بسم الله الرحمن الرحیمالحمدلله رب العالمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد
عجیب است حکایت ابلیس وقتی خود را برتر دید و به ظاهر هم درست مشاهده میکرد. آنگاه که به برتری خود فخر فروشید امکان هدایت را از خود سلب کرد.عجیبتر این است که پس از تمرد و رجم شدنش در بارگاه الهی از چند صفت کمال دست برنداشت و با همه ابلیس بودنش نتوانست از این چند صفت کمال دست بردارد؛صفت اول:به کمتر از همه مردم قانع نشد هرچند این قانع نشدن برای اغوا بود ولی خود اینکه در افق دید او تا ابد همه مردم در سرار عالم قرار گرفت بسیار جالب و قابل تأمل است.
صفت دوم:بااینکه میدانست به برخی از انسانها تسلط پیدا نمیکند ولی باز از آنها هم ناامید نشد . این جریان دقیقاً به خلاف روحیه اوست که از رحمت خدا مأیوس است ولی به گمراهی همه حتی آنهایی که خدا اذن نداده است نیز طمع دارد.
صفت سوم:اینکه در مسیری که از خداوند اذن خواست استمرار و مقاومت ورزید و البته مقاومت دارد. یعنی اگر کسی دربرابر کیدهای او مقاومت کند خسته نمیشود و بارها و بارها به سراغ او میآید. واقعا این ویژگی خستگی ناپذیری قابل تحسین است.
این سه صفت که البته میتوان به آن افزود صفات کمالی است که متأسفانه بسیاری از اهل حق آن را ندارند یا در آن ضعف دارند . این ضعفها عبارتست از اینکه در هدایت دیگران هدایت حداکثری وجود ندارد و تا به مخالفت از طرف مقابل میرسند سریعاً از او سلب امید میکنند. دوم اینکه در کار حق دارای چشم انداز همگانی مشخصی نیستند. و دیگر آنکه با مختصر مانعی از حرکت بازایستاده و ناامید میشویم. برخی مواقع واقعاً معلوم نیست ما ابلیس هستیم یا ابلیس ابلیس.
یازدهم ذیالحجه ۱۴۴۰مسجد منی
۱۳:۲۸