#دعای_جوشن_کبیر۱۱۳
«خزائن رزق و ریشههای پنهان آن»
«يَا مَنْ فِي الْجِبَالِ خَزَائِنُه»
خداوند خزائن و منابع رزق خود را در کوهها قرار داده است، همانگونه که معادن در دل کوههاست و بخش اعظم آن از چشم ما پنهان است. بسیاری از رزقهایی که نصیب ما میشود، تنها بخشی از آن ظاهر است و ریشه و گستره اصلی آن را نمیبینیم.
مثلاً توفیق طاعت، اخلاص در نیت، و دوری از معصیت، هر یک رزقی است که ریشهای عمیق در زندگی ما دارد و ممکن است به نسلهای گذشته یا اعمال مخفیانه ما بازگردد. گاهی ریشه رزق در دعاها و تلاشهای صد نسل قبل ماست که اکنون به ما میرسد. این بخش از رزق الهی همچنان پنهان و غیرقابل مشاهده است.
بنابراین هرگاه ما آثار رزق را در زندگی خود میبینیم، مانند توفیق طاعت، خویشتنداری یا موفقیتهای تربیتی فرزندان، تنها ظاهر و بخش کوچکی از رزق گسترده و عمیق خداوند است که ریشههایش در غیب و تاریخ نهفته است.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
۱۷:۲۴
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
۱:۰۵
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
۱:۰۵
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
۱:۰۵
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
۱:۵۳
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
1010048771_1400987882.mp3
۳۴:۱۹-۳.۹۳ مگابایت
۱:۵۳
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
۱:۵۳
۶:۰۸
#حدیث_روز
«رمضان؛ موسمِ غفران»
ادعیه اسلامی، دریایی از معارف بلند است که از زبان معصومین بیان شده است. برای کسانی که در پی ارتقای سطح خواستههای خویش از خدای متعالاند، ماه مبارک رمضان بهترین فرصت و زمینه است تا در این ماه پرفیض دست به دعا بگشایند و از خداوند خیر و صلاح و آمرزش خویش را طلب کنند.
ماه رمضان طبق روایات بسیار، ماه آمرزش الهی است.از همین رو بخش عمدهای از خواستههای ما در دعاهای این ماه شریف، طلب آمرزش از درگاه خداوند است و این که از گناهان در گذرد و مبادا این ماه سپری شود و همچنان بار گناهانِ نابخشوده بر گردن ما سنگینی کند.
اسلام، هم دنیای انسان را تأمین میکند و هم سعادت اخروی او را. دعاهای ماه مبارک رمضان هم گویای جامعیت اسلام است. از جمله خواستههای مطرح شده در ادعیۀ ماه مبارک، بینیازی فقیران، سیری گرسنگان، پوشش بیجامگان، ادای قرض بدهکاران، گشایشِ گرفتاران، بازگشت غریبان، آزادی اسیران، اصلاح امور و شفای بیماران است.
در دعای شب بیستوسوم این ماه پر از رحمت و مغفرت، در کنار حج و زیارت، طول عمر و وسعت رزق خواسته شده است؛ چراکه طول عمر همراه با طاعت الهی و وسعت رزقِ حلال، همواره از خواستههای بندگان و از نظر اسلام نیز پسندیده است.
«حوزه.نت»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
۶:۰۸
۶:۱۷
#دستاوردهای_ماندگار۲۵
«پاداش الهی در گذشت از لغزشها»
«أقیلوا ذَوِی المُروءاتِ عَثَراتِهِم فَما یَعثُرُ مِنهُم عاثِرٌ اِلّا وَیَدَهُ بِیَدِاللهِ یَرفَعُهُ»
«از خطا و لغزشهاى جوانمردان بگذريد كه از آنان كسى نمى لغزد مگر آنكه دست (لطف) خدا بدست اوست كه او را (از آن لغزش) بلند مىکند.»
نهجالبلاغه، حکمت ۱۹
حکمت الهی چنین است که هرگاه از لغزش دیگران چشم بپوشیم، پروردگار نیز با ما همانگونه معامله میکند. اگر روزی خود گرفتار خطا شویم، آن اشتباه نهتنها در زندگیمان ماندگار نخواهد شد؛ بلکه با مداخلۀ ویژه و دستگیری الهی روبهرو میشویم.
خدای سبحان چنان ماهرانه ما را از صحنۀ لغزش بیرون میکشد که حیات پس از آن خطا، والاتر، نورانیتر و پُربرکتتر از زندگی پیشین خواهد بود.
آنگاه که دست حمایت پروردگار بر سر بندهای سایه افکند، او را نهتنها از همان لغزش خاص حفظ میکند، بلکه عصمتی ویژه به او عطا میشود که وی را از بسیاری لغزشهای دیگر نیز مصون میدارد. این، معجزهای است از الطاف بیپایان الهی.
فردی که در سایۀ قدرت خداوند قرار میگیرد، همچون کسی است که در قلعهای نفوذناپذیر پناه گرفته است؛ سپری همهجانبه او را میپوشاند، نه در برابر یک گناه؛ بلکه در برابر انواع وسوسهها و لغزشها. این حفاظت، مقطعی و گذرا نیست؛ بلکه در طول زندگی استمرار مییابد و او را از شرّ همۀ شیاطین، چه از جن و چه از انس، در امان نگاه میدارد.
همانگونه که ما از خطا و عیب دیگران درمیگذریم، خداوند نیز با ما رفتاری بهمراتب بزرگتر و کاملتر دارد. یک چشمپوشی کوچک از سوی ما، پاسخی عظیم و رحمت بیکران از جانب پروردگار بههمراه خواهد داشت.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
۶:۱۷
باسلام و احترام
*شماره زير به بسته های کمک معیشتی ماه مبارک رمضان اختصاص دارد
۶:۲۵
۱۵:۵۵
#ماه-رمضان
«یک آیه یک نکته»
«صبر و تقوا، رمز موفقیت در آزمون مال، جان و آبرو»
«لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَ أَنفُسِكُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ»
«قطعاً شما در اموال وجانهاى خويش آزمايش خواهيد شد و از كسانى كه پيش از شما كتاب (آسمانى) داده شدهاند واز كسانى كه شرك ورزيدهاند، آزار بسيارى مىشنويد و اگر صبورى و پرهيزگارى پيشه كنيد، پس قطعاً آن (صبر، نشانهى) عزم استوار شما در كارهاست.»
سوره آل عمران، آیه ۱۸۶
این آیه یادآور یک سنت قطعی الهی است؛ سنت ابتلا و آزمایش. آزمونهایی که در آیه به آن اشاره میشود عبارتند از:
۱. آزمایش مالی و جانی:دلبستگیهای ما، مال، موقعیت، راحتی، حتی سلامت، میدان امتحاناند. خدا امتحان میکند نه برای اینکه چیزی بداند، بلکه تا ما ضعفهای خودمان را بشناسیم. پرداخت حق دیگران، انفاق، و دلکندن از خواستههای نفسانی، نشانۀ قبولی در این آزمون است.
۲. آزارهای زبانی: وقتی کار درست انجام میدهیم، طعنه و انتقاد و حتی تخریب میشنویم؛ بهویژه از کسانی که منافعشان به خطر میافتد یا به دانستههایشان عمل نمیکنند. قرآن هشدار میدهد که این آزارها «زیاد» است؛ یعنی طبیعی و همیشگی است.
راهحل چیست؟ صبر و تقوا. یعنی مقاومت کنیم و در عین حال توفیق این مقاومت را از خدا بدانیم، نه از خودمان. نه از مسیر حق برگردیم و نه درگیر حرف مردم شویم.
صبر و تقوا کار فوقبرنامه نیست؛ وظیفه است. موفقیت یعنی عمل به همین وظیفه، حتی اگر تشویقی در کار نباشد.
«از بیانات استاد زهره بروجردی، رمضان ۱۴۰۴»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
۱۵:۵۵
۱۶:۰۳
#عوامل_شادکامی۸
«شکر فطری است و ناشکری عارضی»
«أَلْهَمَنَا مِنْ شُكْرِهِ»
«خدای را سپاس بر آنچه از شکرش به ما الهام فرموده است.»
صحیفه سجادیه، دعای ۱
" />
روی عبارت «أَلْهَمَنَا» کمی درنگ کنیم. الهام یعنی خدا چیزی را بیواسطه در دل انسان میاندازد. ما وقتی به مادر موسی میرسیم و میخوانیم: «وَ أَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى»، این وحی، از خانوادۀ الهام است.
امام سجاد علیهالسلام در این دعا میگوید: خدا به ما هم الهام کرده است؛ الهامِ شکر. یعنی هیچکس در مسئلۀ مواجهه با نعمتها عامی و بیخبر نیست. خدا در باطن ما گذاشته که: نعمت را بشناسیم، منعم را بفهمیم و راه وصل از نعمت به منعم را تشخیص دهیم. به همین دلیل است که شاد بودن، ذاتی ماست و ناشادی، عارضی است.
وقتی حالمان خوب است و خوشاخلاقیم، معمولاً نمیپرسیم «چرا من اینقدر خوشاخلاقم؟»؛ اما وقتی بداخلاق میشویم، مدام از خودمان میپرسیم: «چرا اینگونهام؟!»
این یعنی حالت طبیعی ما، همان شادی و شکر است؛ اخم و کدورت، اضافه و عارضی است، نه ریشهدار و ذاتی.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
۱۶:۰۳
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
۱۶:۳۶
بازارسال شده از امام رئوف (استاد زهره بروجردی)
#کتاب
«نشانی از دریا»؛ پیوند و اُنس با امام حاضر ناظر
این کتاب شرحی تفصیلی و عمیق بر زیارت آلیاسین است که با نگاهی معنوی و عرفانی، پیامها و معارف نهفته در این زیارت را واکاوی میکند.
این اثر، دریچهای است به سوی فهم نورانی محبت و معرفت اهل بیت که زیارت را از لفظ به تجربهای قلبی و معرفتی تبدیل میکند.
جهت تهیهٔ کتاب به شمارۀ ۰۹۲۰۲۲۹۵۳۹۲ پیام بدهید.
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا
۱۶:۳۶
۱۷:۲۷
#شرح_دعای_کمیل۲۳۲
«نفس را ارزان نفروش»
«قَصُرَتْ بی أَعْمَالِی»
«عملکرد من، کوتاه و ناچیز است»
در ترازوی سنجش با اعمالِ امیرالمؤمنین علیهالسلام، آنچه انسان میآورد، هیچ است؛ کفهٔ اعمالِ ما در برابر اقیانوسِ عملِ مولا، خالی و تهی مینماید.
حضرت میفرماید: عملکردِ آدمی با نعمتهایی که مُنعِم ارزانی داشته سنجیده میشود؛ یعنی اعمالِ او تابِ مقابله با الطاف و نعمتهای الهی را ندارد؛ زیرا همواره در آن، قصور و کمکاری راه یافته است.
مؤیّدِ این معنا را میتوان در کلام الهی یافت:
«وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ»
سوره یوسف، آیه ۲۰
" />
تفاوتِ «ثَمَن» و «قیمت» در این است که «ثمن» در زبان عربی، هرچند مفهومِ بها را میرساند، اما غالباً آنجا به کار میرود که بها با ارزشِ ذاتیِ کالا همسنگ نیست؛ خواه کمتر، خواه بیشتر. امّا اگر بها دقیقاً برابر با ارزشِ حقیقی باشد، عرب کمتر از واژهٔ «ثمن» بهره میگیرد.
از همین روست که خداوند میفرماید:
«وَ لَا تَشْتَرُوا بِآیَاتِی ثَمَنًا قَلِیلًا»
«آیاتِ مرا به بهای ناچیز نفروشید.»
سوره بقره، آیه ۴۱
آیاتِ خدا تنها آیاتِ نوشتاری نیست؛ خودِ وجودِ هر انسان، آیهای از آیاتِ اوست. چشمِ انسان آیهای است، گوشِ او آیهای است، زبانِ آدمی آیهای الهی است؛ و دلِ او نشانهای از خداست. پس انسان، حرمت دارد؛ زیرا نشانهای از نشانههای الهی است.
همانگونه که اگر صفحهای از قرآن بر زمین افتد، انسان آن را به سرعت برمیگیرد و حرمت میدارد. از این رو، هیچکس حق ندارد انسان را تحقیر کند؛ و تو نیز نمیتوانی دیگری را خوار شماری؛ چرا که همه، نشانهای از او هستیم.
خدا میفرماید: این نشانههای مرا به بهایی اندک نفروشید؛ یعنی نفسِ خود را ارزان نفروش. ای انسان! تو دارای بهای الهی هستی؛ خودت را کم نفروش.
و اینجاست که زمزمهٔ جانسوزِ «قَصُرَتْ بی أَعْمَالِی» معنا مییابد: «خدایا! بسیار کمکارم.»و این، سخنِ امیرالمؤمنین است؛ او که پیشوای عالم است، در پیشگاه خدا میگوید: عملکردم ناقص است!
انسان در ادبستانِ علوی میآموزد که یکی از دردهای بزرگِ سالک، بیماریِ کوتاهیِ عمل است؛ دردی که نه از بیخبری، بلکه از بیداری برمیخیزد؛ بیداری در برابرِ عظمتِ نعمت، و کوچکیِ آنچه ما «عمل» مینامیم.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
۱۷:۲۷