اَفسونِ آبی
#روز_هشتم، حضرت علی اکبر علیه السلام #محرم حسینعلی قاسمخانی: «آینه و قرآن» عمهات داده نشان شبه پیمبر شدنت را و پدر آینه در آینه محشر شدنت را پیش چشمان تَرش راهی میدان نبردی تا کُند بدرقه هنگامهی اکبر شدنت را آب و آینه و قرآن به سر راه تو گیرد که مُهیّا شود آهنگ کبوتر شدنت را جبرئیل آمده هنگام رجز خواندن و تکبیر که تماشا کُند آیات دلاور شدنت را مثل دریایی و این دشت فراخوان تنت داد اُفق گسترهها دیده شناور شدنت را آیه آیه ورقی از بدنت روی زمین است حس نمودم همه جا چند برابر شدنت را شعر زیبای بیانت سخن ناب علی بود که زمان میطلبد هیبت حیدر شدنت را بر سر نعش تو ای کاش در آن لحظه نمیدید آن غم انگیزترین صحنه پرپر شدنت را 
اَفسونِ آبی
اَفسونِ آبی#روز_نهم، حضرت عباس «علیه السلام»#محرمحسینعلی قاسمخانی:«موج بلند»دیوان غزل ساخت ابیات نگاهشآرایه به تصویر کشد زلف سیاهشکوهی که برافراشته بر دوش علم را با عشق گره خورده نگاهی به نگاهشآن ماه که دریا عطش از معرفتش داشت خورشید شده معتکف صورت ماهش دریای کَرجم بوده و بیواسطه دریا زانو زده با موج بلندی سر راهش انگار شده همره آینه و قرآن اشک همهی اهل حرم پشت و پناهشهک کرده به لب مبدا تاریخ وفا را آنگونه که طوفان عطش بود گواهش راهی شده از قلب کمانها به چه رویی تیری که دلش خون شده از بار گُناهشتا ساغر چشمش همه را مست نماید برداشت نقاب از رُخِ زیبنده ماهشافتاده به یاد لب خشکیده خورشید آن دم که جهان سوخت سر شعله آهشحالا که دل سوختهام زائر او شد ای کاش بیفتد به همین شعر نگاهش اَفسونِ آبی
اَفسونِ آبی۱۲