نوشته بود:
دنیا به‌تدریج رنگ‌های خود را از دست داده است؛ نه ناگهانی، بلکه آرام و بی‌صدا. هیچ‌کس یک روز تصمیم نگرفت که از این پس همه‌چیز باید سفید، سیاه، خاکستری یا بژ باشد. رنگ‌ها به‌مرور از زندگی روزمره ما کنار رفتند و ما این بی‌رنگی را «مدرن بودن»، «شیک بودن» و «خوش‌سلیقگی» نامیدیم.
خودروها رنگ‌های زنده و متنوع خود را از دست دادند. خانه‌ها از نماهای رنگارنگ فاصله گرفتند. اسباب‌بازی‌ها، لباس‌ها، لوازم مختلف و حتی جشن‌های کودکان نیز به‌تدریج تحت تأثیر همین طیف‌های خنثی قرار گرفتند. چیزهایی که زمانی قرار بود جلب توجه کنند، شادی بیافرینند و هویت و شخصیت داشته باشند، اکنون به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که با هر محیط و هر چیزی هماهنگ باشند. نتیجه آن است که بسیاری از عناصر زندگی روزمره، بیش از گذشته شبیه یکدیگر به نظر می‌رسند.
مینیمالیسم ذاتاً مسئله‌ای منفی نیست؛ مسئله از زمانی آغاز می‌شود که از یک انتخاب شخصی فراتر رود و به تنها شکل پذیرفته‌شده برای زیبایی و زندگی تبدیل شود. زمانی که استفاده از رنگ، نوعی افراط تلقی شود و تنوع بصری و شادابی، جای خود را به سادگی و یکنواختی بدهد.
شاید بدون آنکه متوجه باشیم، جهان پیرامون خود را اندکی خاکستری‌تر کرده‌ایم؛ تنها به این دلیل که به ما گفته شده است سادگی، بی‌رنگی و هماهنگی بیشتر، نشانه زیبایی، مدرنیته و سلیقه است.
ble.ir/join/FaKxKAbzT5ble.ir/join/FaKxKAbzT5
دنیا به‌تدریج رنگ‌های خود را از دست داده است؛ نه ناگهانی، بلکه آرام و بی‌صدا. هیچ‌کس یک روز تصمیم نگرفت که از این پس همه‌چیز باید سفید، سیاه، خاکستری یا بژ باشد. رنگ‌ها به‌مرور از زندگی روزمره ما کنار رفتند و ما این بی‌رنگی را «مدرن بودن»، «شیک بودن» و «خوش‌سلیقگی» نامیدیم.
خودروها رنگ‌های زنده و متنوع خود را از دست دادند. خانه‌ها از نماهای رنگارنگ فاصله گرفتند. اسباب‌بازی‌ها، لباس‌ها، لوازم مختلف و حتی جشن‌های کودکان نیز به‌تدریج تحت تأثیر همین طیف‌های خنثی قرار گرفتند. چیزهایی که زمانی قرار بود جلب توجه کنند، شادی بیافرینند و هویت و شخصیت داشته باشند، اکنون به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که با هر محیط و هر چیزی هماهنگ باشند. نتیجه آن است که بسیاری از عناصر زندگی روزمره، بیش از گذشته شبیه یکدیگر به نظر می‌رسند.
مینیمالیسم ذاتاً مسئله‌ای منفی نیست؛ مسئله از زمانی آغاز می‌شود که از یک انتخاب شخصی فراتر رود و به تنها شکل پذیرفته‌شده برای زیبایی و زندگی تبدیل شود. زمانی که استفاده از رنگ، نوعی افراط تلقی شود و تنوع بصری و شادابی، جای خود را به سادگی و یکنواختی بدهد.
شاید بدون آنکه متوجه باشیم، جهان پیرامون خود را اندکی خاکستری‌تر کرده‌ایم؛ تنها به این دلیل که به ما گفته شده است سادگی، بی‌رنگی و هماهنگی بیشتر، نشانه زیبایی، مدرنیته و سلیقه است.
ble.ir/join/FaKxKAbzT5ble.ir/join/FaKxKAbzT5