«گاهی بدن کودک زودتر از زبانش می گوید که نگران است.»
تصور کنید صبح مدرسه نزدیک شده و فرزندتان می گوید:
«مامان، دلم درد می کند.»
اولین فکر ممکن است این باشد:
«باز هم نمی خواهد مدرسه برود.»
اما همیشه اینطور نیست.
اضطراب می تواند با واکنش های بدنی همراه شود؛ مثل:
• دل درد یا احساس ناراحتی در شکم• سردرد• تپش قلب• بی قراری• تنش عضلانی• تغییر اشتها• سخت خوابیدن• خستگی یا تحریک پذیری
پس وقتی کودک می گوید:
«دلم درد می کند.»
به جای اینکه فورا بگوییم:
«چیزی نیست، برو مدرسه.»
می توانیم ابتدا کنجکاو شویم.
🟢 گفت وگوی پیشنهادی امروز
به آرامی بپرسید:
«وقتی به مدرسه فکر می کنی، بدنت کجایش بیشتر متوجه می شود؟»
اگر گفت:
«دلم.»
نگویید:
«چیزی نیست.»
بگویید:
«می فهمم. انگار وقتی به مدرسه فکر می کنی، شکمت هم متوجه نگرانی ات می شود.»
بعد بپرسید:
«فکر می کنی دلت بیشتر از چه چیزی نگران شده؟»
هدف این گفت وگو پیدا کردن جواب فوری نیست.
هدف این است که کودک یاد بگیرد:
احساسات من قابل شنیدن هستند.
🟡 تمرین امروز والد
امروز یک بار، زمانی که کودک آرام است، از او بخواهید یک «نقشه بدن» درست کند.
روی یک کاغذ شکل ساده بدن بکشید و بپرسید:
«وقتی نگران می شوی، کدام قسمت بدنت بیشتر متوجه می شود؟»
لازم نیست کودک پاسخ دقیق یا علمی بدهد.
فقط گوش کنید.
علائم جسمی را نباید خودکار به اضطراب نسبت داد. اگر علامت جسمی شدید، مداوم یا نگران کننده است، بررسی پزشکی لازم است.
فردا یک قدم جلوتر می رویم:
وقتی بدن کودک وارد حالت اضطراب می شود، چطور می توانیم به او کمک کنیم آرام تر شود؟
بلهایتاتلگرامتربیت متعادلمدرسه مهارت و کشف استعداد╔═
۵۸
۱۳:۴۲