بله | کانال دکتر سعید جلیلی
عکس پروفایل دکتر سعید جلیلید

دکتر سعید جلیلی

۳۳ هزار عضو
thumbnail

undefined#گزارش_تصویری| حضور در مسجد میثم محله جمهوری تهران


undefinedدکتر سعید جلیلی شامگاه روز پنجشنبه ۳۰ بهمن‌ماه، همزمان با اولین شب ماه مبارک رمضان، در جمع روزه‌داران و نمازگزاران مسجد میثم محله جمهوری تهران حضور یافت.
undefined @saeedjalily

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

۱۷:۴۶

thumbnail

undefined#فیلم| در فتنه‌ها فواحش در برابر اهل ایمان صف‌آرایی می‌کنند


undefinedامروز یکی از ویژگی‌های دوران حاضر همین است که جبهه باطل، زشتی‌ها و انحرافاتش بیش از هر زمان دیگری آشکار شده، عریان و نمایان گشته است. برای نمونه، پرونده‌ رسوایی‌های اخلاقی که امروز در آمریکا مطرح است که مربوط به سردمداران می‌شود. این نشان می‌دهد که در آن سو جبهه‌ای شکل گرفته که برای آن، فحشا، بدی و زشتی به ارزش تبدیل شده است و از گسترش آن بیم ندارند. در ایام فتنه به روشنی دیدیم، کسانی که به ۲۵۰ مسجد حمله کردند از چه کسی دستور گرفتند؛ مردک حاکم بر رژیم آمریکا. در برخی مطالب منتشرشده از آنها می‌بینید خودشان می‌گویند جمهوری اسلامی بهانه است و ما با اصل اسلام مقابله می‌کنیم و به قرآن جسارت می‌کنند. تعبیر قرآن دربارهٔ آنان این است: (حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ ۗ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ(آیه ۳۰ سوره اعراف)) گمراهی بر آنان ثابت و قطعی شد، چون اینان شیاطین را به جای خدا سرپرستان و دوستان خود گرفتند، وگمان می کنند که راه یافتگانند!
undefinedدر دو جبهه‌ای که شکل گرفته است، یک جبهه به دنبال «حیات طیبه» است؛ قرآن کریم می‌فرماید: «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا»(آیه۳۲ سوره اعراف). در برابر این جبهه چیست؟ «قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ»(آیه ۳۳ سوره اعراف) فواحش؛ کسانی که کارهای زشت انجام می‌دهند چه آشکارا و چه پنهان. امروز نیز در فتنه‌ها اهل ایمان و طیبات در برابر فواحش صف‌آرایی کرده‌اند. در قرآن کریم این صف‌آرایی حول مساجد نیز دیده می‌شود؛ «قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ»، یعنی برای قسط قیام کنید و رویکرد خود را در هر مسجد برپا دارید. نقطهٔ مقابل این چیست؟ قرآن می‌فرماید: «وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ». چه کسی ستمکارتر از آن است که با مسجد دشمنی کند و مانع شود که در آن یاد خدا زنده شود؟ نمونه‌ای از این وضعیت، همان مسجدی است که شب گذشته در شمیران نو رفته بودیم؛ تمام آن را به آتش کشیده بودند: محراب، تصاویر شهدا و همهٔ بخش‌های آن سوخته بود. این صحنه‌ها به گونه‌ای است که گویی این آیات امروز نازل شده‌اند.
undefinedبریده از صد و سی و چهارمین جلسه حکمت سیاسی اسلام در قرآن
undefined @saeedjalily

۱۸:۳۲

thumbnail

undefined#گزارش_تصویری| حضور در مسجد امیرالمومنین(ع) محله نصرت تهران


undefinedدکتر سعید جلیلی شامگاه روز شنبه دوم اسفندماه، همزمان با چهارمین شب ماه مبارک رمضان، در جمع روزه‌داران و نمازگزاران مسجد امیرالمومنین(ع) محله نصرت تهران حضور یافت.
undefined @saeedjalily

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

thumbnail

۱۷:۱۳

بازارسال شده از کانال خبری رجانیوز

undefinedما و مساجد در شرایط امروزین/ بصیرت جلیلی بخاطر حضور در مساجد سوخته دوباره تجلی پیدا کرد


undefined<img style=" />undefined اصغـــر طاهــــــرزاده
undefinedسوال/ استاد گرامی. طلبه هستم که به امید خدا برای تبلیغ از حوزۀ علمیه قم به یکی از شهرستان‌ها اعزام شده ام سؤال بنده آن است که در این راه و در این زمانه و با شرایط موجود چه مباحث و موضوعاتی را و با چه سبکی پیش بیاورم که نتیجه مناسبی داشته باشد و به گفته جنابعالی طوری نشود که بعد از مدتی معلوم شود فعالیت های فرهنگی ما ممکن است پوچ باشد. با تشکر
undefinedپاسخ/ باسمه تعالی: سلام علیکم: بحمدالله همین‌که به این نوع خودآگاهی و هوشیاری رسیده‌اید که ما در این زمانه باید متوجۀ احوال مخاطبان خود باشیم که چه مسائلی در درون خود دارند.  با توجه به این امر، در عین آن‌که به هر حال باید راهی را در پیش گرفت که آن‌ها به مرور متوجۀ اشارات قرآنی و معرفت نفس خود شوند؛ به این نکته بیندیشید که حضور مردم ما و بخصوص جوانان ما در مساجد به خودی خود برای به فعلیت‌آمدنِ روحانیت درونی‌شان، موضوعیت دارد.
undefinedاخیراً در نشستی که به مناسبت چهل و دومین سالگرد رحلت «بانو مجتهده امین» در تهران برگزار شد و بنده نیز مفتخر بودم که در آن نشست شرکت کنم، پس از آن همراه با بعضی از رفقا، افتخار ملاقات با جناب آقای دکتر سعید جلیلی پیش آمد؛ در حین گفتگو ایشان با بصیرت خاص قرآنی و سیاسی خود متذکر نکتۀ مهمی شدند که چرا در فتنۀ اخیر، تلاش عمدۀ دشمنان ما آتش‌زدنِ حدود 250 مسجد بود؟!!  و به گفتۀ ایشان آیا این حکایت از آن ندارد که دشمنان حقیقت و دشمنان انسانیت در این زمانه متوجۀ نقش اساسی مساجد هستند؟ و نقطۀ خطر را در آن نوع حضوری می‌دانند که از طریق مساجد در این تاریخ پیش می‌آید؟ زیبایی کار آقای دکتر جلیلی آن بود که ایشان هر شب در یکی از مساجد، بخصوص مساجدی که آتش زده شده، در اقصی نقاط کشور حاضر می‌شوند و به همان معنایی که مبارزۀ اصلی ما با دشمنان، حضور نرمی است که آنان را شکست می‌دهد؛ به همان معنای حضور نرمِ مردم ما در 22 بهمن که در واقع جنگ نرمی بود در مقابل آن خشونت‌ها؛ بصیرت آقای دکتر جلیلی در این مورد قابل توجه است و از این جهت باید گله‌مند بود از دوستانی که به ایشان انتقاد دارند چرا دکتر جلیلی از نظر آن‌ها کنشگری‌های لازم را نداشته‌اند.
undefinedغافل از آن‌که در جنگ نرم، کنشگری‌ها شکل خاصی دارد از جنس به ظاهر سکوت مولای‌مان حضرت علی«علیه‌السلام» پس از رحلت و شهادت پیامبر خدا«صلوات‌الله‌علیه‌وآله»، تا فضای ایمانی و نظر به آینده‌ای قدسی گرفتار مناقشات سیاسی نشود. موفق باشید  
undefined @Rajanews_com

۱۷:۴۰

بازارسال شده از عصر ایرانیان

#روایت | 21 مسجد، 21 قصه


undefined️ روایتی از حضور سعید جلیلی در مسجد امام صادق محله صادقیه
undefined رضا صالحی
undefined روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماهی که گذشت، نه تنها ماشین آتش‌نشانی، اتوبوس، مغازه و بانک، که مسجد و قرآن را هم آتش زدند؛ آن هم نه یکی و دو تا که همان هم زیاد بود، بلکه دویست و پنجاه مسجد! آدم مات می‌ماند. در تمام این سال‌هایی که پای مسجد به این مملکت باز شده، یعنی هزار و سیصد چهارصد سال پیش تا کنون، کی چنین چیزی به چشم دیده بودیم؟ تو بگو یک بار؛ نه، نبود.
undefined معلوم بود که این کارِ چهارتا الف‌بچه و آدمِ الکی نیست. نسخه‌اش را جای دیگری پیچیده بودند؛ از همان نسخه‌های تروریستی که راه می‌اندازند و بنزین روی آتش می‌پاشند. چهارشنبه بود که برای نماز مغرب و عشا، همراه با سعید جلیلی سمت صادقیه و مسجد امام صادق (ع) رفتیم؛ یکی از همان ۲۵۰ مسجد. اگرچه مسجد امام صادق اولین مسجد من [در این مسیر] بود، اما برای جلیلی بیست و یکمین مسجد از این دویست و پنجاه مسجدی بود که در این چند روز به آن پا می‌گذاشت.
undefined وقتی رسیدیم، نماز تمام شده بود، اما همچنان جمعیت قابل‌توجهی در مسجد مانده بودند و قرآن می‌خواندند؛ از پیرمردِ استخوانیِ تسبیح‌به‌دست بگیر تا نوجوانانی که هنوز پشت لبانشان سبز نشده بود. انگار نه انگار که همین چند وقت پیش مسجد را آتش زده و تهدید کرده بودند؛ گویا آتشِ جانِ مردم از آتش بنزینِ فتنه‌گرها گرم‌تر بود. ته‌ِ مسجد نشستم و به ستونی تکیه دادم. کمی آن‌طرف‌تر و در کنارم، جوانی بود که دستش را جوری بسته بود که آدم خیال می‌کرد لای چرخ‌دنده‌ای یا دستگاه فرزی مانده است. هرچند کنجکاو شدم که چه شده، اما از او شرح حالش را نپرسیدم؛ بلکه پرسیدم: «اینجا اعتکاف هم داشتید؟»گفت: «آره، همین ایام.» می‌گفت ۶۰-۷۰ درصدشان همین بچه‌مدرسه‌ای‌ها بودند.
undefined برایم عجیب بود؛ انگار این روزها مسجدها را همین نسلِ نو دارد سرِ پا نگه می‌دارد. وقتی امام جماعت پشت بلندگو به جلیلی خیرمقدم گفت، دوباره حرف را باز کردم. همان‌طور که درباره اعتکاف حرف می‌زدیم، محمدرضا را نشانم داد؛ جوانی که بیست و دو سه ساله به نظر می‌رسید، بزرگِ این بچه‌ها بود و به آن‌ها نظم و ترتیب می‌داد. جلیلی رفت پشت بلندگو. از مساجد و کار بزرگی که زنده نگه داشتنش دارد می‌گفت؛ از احیای مسجد سخن گفت و این پرسش را مطرح کرد که: «چرا مساجد؟ چرا دشمن به مساجد حمله کرد؟» سپس از قدرت تمدن‌سازی‌شان گفت و از اینکه مساجد پشتیبان معنویت جامعه‌اند.
undefined در میان صحبت‌های جلیلی به ذهنم خطور می‌کرد که مسجد، خودِ خودِ هدف است. مسجد مهم‌ترین پایگاه اجتماعی است و دردهای مردم باید در مساجد حل شود. تشکل‌ها به جای دور شدن و رفتن در سازه‌های شیک، باید در دل مساجد شکل بگیرند؛ حتی رزم ما هم، مانند دوران جبهه‌ها، باید در مسجد بنیان‌گذاری شود. مسجدِ هر محل باید میدان تحول آن محل باشد.
undefined از زمزمه‌های فکری‌ام که بگذریم، در میان صحبت‌های جلیلی، مردی که فقط صدایش را می‌شنیدم سراسیمه وارد مسجد شد و میان سخنان او پرید: «آقای جلیلی! من خیلی وقت است می‌خواهم نقدی به شما بکنم …» جمله اش تکراری بود و یک دقیقه نشد که صحبتش را کرد و حتی صبر نکرد جوابش را بشنود. جلیلی با همان حوصله همیشگی‌اش گفت: «بنشین، تا صحبتت را بشنویم و پاسخت را هم بدهم.» اما مرد نماند؛ حرفش را پرتاب کرد و رفت. جلیلی هم آرام گفت: «چرا منتظر ماندی؟ ما که همیشه دمِ دست بودیم.» راست هم می‌گفت؛ از دانشگاه تهران تا همین مسجدِ دودزده، جلیلی جوری می‌پلکد که هر کسی می‌تواند یقه گوشه‌اش را بگیرد. این «در دسترس بودن» خیلی زود دوباره به آن جوان رسید؛ رسیدنی که در آخرِ کار خواهم گفت.
undefined اساساً خوبی جلیلی همین است؛ خیلی از آقایان را باید صد سال یک بار، آن هم در کنفرانسی یا پشت شیشه ماشین و به عنوان سخنران فلان مراسم رویت کرد، اما جلیلی راه دسترسی عموم مردم را همیشه باز نگه داشته است؛ جلیلی همواره در میان مردم است و در سی روزی که گذشت بیست و یک مسجد را سرزده و از دیگران هم خواسته تا نهضتی حول مساجد شکل بگیرد نه یک سخنرانی ساده، برنامه بزرگ و سراسری جماران با فعالان اجتماعی سیاسی کشور را برگزار نمونده و در همین مدت دو سه استانی را هم رفته و با مردم مختلف ارتباطات برقرار کرده و همه این ها علاوه بر جلسات هفتگی اش و کارهای دیگرش است. یک آدم و یک سیاست مدار چقدر باید در میدان باشد که به او بگویند فعال نیستی؛ خلاصه که جلیلی در دسترس ترین برای مردم و پاسخگو ترین به مردم است حتی برای همین مدل صحبت‌ها که کسی برخلاف کل جمعیت نکته‌ای بگوید یا بیاید و زیر سوال ببرد و برود.
undefinedمتن کامل را در سایت عصر ایرانیان بخوانید:https://asre-iranian.ir/?p=12019
undefined @asreiranian_ir

۱۸:۱۰