بله | کانال جامع | رسانه عدالت آموزشی

۷ اردیبهشت

کــودکان علیه کـودک‌کشان

️در مراسم یادبودی که در ترکیه برای دانش‌آموزان مینابی برگزار شد، کودکان تصاویر پرچم‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی و همچنین عکس‌های ترامپ و نتانیاهو را پاره کردند.

۱۲:۳۱

♟*شـطرنـجِ جـغرافـیا*

چگونه مصر با ملی کردنِ کانال سوئز به امنیت، رفاه عمومی و دیپلماسی خود اضافه کرد؟

#مکتب_وطن- جامع:
«کانال سوئز ملی شد.» خبری که در پنجشنبه ۲۶ جولای ۱۹۵۶ توسط رئیس‌جمهور مصر، جمال عبدالناصر، اعلام شد. تصمیمی که علیه حضور بی‌قاعده بریتانیا، فرانسه و سوءاستفاده‌های رژیم صهیونیستی علیه فلسطین گرفته شد. ملی کردن حاکمیت کانال سوئز یعنی خارج کردن کنترل این آبراهه‌‌ی بین المللی، از دست شرکت‌های تحت نفوذ بریتانیا و فرانسه و بازگشت سرمایه‌ و اعمال قدرت سیاسی و اقتصادی آن به دولت مصر. این مقاومت و تصمیم ملی جمال عبدالناصر که از منادیان اصلی استقلال ملل عربی بود، منجر به یکی از مهم‌ترین جنگ‌ها علیه جبهه غرب و رژیم صهیونیستی در خاورمیانه شد.

«جنگ سوئز.» اعلام حاکمیت مصر بر آبراهه‌ی بین‌المللی‌اش که از مهم‌ترین مسیرهای دریایی جهان بود، کابوسِ ملی شدن نفت ایران را برای انگلیس یادآور شد، آمریکا را به طمع بلعیدن یک لقمه‌ی چرب در خاورمیانه فراخواند و فرانسه را از اختلافاتش با انگلیس منصرف کرد تا موقعیت تاریخی‌اش در مصر حفظ شود و رژیم صهیونیستی نیز برای گذار امن به بیرون از جهان اسلام به این جنگ اضافه شد. جبهه غرب با تمام توان در برابر حق حاکمیتی ملت مصر به میدان آمد. جمال عبدالناصر در نخستین لحظات سخنرانی خود درباره ملی کردن کانال سوئز گفت: «مردمان ما چونان انسانی واحد خواهند ایستاد تا در برابر رفتارهای فریب‌کارانه امپریالیستی مقاومت کنند. ما هر کار بخواهیم خواهیم کرد. وقتی تمام حقوق خود را اعاده کردیم، قوی‌تر خواهیم شد، تولیدمان فزونی خواهد یافت. ما این تصمیم را برای بازگرداندن بخشی از افتخارات گذشته و حفاظت از عزت و سربلندی ملی خود گرفته‌ایم.»

مصر، رهبر و مردمانش در یک لحظه تاریخی، به اهمیت جغرافیای ژئوپلیتیک و سیاسی خود پی بردند و وارد نبردی سخت با کشورهای تا دندان مسلح غرب و رژیم اشغالگر قدس شدند. این ایستادگی، قدرت چانه‌زنی مصر را در جهان به سطحی بی‌سابقه رساند. درآمد ارزی حاصل از عوارض عبور کشتی‌ها، افزایش اهمیت ژئوپلیتیکی مصر، تبدیل شدن کانال به یک اهرم دیپلماتیک در برابر قدرت‌های جهانی، و کمک به توسعه مناطق اطراف کانال و زیرساخت‌های لجستیکی کشور، بخشی از دستاوردهای جنگ سوئز و ملی کردن این کانال برای ملت مصر بود.
جنگ سوئز با هدف سرنگونی جمال عبدالناصر و بازگرداندن کنترل سوئز به بریتانیا و متحدانش، توسط کشورهای انگلیس، فرانسه، آمریکا و رژیم صهیونیستی بر مصر تحمیل شد. اما بریتانیا و متحدانش به خواسته خود در این جنگ نرسیدند و کانال سوئز برای همیشه به اهرمی دیپلماتیک، برقرارکننده امنیت پایدار و رفاه برای ملت مصر تبدیل شد. نظم‌گذاری و قاعده‌گذاری بر کانال سوئز، جایگاه مصر را به‌عنوان کشوری استراتژیک تثبیت کرد و به حضور رسمی بریتانیا در خاورمیانه پایان داد.

ایرانِ امروز نیز در سومین جنگی که بر جغرافیایش تحمیل شد، با همان جغرافیای ژئوپلیتیک و حفظ تنگه هرمز که با مقاومت مردمانش همراه شد، دشمن صهیونیستی-آمریکایی را به عبرت‌آموزی‌ای دیگر راهنمایی کرده است. تنگه هرمز که هم‌اکنون با حاکمیت مطلق ملی ایران همراه شده است و در انتظار تثبیت نظم‌گذاری و قانون‌گذاری در آب‌های سرزمینی‌اش است؛ به عنوان یکی دیگر از الگوهای مقاومت ملی در برابر امپریالیسم جهانی در حال ثبت شدن در تاریخ است و شکستی دیگر را بر جبهه‌ی غربی-صهیونی و متحدانشان تحمیل کرده است.

۱۶:۵۱

🟢 ظــهور آموزشِ مــردم‌پایه

چگونه حرکت «معلمان جهادی» در روزهای جنگ در مقابل منطق «اداره» صف‌آرایی می‌کند؟

#مکتب_وطن- جامع| مجتبی همتی‌فر، استاد دانشگاه:

۱- در هنگامه‌های دشوار، برخی از اقشار تخصصی جامعه ما جلوه‌ی اصالت خودشان را بروز داده‌اند. مثلاً در دوره کرونا و جنگ رمضان، پرستاران و گروه‌های امدادی واقعاً «جنگیدند». در هر دو ماجرا، «معلمان» هم «رزمندگان» خاموش بودند. گرچه کمتر جلوه داده شده است.اغلب معلم‌ها از روی دل‌بستگی به آموزش و تربیت بچه‌ها، علاوه بر تکلیف اداری پیگیری آموزش به صورت مجازی، با ابتکاراتی بچه‌ها را تنها نگذاشتند. از تماس تلفنی و احوالپرسی تا حضور در تجمع‌های شبانه و برقراری کلاس رفع اشکال.

۲- اکنون، شرایط جنگی پا به ماه سوم می‌گذارد و سال تحصیلی هم در ماه‌های آخر است. گویا دل معلم‌ها به وضع آموزش مجازی راضی نشده است. از گوشه و کنار خبر می‌رسد که مدیران دلسوز مدارس و معلم‌های دغدغه‌مند ابتکارهایی به خرج داده‌اند.معلم‌ها بخشی از کلاس‌ها را به صورت «حضوری» در منزل خودشان یا دانش‌آموزان، مساجد و حسینیه‌ها تشکیل می‌دهند تا هم بچه‌ها حال خوب‌تری پیدا کنند و هم «تربیت» فراموش نشود. چنین حرکت‌های انقلابی واقعاً ارزشمند و قابل تقدیر است و نشان می‌دهد که بعثت مردم، منحصر در حضور خیابانی نیست. هر قشری خودش را در این موقعیت مهم ضرب می‌کند. انشاءالله همه این مجاهدان مأجور خواهند بود.

۳- اما ماجرا اینجا تمام نمی‌شود. همچنان که بعثت مردم و جریان خودجوش راه افتاده، نوع مواجهه حاکمیت و دولت باید تغییر کند. حرکت جهادی معلم‌ها نیاز به حمایت مسئولانه دارد. هماهنگی مسجد و تجهیز اولیه تا حمایت حقوقی برای حوادث احتمالی و ... پرزحمت است و قاعدتاً ساختارهای اداری برای همین پشتیبانی‌ها شکل گرفته‌اند. نباید مدیران مدارس و معلم‌ها را تنها گذاشت.منتها گویا مواجهه ادارات آموزش و پرورش طور دیگری است. در گپ و گفتی که با برخی از مدیران و معلمان مدارس دولتی داشتم، دوگانه عجیبی را مطرح می کردند. با جلوه کردن این تلاش‌ها، رفتار دوگانه‌‌ای از سوی ادارات رخ نموده است: روزی ادارات آموزش و پرورش این حرکت را تشویق می‌کنند و از مدارس تعداد کلاس‌های برگزار شده در مسجد و ... را «گزارش می‌گیرند» و «گزارش می‌دهند» و روزی دیگر، توبیخ‌گونه و با جدیت برچیدن این فعالیت‌ها روی «نظارتی» خود را نشان می‌دهند. و البته آنچه همچنان غائب است، «حمایت و تسهیل‌گری و ...» است.
پانوشت: با جنگ رمضان، «نظم و نظام» جدید اجتماعی در حال شکل‌گیری است که در آن، مردم و حرکت مردمی محوریت دارد. این یک فرصت ویژه است و البته نظم حاکم بر حکمرانی و تدبیر ما هم ضرورتاً باید تغییر کند. یکی از وظایف جدید ادارات بر اساس الگوی مردم‌پایه، «حمایت مسئولانه (تسهیل‌گری و توانمندسازی)» است. اگر ادارات به جای حمایت و کمک، بروند سراغ کارهای نمایشی و کاغذبازی یا برخوردهای نظارتی مچ‌گیرانه، جریان مردمی آن را نمی‌پذیرد و تعارض‌هایی رخ خواهد داد. باید این را فهم کرد و تغییر را هر چه زودتر آغاز نمود.

۱۹:۵۱

۸ اردیبهشت

نــصیبِ بــرابــر آمــوزشی

رهبر شهید انقلاب:

بنده البتّه مکرّر در مورد عدالت آموزشی صحبت کرده‌ام. اینکه باید دانش‌آموز ما در فلان نقطه‌ی دوردست با دانش‌آموز ما در فلان محلّه‌ی تهران از لحاظ «نصیب آموزشی» تفاوتی نداشته باشد، یک اصل است.
دیدار با رؤسا و مدیران آموزش‌وپرورش- ۱۳۹۹/۰۶/۱۱

۱۳:۲۴

۹ اردیبهشت

#مکتب_وطن
سلسله نشست‌های «مکــــــــــتب وطـــــــن»

نشست سوم:┐ جـــــــنــگ تح‍ــمیلی ســـــــوم؛ ظــرفیت‌های تغــییر معــادلات اقتــصادی‌ و ژئـوپـولتـیک ایــــــــران و منطقـــــــه 」

با حضور: میلاد ترابی‌فرد، کارشناس اقتصادی و عضو مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

پنج‌شنبه، ۱۰ اردیبهشت‌ماه | ساعت ۱۷

در بستر اسکای‌روم

۶:۲۲

او تـمــام‌قـد برای «عـدالـت آموزشـی» ایـستاد

#مکتب_وطن- جامع:

مدرسه‌ی عشایری ممسنی استان فارس می‌شود؛ موقعیتِ بازدید سرزده‌ی رئیس‌جمهور وقت، آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای. تصویری تمام‌قد از او که تمام‌قد از عدالت آموزشی پاسداری کرد. در روزهای پیش از رهبر شدن که رئیس‌جمهوری در میانه‌ی یک جنگ تمام‌عیار با نظام استکبار جهانی بود؛ در ۲۳ آذر ۱۳۶۷ این‌گونه اهمیت عدالت آموزشی را یادآور شد. مقدمه‌ای که متصل به سال‌های رهبری‌ای می‌شود که در آن، عدالت را عامل اصلی موفقیت نظام اجتماعی اسلام برمی‌شمرد و همواره حاکمیتی و دولتی بودن آموزش‌وپروش را داعیه‌دار بود و از ملوک‌الطوایفی شدن آن مسئولان، سیاست‌گذاران و دغدغه‌مندان را برحذر می‌کرد.

معناسازی و مفهوم‌پردازی از نظریه اسلامیِ عدالت در عدالت اجتماعی و آموزشی را تا آنجا ادامه داد که در دیدارهای سال‌های اخیر خود حاضران را به بازخوانی ایستادگی‌های همیشگی خود ارجاع می‌داد و فرمودند: «بنده مکرراً درباره عدالت آموزشی صحبت کردم.» رهبر شهید آیت‌الله خامنه‌ای، پرچم‌دار استقرار و پروراندن عدالت، عدالت‌خواهی و گسترش عدالت آموزشی به پرچمداری آموزش عمومی بود؛ او حامی واقعی عدالت آموزشی بود.

۱۳:۴۸

۱۰ اردیبهشت

nameh dolat.pdf

۱۰۳.۱۷ کیلوبایت

هشدار درباره فرسایش تاب‌آوری ملی؛ چرا دولت نباید از هزینه‌های عمومی و اجتماعی عقب‌نشینی کند؟
نامه جمعی از فعالین اجتماعی به دکتر پزشکیان در رابطه با ضرورت‌های اجتماعی اقتصادی شرایط جنگی
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیانریاست محترم جمهوری اسلامی ایرانسلام علیکم
با احترام، عدالت اجتماعی و امنیت اجتماعی برآمده از آن رکن بی‌بدیل امنیت ملی، به‌ویژه در شرایط جنگی است. رویکرد اجتماعی و اقتصادیِ بخش مهمی از سیاست‌گذاری‌های دولت‌ها در سال‌های اخیر، به این مهم بی‌توجهی نشان داده و به تعبیر رهبر شهیدمان وضعیت کنونیِ «عقب‌ماندگی در عدالت» را پدید آورده است.

نگران‌کننده آن‌که به‌رغم تأکید سیاسی بر اهمیت عدالت در عالی‌ترین سطوح دولت و حکمرانی، رویکرد پیشین با تأکید بر کاهش هزینه‌های عمومی، به سیاست‌های کنونی دولت نیز راه یافته است. این نگران‌کننده است که در موقعیت کنونی، با وجود همه اهمیت جنگ و امنیت عمومی، باز هم دولت می‌کوشد بار تأمین امنیت اجتماعی را از دوش خود بردارد و هزینهٔ آن را پرداخت نکند. این رویه می‌تواند در ادامه نگران‌کننده و تکرار کنندهٔ چرخه‌ای باشد که به فجایع دی‌ماه گذشته و که یکی از زمینه‌های جنگ رمضان بوده است. بر این اساس لازم می‌دانیم نکاتی را خدمت جناب‌عالی یادآور شویم. این نکات، در قالب هشدارهایی برای جلوگیری از تضعیف تاب‌آوری اجتماعی در میانهٔ شرایط جنگی بیان می‌شود.
اسامی امضاء کنندگان:محسن قنبریان، سیدسعید لواسانی، سیدعلی موسوی، سعید زیباکلام، شهاب اسفندریاری، سجاد صفارهرندی، هلیا دوطاقی،علیرضا میرغفاری، سعید شعرباف، روح‌الله رشیدی، میثم مهدیار، محمدرضا قائمی‌نیک، مجتبی نامخواه

۱۲:۲۶

چــهره‌نــگاری شــایــستهٔ مـــعلــم

رهبر شهید انقلاب:

همه‌ی دستگاه‌های کشور وظیفه دارند معلّم را گرامی بدارند؛ این مسئله‌ی کوچکی نیست، این تعارف نیست؛ این در حرکت عمومی کشور تأثیر دارد. گرامیداشت معلّم لازم است. حالا گرامیداشت، از مساعدتهای معیشتی و مالی و مانند این چیزها ــ که اسم آوردند ــ شروع میشود، تا ساخت افکار عمومی؛ یعنی ما در افکار عمومی باید ابتکاراتی به خرج بدهیم که معلّم یک چهره‌ی زیبای بانشاطِ دوست‌داشتنی‌ای در چشم آحاد مردم باشد، به طوری که اگر به کسی، به جوانی گفتند که در این فهرست شغلها کدام را انتخاب میکنی، نگذارد معلّم را رده‌ی آخر؛ گاهی این‌جوری است. وقتی [معلّمی] جاذبه نداشت،‌ آن که دنبال شغل است، اصلاً‌ به فکر معلّمی نمی‌افتد، مگر مجبور بشود. ما باید بعکس کنیم؛ باید این گرامیداشت به نحوی باشد که در افکار عمومی علاقه‌ی به معلّم و چهره‌نگاری معلّم آن‌چنان باشد که جذّاب باشد؛ مردم معلّم را به صورت یک موجود فعّال، پُرتلاش، بانشاط، موفّق، باافتخار، سرافراز ببینند.
بیانات رهبری در دیدار معلمان| ۱۴۰۴/۰۲/۲۷
#مکتب_وطن

۲۱:۲۴

۱۱ اردیبهشت

اجتماع بزرگ معلمان کشور‌دوست

به یاد بزرگ معلمی که درس مقاومت و ایستادگی را در جان‌های ما به ودیعه گذاشت... و به یاد دیدارهای سالانه معلمان با رهبر شهید انقلاب؛

و بیعت با مقام معظم رهبری حضرت آیت الله امام سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای

زمان : شنبه ۱۲ اردیبهشت| ساعت ۲۰

مکان : خیابان کشور دوست
از عموم معلمان فرهیخته دعوت می‌شود
با حضور در این گردهمایی ارزشمند،
یاد و نام جان ایران را گرامی بدارند...»

۱۲:۵۵

جنایتِ مــیناب؛ نــنگی ابدی بر پیکره‌ی عـدالت جهانی
بقایی: کشتار دانش‌آموزان و معلمان مینابی، یک جنایت جنگی بود

سخنگوی وزارت امور خارجه با بازنشر سوال یکی از نمایندگان کنگره آمریکا در جلسه استماع وزیر جنگ این کشور، که در مورد قیمت موشک‌های شلیک‌شده به مدرسه شجره طیبه میناب در ۹ اسفند ۱۴۰۴ پرسیده بود، نوشت: این سوال نماینده کنگره را باید به این شکل پرسید: وزیر جنگ آمریکا چقدر از پول مالیات‌دهندگان آمریکایی برای کشتار دانش‌آموزان بی‌گناه و معلمانشان در مدرسه شجره طیبه میناب در روز ۲۸ فوریه هزینه کرده است؟

کاملا روشن است که جنایت مدرسه میناب را نمی‌توان با عنوان «یک اتفاق ناگوار» توصیف کرد؛ حمله به مدرسه میناب، یک جنایت جنگی وحشیانه از پیش طراحی شده بود. آمران و عاملان این جنایت جنگی باید مواخذه شده و به دست عدالت سپرده شوند.

۱۷:۰۵

مـعـلمان مؤثرترین حلقه در ن‍ــبــرد فرهنگی

معلمان موثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و ستون فقرات عرصه‌ی فرهنگ هستند. از این رو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت میشود ـ بخوبی واقف باشند.

" />

بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت روز معلم | ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵

۱۷:۵۵

۱۲ اردیبهشت

تحقق «عــدالت آموزشی» در گرو تکریم معلمان است
پیام رئیس‌جمهور به‌مناسبت روز معلم

معلمان نه‌تنها انتقال‌دهندگان دانش، بلکه پرورش‌دهندگان روحیه ایستادگی، آگاهی و عزت ملی در نسل‌های آینده‌اند.

معلمان، حتی در شرایط تهدید و ناامنی، سنگر تعلیم و تربیت را رها نکرده و با صبر و پایداری، چراغ امید را در دل دانش‌آموزان زنده نگه داشته‌اند.

یکی از دغدغه‌های اصلی‌ این‌جانب تحقق عدالت آموزشی در سراسر کشور است.

بدون توجه جدی به وضعیت معیشتی، حرفه‌ای و منزلت اجتماعی معلمان، این دغدغه حائز اهمیت، به منصه ظهور و تحقق نخواهد رسید.

در دولت چهاردهم، بهبود شرایط معلمان را از ارکان اساسی پیشرفت کشور دانسته و در این مسیر، تمام توان و ظرفیت‌های ممکن و موجود را به کار گرفته‌ام چراکه یقین دارم ارتقای جایگاه معلم، زمینه‌ساز عدالت آموزشی و پیشرفت پایدار متوازن کشور است.

۹:۲۹

️ نــام تمـامِ معلمان امروز «حــسین» است
تقدیم به معلم شهید مرودشتی - حسین (پژمان) بابری

خواننده روشندل: علی پنجه ایشاعر: میلاد عرفان پورموسیقی: رضا ثقفیکارگردان: امیر ملاک
تهیه شده در مرکز کودک و نوجوان سیما و مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما

۱۰:۳۲

شــهید حسین بابری؛ پیش‌قراول احیای «اندیشه سیاسی» در زیست معلمی

️ ضرورت بازخوانی الگوی سیاسی‌اجتماعی شهید بابری در آموزش‌وپرورش پساجنگ

#مکتب_وطن - جامع:

︎پژمانی که در «حسین» شکوفا شد؛ امروز نامش در کنار ۶۷ شهید جنگ تحمیلی سوم، پژواک می‌شود. شهید حسین بابری، امروز پیش‌قراول احیای اندیشه سیاسی در زیست یک معلم است. زندگی در روستایی کوچک، او را هرگز از زندگی در لوای اسلام سیاسی و عادت‌وارگی به مشی سیاسی‌واجتماعی‌اش عقب نراند. کلاس درس او که در غایت استکبارستیزی بود و مقاومتش در لحظات پایانی یک جنایت تروریستی علیه ملت ایران، او را این‌گونه به قله‌ی زیست «معلم سیاسی» رساند.
︎«۵ شهید معلم در جنگ ۱۲ روزه، ۲ شهید معلم در شبه‌کودتای دی ماه، ۶۷ شهید معلم و ۲۷۹ شهید دانش‌آموز جنگ تحمیلی سوم»؛ عددهایی که گرچه جامعه آموزش‌ و پرورش از تعددشان غم‌گسار، اما توأمان مفتخر است. این آمار، پیامی مهم را به گیرندگانش در مجموعه تعلیم و تربیت مخابره می‌کند: حالا آموزش‌وپرورش بیش از دیگر نهادهای عمومی، جان فدای ایران اسلامی کرده است. شهیدی در تراز حسین بابری، «معلمی به مثابه انسانی مصلح و در حرکت» را یادآوری می‌کند که به نیازهای ملی و دینی آگاه است.
︎بازگشت امر سیاسی به مدرسه، ایستادگی در برابر سیاست‌زدایی‌هایی که در دهه‌های اخیر از مدرسه و دانش‌آموز ایرانی شد و بازگشت هویت سیاسی به معلمان و دانش‌آموزان در جهت تنظیم‌گری آموزش‌وپرورش برای استقرار عدالت اجتماعی، تنها بخشی از فرصت‌های پساجنگی است که از مسیر بازخوانی زیست معلمان شهیدی چون حسین بابری حاصل می‌شود.

︎همسر شهید بابری می‌گوید: «حسین پیشنهادهای کاری زیادی در شهر داشت، اما برایش تربیت بچه‌های روستا مهم بود و باور داشت اگر یک نفر درست تربیت شود، نسلی ساخته می‌شود.» این یعنی حسین متعلق به مکتبی است که مشی سیاسی و ابتنای تربیت نسل را نقش جان کرده و بر هر چیز غیر از آن «نه» گفته است. او اندیشه‌ی سیاسی را به مثابه بستری برای زیستن برگزیده بود؛ اندیشه‌ای که هم‌زمانی اقتصاد، سیاست و فرهنگ را جدای از تربیت نمی‌دانست و فهمی عمیق از انسان سیاسی داشت.
︎تربیت معلمانی این‌چنین و شاگردانی که خود را بخشی از امر ملی و مؤثر در حرکت عمومی و نخبگانی کشور بدانند، نیازمند بازتعریف، اصلاح و تغییرات اساسی در سیاست‌گذاری‌های ساختار نهادی دستگاه تعلیم و تربیت است. موقعیت‌های تاریخی (از جمله جنگ) همواره فرصتی برای بازسازی و بازگشت به سرمایه‌های فرهنگی و اجتماعی را به کشورها اهدا کرده‌اند. جنگی این‌چنین علیه تمامیت ارضی ایران اسلامی که با یکی از بزرگ‌ترین جنایت‌های قرن حاضر علیه کودکان و آموزش همراه شد، فرصتی است که تعیین‌کنندگی امر سیاسی را در جهت اعتلای کشور و بازسازی بسترهای رشددهنده و مقوم معلم و دانش‌آموز سیاسی، ضروری می‌سازد.

۲۰:۵۱

۱۳ اردیبهشت

رهبر شهید انقلاب:

خصوصی‌سازی آموزش‌وپرورش را قاطع رد می‌کنم

آموزش‌وپرورش افتخار دولت است. هر چه دولت بتواند خرج آموزش‌وپرورش کند، باید افتخار کند. چون هزینه آموزش‌وپرورش زیاد است ما بیایم آموزش‌وپرورش را از دست دولت خارج کنیم؟ به من اصرار کردند که من موافقت کنم، بنده قاطع رد کردم.

اگر در مراکز تصمیم‌گیری در درون آموزش‌وپرورش کسانی هستند که یک چنین عقیده ای دارند حتما بایستی عقیده‌شان را عوض کنند. آموزش‌وپرورش برای دولت است، متعلق به دولت است؛ زیر کلید دولت است. هم دولت موظف است و باید پاسخگو باشد و هم افتخار دولت این است که بتواند یک آموزش‌وپرورش خوب را در کشور به‌وجود آورد و رشد دهد. ۱۴۰۴/۲/۲۷

۱۲:۴۱

۱۴ اردیبهشت

️ آموزش را «تعدیل» نکنید!

️چرا طرح تبدیل تمام مدارس به الگوی هیئت‌امنایی در دوران پساجنگ، با الزامات آموزش رایگان و حاکمیتی مغایرت دارد؟
️ تحریریه روزنگار - جامع:
︎«طرح هیئت‌امنایی شدن تمام مدارس کشور، حتی مدارس عشایری و روستایی، در دست بررسی است». این تازه‌ترین اظهارنظر وزیر آموزش‌ و پرورش درباره‌ی موقعیت پساجنگ این وزارتخانه است؛ گفتاری که از تغییر در سازوکار اداره مدارس خبر می‌دهد. مدارس هیئت‌امنایی که یکی از گونه‌های اداره‌ی «دولتی-نیمه‌دولتی» است، اکنون به طرحی در حال بررسی جهت اجرا در سطح تمام مدارس کشور تبدیل شده است. وزیر آموزش‌ و پرورش اما بلافاصله پولی شدن مدارس به‌واسطه هیئت‌امنایی شدن را رد کرد و طرح جدید را در راستای تأکیدات اخیر رهبری مبنی بر اداره تعاملی مدارس برشمرد.

︎هیئت‌امنایی شدن مدارس که مفهومی مشخص بر اساس آیین‌نامه توسعه مشارکت‌های مردمی -مدارس هیئت‌امنایی- دارد، بخشی از تأمین مالی را به خیرین و والدین دانش‌آموزان به‌صورت اجباری واگذار می‌کند. بر اساس ماده ۱۰ آیین‌نامه این مدارس، «اعتبارات دولت در قالب بخشی از سرانه هزینه تمام‌شد‌ه، با توجه به مقررات آموزش‌ و پرورش و در قالب قرارداد فیمابین پرداخت می‌شود». طبق تبصره همین ماده، آموزش‌ و پرورش به‌مرور می‌تواند اعطای سرانه به این مدارس را محدودتر می‌کند. بررسی این آیین‌نامه، از عدم توانایی این الگو برای پوشش آموزش عمومی بر اساس اصل سی‌ام قانون اساسی به‌صورت گسترده، رایگان، حاکمیتی و مبتنی بر عدالت خبر می‌دهد.

︎تفاوت مدارس هیئت‌امنایی در واقعیت جاری با مدارس دولتی عادی در «دریافت شهریه» و «برگزاری کلاس‌های فوق‌ برنامه(گاهی اختیاری)» خلاصه شده است. به‌تعبیر ساده، سنگ‌بنای این طرح بر اضافه کردن هزینه آموزش در سبد کالای خانواده‌ها و کم کردن سهم دولت به نام توسعه مشارکت‌های مردمی است. مشروعیت‌بخشی به محرومیت اکثریت دانش‌آموزان از آموزش باکیفیت که ایده ناظر این‌گونه مدارس است، چگونه می‌تواند به طرحی برای همه دهک‌های درآمدی و طبقات اجتماعی تبدیل شود؟

︎بر اساس ماده ۱۴ آیین‌نامه مدارس هیئت‌امنایی، مسئولیت سیاست‌گذاری و نظارت کلان بر این مدارس با «سازمان مدارس غیردولتی و توسعه مشارکت‌های مردمی» است. متصل کردن طرحی که مجرای اصلی‌اش سازمانی مستقر برای جذب مشارکت‌های بیرونی است، بیش از پیش نگرانی‌ها را به اعمال سیاست‌های تعدیل اقتصادی و نگاه «هزینه-فایده» به آموزش عمومی در دوران پساجنگ معطوف می‌کند. در بررسی منابع تأمین مالی (ماده ۱۰)، دولت کمترین سهم را دارد.

︎خیرین و بخش خصوصی پیش از این نیز در طرح‌هایی چون خرید خدمات آموزشی، در تحقق عدالت آموزشی ناکام مانده‌اند؛ چراکه مسئولیت آموزش عمومی همواره متوجه دولت است و واسپاری آن، در نهایت منجر به افزایش بی‌عدالتی و شکاف آموزشی می‌شود. بی‌سهم‌ترین افراد از این رقابت، دانش‌آموزان مناطق محروم، عشایری، مرزی و دهک‌های پایین درآمدی خواهند بود.

︎ایده ایجاد بستری برای مشارکت‌های مردمی تحت پرچم مدارس هیئت‌امنایی به نتیجه نرسیده است. این مدارس حتی در جلب مشارکت واقعی والدین نیز ناموفق بوده‌اند؛ به‌طوری‌که مداخله والدین عمدتاً به پرداخت شهریه محدود شده است. طرحی که در ابتدای امر، اصل مهم عدالت آموزشی را نقض می‌کند، قابلیت ملی و عمومی شدن ندارد.
سیاست‌های تعدیل ساختاری که در دولت سازندگی و در پسا جنگ هشت ساله نیز سبب تصمیماتی از جمله تصویت مدارس غیردولتی و آغاز روند خصوصی‌سازی آموزش شد؛ خود را به جنگ تحمیلی سوم نیز رسانده است. طرح در حال بررسی هیئت امنایی شدن مدارس کشور، آورده‌ای جز تضعیف آموزش عمومی و عدالت‌گستر که با توزیع برابر فرصت‌های آموزشی همراه است، ندارد. در سال‌های پس از تاسیس مدارس هیئت امنایی، صرفا شاهد تبدیل مدارس با کیفیت دولتی به هیئت امنایی و دریافت شهریه از خانواده‌ها بوده‌ایم که بخش بزرگی از ظرفیت‌های آموزش و پرورش را از دسترس عموم دانش‌آموزان خارج کرد مدارسی غیر رایگان با شهریه کمتر از مدارس غیردولتی را تشکیل داد و به تعمیق ناعدالتی‌های آموزشی منجر شد.

در سایت بخوانید.

۶:۵۴

جامع | رسانه عدالت آموزشی

️ آموزش را «تعدیل» نکنید! ️چرا طرح تبدیل تمام مدارس به الگوی هیئت‌امنایی در دوران پساجنگ، با الزامات آموزش رایگان و حاکمیتی مغایرت دارد؟ ️ تحریریه روزنگار - جامع: ︎«طرح هیئت‌امنایی شدن تمام مدارس کشور، حتی مدارس عشایری و روستایی، در دست بررسی است». این تازه‌ترین اظهارنظر وزیر آموزش‌ و پرورش درباره‌ی موقعیت پساجنگ این وزارتخانه است؛ گفتاری که از تغییر در سازوکار اداره مدارس خبر می‌دهد. مدارس هیئت‌امنایی که یکی از گونه‌های اداره‌ی «دولتی-نیمه‌دولتی» است، اکنون به طرحی در حال بررسی جهت اجرا در سطح تمام مدارس کشور تبدیل شده است. وزیر آموزش‌ و پرورش اما بلافاصله پولی شدن مدارس به‌واسطه هیئت‌امنایی شدن را رد کرد و طرح جدید را در راستای تأکیدات اخیر رهبری مبنی بر اداره تعاملی مدارس برشمرد.

︎ایده ایجاد بستری برای مشارکت‌های مردمی تحت پرچم مدارس هیئت‌امنایی به نتیجه نرسیده است. این مدارس حتی در جلب مشارکت واقعی والدین نیز ناموفق بوده‌اند؛ به‌طوری‌که مداخله والدین عمدتاً به پرداخت شهریه محدود شده است. طرحی که در ابتدای امر، اصل مهم عدالت آموزشی را نقض می‌کند، قابلیت ملی و عمومی شدن ندارد. سیاست‌های تعدیل ساختاری که در دولت سازندگی و در پسا جنگ هشت ساله نیز سبب تصمیماتی از جمله تصویت مدارس غیردولتی و آغاز روند خصوصی‌سازی آموزش شد؛ خود را به جنگ تحمیلی سوم نیز رسانده است. طرح در حال بررسی هیئت امنایی شدن مدارس کشور، آورده‌ای جز تضعیف آموزش عمومی و عدالت‌گستر که با توزیع برابر فرصت‌های آموزشی همراه است، ندارد. در سال‌های پس از تاسیس مدارس هیئت امنایی، صرفا شاهد تبدیل مدارس با کیفیت دولتی به هیئت امنایی و دریافت شهریه از خانواده‌ها بوده‌ایم که بخش بزرگی از ظرفیت‌های آموزش و پرورش را از دسترس عموم دانش‌آموزان خارج کرد مدارسی غیر رایگان با شهریه کمتر از مدارس غیردولتی را تشکیل داد و به تعمیق ناعدالتی‌های آموزشی منجر شد.

در سایت بخوانید.

️ آموزش را «تعدیل» نکنید!
️چرا طرح تبدیل تمام مدارس به الگوی هیئت‌امنایی در دوران پساجنگ، با الزامات آموزش رایگان و حاکمیتی مغایرت دارد؟

تحریریه روزنگار - جامع:

︎«طرح هیئت‌امنایی شدن تمام مدارس کشور، حتی مدارس عشایری و روستایی، در دست بررسی است». این تازه‌ترین اظهارنظر وزیر آموزش‌ و پرورش درباره موقعیت پساجنگ این وزارتخانه است؛ گفتاری که از تغییر در سازوکار اداره مدارس خبر می‌دهد. مدارس هیئت‌امنایی که یکی از گونه‌های اداره‌ی «دولتی-نیمه‌دولتی» است، اکنون به طرحی در حال بررسی جهت اجرا در سطح تمام مدارس کشور تبدیل شده است. وزیر آموزش‌ و پرورش اما بلافاصله پولی شدن مدارس به‌واسطه هیئت‌امنایی شدن را رد کرد و طرح جدید را در راستای تأکیدات اخیر رهبری مبنی بر اداره تعاملی مدارس برشمرد.

چگونه اجرای این طرح سبب جایگزینی اعمال اراده از آموزش‌وپرورش به بخش خصوصی می‌شود؟
هیئت‌امنایی شدن مدارس که مفهومی مشخص بر اساس آیین‌نامه توسعه مشارکت‌های مردمی -مدارس هیئت‌امنایی- دارد، بخشی از تأمین مالی را به خیرین و والدین دانش‌آموزان واگذار می‌کند. بر اساس ماده ۱۰ آیین‌نامه این مدارس، «اعتبارات دولت در قالب بخشی از سرانه هزینه تمام‌شد‌ه، با توجه به مقررات آموزش‌ و پرورش و در قالب قرارداد فیمابین پرداخت می‌شود»-. طبق تبصره همین ماده، آموزش‌ و پرورش به‌مرور می‌تواند اعطای سرانه به این مدارس را نیز محدودتر کند.بررسی این آیین‌نامه، از عدم توانایی این الگو برای پوشش آموزش عمومی بر اساس اصل سی‌ام قانون اساسی به‌صورت گسترده، رایگان، حاکمیتی و مبتنی بر عدالت خبر می‌دهد. واقعیت مدارس هیئت‌امنایی در واقعیت جاری با مدارس دولتی عادی در «دریافت شهریه» و «برگزاری کلاس‌های فوق‌ برنامه» خلاصه شده است. به‌تعبیر ساده، سنگ‌بنای این طرح بر اضافه کردن هزینه آموزش در سبد کالای خانواده‌ها و کم کردن سهم دولت به نام توسعه مشارکت‌های مردمی است.
مشروعیت‌بخشی به محرومیت اکثریت دانش‌آموزان از آموزش باکیفیت که ایده ناظر اینگونه مدارس است، چگونه می‌تواند به طرحی برای همه دهک‌های درآمدی و طبقات اجتماعی تبدیل شود؟
بر اساس ماده ۱۴ آیین‌نامه مدارس هیئت‌امنایی، مسئولیت سیاست‌گذاری و نظارت کلان بر این مدارس با «سازمان مدارس غیردولتی و توسعه مشارکت‌های مردمی» است. متصل کردن طرحی که مجرای اصلی‌اش سازمانی مستقر برای جذب مشارکت‌های بیرونی است، بیش از پیش نگرانی‌ها را به اعمال سیاست‌های تعدیل اقتصادی و نگاه «هزینه-فایده» به آموزش عمومی در دوران پساجنگ معطوف می‌کند. در بررسی منابع تأمین مالی (ماده ۱۰)، دولت کمترین سهم را دارد.

از خرید خدمات تا هیئت‌امنایی شدن؛ تکرار یک الگوی شکست‌خورده علیه عدالت آموزشی
خیرین و بخش خصوصی پیش از این نیز در طرح‌هایی چون خرید خدمات آموزشی، در تحقق عدالت آموزشی ناکام مانده‌اند؛ چراکه مسئولیت آموزش عمومی همواره متوجه دولت است و واسپاری آن، در نهایت منجر به افزایش بی‌عدالتی و شکاف آموزشی می‌شود. در سال‌های اخیر، گسترش این مدارس تنها به هیئت‌امنایی شدن مدارس باکیفیت دولتی منجر شده و دانش‌آموزان کم‌برخوردار را از همان حداقل‌های باکیفیت نیز محروم ساخته است.ایده ایجاد بستری برای مشارکت‌های مردمی تحت پرچم مدارس هیئت‌امنایی به نتیجه نرسیده است. این مدارس حتی در جلب مشارکت واقعی والدین نیز ناموفق بوده‌اند؛ به‌طوری‌که مداخله والدین عمدتاً به پرداخت شهریه محدود شده است. طرحی که در ابتدای امر، اصل مهم عدالت آموزشی را نقض می‌کند، قابلیت ملی و عمومی شدن ندارد.

سیاست‌های تعدیل در آموزش را تعطیل کنید!
سیاست‌های تعدیل ساختاری که در دولت سازندگی و در پسا جنگ هشت‌ساله نیز سبب تصمیماتی از جمله تصویت مدارس غیردولتی و آغاز روند خصوصی‌سازی آموزش شد؛ خود را به جنگ تحمیلی سوم نیز رسانده است. طرح در حال بررسی هیئت امنایی شدن مدارس کشور، آورده‌ای جز تضعیف آموزش عمومی و عدالت‌گستر که با توزیع برابر فرصت‌های آموزشی همراه است، ندارد. در سالهای پس از تاسیس مدارس هیئت امنایی، شاهد تبدیل مدارس با کیفیت دولتی به هیئت امنایی و دریافت شهریه از خانواده‌ها بوده‌ایم که بخش بزرگی از ظرفیت‌های آموزش و پرورش را از دسترس عموم دانش‌آموزان خارج کرد و مدارسی غیر رایگان با شهریه کمتر از مدارس غیردولتی را تشکیل داد و به تعمیق ناعدالتی‌های آموزشی منجر شد. اعمال سیاست بسط الگوی مدارس هیئت‌امنایی برای تمام مدارس کشور نیز به خارج کردن تدریجی آموزش عمومی از دست دولت منجر می‌شود و سیاست‌های اصلاحی، به‌روزرسانی و...نیز نمی‌توانند به مقابله با سنگ‌بنای نابرابری در این طرح مقابله کنند.

جامع | رسانه عدالت آموزشی
@jaame_ir

۱۴:۴۴

۱۵ اردیبهشت

بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی

هویت‌سازِ نسل آینده

مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت، و بخش مهمی از رشد بینش و قالب‌ریزی هویت نسل آینده برعهده‌ی معلّم است.

بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت روز کارگر و روز معلم | ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵

@rahbar_enghelab_ir

۷:۴۴

وزیر آموزش‌وپرورش:

️ مـدارس هـیئت‌امناییِ پـولی من‍ـحل می‌شوند!

تحریریه روزنگار - جامع:

علیرضا کاظمی، وزیر آموزش‌ و پرورش، در ادامه اظهارنظرهایش درباره طرح در دست بررسی «تبدیل تمام مدارس کشور به مدارس هیئت‌امنایی» گفت: «ما می‌خواهیم ظرفیت‌هایی در اختیار تمام مدارس قرار دهیم و همه را به مدارس دولتی‌ای تبدیل کنیم که پول نمی‌گیرند. مدارس هیئت‌امنایی موجود به دلایل مختلف از مردم پول می‌گیرند؛ ما می‌خواهیم این مدارس هیئت‌امنایی که پول می‌گیرند را کلا منحل کنیم و اختیارات را به انجمن اولیا و کادر اجرایی مدرسه دهیم.»

در حالی که تاکنون هیچ طرح مشخصی درباره این اقدام جدید آموزش‌ و پرورش- به جز مصاحبه‌های وزیر- در راستای تبدیل تمام مدارس کشور به مدل هیئت‌امنایی بدون دریافت پول منتشر نشده است، این موضوع نگرانی‌های بسیاری را در میان بدنه نخبگانی و کارشناسان عدالت آموزشی ایجاد کرده است. انگاره‌هایی چون عدم قابلیت تبدیل ایده مدارس هیئت‌امنایی به یک الگوی عمومی و قابل اجرا برای تمام مدارس، زنده کردن طرح‌هایی چون «پته‌سازی آموزش» تحت عنوان حق انتخاب والدین، حذف گونه‌های آموزش دولتی با شهریه پایین و سوق دادن دانش‌آموزان به سمت مدارس غیردولتی و در نهایت کاهش تصدی‌گری و تعدیل سهم آموزش از سبد سرمایه‌گذاری دولت، از جمله چالش‌های مطرح‌شده‌ای است که همچنان بی‌پاسخ مانده است.

تحریریه جامع با پیگیری‌هایی که در حال انجام است، خواستار ارائه شفاف و کارشناسی دلایل این طرح است؛ پاسخی که مشخص کند این اقدام تا چه حد مبتنی بر عدالت آموزشی و رعایت اصل حاکمیتی بودن آموزش‌‌وپرورش، خواهد بود.

۱۹:۴۲

۱۶ اردیبهشت

️نسخهٔ مبهم آقای وزیر در انتقال اداره مدارس از دولتی به هیئت‌امنایی

تحریریه روزنگار - جامع | محمدصادق عبداللهی، عضو مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی_:

پس از پیام آقا سید مجتبی، رهبر معظم انقلاب، در روز معلم و تأکید ایشان بر لزوم مشارکت خانواده‌ها در اداره آموزش‌وپرورش، وزیر محترم آموزش‌‍وپرورش از طرح این وزارت‌خانه برای هیئت امنایی شدن تمام مدارس، حتی مدارس عشایری و روستایی خبر داده است.

_︎طرح وزیر محترم اما در هاله‌ای از ابهام است که می‌تواند سه حالت داشته باشد:

مراد از هیئت‌امنایی شدن، همان چیزی است که امروز هم به اسم مدارس هیئت‌امنایی وجود دارد. اگر این باشد، عملاً فاتحه آموزش رایگان خوانده است؛ چون این نوع از مدرسه در عمل یعنی تبدیل مدرسه دولتی رایگان با کیفیت به مدرسه دولتی که به اسم فوق‌برنامه شهریه می‌گیرد؛ روی کاغذ باید پرداخت این مبلغ اختیاری باشد اما در کمبود مدارس دولتی، شهریه اجبار و به شرط ثبت‌نام تبدیل می‌شود و اصلاْ به همین دلیل یک بار دیوان عدالت اداری آیین‌نامه مدارس هیئت‌امنایی را ابطال کرد که البته منجر به اصلاح رویه نشد.

مراد از هیئت‌امنایی شدن، تشکیل شورایی با عضویت اولیاء دانش‌آموزان برای تمشیت امور مدرسه است. در این صورت هیئت‌امنا در واقع همان انجمن اولیاءومربیان خواهد بود. در ماده ۱۹ آیین‌نامه اجرایی مدارس آمده است: «به منظور تقویت همکاری، مشارکت و افزایش نقش خانواده‌ها در تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی برای تحقق اهداف و ارتقای کیفیت فعالیت‌های آموزشی تربیتی مدرسه در ساحت‌های شش‌گانه تربیت و گسترش ارتباط بین خانه و مدرسه، انجمن اولیا و مربیان تشکیل می‌شود.» با این حساب مشخص نیست تشکیل هیئت‌امنای جدید چه مزیتی بر انجمن خواهد داشت. به‌ویژه آن که انجمن اولیاءومربیان موفق‌ترین تجربه تاریخ آموزش‌وپرورش در ایجاد مشارکت مردمی در اداره مدرسه بوده که امروز با مشکلات عدیده‌ای مواجه است. فلذا بهتر است وزارت آموزش‌وپرورش به جای ایجاد شورایی جدید، به رفع آسیب‌های انجمن و در صورت نیاز اصلاح اعضاء و وظایف آن همت نماید وگرنه که سرنوشت شورای جدید هم به سرنوشت انجمن می‌انجامد.

مراد از هیئت‌امنایی شدن گونه جدیدی از مدرسه‌داری است که شناختی از آن وجود ندارد. در این حالت بهتر آن بود که آقای وزیر در اعلام خبر عجله نمی‌کردند یا توضیحات بیشتری ارائه می‌دادند. این‌گونه مصاحبه کردن چه حاصلی به جزء ایجاد نگرانی و ابهام در جامعه دارد؟

۹:۰۶