۲۱:۵۰
مُحَلِّل
عملیات روز چهارشنبه رژیم در لبنان، به گفته خودشان ذیل استراتژی "قطع سر" دستهبندی میشد زیرا اماکن فرماندهی و کنترل حزب الله را هدف قرار داده و مبتنی بر فروپاشی آن اجرا شده بود، جایی که کاتز به صراحت گفت که این دومین ضربه مهلک ما به حزب الله پس از عملیات پیجری بوده است! با این حال، علیرغم حجم جنایت در بیروت، در کمتر از ۲۴ ساعت حزبالله عملیاتهای خود را آغاز کرد و با ثبت ۵۰ عملیات که هم رده بالاترین روزهای کاری حزب در ۴۰ روز قبلی بود، یک شگفتی برای دشمن آفرید. این عملیاتها دو ویژگی داشتند: اول. حفظ و برتری آتش بر شهرکهای شمالی اراضی اشغالی دوم. اجرای عملیاتهای عمیق با موشکهای سنگینتر فادی ۴ و ۵ با هدف قرار دادن حیفا، تلآویو و بندر اشدود اما این در یک زمینه گستردهتر نظامی باید بررسی شود: @Mohallell
تبدیل غافلگیری به دامی برای عامل؛ یک چارچوب تحلیلی
از زمان آغاز عملیات سیل الاقصی، رژیم صهیونیستی در دام یکی از مهمترین اصول جنگ افتاده است: غافلگیری. این حمله که نهادهای امنیتی و نظامی اسرائیل را غافلگیر کرد، یک شوک استراتژیک بود که اثرات آن هنوز هم احساس میشود، چرا که شکنندگی یک دکترین نظامی مبتنی بر فناوری و اطلاعات پیشرفته را آشکار کرد. موفقیت غافلگیری در هر جنگی یک عامل تعیینکننده است که ممکن است سرنوشت کل نبرد را تعیین کند.
تقریباً یک سال بعد، اشغالگران تلاش کردند ابتکار عمل را به دست بگیرند و همین اصل را علیه محور مقاومت به کار گیرند و با حمله غافلگیرانه به لبنان، به این باور که حمله سریع، اعتبار آنها را باز خواهد گرداند، این اقدام را انجام دادند. با این حال، پاسخهای موشکی مقاومت اسلامی با پرتاب موشکهای بالستیک به سمت تل آویو و اماکن حساس، بار دیگر معادله را معکوس کرد و دشمن را مجبور به آتش بس کرد.
همین سناریو در جنگ ۱۲ روزه علیه ما تکرار شد، زمانی که طرح غافلگیرانه صهیونیستها تنها در ۱۵ ساعت شکست خورد. بنابراین، ایده کنترل و غافلگیری سه بار متوالی شکست خورد: در غزه ، سپس لبنان و سپس ایران و مجدداً در ایران و اکنون در لبنان، در حالی که مقاومت همچنان قادر به جذب شوک و تبدیل آن به فرصت است.
غافلگیری، آنطور که در نظریههای نظامی تعریف شده است، مبتنی بر حمله به دشمن در زمان، مکان یا روشی غیرمنتظره است تا فلج روانی و عملیاتی ایجاد کند که به مهاجم اجازه میدهد به سرعت و با حداقل هزینه به اهداف خود دست یابد. با این حال، این اصل نیازمند دو شرط اساسی است:۱. پنهانکاری مطلق و۲. داشتن ارزیابی دقیق از دشمن.هرگونه نقص در هر یک از این دو، غافلگیری را به دامی برای عامل آن تبدیل میکند.
در جنگهای متعارف، ارتشهای مدرن شبیه قطاری هستند که با سرعت بالا روی یک ریل دقیق حرکت میکند. وقتی یک حمله غافلگیرانه به طور غیرمنتظره رخ میدهد، کل سیستم از مسیر خود خارج میشود. در این زمینه، حملات غافلگیرانه به فرماندهی، ارتباطات، رادار و سیستمهای الکترونیکی - اعصاب حیاتی ارتش - حمله میکنند. وقتی این اعصاب مختل میشوند، ارتش دچار سردرگمی میشود و اعتماد به نفس خود را از دست میدهد و به روشهای تصمیمگیری کندتر و سنتیتر روی میآورد و به دشمن خود زمان ارزشمندی برای مانور و گسترش نیروهایش میدهد .
با این حال، در نیروی نامتقارن، وضعیت کاملاً متفاوت است. جنگجوی نامنظم از قبل در محیطی از عدم قطعیت زندگی میکند و دکترین جنگی آنها مبتنی بر سازگاری و انعطاف است، نه برنامههای سفت و سخت. بنابراین، غافلگیر کردن آنها به معنای سنتی دشوار است، زیرا غافلگیری در ذات آنهاست. در عرصههای مقاومت، هیچ مرکز ثقل واحدی وجود ندارد که بتوان با ضربه زدن به آن، آنها را فلج کرد. نیرو بین واحدهای کوچک و مستقلی توزیع میشود که قادر به ادامه جنگ حتی در صورت قطع ارتباط با فرماندهی خود هستند .
از این رو، برای ارتشهای منظم، غافلگیری ویروسی است که سیستم را مختل میکند، در حالی که برای نیروهای مقاومت، عنصر ذاتی برنامهریزی رزمی آنهاست. به همین دلیل است که تل آویو با وجود به کارگیری مداوم اصل "هدفگیری عمودی" در تهران و بیروت نمیتواند آنها را فلج کرده و این نیروها پس از جذب شوک و ضربه و با سازماندهی مجدد، روند وارد آوردن ضربات تاثیرمحور به دشمن را آغاز میکنند.
@Mohallell
از زمان آغاز عملیات سیل الاقصی، رژیم صهیونیستی در دام یکی از مهمترین اصول جنگ افتاده است: غافلگیری. این حمله که نهادهای امنیتی و نظامی اسرائیل را غافلگیر کرد، یک شوک استراتژیک بود که اثرات آن هنوز هم احساس میشود، چرا که شکنندگی یک دکترین نظامی مبتنی بر فناوری و اطلاعات پیشرفته را آشکار کرد. موفقیت غافلگیری در هر جنگی یک عامل تعیینکننده است که ممکن است سرنوشت کل نبرد را تعیین کند. تقریباً یک سال بعد، اشغالگران تلاش کردند ابتکار عمل را به دست بگیرند و همین اصل را علیه محور مقاومت به کار گیرند و با حمله غافلگیرانه به لبنان، به این باور که حمله سریع، اعتبار آنها را باز خواهد گرداند، این اقدام را انجام دادند. با این حال، پاسخهای موشکی مقاومت اسلامی با پرتاب موشکهای بالستیک به سمت تل آویو و اماکن حساس، بار دیگر معادله را معکوس کرد و دشمن را مجبور به آتش بس کرد. همین سناریو در جنگ ۱۲ روزه علیه ما تکرار شد، زمانی که طرح غافلگیرانه صهیونیستها تنها در ۱۵ ساعت شکست خورد. بنابراین، ایده کنترل و غافلگیری سه بار متوالی شکست خورد: در غزه ، سپس لبنان و سپس ایران و مجدداً در ایران و اکنون در لبنان، در حالی که مقاومت همچنان قادر به جذب شوک و تبدیل آن به فرصت است. غافلگیری، آنطور که در نظریههای نظامی تعریف شده است، مبتنی بر حمله به دشمن در زمان، مکان یا روشی غیرمنتظره است تا فلج روانی و عملیاتی ایجاد کند که به مهاجم اجازه میدهد به سرعت و با حداقل هزینه به اهداف خود دست یابد. با این حال، این اصل نیازمند دو شرط اساسی است:۱. پنهانکاری مطلق و۲. داشتن ارزیابی دقیق از دشمن.هرگونه نقص در هر یک از این دو، غافلگیری را به دامی برای عامل آن تبدیل میکند. در جنگهای متعارف، ارتشهای مدرن شبیه قطاری هستند که با سرعت بالا روی یک ریل دقیق حرکت میکند. وقتی یک حمله غافلگیرانه به طور غیرمنتظره رخ میدهد، کل سیستم از مسیر خود خارج میشود. در این زمینه، حملات غافلگیرانه به فرماندهی، ارتباطات، رادار و سیستمهای الکترونیکی - اعصاب حیاتی ارتش - حمله میکنند. وقتی این اعصاب مختل میشوند، ارتش دچار سردرگمی میشود و اعتماد به نفس خود را از دست میدهد و به روشهای تصمیمگیری کندتر و سنتیتر روی میآورد و به دشمن خود زمان ارزشمندی برای مانور و گسترش نیروهایش میدهد . با این حال، در نیروی نامتقارن، وضعیت کاملاً متفاوت است. جنگجوی نامنظم از قبل در محیطی از عدم قطعیت زندگی میکند و دکترین جنگی آنها مبتنی بر سازگاری و انعطاف است، نه برنامههای سفت و سخت. بنابراین، غافلگیر کردن آنها به معنای سنتی دشوار است، زیرا غافلگیری در ذات آنهاست. در عرصههای مقاومت، هیچ مرکز ثقل واحدی وجود ندارد که بتوان با ضربه زدن به آن، آنها را فلج کرد. نیرو بین واحدهای کوچک و مستقلی توزیع میشود که قادر به ادامه جنگ حتی در صورت قطع ارتباط با فرماندهی خود هستند . از این رو، برای ارتشهای منظم، غافلگیری ویروسی است که سیستم را مختل میکند، در حالی که برای نیروهای مقاومت، عنصر ذاتی برنامهریزی رزمی آنهاست. به همین دلیل است که تل آویو با وجود به کارگیری مداوم اصل "هدفگیری عمودی" در تهران و بیروت نمیتواند آنها را فلج کرده و این نیروها پس از جذب شوک و ضربه و با سازماندهی مجدد، روند وارد آوردن ضربات تاثیرمحور به دشمن را آغاز میکنند. @Mohallell
۸:۱۴
سراپا اگر زرد و پژمرده ایمولی دل به پاییز نسپرده ایم
چو گلدان خالی، لب پنجرهپُر از خاطرات ترک خورده ایم
اگر داغ دل بود، ما دیده ایماگر خون دل بود، ما خورده ایم
اگر دل دلیل است، آورده ایماگر داغ شرط است، ما برده ایم
اگر دشنه ی دشمنان، گردنیم!اگر خنجر دوستان، گرده ایم!
گواهی بخواهید، اینک گواه:همین زخم هایی که نشمرده ایم!
دلی سربلند و سری سر به زیراز این دست عمری به سر برده ایم
چو گلدان خالی، لب پنجرهپُر از خاطرات ترک خورده ایم
اگر داغ دل بود، ما دیده ایماگر خون دل بود، ما خورده ایم
اگر دل دلیل است، آورده ایماگر داغ شرط است، ما برده ایم
اگر دشنه ی دشمنان، گردنیم!اگر خنجر دوستان، گرده ایم!
گواهی بخواهید، اینک گواه:همین زخم هایی که نشمرده ایم!
دلی سربلند و سری سر به زیراز این دست عمری به سر برده ایم
۲۱:۵۰
۲۱:۵۰
داب ما در کانال هیچ گاه مطلبی جهت تخریب یا ستایش بیرویه افراد نبوده است. با این حال، برخی حملات علیه سردار قالیباف در این روزها، ناجوانمردانه است. فارغ از اهمیت حفظ وحدت ملی، محور این تخریبها این است که وی به دنبال قدرت است! سوال این است که چگونه میتوان چنین سخنانی را برای فردی به کار برد که فقط در همین یک سال اخیر چندین بار، تنها با معجزه الهی در میان ما مانده است و لقب "شهید زنده" به معنای واقعی کلمه مستحق ایشان است و از سوی دیگر، سمت رسمی که اکنون و از یک سال پیش از زمان جنگ ۱۲ روزه دارند نیز بالاتر از هر پست موجود است. فرماندهی جنگ نظامی، مسئولیت جنگِ مذاکره و اداره مجلس و امورات کشوری زیر سایه تهدید عینی دشمن که البته تحت امر و تدابیر امام شهید و رهبر کنونی انقلاب صورت گرفته و میگیرد، به طور همزمان کار هر کسی نیست و ما امیدوار و خوشحالیم که یار حاج احمد کاظمی و حاج قاسم سلیمانی در این برهه تاریخی در این جایگاه استثنایی قرار گرفته است. کسانی هم که در شرایط فعلی مرزبندیهای سیاسی را رها نمیکنند، هیچ گاه در خط منافع ملی قرار نخواهند گرفت.
@Mohallell
@Mohallell
۲۳:۰۳
یکی از مسائلی که در روزهای گذشته مدام دست به دست میشد، این سخنان شهیدسید حسن نصرالله است که از آن به عنوان "گلایه سید از ایران" تعبیر می شود. حال که محتوای سخنان چنین چیزی نیست. در عمل اما اشاره سید به عدم پاسخ یکپارچه مقاومت پس از رویدادهایی است که دشمن در یک هفته به بندرالحدیده حمله کرد، حاج محسن را در ضاحیه ترور و ساعاتی بعد اسماعیل هنیه را در تهران به شهادت رساند. از این رو کل اضلاع محور دارای حق پاسخ شدند اما هر یک ملاحظات سیاسی، نظامی و عملیاتی خاص خود را داشتند. البته یکی از این ملاحظات که میتوان به آن نقدهای جدی وارد کرد نیز "فرصت دادن به مذاکرات" جهت آتش بس در غزه بود؛ امری که خود سید نیز آن را اعلام کرد و دلیل آن را اولویت پایان جنگ در غزه دانست. اما اگر بخواهیم به طور جزئی به ماجرا بپردازیم میتوانیم دو نکته را بیان کنیم: اول. عملیات وعده صادق ۲ پیش از تاریخ اجرای خود، در مواردی قبل تر در مرز اجرا بود که به دلیل ملاحظات حفاظتی لغو شد. دوم. در طراحی اصلی و گستردهتر عملیات اربعین، کرانه باختری نقش مهمی داشت که آن نیز اجرا نشد. سخنان امام شهید در این خصوص را فراموش نکنیم.
@Mohallell
@Mohallell
۲۳:۴۲
سفرهای فرماندهی نیروی قدس سپاه به عراق، چه در زمان شهید سلیمانی و چه در زمان سردار قاآنی معمولاً از رسانه ها افشا می شد اما اعلان رسمی آن از سوی فرماندهی، یک امر کم سابقه است؛ خصوصا که این رخداد پس از جنگ چهل روزه رخ داده است. در این سفر، حاج اسماعیل در دیدار با فرماندهان مقاومت، سران اطار التنسیقی و البته ریاست سرویس اطلاعاتی عراق، روشن و شفاف بود؛ جایی که ایشان صریحاً از نامزدی نوری المالکی و یا هر نامزد مخالف آمریکا حمایت و تاکید کرد، امری که قبل تر نیز بدین شکل سابقه نداشته است. فارغ از چارچوب بندی های پیچیده سیاست داخلی عراق، این شیوه رفتاری، نشان می دهد که تهران بر این اساس عمل می کند که معادلات پس از جنگ سوم تحمیلی به نفع جمهوری اسلامی ایران در جریان بوده و ایران نیز باید به عنوان یک طرف پیروز ماجرا، در میدان رفتار کند. در صحنه عراق، موضوع اعلام کاندیدای نخست وزیری از سوی چارچوب هماهنگی عملا در میانه موازنه منطقه ای قرار گرفته و آمریکا با هدایت تام باراک، در حال هدایت فشارهای سیاسی و اقتصادی جهت تحمیل کاندیدای مطابق منافع خود است.
@Mohallell
@Mohallell
۲۰:۵۰