«ریزش شکوفهها آمدن بهار را به تاخیر نمیاندازد.» 
۱۴۰۴ یک سال عادی نبود؛ طوفانهای پی در پی از جنگ و اعتراض، از مرگ جانهای زیبا و ویرانی مکانهای دوست داشتنی، و فقر و نابرابری فزاینده ناشی از آن از یک سو، و تعلیق و ابهام آینده از سوی دیگر، همه دورانی مهآلود و آکنده از یاس ساخته است. دورانی که بعضیها را به شک انداخته که سفره بهار را پهن کنند، یا هنوز به کنش اجتماعی باور داشته باشند.
شاید اما اهمیت چنگ زدن به نهادها، به جمعها و به حلقههای مراقبت همین باشد: که به جای فرو رفتن در یاس یک دوران سخت و پیچیده، امیدهای کوچک برای زندگی خلق کنیم از آن محافظت کنیم. که از لحظهی اکنون مراقبت کنیم و لحظهی آینده را تجسم کنیم.
ما در موسسه معین نهادهای مدنی را نهادهای مراقبت میدانیم، و با همین امید است که امسال برای تقویت تلاشهای اجتماعی نهادمند و داوطلبانه فعالیت کردیم. از نهادهای مدنی حمایت کردیم و برای ظرفیتسازی تلاش کردیم؛ به آموزش و پژوهش در عرصههای مختلف پرداختیم؛ نشست و رخداد برگزار کردیم و پروژههای ترویجی و تولید محتوا تعریف کردیم.
همه برای اینکه بتوانیم تصور کنیم #جوانه_که_میزنیم بهار هم ممکن خواهد بود، حتی اگر شکوفهها دانهدانه از روی شاخهها افتاده باشند.
پس نوروزتان پیروز، بهارتان خجسته، ارادهتان به قدرت جوانهها 🪻
دلتان گرم که:ریشهها عمیقتر از طوفانند
همه ما در موسسه نیکوکاری مجتبی معین؛هیات مدیره، شورای علمی، تیم اجرایی و داوطلبان و مشارکتکنندگان

موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
@Moinngo
۱۴۰۴ یک سال عادی نبود؛ طوفانهای پی در پی از جنگ و اعتراض، از مرگ جانهای زیبا و ویرانی مکانهای دوست داشتنی، و فقر و نابرابری فزاینده ناشی از آن از یک سو، و تعلیق و ابهام آینده از سوی دیگر، همه دورانی مهآلود و آکنده از یاس ساخته است. دورانی که بعضیها را به شک انداخته که سفره بهار را پهن کنند، یا هنوز به کنش اجتماعی باور داشته باشند.
شاید اما اهمیت چنگ زدن به نهادها، به جمعها و به حلقههای مراقبت همین باشد: که به جای فرو رفتن در یاس یک دوران سخت و پیچیده، امیدهای کوچک برای زندگی خلق کنیم از آن محافظت کنیم. که از لحظهی اکنون مراقبت کنیم و لحظهی آینده را تجسم کنیم.
ما در موسسه معین نهادهای مدنی را نهادهای مراقبت میدانیم، و با همین امید است که امسال برای تقویت تلاشهای اجتماعی نهادمند و داوطلبانه فعالیت کردیم. از نهادهای مدنی حمایت کردیم و برای ظرفیتسازی تلاش کردیم؛ به آموزش و پژوهش در عرصههای مختلف پرداختیم؛ نشست و رخداد برگزار کردیم و پروژههای ترویجی و تولید محتوا تعریف کردیم.
همه برای اینکه بتوانیم تصور کنیم #جوانه_که_میزنیم بهار هم ممکن خواهد بود، حتی اگر شکوفهها دانهدانه از روی شاخهها افتاده باشند.
پس نوروزتان پیروز، بهارتان خجسته، ارادهتان به قدرت جوانهها 🪻
دلتان گرم که:ریشهها عمیقتر از طوفانند
همه ما در موسسه نیکوکاری مجتبی معین؛هیات مدیره، شورای علمی، تیم اجرایی و داوطلبان و مشارکتکنندگان
@Moinngo
۸:۰۰
حتی اگر از آسمان بمب ببارد
درباره نیاز امروز به شبکه همبستگی و استراتژی مراقبت
بحرانها هرروز ما را منزویتر میکنند. تعلقمان را از جمعها میگیرند و به کلیتهایی مانند «مردم» یک کشور و یک «جهان» یا «مخاطبان» یک شبکه یا گروه مجازی میســپارند. اما ما به جمع ها نیاز داریم، جمعهای کوچک ما را از زندانی بودن در دوگانه فردیت/کلیت رها میکنند، گاهــی در دل آنها فکرهایی به هم وصل میشود و نگاههای تازهای به وجود میآید و فعالیتهایی شــکل میگیرد که زخمها را التیام میدهــد. جمعهای کوچک امروزی را میتوان به صــورت فضاهای مراقبت و همبستگی دید.
مشاهدهپذیر کردن آسیبپذیری و شمول
لین سیگال، اســتاد روانشناســی و مطالعات جنســیت در کالج بیرکبک انگلستان، در سال ۲۰۲۳ کتابی با عنوان «به من تکیه بده» منتشر کرد که در آن به اهمیت کامیونیتیها و جمعهای کوچک به ویــژه برای افرادی که در سلسله مراتب اجتماعی به حاشیه میروند، و خود را متعلق به انسجام کلی جامعه نمیدانند، می.پردازد. سیگال معتقد است «ما به ساختارهای مشترک و روابط اجتماعی نیاز داریم که در طول زمان تکمیل و تقویت شوند که از ما مراقبت کنند، ما را تغذیه کنند، آموزش دهند و هر جا که ساکن هستیم، وضعیت را پایدار کرده و به ما احساس تعلق بدهند.» به نظر ســیگال، فراگیرشــدن مراقبت فــردی و گفتمانهایی مانند خودمراقبتی در وضعیتهای نولیبرال باعث میشــود به سختی بتوانیم از مراقبت ِ معطوف به بازار فرار کنیم. در این شــکل از مراقبت انفرادی و بازارمحور -که معیار تعلق داشتن و دیده شدن، ایدئال و رقیب خوبی بودن است- مدام به نظارت و ارزیابی خودمان وادار میشویم و در واقع همین فرایند بر خلاف سیاست مراقبت است. این در صورتی است که جمعهای کوچک معموالا رنگ تعلــق میپذیرند و فضاهایی میســازند که در آن دعوا میکنیم و مصالحه میکنیم و اشک میریزیم و میخندیم و غذای مشترک میخوریم.
ادامه دارد ...منبع: مجله آفتاب، شماره ۷۳، زمستان ۱۴۰۴
برایمان بنویسید و روایتها را منتشر خواهیم کرد: جمعهای مراقبتی در روزهای جنگ چقدر در تابآوری شما موثر بودند؟ به نظر شما نقش نهادهای مدنی در جمعسازی چه میتواند باشد؟ تجربه شما چیست؟
ارسال به اکانت ادمین:@moinadmin
www.moin.ngo
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
https://ble.ir/Moinngo
درباره نیاز امروز به شبکه همبستگی و استراتژی مراقبت
بحرانها هرروز ما را منزویتر میکنند. تعلقمان را از جمعها میگیرند و به کلیتهایی مانند «مردم» یک کشور و یک «جهان» یا «مخاطبان» یک شبکه یا گروه مجازی میســپارند. اما ما به جمع ها نیاز داریم، جمعهای کوچک ما را از زندانی بودن در دوگانه فردیت/کلیت رها میکنند، گاهــی در دل آنها فکرهایی به هم وصل میشود و نگاههای تازهای به وجود میآید و فعالیتهایی شــکل میگیرد که زخمها را التیام میدهــد. جمعهای کوچک امروزی را میتوان به صــورت فضاهای مراقبت و همبستگی دید.
مشاهدهپذیر کردن آسیبپذیری و شمول
لین سیگال، اســتاد روانشناســی و مطالعات جنســیت در کالج بیرکبک انگلستان، در سال ۲۰۲۳ کتابی با عنوان «به من تکیه بده» منتشر کرد که در آن به اهمیت کامیونیتیها و جمعهای کوچک به ویــژه برای افرادی که در سلسله مراتب اجتماعی به حاشیه میروند، و خود را متعلق به انسجام کلی جامعه نمیدانند، می.پردازد. سیگال معتقد است «ما به ساختارهای مشترک و روابط اجتماعی نیاز داریم که در طول زمان تکمیل و تقویت شوند که از ما مراقبت کنند، ما را تغذیه کنند، آموزش دهند و هر جا که ساکن هستیم، وضعیت را پایدار کرده و به ما احساس تعلق بدهند.» به نظر ســیگال، فراگیرشــدن مراقبت فــردی و گفتمانهایی مانند خودمراقبتی در وضعیتهای نولیبرال باعث میشــود به سختی بتوانیم از مراقبت ِ معطوف به بازار فرار کنیم. در این شــکل از مراقبت انفرادی و بازارمحور -که معیار تعلق داشتن و دیده شدن، ایدئال و رقیب خوبی بودن است- مدام به نظارت و ارزیابی خودمان وادار میشویم و در واقع همین فرایند بر خلاف سیاست مراقبت است. این در صورتی است که جمعهای کوچک معموالا رنگ تعلــق میپذیرند و فضاهایی میســازند که در آن دعوا میکنیم و مصالحه میکنیم و اشک میریزیم و میخندیم و غذای مشترک میخوریم.
ادامه دارد ...منبع: مجله آفتاب، شماره ۷۳، زمستان ۱۴۰۴
ارسال به اکانت ادمین:@moinadmin
www.moin.ngo
https://ble.ir/Moinngo
۸:۲۵
بازارسال شده از جمعیت همیاران سلامت روان استان تهران«بحران جنگ»
لطفا این پیام را برای همه دوستان و آشنایان ارسال کنید.
روش برخورد با حادثهhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-7581161164823210175/1751302665858
احیاء قلبی ریوی بزرگسالانhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-7833228205282397823/1751392640426
بریدگی های سطحیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-5177481251093053247/1751472175549
جسم فرو رفته در بدنhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-5318341523781218115/1751560268636
خونریزی از بینیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/5074259046502795812/1751819286069
زخم سرhttps://ble.ir/tdmmo_ir/4697863091919651856/1751732107146
زخم کف دستhttps://ble.ir/tdmmo_ir/3250950681242807744/1751647736471
آسیب زانوhttps://ble.ir/tdmmo_ir/3536176176460066299/1751905818324
آسیب ساعدhttps://ble.ir/tdmmo_ir/4887843869016238973/1751993791901
آسیب ستون مهرههاhttps://ble.ir/tdmmo_ir/5735124981768002562/1752078734917
آسیب مچ پاhttps://ble.ir/tdmmo_ir/8917356154113192141/1752165317827
سوختگیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/2630346075370736934/1752255994413
مسمومیت با مواد محرک و توهم زاhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-6727774556854132794/1752598987913
مسمومیت شیمیاییhttps://ble.ir/tdmmo_ir/2800200752026198495/1752683326457
آسیبهای گرماییhttps://ble.ir/tdmmo_ir/3726930403841124208/1752856244473
آسیب فکhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-7712822744380369379/1757307239686
قطع عضوhttps://ble.ir/tdmmo_ir/7010705671105520/1757867445678
روش برخورد در آتشسوزیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-5473597783655298919/1758040489205
احیای قلبی ریوی با دستhttps://ble.ir/tdmmo_ir/196183392525749346/1764261553217
آسیب عضلانی اسکلتیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/3655886568625894975/1764693735020
آسیب به قفسه سینهhttps://ble.ir/tdmmo_ir/4524133405316850273/1765039400230
انسداد راه هوایی در بزرگسالانhttps://ble.ir/tdmmo_ir/2575537013026876372/1765384092820
انسداد راه هوایی در شیرخوارانhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-4738892938605398490/1765730164865
خونریزی خارجی و انواع آنhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-5604595140144724384/1766336456432
درد قفسه سینهhttps://ble.ir/tdmmo_ir/5276167339482404909/1766766208460
سکته مغزیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-2568747208068087880/1767199996155
سوختگیhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-3580403750578943168/1767806674991
صرعhttps://ble.ir/tdmmo_ir/-2657829415809188549/1752381245316
غشhttps://ble.ir/tdmmo_ir/8232263905596105121/1752424729817
#آموزش_آمادگی #کمک_های_اولیه #بحران #نجات #جنگ #حوادث #امداد_مردمی #همه_کنار_همیم #جمعیت_همیاران_سلامت_روان_استان_تهران
۱۵:۱۴
درختان خمیده نمیشکنند
جلسه گروه درمانی حمایتی تابآوری؛ ویژه فعالان اجتماعی (در دوران جنگ)
تسهیلگر: آرزو دیداری، رواندرمانگر و فعال مدنیبرگزاری آنلاین، در اسکایروم
زمان: پنجشنبه ۲۰ فروردین، ساعت ۱۶ تا ۱۷برای ثبت نام در «بله» به @moinadmin پیام دهید. یا با شماره ۰۹۳۹۸۴۲۶۱۴۴ تماس بگیرید.
این جلسه رایگان اما ظرفیت آن محدود به ۲۰ نفر است.
با هم بودن در شرایط جنگ و اضطرار که جامعه با فشارهای سنگین روانی مواجه است، ضرورت روانی و اجتماعی ست. تابآوری جمعی نیاز امروز ماست؛ هم برای خودمان هم برای جامعه. اضطراب و حال بد قرار نیست به تنهایی تحمل شود. در گروه درمانی شنیده میشویم، احساساتمان و تجربیات خود را به اشتراک میگذاریم. با تعادل و مراقبت از سلامت روانمان در روزهای پر تنش، بهتر میتوانیم فعالیت اجتماعی را ادامه دهیم و برای دیگران بایستیم. اگر امروز نه، پس کی؟
✓ حمایت متقابل: ایجاد فضای امن و همدلانه✓ افزایش آگاهی از تابآوری: شناسایی و تقویت منابع تابآوری✓ تسهیل پردازش هیجانی: کمک به اعضا برای بیان و مدیریت هیجانات مرتبط با کار✓ تقویت مهارتهای مقابلهای: راهکارهای عملی برای مدیریت استرس✓ بازسازی حس امید: کمک به اعضا برای یافتن معنای کار

www.moin.ngo#جوانه_که_میزنیم موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
https://ble.ir/Moinngo
جلسه گروه درمانی حمایتی تابآوری؛ ویژه فعالان اجتماعی (در دوران جنگ)
تسهیلگر: آرزو دیداری، رواندرمانگر و فعال مدنیبرگزاری آنلاین، در اسکایروم
زمان: پنجشنبه ۲۰ فروردین، ساعت ۱۶ تا ۱۷برای ثبت نام در «بله» به @moinadmin پیام دهید. یا با شماره ۰۹۳۹۸۴۲۶۱۴۴ تماس بگیرید.
این جلسه رایگان اما ظرفیت آن محدود به ۲۰ نفر است.
با هم بودن در شرایط جنگ و اضطرار که جامعه با فشارهای سنگین روانی مواجه است، ضرورت روانی و اجتماعی ست. تابآوری جمعی نیاز امروز ماست؛ هم برای خودمان هم برای جامعه. اضطراب و حال بد قرار نیست به تنهایی تحمل شود. در گروه درمانی شنیده میشویم، احساساتمان و تجربیات خود را به اشتراک میگذاریم. با تعادل و مراقبت از سلامت روانمان در روزهای پر تنش، بهتر میتوانیم فعالیت اجتماعی را ادامه دهیم و برای دیگران بایستیم. اگر امروز نه، پس کی؟
✓ حمایت متقابل: ایجاد فضای امن و همدلانه✓ افزایش آگاهی از تابآوری: شناسایی و تقویت منابع تابآوری✓ تسهیل پردازش هیجانی: کمک به اعضا برای بیان و مدیریت هیجانات مرتبط با کار✓ تقویت مهارتهای مقابلهای: راهکارهای عملی برای مدیریت استرس✓ بازسازی حس امید: کمک به اعضا برای یافتن معنای کار
https://ble.ir/Moinngo
۱۴:۱۱
حتی اگر از آسمان بمب ببارد
درباره نیاز امروز به شبکه همبستگی و استراتژی مراقبت
گفتوگو با یک فعال اجتماعی درباره تجربهاش از بازگشت زمینی به ایران، برای حضور داشتن در جمعهای تهران، در خلال جنگ ۱۲ روزه
مرزهای سیاسی اجتماعی خانه به مثابه نهاد
مرزهای جمع در طول زمان شکلهای مختلفی گرفته و حالا بیشتر از همیشه این مرزها سیاسی اجتماعی هستند. یعنی جمع کوچک نزدیک برای من الان متشکل از کسانی است که گفتوگوی سیاسی اجتماعی روانتری با آنها دارم یا نیازی نیســت جدلهای معمول موجود در جامعه در ایــن جمعها باعث اختلافات عمیق انســانی شــوند. این به احساس امنیت وصل اســت، به ویژه اگر مــن تجربه زخمی شدن در جدلهای اجتماعی را داشته باشم. موضوع لزوماً نظر مشابه نیست، موضوع فضای آزاد و محترم و امن برای گفت وگو و بودن است. جمعهای کوچک من به تدریج زنانهتر شــدند. اگر بخواهم کمی شخصیتر نســبت خودم را با جمع توصیف کنم، برای من جمع کوچک به شکل عمیقی اصلیترین نهاد مراقبتی و امنترین وضعیت ِ بودن است. نه فقط امنیت عاطفی، اینکه اعضای جمع مغزهای منفصل من هستند که با آنها فکر میکنم و بهتر چیزها را میفهمم و اعتمادم به مغزشان و دانش و بینششان به من احساس امنیت فکر کردن جمعی را میدهد. اینکه احتمال خطاهای شناختی، که در تفکراتم در خلوت رخ میدهد، در ترکیب با مغزهای دیگرم کم میشود. در روزهای جنگ برای من جمع هم معنای کوچک داشت و هم ناگهان معنای خیلی بزرگ پیدا کرد. من فقط برنگشــتم کــه بین جمع نزدیکم باشم، برگشتم که در شهرم و در جمع شهروندانم باشم چون حالا بدنم به تمام بدنهای شهر وصل شده بود. از خوشیهایم بود که بخشی از جمع نزدیک من هم همین تصمیم را گرفته بودند و در مرکز تهران هر روز برای ناهار جمع می شدیم و من در مرکزیترین جای مفهوم خانه در ذهنم قرار میگرفتم. برای من در روزهای جنگ، بــودن در خانه مهم بود، نه فقط برای اینکه انتخاب سیاسیام هم سرنوشتی با شهروندان شهر جنگ زده و قرار دادن بدنم کنار بدنهای دیگرم بود، بلکه چون برای فهمیدن و دیدن و فکرکردن، نیاز داشتم به زاویه دید آشنای خودم که بودن در خانهام و بین بدنها و مغزها و چشمهای منفصلم بود.
ادامه دارد ...منبع: مجله آفتاب، شماره ۷۳، زمستان ۱۴۰۴
برایمان بنویسید و روایتها را منتشر خواهیم کرد: جمعهای مراقبتی در روزهای جنگ چقدر در تابآوری شما موثر بودند؟ به نظر شما نقش نهادهای مدنی در جمعسازی چه میتواند باشد؟ تجربه شما چیست؟
ارسال به اکانت ادمین:@moinadmin
www.moin.ngo
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
@Moinngo
درباره نیاز امروز به شبکه همبستگی و استراتژی مراقبت
گفتوگو با یک فعال اجتماعی درباره تجربهاش از بازگشت زمینی به ایران، برای حضور داشتن در جمعهای تهران، در خلال جنگ ۱۲ روزه
مرزهای سیاسی اجتماعی خانه به مثابه نهاد
مرزهای جمع در طول زمان شکلهای مختلفی گرفته و حالا بیشتر از همیشه این مرزها سیاسی اجتماعی هستند. یعنی جمع کوچک نزدیک برای من الان متشکل از کسانی است که گفتوگوی سیاسی اجتماعی روانتری با آنها دارم یا نیازی نیســت جدلهای معمول موجود در جامعه در ایــن جمعها باعث اختلافات عمیق انســانی شــوند. این به احساس امنیت وصل اســت، به ویژه اگر مــن تجربه زخمی شدن در جدلهای اجتماعی را داشته باشم. موضوع لزوماً نظر مشابه نیست، موضوع فضای آزاد و محترم و امن برای گفت وگو و بودن است. جمعهای کوچک من به تدریج زنانهتر شــدند. اگر بخواهم کمی شخصیتر نســبت خودم را با جمع توصیف کنم، برای من جمع کوچک به شکل عمیقی اصلیترین نهاد مراقبتی و امنترین وضعیت ِ بودن است. نه فقط امنیت عاطفی، اینکه اعضای جمع مغزهای منفصل من هستند که با آنها فکر میکنم و بهتر چیزها را میفهمم و اعتمادم به مغزشان و دانش و بینششان به من احساس امنیت فکر کردن جمعی را میدهد. اینکه احتمال خطاهای شناختی، که در تفکراتم در خلوت رخ میدهد، در ترکیب با مغزهای دیگرم کم میشود. در روزهای جنگ برای من جمع هم معنای کوچک داشت و هم ناگهان معنای خیلی بزرگ پیدا کرد. من فقط برنگشــتم کــه بین جمع نزدیکم باشم، برگشتم که در شهرم و در جمع شهروندانم باشم چون حالا بدنم به تمام بدنهای شهر وصل شده بود. از خوشیهایم بود که بخشی از جمع نزدیک من هم همین تصمیم را گرفته بودند و در مرکز تهران هر روز برای ناهار جمع می شدیم و من در مرکزیترین جای مفهوم خانه در ذهنم قرار میگرفتم. برای من در روزهای جنگ، بــودن در خانه مهم بود، نه فقط برای اینکه انتخاب سیاسیام هم سرنوشتی با شهروندان شهر جنگ زده و قرار دادن بدنم کنار بدنهای دیگرم بود، بلکه چون برای فهمیدن و دیدن و فکرکردن، نیاز داشتم به زاویه دید آشنای خودم که بودن در خانهام و بین بدنها و مغزها و چشمهای منفصلم بود.
ادامه دارد ...منبع: مجله آفتاب، شماره ۷۳، زمستان ۱۴۰۴
ارسال به اکانت ادمین:@moinadmin
www.moin.ngo
@Moinngo
۹:۰۱
حتی اگر از آسمان بمب ببارد
درباره نیاز امروز به شبکه همبستگی و استراتژی مراقبت
گفتوگو با یک تسهیلگر فرهنگی اجتماعی درباره بقای جمعهای مراقبتی
تسهیلگری برای تعمیق و بقای گروه
سارا تســهیلگری حرفهای اســت که در یک کارآفرینــی اجتماعی، تســهیلگری چند گروه کتاب خوانــی را برعهــده دارد. گروههایــی که طولانی مدت در ارتباط با یکدیگر هستند و جمع میســازند و فعالیت فرهنگی اجتماعی هــم میکنند. اما برای عضویــت اولیه در آنها نیازی به ســاختن روابط اجتماعی نیســت و میتــوان با پرداخت هزینه جزئی به آنها پیوست. در جوانی نسل ملینیال و نسلهای پیشین ما، از متداولترین روشهای جمع ســاختن - به معنای جایی که هم تعامل و مراقبت برقرار باشد و هم کار و فعالیت مشترک شــکل بگیرد- همین گروههــای کتابخوانی بود. از سارا میپرسیم تفاوت گروههای ارگانیک کتابخوانی بــا انجمنها و ســازمانهایی که عضوشان میشویم چه هستند و مراقبت چطور در این گروهها شکل میگیرد:
«مرزهای میان جمعهای دوســتی و فعالیت مشــترک به مــرور محــو شــدند و همین به پیچیدهتر کــردن پویایی جمعهــا کمک کرده است. جمعهایی که بر اساس دوستیهای روزمره شــکل میگرفتند خودجوش کار مراقبتی را هم انجام میدادند. اما در جمعــی که درش رفاقت بکنیم و کارهایــی دیگری هم بکنیــم و به آن تعلق اجتماعی داشته باشیم، به دلیل رخدادهای اجتماعی پیدرپی، شکنندگیهایی با خواستها و فکرهای مشترک و متفاوت به جمع وارد میشوند و آن را آسیبپذیر میکند. رابطه ساختنهای ما با حادثه در این سیلاب حوادث اجتماعی در دنیای امروز ترک میخورند، شرایط اجتماعی لغزنده است و ما هم مدام تغییر میکنیم و عوض میشویم گرایشهایمان عوض میشوند و اصلا خســته و فرسوده میشویم و به هم آســیب میزنیم. برای پایدارکردن هر گروهی، ما بــه تمرین مداوم در جمع ماندن نیاز داریم که بتواند کار مراقبت را هم انجام دهد. اصالا همین از دست رفتن مراقبت است که ما را از جمعها خسته میکند. باید در نظر بگیریم که جمع ســاختن موضوعی تنانه اســت. ما نیاز به حضوری فیزیکی داریم؛ که به هم نگاه کنیم و در حالتهای مختلف بدنمند یکدیگر را ببینیم و بشــنویم. این کار را به نوعی میتوان سرمایهگذاری عاطفی نامید. شبکههای مجازی مدام به ما توهم ارتباط داشتن میدهند و با از دست رفتن رابطه تنانه میان اعضای جمع، مکانیسم مراقبت هم از بین میرود. اعتماد ساختن از تعامل بدنمند حاصل میشود و این اعتماد است که باعث میشــود جمعها پایدارتر و عمیقتر شوند و به مرور شکل فعالیت، همبستگی و مراقبت پیدا کنند. با همه اینها، من فکر میکنم وقتی جمعها موقتاند و از بین میروند هنور تمرین کردنِ در جمع بودن و به جمعهای جدید پیوستن خیلی خیلی بهتر از فرسوده شدن اجتماعی و منفردشدن است. مشاهده من این است که در گروههای کتاب خوانی، با اینکه پرداخت هزینه وجــود دارد و آدمها جداجدا به آن میپیوندنــد، چون فضای کار و فعالیت طولانی مدت ممکن است و خودافشاگری و شنیدن و حرف زدن با یکدیگر برقرار است، همین جروبحثها جمع واقعی میسازد و «شبکه مراقبت» به وجود میآورد.
پایان مجموعهمنبع: مجله آفتاب، شماره ۷۳، زمستان ۱۴۰۴
برایمان بنویسید و روایتها را منتشر خواهیم کرد: جمعهای مراقبتی در روزهای جنگ چقدر در تابآوری شما موثر بودند؟ به نظر شما نقش نهادهای مدنی در جمعسازی چه میتواند باشد؟ تجربه شما چیست؟
ارسال به اکانت ادمین:@moinadmin
کانال بله:https://ble.ir/Moinngoوبسایت:www.moin.ngo
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
@Moinngo
درباره نیاز امروز به شبکه همبستگی و استراتژی مراقبت
گفتوگو با یک تسهیلگر فرهنگی اجتماعی درباره بقای جمعهای مراقبتی
سارا تســهیلگری حرفهای اســت که در یک کارآفرینــی اجتماعی، تســهیلگری چند گروه کتاب خوانــی را برعهــده دارد. گروههایــی که طولانی مدت در ارتباط با یکدیگر هستند و جمع میســازند و فعالیت فرهنگی اجتماعی هــم میکنند. اما برای عضویــت اولیه در آنها نیازی به ســاختن روابط اجتماعی نیســت و میتــوان با پرداخت هزینه جزئی به آنها پیوست. در جوانی نسل ملینیال و نسلهای پیشین ما، از متداولترین روشهای جمع ســاختن - به معنای جایی که هم تعامل و مراقبت برقرار باشد و هم کار و فعالیت مشترک شــکل بگیرد- همین گروههــای کتابخوانی بود. از سارا میپرسیم تفاوت گروههای ارگانیک کتابخوانی بــا انجمنها و ســازمانهایی که عضوشان میشویم چه هستند و مراقبت چطور در این گروهها شکل میگیرد:
«مرزهای میان جمعهای دوســتی و فعالیت مشــترک به مــرور محــو شــدند و همین به پیچیدهتر کــردن پویایی جمعهــا کمک کرده است. جمعهایی که بر اساس دوستیهای روزمره شــکل میگرفتند خودجوش کار مراقبتی را هم انجام میدادند. اما در جمعــی که درش رفاقت بکنیم و کارهایــی دیگری هم بکنیــم و به آن تعلق اجتماعی داشته باشیم، به دلیل رخدادهای اجتماعی پیدرپی، شکنندگیهایی با خواستها و فکرهای مشترک و متفاوت به جمع وارد میشوند و آن را آسیبپذیر میکند. رابطه ساختنهای ما با حادثه در این سیلاب حوادث اجتماعی در دنیای امروز ترک میخورند، شرایط اجتماعی لغزنده است و ما هم مدام تغییر میکنیم و عوض میشویم گرایشهایمان عوض میشوند و اصلا خســته و فرسوده میشویم و به هم آســیب میزنیم. برای پایدارکردن هر گروهی، ما بــه تمرین مداوم در جمع ماندن نیاز داریم که بتواند کار مراقبت را هم انجام دهد. اصالا همین از دست رفتن مراقبت است که ما را از جمعها خسته میکند. باید در نظر بگیریم که جمع ســاختن موضوعی تنانه اســت. ما نیاز به حضوری فیزیکی داریم؛ که به هم نگاه کنیم و در حالتهای مختلف بدنمند یکدیگر را ببینیم و بشــنویم. این کار را به نوعی میتوان سرمایهگذاری عاطفی نامید. شبکههای مجازی مدام به ما توهم ارتباط داشتن میدهند و با از دست رفتن رابطه تنانه میان اعضای جمع، مکانیسم مراقبت هم از بین میرود. اعتماد ساختن از تعامل بدنمند حاصل میشود و این اعتماد است که باعث میشــود جمعها پایدارتر و عمیقتر شوند و به مرور شکل فعالیت، همبستگی و مراقبت پیدا کنند. با همه اینها، من فکر میکنم وقتی جمعها موقتاند و از بین میروند هنور تمرین کردنِ در جمع بودن و به جمعهای جدید پیوستن خیلی خیلی بهتر از فرسوده شدن اجتماعی و منفردشدن است. مشاهده من این است که در گروههای کتاب خوانی، با اینکه پرداخت هزینه وجــود دارد و آدمها جداجدا به آن میپیوندنــد، چون فضای کار و فعالیت طولانی مدت ممکن است و خودافشاگری و شنیدن و حرف زدن با یکدیگر برقرار است، همین جروبحثها جمع واقعی میسازد و «شبکه مراقبت» به وجود میآورد.
پایان مجموعهمنبع: مجله آفتاب، شماره ۷۳، زمستان ۱۴۰۴
ارسال به اکانت ادمین:@moinadmin
کانال بله:https://ble.ir/Moinngoوبسایت:www.moin.ngo
@Moinngo
۷:۲۳
۹:۰۰
نشست مراقبتی «گروه درمانی حمایتی تابآوری، ویژه فعالان اجتماعی» ۲۰ فروردین به صورت آنلاین توسط موسسه معین برگزار شد.
در این جلسه که به تسهیلگری آرزو دیداری، روانشناس و فعال مدنی برگزار شد، ۱۳ فعال اجتماعی از ۱۲ نهاد مدنی شرکت کردند.
موسسه معین در سال ۱۴۰۵ تمرکز فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و حمایتی خود را بر موضوع مراقبت اجتماعی گذاشته است.بحرانهای جاری و شرایط اضطرار باعث شد نیاز به موضوع «مراقبت از مراقبتکنندگان» بیشتر احساس شود. برگزاری جلسات گروهی و ادامهدار میتواند شروعی برای ایجاد پایگاه اجتماعی و امن برای سلامت فعالان اجتماعی باشد. با یاری یکدیگر است که میتوانیم برای یکدیگر بایستیم.
در طول جلسه، شرکتکنندگان دغدغهها، چالشها و اضطرابهای خود در دوران جنگ تا آتشبش را به اشتراک گذاشتند و از حرفهای یکدیگر به تصمیماتی جمعی برای موثر بودن بیشتر در کار و فعالیت اجتماعی علیرغم سختی و پیشبینیناپذیری پرداختند.
در پایان نشست تمرینهایی برای تمرکز، حضور در لحظه، ذهنآگاهی و تنفس در زمان اضطراب ارائه شدند.
موسسه معین با نیازسنجی و بر اساس استقبال مخاطبان، تصمیم به ادامه برگزاری جلسههای مراقبت گروهی به صورت حضوری و آنلاین دارد.
کانال بله:https://ble.ir/Moinngoوبسایت:www.moin.ngo
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
@Moinngo
در این جلسه که به تسهیلگری آرزو دیداری، روانشناس و فعال مدنی برگزار شد، ۱۳ فعال اجتماعی از ۱۲ نهاد مدنی شرکت کردند.
موسسه معین در سال ۱۴۰۵ تمرکز فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و حمایتی خود را بر موضوع مراقبت اجتماعی گذاشته است.بحرانهای جاری و شرایط اضطرار باعث شد نیاز به موضوع «مراقبت از مراقبتکنندگان» بیشتر احساس شود. برگزاری جلسات گروهی و ادامهدار میتواند شروعی برای ایجاد پایگاه اجتماعی و امن برای سلامت فعالان اجتماعی باشد. با یاری یکدیگر است که میتوانیم برای یکدیگر بایستیم.
در طول جلسه، شرکتکنندگان دغدغهها، چالشها و اضطرابهای خود در دوران جنگ تا آتشبش را به اشتراک گذاشتند و از حرفهای یکدیگر به تصمیماتی جمعی برای موثر بودن بیشتر در کار و فعالیت اجتماعی علیرغم سختی و پیشبینیناپذیری پرداختند.
در پایان نشست تمرینهایی برای تمرکز، حضور در لحظه، ذهنآگاهی و تنفس در زمان اضطراب ارائه شدند.
موسسه معین با نیازسنجی و بر اساس استقبال مخاطبان، تصمیم به ادامه برگزاری جلسههای مراقبت گروهی به صورت حضوری و آنلاین دارد.
کانال بله:https://ble.ir/Moinngoوبسایت:www.moin.ngo
@Moinngo
۱۰:۱۱
درختان خمیده نمیشکنند
جلسه گروه درمانی حمایتی تابآوری؛ ویژه فعالان اجتماعی (در دوران اضطرار)
تسهیلگر: آرزو دیداری، رواندرمانگر و فعال مدنیبرگزاری حضوری، موسسه معین(این جلسه به درخواست مخاطبان برای بار دوم برگزار میشود. برای حضور، نیازی به شرکت در جلسه اول نیست.)
زمان: یکشنبه ۶ اردیبهشت، ساعت ۱۶ تا ۱۸برای ثبت نام در «بله» به @moinadmin پیام دهید. یا با شماره ۰۲۱۶۶۹۴۶۴۱۸ تماس بگیرید.
این جلسه رایگان اما ظرفیت آن محدود به ۲۰ نفر است.
با هم بودن در شرایط اضطرار که جامعه با فشارهای سنگین روانی مواجه است، ضرورت روانی و اجتماعی ست. تابآوری جمعی نیاز امروز ماست؛ هم برای خودمان هم برای جامعه. اضطراب و حال بد قرار نیست به تنهایی تحمل شود. در گروه درمانی شنیده میشویم، احساساتمان و تجربیات خود را به اشتراک میگذاریم. با تعادل و مراقبت از سلامت روانمان در روزهای پر تنش، بهتر میتوانیم فعالیت اجتماعی را ادامه دهیم و برای دیگران بایستیم. اگر امروز نه، پس کی؟
✓ حمایت متقابل: ایجاد فضای امن و همدلانه✓ افزایش آگاهی از تابآوری: شناسایی و تقویت منابع تابآوری✓ تسهیل پردازش هیجانی: کمک به اعضا برای بیان و مدیریت هیجانات مرتبط با کار✓ تقویت مهارتهای مقابلهای: راهکارهای عملی برای مدیریت استرس✓ بازسازی حس امید: کمک به اعضا برای یافتن معنای کار

www.moin.ngo#جوانه_که_میزنیم موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
https://ble.ir/Moinngo
جلسه گروه درمانی حمایتی تابآوری؛ ویژه فعالان اجتماعی (در دوران اضطرار)
تسهیلگر: آرزو دیداری، رواندرمانگر و فعال مدنیبرگزاری حضوری، موسسه معین(این جلسه به درخواست مخاطبان برای بار دوم برگزار میشود. برای حضور، نیازی به شرکت در جلسه اول نیست.)
زمان: یکشنبه ۶ اردیبهشت، ساعت ۱۶ تا ۱۸برای ثبت نام در «بله» به @moinadmin پیام دهید. یا با شماره ۰۲۱۶۶۹۴۶۴۱۸ تماس بگیرید.
این جلسه رایگان اما ظرفیت آن محدود به ۲۰ نفر است.
با هم بودن در شرایط اضطرار که جامعه با فشارهای سنگین روانی مواجه است، ضرورت روانی و اجتماعی ست. تابآوری جمعی نیاز امروز ماست؛ هم برای خودمان هم برای جامعه. اضطراب و حال بد قرار نیست به تنهایی تحمل شود. در گروه درمانی شنیده میشویم، احساساتمان و تجربیات خود را به اشتراک میگذاریم. با تعادل و مراقبت از سلامت روانمان در روزهای پر تنش، بهتر میتوانیم فعالیت اجتماعی را ادامه دهیم و برای دیگران بایستیم. اگر امروز نه، پس کی؟
✓ حمایت متقابل: ایجاد فضای امن و همدلانه✓ افزایش آگاهی از تابآوری: شناسایی و تقویت منابع تابآوری✓ تسهیل پردازش هیجانی: کمک به اعضا برای بیان و مدیریت هیجانات مرتبط با کار✓ تقویت مهارتهای مقابلهای: راهکارهای عملی برای مدیریت استرس✓ بازسازی حس امید: کمک به اعضا برای یافتن معنای کار
https://ble.ir/Moinngo
۷:۴۸
موسسه شک با همکاری موسسه معین برگزار میکنند:
زندگی در جنگ؛ یک گفتوگوی جمعی
تسهیلگر: ایمان واقفی
در این گفتوگوی جمعی این پرسشها را به بحث میگذاریم؛
- چه کارهایی برای زندهماندن در جنگ کردیم؟- چه شکلی از ارتباطها، پیوندها و داراییهای را برای محافظت از خودمان بهجریان انداختیم؟- نسبت میان مردم، نهادهای مدنی و سازمانهای غیررسمی چه تغییری پیدا کرد؟- این تجربیات راهی برای تخیل آیندهای متفاوت میگشاید؟- چه کارهای دیگری برای بهبود وضعیت خود میتوانستیم انجام دهیم؟
حضور در این نشست برای عموم آزاد است.
آدرس: ابتدای خیابان بهشتی، نرسیده به مترو قدوسی، پلاک ۵، طبقه ۴. زمان: 11 اردیبهشت، 1405
امیدواریم این همکاری بین دو نهاد مدنی و فرهنگی به افزایش تابآوری در جامعه و ترویج مراقبت جمعی کمک کند.

www.moin.ngo
#جوانه_که_میزنیم
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
https://ble.ir/Moinngo
زندگی در جنگ؛ یک گفتوگوی جمعی
تسهیلگر: ایمان واقفی
در این گفتوگوی جمعی این پرسشها را به بحث میگذاریم؛
- چه کارهایی برای زندهماندن در جنگ کردیم؟- چه شکلی از ارتباطها، پیوندها و داراییهای را برای محافظت از خودمان بهجریان انداختیم؟- نسبت میان مردم، نهادهای مدنی و سازمانهای غیررسمی چه تغییری پیدا کرد؟- این تجربیات راهی برای تخیل آیندهای متفاوت میگشاید؟- چه کارهای دیگری برای بهبود وضعیت خود میتوانستیم انجام دهیم؟
حضور در این نشست برای عموم آزاد است.
آدرس: ابتدای خیابان بهشتی، نرسیده به مترو قدوسی، پلاک ۵، طبقه ۴. زمان: 11 اردیبهشت، 1405
امیدواریم این همکاری بین دو نهاد مدنی و فرهنگی به افزایش تابآوری در جامعه و ترویج مراقبت جمعی کمک کند.
#جوانه_که_میزنیم
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
https://ble.ir/Moinngo
۶:۴۰
۶:۴۰
۶:۴۰
۶:۴۰