بود...

۱:۵۰

thumnail
ای پرچمت ما را کفن...

۲:۵۵

thumnail
«بی‌حجاب» نه فقط در ایران و در دوره جمهوری اسلامی، بلکه همیشه و در همه‌جا «بزهکار» بوده.
مرد و زن فرقی ندارد؛ هر اقدامی که به «جلب توجه‌ها به جذابیت‌های جسمی در فضای عمومی» بینجامد «تجاوز به ثبات جنسی و روانی جوامع انسانی» است.
زن‌ها در هیچ کجای دنیا و هیچ‌وقت چنین «حقی» نداشتند؛ ولی نه فقط با «پُررویی» این تجاوز را کردند؛ بلکه با «مکر زنانه» این «تعرض آشکار» را پشت «پذیرش عمومی» یا «عُرف رایج» قایم کردند و کم‌کم حتی «حق زن» دانستند!
وقتی استفاده‌ی زن‌ها از جذابیت جسمی در محیط‌های عمومی همواره مصداق «خیانت به انسانیت» بوده چرا در این مورد لکنت داشته باشیم؟!
زن و مرد باید بفهمند که «پوشاندن جذابیت‌های جسمی در فضاهای عمومی» نشانه لطف و بزرگواریِ کسی نیست؛ صرفاً نشانه «پرهیز از خیانت به هم‌نوعان» است.
«حجاب‌داشتن» هم‌خانواده‌ی «دزدی‌نکردن» است نه هم‌خانواده‌ی «فداکاری!» هیچکس بابت دزدی‌نکردن قهرمان نیست و تشویق نمی‌شود!
خیلی وقت است کسی این‌جوری حرف نزده؟! زیادی تلخ و بَرخورنده است؟ خُب تحمل‌ها را ببرند بالا! اختلاف سلیقه کاملاً طبیعی است!!
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۱:۵۸

۱ اردیبهشت

thumnail
undefinedنمی‌گذارند مردم بفهمند قضیه چیست.
از دغدغه‌های کلیدیِ ما آدمک‌های پوشالی می‌سازند و در جنگ با مترسکِ خودساخته برنده می‌‌شوند و گوش خلایق را پُر می‌کنند از صدای کف و هورای پیروزی!... یعنی بیست و چهاری مشغول «جشن غلبه بر تندروها» هستند!
همینطور پیوسته ما می‌بازیم و آن‌ها برنده می‌شوند و معلوم هم نیست چرا سیر نمی‌شوند از شکست دادنِ ما!
ملتِ یکپارچه‌ی صاف و ساده‌ را صد شقّه کرده‌اند و درِ گوشِ هر کس گفته‌اند «تو حق داری به سبک و سلیقه‌ی خودت زندگی کنی!»
هرگز نمی‌گذارند آدم‌ها بفهمند «تبعیت از میلِ خود هنر نیست؛ تن دادن به تبعیت از غیرِ خود هنر است»
به خیالتان این قومِ درس‌خوانده دلشان به زنها سوخته؟!کدام آدم‌حسابی هست که هنوز نفهمیده زن هرچه کودن‌تر؛ خودنماتر؟!نه؛ دل این مریض‌احوال‌ها به حالِ زن نسوخته... فقط «زنِ بی‌حجاب» را «خرِ خوبی» پیدا کرده‌اند!
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۰:۵۶

thumnail
این کلیپ را از برنامه‌های «شبکه تمدن افغانستان» انتخاب کردم؛ حدود شش ماه پیش پخش شده؛ یعنی دقیقا در ۱۷ آبان ۱۴۰۲
با این شبکه خیلی تصادفی و حین بررسی شبکه‌های تلویزیونیِ فعال افغانستان آشنا شدم؛ از مشی سیاسی آن باخبر نیستم؛ ولی ماه‌هاست «نحوه حضور زنان» در برنامه‌هایش توجهم را جلب کرده. تا جایی که من دنبال کرده‌ام زن‌ها در برنامه‌های متنوعِ این شبکه «بدون پوشیه» حاضر نمی‌شوند!
قضیه جالب‌تر می‌شود وقتی بدانیم تلویزیون تمدّن یک رسانه «ملی» یا «دولتی» و یا «وابسته به طالبان» نیست؛ بلکه یک شبکه تلویزیونی «کاملاً خصوصی» است؛ تصور کنید چیزی شبیه به فیلیمو یا فیلم‌نت در ایران خودمان.
این رسانه از ۱۷ سال پیش توسط آیت‌الله محمد آصف محسنی از علمای سرشناس «شیعیان افغانستان» برپا شده.
تلویزیون تمدن از آغاز مدعی «مراعات موازین اسلام» بوده؛ در عین حال طیف برنامه‌های این رسانه در دو دهه‌ی گذشته از خبری و تحلیلی تا آموزشی و خانوادگی و کودک و نوجوان را شامل شده است.
این تلویزیون از «پخش موسیقی» جز در موارد ضروری پرهیز کرده؛ در عین حال در «افغانستانِ امروز» هم یک شبکه پرطرفدار محسوب می‌شود.
رفقا!
«حجاب» در ایرانِ ما از زمانی دچار ضعف شد که ما بجای حمله، به دفاع بسنده کردیم! مثلا، برای همین «پوشیه» یا همان «پوشاندن دهان و بینی» برنامه‌ی ترویجی که نداشتیم هیچ؛ حتی آنرا مزاحم دانستیم!
اما واقعیت چه بود؟ واقعیت این بود که در همین همسایه‌ی شرقیِ ما نه فقط «حجاب» مانع فعالیت اجتماعی زنان نبوده؛ بلکه حتی «پوشاندن دهان و بینی با پوشیه یا ماسک» هم مطلقاً مزاحم پویایی اجتماعی و رسانه‌ایِ آنها نشده است.
من هنوز امیدوارم امثال آقای وحید جلیلی (مدیر تحول صداوسیما) بالآخره متوجه شوند که برای جذب و حفظِ مخاطب الزاماً نیاز به استفاده از افرادِ خوش‌منظر در امور تبلیغات بازرگانی، مجری‌گری و یا بازیگری نداریم. برعکس، رسانه وقتی صادقانه‌ «اسلامی» باشد «مخاطب ماندگار» پیدا می‌کند؛ حتی اگر زنانِ حاضر در برنامه‌ها نه فقط بر اساس جذابیتِ چهره انتخاب نشوند؛ بلکه علاوه بر سر و گردن، صورت را نیز بپوشانند.
ایران اسلامی غالباً الگوی دیگر کشورها بوده؛ منتها اگر شجاعت داشته باشیم و از واقعیات فرار نکنیم؛ در مواردی که دیگران «بهتر و اسلامی‌تر از ما» عمل کرده‌اند؛ متواضعانه الگو می‌گیریم.
«استفاده از جذابیت‌های جسمی زنان و مردان برای جذب مخاطب» فقط در غرب اتفاق نمی‌افتد. امروز رسانه‌های خودمان هم به بسیاری گرفتارِ این تبهکاری‌اند. در غرب «عمقِ» این سوء استفاده بیشتر از ماست؛ نه «اصلِ» آن.
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۹:۲۱

۲ اردیبهشت

thumnail
این آرایش برای ما غریبه نیست:
پلیس مظلوم مملکت پس از مدت‌ها تصمیم به جدیت در انجام وظیفه‌اش می‌گیرد؛معدودی سلیطه‌ی وابسته به دشمن عمداً خیابان‌ها را تبدیل به «صحنه مقاومت در برابر پلیس» می‌کنند؛و نهایتاً جماعتی نفهم یا نفوذی داد و هوار می‌کنند که پلیس با گردن‌کش‌ها خشن بوده!نتیجه‌ی اعتراضِ ابلهانه‌شان هم حتما باید این باشد که امنیتِ روانیِ بی‌حجاب‌ها - بخوانید تروریست‌های فرهنگی - برگردد به سطح مطلوبِ سابق!
این تقسیم کارِ کثیف بین سلیطه‌ها، واداده‌ها و احمق‌ها دیگر رسوا شده است.
جمهوری اسلامی تا زمانی که برای این جور صحنه‌آرایی «حتی اندکی اهمیت» قائل شود؛ «حجاب» که هیچ، بی‌تردید باید منتظر چالش‌های تحمیلیِ بعدی بود.
شوخی که نیست. رهبر مظلوم مملکت واضح به مردمش گزارش می‌دهد که عده‌ای بین شماها زندگی می‌کنند که بابت بی‌حجابی «حقوق» می‌گیرند!!
واقعاً مگر اینکه «مسئول» نداشته باشد یک مملکت! والا راه افتادنِ «اقتصادِ کشفِ حجاب!!» آن هم در این اوضاع معیشتی هیچ چیزی را به ما نشان نمی‌دهد الا حجم خفه‌کننده‌ی بی‌عُرضگیِ عده‌ای... که‌ ظاهراً عُرضه‌ی عذرخواهی یا استعفا هم ندارند!
درباره تصویر بالا:
همانطور که روشن است یک رأس سلیطه‌ی بی‌حجاب روی کاپوت ماشین پلیس نشسته و مأمورِ مرد بجای حمله به او مشغول نصیحت کردن است! منتها هنوز عجله نکنید. می‌دانید این اتفاق کِی و کجا افتاده؟ اینجا استان البرز؛ این عکس مال تابستان ۱۳۹۸؛ و جانور ماده‌ای که در تصویر مشاهده می‌کنید «پزشک متخصص زنان» است!!! یعنی از قشر بسیار-درس‌خوانده‌ی این جامعه! حالا خودتان گزارشِ کنارِ تصویر را بخوانید تا ببینید قاضی مملکتِ ما «سه سال قبل از فتنه مهسا کومله» چه حکم «عمیقاً بازدارنده‌ای!» به این خر-بی‌حجاب داده... به قول سعدی علیه‌الرحمه «از دشمنان برند شکایت به دوستان... چون دوست، دشمن است؛ شکایت کجا بریم؟»
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۲۰:۰۶

۳ اردیبهشت

thumnail
حق‌گویی و حق‌نویسی «وظیفه» است. «نتیجه» ولی غالباً زمانی نزدیک شده که فرایندِ مبارکِ «ریزش مخاطب» آغاز می‌شود و منظره‌ی باشکوهِ «دیده نشدن» جلوی چشم آدم می‌آید.
«حقیقت» اگر قصدِ خیرش این بود که «حالِ خوب» برایمان بیاورد لااقل تلخ نبود!
«هر کسی که به فکر کردن مبتلاست» بالآخره یک جا و در یک لحظه ناچار می‌شود میان «خادم بودن» یا «وجیه بودن» انتخاب کند... یک انتخابِ کاملاً اجباری! چون حق‌پویی و هَپی‌نِس رفقای نیمه‌راهِ همدیگرند.
رقابت بر سر «تعداد مخاطب» یا «میزان رضایتِ مخاطب» نه فقط لزوماً مسابقه‌ی خدمت یا خداترسی نیست؛ بلکه غالباً مسابقه‌ی قدرتِ ارضاء نفس است... مسابقه‌ی قوّتِ اراده‌ی عُلُو...
رفقا؛ بعضی «ظاهراً خواستنی‌ها» واقعاً فاسدند؛ یعنی آن گربه‌ای «که دستش به گوشت نمی‌رسد» ضرورتاً اشتباه نمی‌گوید!
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۱۲:۲۷

۶ اردیبهشت

thumnail
این روزها آدم‌های میان‌رده اما مهمی از احتمال تغییر سیاست هسته‌ای ایران گفتند. یکی حتی فراتر رفت و گفت «اگر اراده کنیم فقط یک هفته زمان می‌بَرد» که صاحب قدرت نظامیِ هسته‌ای شویم!
من به چهارتا چیز کاری ندارم.
اول اینکه این حرف‌ها راست است یا دروغ؛ دوم اینکه این افراد مطلع‌اند یا فقط حدس می‌زنند؛ سوم اینکه در این مورد مأمورند یا خودسر؛ چهارم اینکه امروز با چه انگیزه‌‌ای این حرف‌ها مطرح می‌شود.
بجای این‌ها به یک چیزِ دیگر کار دارم.
اینکه قدرتِ نظامیِ هسته‌ای گرچه یک بازدارندگیِ «موثر» ایجاد کرده بود؛ حمله‌‌ی ایرانِ غیرهسته‌ای به اسرائیلِ هسته‌ای بخوبی نشان داد که این بازدارندگیِ همچنان موثر، دیگر «تعیین‌کننده» نیست.
به نظر من اساساً همه انواع بازدارندگی «بصورت پیش‌فرض» غیرتعیین‌کننده‌اند؛ مگر اینکه با اراده‌ای «بقدر کافی قوی» و «بقدر کافی مذاکره‌ناپذیر» در اِعمالِ قدرت همراه شوند.
اسرائیل بازدارندگیِ هسته‌ایِ موثری دارد اما این بازدارندگی تعیین‌کننده نیست؛ چون اراده‌ی صهیونیست‌ها به «اِعمالِ قدرت - Power Projection» بقدر کافی قوی نیست؛ و یا؛ این اراده یک اراده‌ی کور و کر نیست؛ بلکه مذاکره‌پذیر است.
حسابگریِ معاش و غریزه‌ی بقاء البته در همه‌ی قدرت‌ها هست؛ منتها هیئت حاکمه‌ی رژیم اشغالگر نشان داد این حسابگری و غریزه «ضرورتاً» به او دستورِ «خفه کردنِ تهدید به هر قیمت» نمی‌دهد.
اگر امروز از من بپرسند «تولید سلاح هسته‌ای» بازدارندگیِ نظامی ایجاد می‌کند یا خیر؟ پاسخم این است که:
اگر (۱) «اراده‌ی شلیک» در شما یک اراده‌ی قوی، کور و کر، نامنعطف، غیرحسابگر و مذاکره‌ناپذیر باشد؛ و (۲) «دشمنِ شما» از این دو‌تا موضوع (یعنی قوتِ اراده، و غیرحسابگر بودنِ‌ اراده‌ی شما) مطلع باشد؛ بله. قدرت هسته‌ایِ نظامیِ شما در این صورت یک بازدارندگیِ نظامیِ تعیین‌کننده و قاطع ایجاد خواهد کرد.
ایرانی‌ها قبل از حمله گسترده به اسرائیل به این جمع‌بندی رسیده بودند که «قدرت هسته‌ایِ رژیم اشغالگر» گرچه بازدارندگیِ موثر دارد؛ اما بازدارندگیِ تعیین‌کننده ندارد. جمع‌بندی که اتفاقاً درست از آب درآمد.
undefined رسانه زخم بر زخم undefinedhttps://ble.ir/zakhmbarzakhm

۴:۰۸