#دعای_جوشن_کبیر۹۹
«رحمت خدا برای آنان که همیشه محتاجاند»
«يَا رَاحِمَ الْمَسَاكِين»
«ای خدایی که رحمکننده به مساکینی.»
🟩 مرحوم حاج ملاهادی ذیل این اسم شریف، نگاهی عمیق و آموزنده ارائه میکند. ایشان ابتدا به دعایی از پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله اشاره میفرماید که همواره بر زبان حضرت جاری بوده است:
«اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مِسْكِيناً، وَ أَمِتْنِي مِسْكِيناً، وَ احْشُرْنِي فِي زُمْرَةِ الْمَسَاكِين»
«خدایا مرا مسکین زنده بدار، مسکین بمیران و در قیامت نیز در زمره مسکینان محشور کن.»
روضه الواعظین، ج ۲، ص ۴۵۴
برخلاف برداشت رایج که مسکین را فردی زمینگیر، ناتوان یا صرفاً فقیر مادی میدانیم، حاج ملاهادی تعریف دقیقتری ارائه میدهد: مسکین کسی است که هرگز برای خود احساس قدرت و شوکت نمیکند. او کسی است که لحظهبهلحظه، خود را محتاج خدا میبیند؛ برای قیام به بندگی، برای حرکت، برای تصمیم و حتی برای کوچکترین کارهای روزمره، هیچگاه خود را مستغنی از خدا نمیداند.
ما هر کاری را با «بسماللهالرحمنالرحیم» آغاز میکنیم و همه مفسران اتفاق نظر دارند که «باء» در بسمالله، باء استعانت است یعنی:«خدایا! من برای انجام این کار به تو نیاز دارم؛ بدون کمک تو نمیتوانم کاری از پیش ببرم.» این یعنی اعتراف دائمی به مسکنت؛ یعنی من بدون تو زمینگیرم.
گاهی میبینیم انسانی در کارهای بزرگ، مثلاً پیادهروی اربعین، سالم و موفق عبور میکند؛ اما در خانه، هنگام بلند شدن از روی صندلی یا در آشپزخانه، زمین میخورد و دچار آسیب جدی میشود. چرا؟ چون برای آن مسیر بزرگ، از خدا کمک گرفته است؛ اما برای آن کار ساده، گفته است: «این که چیزی نیست!» و در همانجا احساس بینیازی کرده است.
بسیاری از مشکلات ما در امور بهظاهر کوچک زندگی، از همینجاست؛ از جایی که احساس مسکنت نداریم. هر جا احساس فقر و عجز نسبت به خدا نباشد، خود را از رحمت او محروم کردهایم.
وقتی میخوانیم «يا راحمَ المَساکین»، یعنی هر زمان که انسان به فقر، ناتوانی و نیاز خود آگاه شود، خداوند وجودی تازه به او میبخشد؛ کمالی جدید، قدرتی خاص و توانی ویژه عطا میکند تا از آن مرحله به سلامت عبور کند.
نکته مهم اینجاست که «مساکین» جمع «مسکین» است؛ یعنی کسانی که مسکنت در وجودشان دائمی است، نه مقطعی. نه آنکه گاهی احساس نیاز کنند و گاهی خود را بینیاز ببینند.
بدانیم هر جا کم میآوریم، همانجاست که احساس فقر نسبت به خدا نداریم. اما اگر در همه شئون زندگی، این نیاز را حفظ کنیم، او «راحم المساکین» است و لطفی خاص شامل حال ما میکند؛ لطفی که اجازه نمیدهد انسان در عالم ماده، زمینگیرِ ماده شود.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
«رحمت خدا برای آنان که همیشه محتاجاند» «يَا رَاحِمَ الْمَسَاكِين» «ای خدایی که رحمکننده به مساکینی.»🟩 مرحوم حاج ملاهادی ذیل این اسم شریف، نگاهی عمیق و آموزنده ارائه میکند. ایشان ابتدا به دعایی از پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله اشاره میفرماید که همواره بر زبان حضرت جاری بوده است:
«اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مِسْكِيناً، وَ أَمِتْنِي مِسْكِيناً، وَ احْشُرْنِي فِي زُمْرَةِ الْمَسَاكِين» «خدایا مرا مسکین زنده بدار، مسکین بمیران و در قیامت نیز در زمره مسکینان محشور کن.» روضه الواعظین، ج ۲، ص ۴۵۴ برخلاف برداشت رایج که مسکین را فردی زمینگیر، ناتوان یا صرفاً فقیر مادی میدانیم، حاج ملاهادی تعریف دقیقتری ارائه میدهد: مسکین کسی است که هرگز برای خود احساس قدرت و شوکت نمیکند. او کسی است که لحظهبهلحظه، خود را محتاج خدا میبیند؛ برای قیام به بندگی، برای حرکت، برای تصمیم و حتی برای کوچکترین کارهای روزمره، هیچگاه خود را مستغنی از خدا نمیداند. ما هر کاری را با «بسماللهالرحمنالرحیم» آغاز میکنیم و همه مفسران اتفاق نظر دارند که «باء» در بسمالله، باء استعانت است یعنی:«خدایا! من برای انجام این کار به تو نیاز دارم؛ بدون کمک تو نمیتوانم کاری از پیش ببرم.» این یعنی اعتراف دائمی به مسکنت؛ یعنی من بدون تو زمینگیرم. گاهی میبینیم انسانی در کارهای بزرگ، مثلاً پیادهروی اربعین، سالم و موفق عبور میکند؛ اما در خانه، هنگام بلند شدن از روی صندلی یا در آشپزخانه، زمین میخورد و دچار آسیب جدی میشود. چرا؟ چون برای آن مسیر بزرگ، از خدا کمک گرفته است؛ اما برای آن کار ساده، گفته است: «این که چیزی نیست!» و در همانجا احساس بینیازی کرده است. بسیاری از مشکلات ما در امور بهظاهر کوچک زندگی، از همینجاست؛ از جایی که احساس مسکنت نداریم. هر جا احساس فقر و عجز نسبت به خدا نباشد، خود را از رحمت او محروم کردهایم. وقتی میخوانیم «يا راحمَ المَساکین»، یعنی هر زمان که انسان به فقر، ناتوانی و نیاز خود آگاه شود، خداوند وجودی تازه به او میبخشد؛ کمالی جدید، قدرتی خاص و توانی ویژه عطا میکند تا از آن مرحله به سلامت عبور کند. نکته مهم اینجاست که «مساکین» جمع «مسکین» است؛ یعنی کسانی که مسکنت در وجودشان دائمی است، نه مقطعی. نه آنکه گاهی احساس نیاز کنند و گاهی خود را بینیاز ببینند. بدانیم هر جا کم میآوریم، همانجاست که احساس فقر نسبت به خدا نداریم. اما اگر در همه شئون زندگی، این نیاز را حفظ کنیم، او «راحم المساکین» است و لطفی خاص شامل حال ما میکند؛ لطفی که اجازه نمیدهد انسان در عالم ماده، زمینگیرِ ماده شود. «از بیانات استاد زهره بروجردی» موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۱۷:۵۳
بازارسال شده از
۲:۳۹
بازارسال شده از
۲:۳۹
بازارسال شده از
۲:۳۹
بازارسال شده از
#دعای_صبحگاهی
دعای صبحگاهی روز سه شنبه را میتوانید در لینک زیر قرائت فرمایید:
https://emamraoof.com/?p=34987
دعای صبحگاهی روز سه شنبه را میتوانید در لینک زیر قرائت فرمایید: https://emamraoof.com/?p=34987۲:۳۹
بازارسال شده از
۲:۵۳
#حدیث_روز
«أَینَ الرَّجَبیّون»
وقتی انسانهای مؤمن، احترام ماه با عظمت رجب را که ماه رحمت و ریزش فیض الهی است نگه داشتند و مقام و منزلت آن را شناختند با تلاش در راه بندگی خدا و کوشش برای جلب رضایت الهی و نیکی و احسان به بندگان و پرداختن به عبادتهایی چون نماز، روزه، مناجات و شبزندهداری با تمام شرایط، تلاش کردند، حق این ماه با برکت را ادا کردهاند.
این گونه افراد با تأیید ملائکه شاهد اعمال، از کسانی شمرده میشوند که اهل ماه رجب و به اصطلاح «رجبیّون» هستند. رجبیّون در روز قیامت از جایگاه و منزلت بسیار والایی برخوردارند،
همان طور که امام صادق علیهالسلام فرمود:
«اذا کان یوم القِیامَةِ نَادی مُنادٍ مِن بُطنانِ العَرشِ اَینَ الرَّجَبیُّونَ فَیقُومُ اناسٌ تُضیءُ وُجوهُهم لِاَهلِ الجَمع عَلی رُؤسِهِم تیجانُ الملکِ وَ ذَکرَ ثواباً جَزیلاً اِلی اَن قالَ هذا لِمَن صامَ مِن رَجبٍ شیئاً وَ لَو یَوماً فِی اَوّلِهِ اَو وَسَطِه اَو آخِرِه»
«هنگامی که روز قیامت برپا شود، منادی از بطن عرش ندا میدهد: کجایند رجبیون؟! پس مردمانی که چهره هایشان برای جمعیت (قیامت) میدرخشد بر میخیزند و بر سرهای آنان تاج شاهی قرار دارد و آن گاه حضرت، پاداش فراوانی را نام برد تا فرمود: این پاداشها برای کسی است که در ماه رجب روزه گرفته باشد، گرچه یک روز از اوّلش و یا یک روز از وسطش و یا یک روز از آخرش.»
«حوزه.نت»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
«أَینَ الرَّجَبیّون» وقتی انسانهای مؤمن، احترام ماه با عظمت رجب را که ماه رحمت و ریزش فیض الهی است نگه داشتند و مقام و منزلت آن را شناختند با تلاش در راه بندگی خدا و کوشش برای جلب رضایت الهی و نیکی و احسان به بندگان و پرداختن به عبادتهایی چون نماز، روزه، مناجات و شبزندهداری با تمام شرایط، تلاش کردند، حق این ماه با برکت را ادا کردهاند. این گونه افراد با تأیید ملائکه شاهد اعمال، از کسانی شمرده میشوند که اهل ماه رجب و به اصطلاح «رجبیّون» هستند. رجبیّون در روز قیامت از جایگاه و منزلت بسیار والایی برخوردارند، همان طور که امام صادق علیهالسلام فرمود: «اذا کان یوم القِیامَةِ نَادی مُنادٍ مِن بُطنانِ العَرشِ اَینَ الرَّجَبیُّونَ فَیقُومُ اناسٌ تُضیءُ وُجوهُهم لِاَهلِ الجَمع عَلی رُؤسِهِم تیجانُ الملکِ وَ ذَکرَ ثواباً جَزیلاً اِلی اَن قالَ هذا لِمَن صامَ مِن رَجبٍ شیئاً وَ لَو یَوماً فِی اَوّلِهِ اَو وَسَطِه اَو آخِرِه» «هنگامی که روز قیامت برپا شود، منادی از بطن عرش ندا میدهد: کجایند رجبیون؟! پس مردمانی که چهره هایشان برای جمعیت (قیامت) میدرخشد بر میخیزند و بر سرهای آنان تاج شاهی قرار دارد و آن گاه حضرت، پاداش فراوانی را نام برد تا فرمود: این پاداشها برای کسی است که در ماه رجب روزه گرفته باشد، گرچه یک روز از اوّلش و یا یک روز از وسطش و یا یک روز از آخرش.» «حوزه.نت» موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۷:۰۶
#شرح_حدیث_کساء۱۸
«ظرافت همراهی حسین علیهالسلام در زیر کساء»
«وَ قالَ: السَّلامُ عَلَیکَ یا جَدَّاهُ، السَّلامُ عَلَیکَ یا مَنِ اختارَهُ اللَّهُ. أَتَأذَنُ لی أَنْ أَکُونَ مَعَکُما تَحتَ الْکِساءِ؟»
امام حسین علیهالسلام فرمود:
«درود بر تو ای جد بزرگوارم! درود بر تو ای کسی که خداوند او را برگزید. آیا به من اجازه میدهی که با شما دو تن، زیر کساء باشم؟»
۱. امام حسین علیهالسلام پیامبر اکرم را با «یا مَنِ اختارَهُ الله» خطاب قرار میدهد؛ یعنی «ای آنکه خداوند او را برگزید». این تعبیر، علاوه بر مقام نبوت، بر حقیقت اصطفا و انتخاب خاص الهی دلالت دارد. این خطاب، بیانگر عمق نگرش و اِشراف معنوی امام حسین علیهالسلام بر مقام پیامبر است.
۲. در روایت، نمیخوانیم که «فدَخلَ إلیهما» (به سوی آن دو وارد شد)، بلکه آمده است: «فَدَخَلَ مَعَهُما» (با آن دو وارد شد)، این تفاوت کوچک، معنایی ژرف دارد: پیامبر اکرم و امام حسن علیهالسلام، امام حسین علیهالسلام را همراهی کردند و با خود به زیر کساء بردند. این همراهی، نشانهای از محبت و پذیرایی فعال است؛ نه صرفاً اجازۀ ورود.
۳. رفتار پیامبر اکرم و امام حسن علیهالسلام در همراهی با امام حسین علیهالسلام، یک الگوی تربیتی-اجتماعی برای امت است. آنان نشان دادند که: فرد تازهوارد را باید با تکریم و احترام استقبال کرد، باید او را به جمع خویش دعوت و همراهی کرد؛ این سنت حسنه، مظهر تواضع، محبت و انسجام در جامعۀ اسلامی است.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
«ظرافت همراهی حسین علیهالسلام در زیر کساء» «وَ قالَ: السَّلامُ عَلَیکَ یا جَدَّاهُ، السَّلامُ عَلَیکَ یا مَنِ اختارَهُ اللَّهُ. أَتَأذَنُ لی أَنْ أَکُونَ مَعَکُما تَحتَ الْکِساءِ؟» امام حسین علیهالسلام فرمود: «درود بر تو ای جد بزرگوارم! درود بر تو ای کسی که خداوند او را برگزید. آیا به من اجازه میدهی که با شما دو تن، زیر کساء باشم؟» ۱. امام حسین علیهالسلام پیامبر اکرم را با «یا مَنِ اختارَهُ الله» خطاب قرار میدهد؛ یعنی «ای آنکه خداوند او را برگزید». این تعبیر، علاوه بر مقام نبوت، بر حقیقت اصطفا و انتخاب خاص الهی دلالت دارد. این خطاب، بیانگر عمق نگرش و اِشراف معنوی امام حسین علیهالسلام بر مقام پیامبر است. ۲. در روایت، نمیخوانیم که «فدَخلَ إلیهما» (به سوی آن دو وارد شد)، بلکه آمده است: «فَدَخَلَ مَعَهُما» (با آن دو وارد شد)، این تفاوت کوچک، معنایی ژرف دارد: پیامبر اکرم و امام حسن علیهالسلام، امام حسین علیهالسلام را همراهی کردند و با خود به زیر کساء بردند. این همراهی، نشانهای از محبت و پذیرایی فعال است؛ نه صرفاً اجازۀ ورود. ۳. رفتار پیامبر اکرم و امام حسن علیهالسلام در همراهی با امام حسین علیهالسلام، یک الگوی تربیتی-اجتماعی برای امت است. آنان نشان دادند که: فرد تازهوارد را باید با تکریم و احترام استقبال کرد، باید او را به جمع خویش دعوت و همراهی کرد؛ این سنت حسنه، مظهر تواضع، محبت و انسجام در جامعۀ اسلامی است. «از بیانات استاد زهره بروجردی» موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۷:۱۹
بازارسال شده از
۹:۰۳
با سلام و وقت بخیر به توجه به اعلام استانداری تهران مبنی بر تعطیلی کلیه ادارات و مؤسسات دولتی، مدارس، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، بانکها و شهرداریها در سراسر استان تهران، روز چهارشنبه اول بهمنماه کلیه کلاسهای موسسه تعطیل میباشد. موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۱۵:۰۹
#شرح_دعای_کمیل۲۱۵
«اللّهّمَّ لٰا اَجِدُ لِذُنوبِی غٰافِراً»
داعی با اعتراف به عجز و نیاز، در مسیر بندگی قدم میگذارد و تمام امیدش به رحمت خاص الهی است تا گناهانش پوشانده شود. او به این حقیقت واقف میشود که عیوبش با عزت تمام، تحت ستر الهی قرار میگیرد؛ از این رو با شرمندگی شاکر حضرت احدیت است.
«لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ وَ بِحَمْدِكَ»
خدایا! هیچ معبودی غیر از تو نیست که با نمایش رحمت و ستاریت خود معاصی بندگان را بپوشاند و به حسنه تبدیل کند.
️ نکتهای که انسان را سرمست معبود خود میکند این است که اگر بندهای به شهود الهی دست یابد و در عالم فقط خدا را ناظر باشد، لسان او به تسبیح گشوده میشود؛ یعنی حرکت و سیر او فقط بسوی خداوند مصداق مییابد؛ چراکه تسبیح به معنای شناور بودن است.
«سُبْحانَكَ» یعنی «سَبَّحتُ سُبحَانَک» که از شناوری فعل بنده حکایت دارد. بندهای که به مقام شهود الهی رسید و دائما رحمت و فیوضات او را نظارهگر است، بسوی خداوند حرکت میکند.
این سیر و حرکت که الهامی از رحمت در وجود آدمی است، آموزشی را در پی دارد که برای دستیابی به کمالات و صفات الهی باید ناقص به سوی کامل حرکت داشته باشد. بهمیزانی که این سیر پی در پی باشد، شناخت و معرفت اسامی خالق برای او میسر و مضاعف میشود. بعبارت دیگر در نهان تسبیح، حرکت نهفته است تا سالک اسامی الهی را با تمام وجود درک و لمس کند.
بین مشاهده و تسبیح تلازم وجود دارد که از بنده فقط شکر و سپاس نمایان است.
«سُبْحانَكَ» یعنی خدایا! تو منزهی از اینکه غافر و ساتر گناهان بندگانت نباشی، منزهی از اینکه مبدل سیئات به حسنات نباشی.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
«اللّهّمَّ لٰا اَجِدُ لِذُنوبِی غٰافِراً» داعی با اعتراف به عجز و نیاز، در مسیر بندگی قدم میگذارد و تمام امیدش به رحمت خاص الهی است تا گناهانش پوشانده شود. او به این حقیقت واقف میشود که عیوبش با عزت تمام، تحت ستر الهی قرار میگیرد؛ از این رو با شرمندگی شاکر حضرت احدیت است. «لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ وَ بِحَمْدِكَ» خدایا! هیچ معبودی غیر از تو نیست که با نمایش رحمت و ستاریت خود معاصی بندگان را بپوشاند و به حسنه تبدیل کند.️ نکتهای که انسان را سرمست معبود خود میکند این است که اگر بندهای به شهود الهی دست یابد و در عالم فقط خدا را ناظر باشد، لسان او به تسبیح گشوده میشود؛ یعنی حرکت و سیر او فقط بسوی خداوند مصداق مییابد؛ چراکه تسبیح به معنای شناور بودن است. «سُبْحانَكَ» یعنی «سَبَّحتُ سُبحَانَک» که از شناوری فعل بنده حکایت دارد. بندهای که به مقام شهود الهی رسید و دائما رحمت و فیوضات او را نظارهگر است، بسوی خداوند حرکت میکند. این سیر و حرکت که الهامی از رحمت در وجود آدمی است، آموزشی را در پی دارد که برای دستیابی به کمالات و صفات الهی باید ناقص به سوی کامل حرکت داشته باشد. بهمیزانی که این سیر پی در پی باشد، شناخت و معرفت اسامی خالق برای او میسر و مضاعف میشود. بعبارت دیگر در نهان تسبیح، حرکت نهفته است تا سالک اسامی الهی را با تمام وجود درک و لمس کند. بین مشاهده و تسبیح تلازم وجود دارد که از بنده فقط شکر و سپاس نمایان است. «سُبْحانَكَ» یعنی خدایا! تو منزهی از اینکه غافر و ساتر گناهان بندگانت نباشی، منزهی از اینکه مبدل سیئات به حسنات نباشی. «از بیانات استاد زهره بروجردی» موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۱۶:۵۴
بازارسال شده از
۲:۳۷
بازارسال شده از
۲:۳۷
بازارسال شده از
۲:۳۷
بازارسال شده از
#دعای_صبحگاهی
دعای صبحگاهی روز چهارشنبه را میتوانید در لینک زیر قرائت فرمایید:
https://emamraoof.com/?p=34995
دعای صبحگاهی روز چهارشنبه را میتوانید در لینک زیر قرائت فرمایید: https://emamraoof.com/?p=34995۲:۳۷
بازارسال شده از
با سلام و وقت بخیر به توجه به اعلام استانداری تهران مبنی بر تعطیلی کلیه ادارات و مؤسسات دولتی، مدارس، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، بانکها و شهرداریها در سراسر استان تهران، روز چهارشنبه اول بهمنماه کلیه کلاسهای موسسه تعطیل میباشد. موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۲:۳۷
بازارسال شده از
۶:۰۹
#حدیث_روز
«توصیههای ماه شعبان از مقام رهبری»۱
خودتان را با خدا به وسیله دعا و ذکر تقویت و به خدا توکل کنید. از خدای متعال توفیق بخواهید. مبادا اشتغالات کاری، شما را از ذکر و توجه و پرداختن به معنویات باز بدارد! یکی از خطرها این است که در عملزدگی غرق بشویم و از آن ارتباط قلبی خودمان غافل بمانیم.
آن چیزی که پشتوانۀ نشاط و شور و شوق و تحرک و توفیق ماست، کمک الهی است؛ کمک الهی را باید به معنای واقعی کلمه از خدا خواست و از خدا طلب کرد. هم باید نعمت الهی را، نعمت این مسئولیت و این توفیق خدمتی که به شما داده است، شکر کرد و هم این که ازدیاد و دوام و استمرار آن را از خدای متعال طلب کرد و خواست. لذا این احتیاج دارد به توجه؛ این ایام ماه شعبان را مغتنم بشمارید.
حقیقتاً از دل، با زبان مناجات با خدا حرف بزنید.شاید در ماه شعبان، بتوانیم با ذخیرهای که از این ماه گرفتهایم، آن مناجات پرسوزوگداز و پر مضمون را با نفَس حقیقی بخوانیم، نه فقط الفاظ آن را مرور کنیم - و حقیقتاً از دل، با زبان آن مناجات با خدا حرف بزنیم، و اگر ان شاءاللَّه این همه فراهم شد، در ماه رمضان، آمادۀ ورود بر سر سفرۀ ضیافت الهی شویم و در اوج قلۀ آن ماه، شایستۀ ورود به لیلةالقدر شویم.
«حوزه.نت»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
«توصیههای ماه شعبان از مقام رهبری»۱ خودتان را با خدا به وسیله دعا و ذکر تقویت و به خدا توکل کنید. از خدای متعال توفیق بخواهید. مبادا اشتغالات کاری، شما را از ذکر و توجه و پرداختن به معنویات باز بدارد! یکی از خطرها این است که در عملزدگی غرق بشویم و از آن ارتباط قلبی خودمان غافل بمانیم. آن چیزی که پشتوانۀ نشاط و شور و شوق و تحرک و توفیق ماست، کمک الهی است؛ کمک الهی را باید به معنای واقعی کلمه از خدا خواست و از خدا طلب کرد. هم باید نعمت الهی را، نعمت این مسئولیت و این توفیق خدمتی که به شما داده است، شکر کرد و هم این که ازدیاد و دوام و استمرار آن را از خدای متعال طلب کرد و خواست. لذا این احتیاج دارد به توجه؛ این ایام ماه شعبان را مغتنم بشمارید. حقیقتاً از دل، با زبان مناجات با خدا حرف بزنید.شاید در ماه شعبان، بتوانیم با ذخیرهای که از این ماه گرفتهایم، آن مناجات پرسوزوگداز و پر مضمون را با نفَس حقیقی بخوانیم، نه فقط الفاظ آن را مرور کنیم - و حقیقتاً از دل، با زبان آن مناجات با خدا حرف بزنیم، و اگر ان شاءاللَّه این همه فراهم شد، در ماه رمضان، آمادۀ ورود بر سر سفرۀ ضیافت الهی شویم و در اوج قلۀ آن ماه، شایستۀ ورود به لیلةالقدر شویم. «حوزه.نت» موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۶:۰۹
۶:۵۱
#در_محضر_امام_رضا_علیهالسلام۳۹
«ویژگیهای مسلمانِ عاقل»۳
🟩 ۳. زیاد دیدن خیرات کم دیگران
امام رضا علیهالسلام فرمود:
«لَا یتِمُّ عَقْلُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ حَتَّى تَكُونَ فِیهِ عَشْرُ خِصَالٍ الْخَیرُ مِنْهُ مَأْمُولٌ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ یسْتَكْثِرُ قَلِیلَ الْخَیرِ مِنْ غَیرِهِ وَ یسْتَقِلُّ كَثِیرَ الْخَیرِ مِنْ نَفْسِهِ لَا یسْأَمُ مِنْ طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَیهِ وَ لَا یمَلُّ مِنْ طَلَبِ الْعِلْمِ طُولَ دَهْرِهِ الْفَقْرُ فِی اللَّهِ أَحَبُّ إِلَیهِ مِنَ الْغِنَى وَ الذُّلُّ فِی اللَّهِ أَحَبُّ إِلَیهِ مِنَ الْعِزِّ فِی عَدُوِّهِ وَ الْخُمُولُ أَشْهَى إِلَیهِ مِن الشُّهْرَةِ ثُمَّ قَالَ ع الْعَاشِرَةُ وَ مَا الْعَاشِرَةُ قِیلَ لَهُ مَا هِی قَالَ ع لَا یرَى أَحَداً إِلَّا قَالَ هُوَ خَیرٌ مِنِّی وَ أَتْقَى…»
«عقل هیچ فرد مسلمانى كامل نگردد تا برخوردار از ده خصلت شود:
۱. به خیر او امید باشد. ۲. از شرّش ایمنى باشد. ۳. خوبى و خیر دیگران را بسیار شمارد. ۴. و خیر بسیار خود را اندك و ناچیز شمارد. ۵. از مراجعه نیازمندان به خود خسته نشود. ۶. در طول عمر خود از طلب و تحصیل علم و دانش ملول و خسته نشود. ۷. فقر در راه خداوند از توانگرى در غیر راه حقّ برای او محبوبتر است. ۸. خوارى در راه حقّ از سربلندى در راه دشمن خدا نزد او محبوبتر است. ۹. نزد او؛ گمنامى از شهرت مطلوبتر است. سپس آن حضرت افزود: دهم و چه دهمى؟» پرسیدند: «آن چیست؟» فرمود: «كسى را نبیند جز آن كه گوید: او از من بهتر و پرهیزگارتر است»…»
تحف العقول، ص۴۴۳
عاقل كسی است كه خیرات كم دیگران در نزد او زیاد جلوه میكند. چنین فردی دیدی بسیار وسیع دارد؛ زیرا او به دادههای افراد نگاه نمیكند؛ بلكه وجود آنها را میبیند كه آیهای از آیات حق هستند.
به علاوه كسی كه چنین خصوصیتی دارد؛ اصلا چشم نیاز به دست دیگران ندارد و همیشه خود را «فقیر إلی الله» میبیند. او میداند درخواست كردن از مردم او را خوار و پست میكند؛ به همین جهت اصلا از مردم چیزی طلب نمیكند كه اگر به او کم دادند از آنها شاکی باشد.
«از بیانات استاد زهره بروجردی»
موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام
«ویژگیهای مسلمانِ عاقل»۳🟩 ۳. زیاد دیدن خیرات کم دیگران
امام رضا علیهالسلام فرمود: «لَا یتِمُّ عَقْلُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ حَتَّى تَكُونَ فِیهِ عَشْرُ خِصَالٍ الْخَیرُ مِنْهُ مَأْمُولٌ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ یسْتَكْثِرُ قَلِیلَ الْخَیرِ مِنْ غَیرِهِ وَ یسْتَقِلُّ كَثِیرَ الْخَیرِ مِنْ نَفْسِهِ لَا یسْأَمُ مِنْ طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَیهِ وَ لَا یمَلُّ مِنْ طَلَبِ الْعِلْمِ طُولَ دَهْرِهِ الْفَقْرُ فِی اللَّهِ أَحَبُّ إِلَیهِ مِنَ الْغِنَى وَ الذُّلُّ فِی اللَّهِ أَحَبُّ إِلَیهِ مِنَ الْعِزِّ فِی عَدُوِّهِ وَ الْخُمُولُ أَشْهَى إِلَیهِ مِن الشُّهْرَةِ ثُمَّ قَالَ ع الْعَاشِرَةُ وَ مَا الْعَاشِرَةُ قِیلَ لَهُ مَا هِی قَالَ ع لَا یرَى أَحَداً إِلَّا قَالَ هُوَ خَیرٌ مِنِّی وَ أَتْقَى…» «عقل هیچ فرد مسلمانى كامل نگردد تا برخوردار از ده خصلت شود: ۱. به خیر او امید باشد. ۲. از شرّش ایمنى باشد. ۳. خوبى و خیر دیگران را بسیار شمارد. ۴. و خیر بسیار خود را اندك و ناچیز شمارد. ۵. از مراجعه نیازمندان به خود خسته نشود. ۶. در طول عمر خود از طلب و تحصیل علم و دانش ملول و خسته نشود. ۷. فقر در راه خداوند از توانگرى در غیر راه حقّ برای او محبوبتر است. ۸. خوارى در راه حقّ از سربلندى در راه دشمن خدا نزد او محبوبتر است. ۹. نزد او؛ گمنامى از شهرت مطلوبتر است. سپس آن حضرت افزود: دهم و چه دهمى؟» پرسیدند: «آن چیست؟» فرمود: «كسى را نبیند جز آن كه گوید: او از من بهتر و پرهیزگارتر است»…»
تحف العقول، ص۴۴۳ عاقل كسی است كه خیرات كم دیگران در نزد او زیاد جلوه میكند. چنین فردی دیدی بسیار وسیع دارد؛ زیرا او به دادههای افراد نگاه نمیكند؛ بلكه وجود آنها را میبیند كه آیهای از آیات حق هستند. به علاوه كسی كه چنین خصوصیتی دارد؛ اصلا چشم نیاز به دست دیگران ندارد و همیشه خود را «فقیر إلی الله» میبیند. او میداند درخواست كردن از مردم او را خوار و پست میكند؛ به همین جهت اصلا از مردم چیزی طلب نمیكند كه اگر به او کم دادند از آنها شاکی باشد. «از بیانات استاد زهره بروجردی» موسسه علمیه السلطان علیبنموسیالرضا علیهالسلام در فضای مجازی:سایت| بله | ایتا | تلگرام۶:۵۱