جانا ز فراق تو این محنت جان تا کِیدل در غم عشق تو رسوای جهان تا کِی
چون جان و دلم خون شد در درد فراق توبر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کِی
گروههای مقاومت عراقی نیز همانند سایر گروههای مقاومت آمادگی خود برای ورود به یک درگیری تمام عیار را دارند. خصوصا در صورت زمینی شدن درگیریها، نقش آنها از اهمیت دو چندانی در جبهات کردستان، کویت، اردن و بغداد برخوردار خواهد بود. از ماههای گذشته نیز در سفرهای حاج قاآنی به عراق، به فصائل تاکید شده بود که باید خود را برای یک رشته درگیری جدید و سنگین آماده کرده و برای همین از ورود به درگیریهای فرسوده داخلی نیز حدالامکان پرهیز کنند. در جنگ رمضان، نوع ورود و مدیریت حزبالله در هماهنگی با ایران، باعث شد تا حزباللهی که بسیاری آن را نابود شده می دانستند تبدیل به یک متغیر کلیدی در سطح منطقه ای شود. اکنون هم ورود مقاومت عراق، لبنان و یمن دلالتهای بسیاری برای تغییر معادلات داخلی این کشورها در برابر دولتهای عون، زیدی و سعودی خواهد داشت، این امر خصوصا در عراق برجستهتر است و گروهها میتوانند با نقشآفرینی موثر در این عرصه، آن مهندسی که کاخ سفید به دنبال اعمال آن در عراق است را خنثی کنند. @Mohallell
مُحَلِّل
در واقع انتخابات داخلی دفتر سیاسی حماس نیز بسیار به این مسئله وابسته شده است. رقابت بین خالد مشعل و خلیل الحیه است. در این بین علاوه بر نظرات مختلف، در تهران نیز گروهی عقیده دارند که بهتر است مشعل اداره دفتر سیاسی را برعهده گیرد تا با ارتباطاتی که با قطر، ترکیه و ... دارد بتواند جذب بودجه کرده و نسبت به بازسازی به عنوان اولویتی مهم اقدام کند. وی نیز تمایل یا توان خلع سلاح نخواهد داشت و این خود ارتباطات جدیدی با قطر و ترکیه و سوریه و مصر و ... باز خواهد کرد. گروهی دیگر اما معتقدند ورود مشعل خطراتی دارد و بهتر است ریسک نکرد و خلیل الحیه که ارتباط نزدیک تری با محور دارد در راس قرار گیرد خصوصا که تجربه دولت های لبنان و عراق نشان داده که حریف با قرار دادن یک دولت مسدود، تلاش می کند پول را به سلاح گره بزند. @Mohallell
از میان محورهای محتمل تهاجم زمینی دشمن، یکی از جدیترین محورها، تلاش دشمن برای نفوذ به استان خوزستان از مبداء کویت است. تجمع شدید نیروهای آمریکایی در این کشور به همراه استقرار بالگردهای MH60 و سامانه های هایمارس و ...، همگی نشانههای عملیاتی این موضوع هستند. از سوی دیگر این نقطه تنها منطقهای است که آمریکا عقبه و لجستیک یا پای عقب خود را در چند خط مستقر کرده است. آنها اینگونه فکر می کنند که با یک سرپل در بوبیان و سایر نقاط، میتوانند با عبور از خور زبیر و ام الخصیب، خرمشهر و آبادان را دور زده و به سمت دارخوین حرکت کنند. البته تهاجم به محور خارک و بوشهر وابسته به عقبه همین نقطه نیز هست.این سناریو اما چند مشکل اساسی به جز دفاع ما خواهد داشت: ۱. در این سناریو، هر چند آنها یک پای خود را بر روی زمین نگه داشته اند اما خطر قیچی شدن از سوی نیروهای مقاومت عراق از جناح شرقی جدی است.
۲. اکنون نیروهای مسلح نیز با درک این نقشه احتمالی، به دنبال حداکثر تخریب و انهدام تجهیزات آمریکایی، خصوصا محل استقرار بالگردها و سامانههای موشکی زمین به زمین و زدن تحرکات سربازان آنها هستند. در جنگ رمضان نیز این تاکتیک اجرا میشد و آتش بر کویت هرگز قطع نمیشد. رسیدن اطلاعات لحظهای مبنی بر تجمع سربازان آمریکایی در بوبیان و احتمال یک تاخت آبی - خاکی به آبادان و خرمشهر و هدف گیری محل این تجمعات ضربات زیادی به دشمن زد. همچنین هدفگیری زیرساختهای مختلف کویت نیز وارد دستور کار شده تا قابلیتهای سرزمینی این کشورک نیز تضعیف گردد.
۳. گزینه حمله پیش دستانه تهاجمی به پایگاههای آمریکایی در کویت و یا اجرای یک ضدحمله که منجر به ورود ارضی نیروهای ما و برادران عراقی به کویت میشود یک گزینه مهم است و دشمن نیز متقابلا در محورهای جزیره وربه، خورالصبیه و زبیر به عبدلی احساس خطر می کند.
@Mohallell