فرازی از مناجات شعبانیه...
إِلَهِی إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِکَ لَمُسْتَنِیرٌ،
محبوب من! هر کس که به نور تو راه جوید، قطعاً (وجودش) روشن و تابناک خواهد شد.
وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ لَمُسْتَجِیرٌ وَقَدْ لُذْتُ بِکَ یَا إِلَهِی فَلَا تُخَیِّبْ ظَنِّی مِنْ رَحْمَتِکَ وَلَا تَحْجُبْنِی عَنْ رَأْفَتِکَ.
و هر کس که به تو پناه آورد، یقیناً پناهیافته و در امان خواهد بود و من به آستان تو پناه آوردهام؛ ای محبوبم پس امیدم را نسبت به دریای رحمتت ناامید مکن و مرا از رأفت و مهرت محروم مدار.
إِلَهِی أَقِمْنِی فِی أَهْلِ وِلَایَتِکَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّیادَهَ مِنْ مَحَبَّتِکَ.
محبوب من! مرا در میان اهل ولایت و دوستداران خود، در جایگاه کسی قرار ده که امید فراوان به محبّت تو دارد.
إِلَهِی وَأَلْهِمْنِی وَلَهاً بِذِکْرِکَ إِلَى ذِکْرِکَ،
محبوب من! شوقِ بیحدّ و حصر به ذکرت را در من الهام نما؛ تا پیوسته با یاد تو، در ذکر تو باشم.
وَهِمَّتِی فِی رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِکَ وَمَحَلِّ قُدْسِکَ.
و همّت مرا بر بال نسیم کامیابی از نامهای خود، و در آستان قدس حضورت، مستقر گردان...
إِلَهِی إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِکَ لَمُسْتَنِیرٌ،محبوب من! هر کس که به نور تو راه جوید، قطعاً (وجودش) روشن و تابناک خواهد شد. وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ لَمُسْتَجِیرٌ وَقَدْ لُذْتُ بِکَ یَا إِلَهِی فَلَا تُخَیِّبْ ظَنِّی مِنْ رَحْمَتِکَ وَلَا تَحْجُبْنِی عَنْ رَأْفَتِکَ.و هر کس که به تو پناه آورد، یقیناً پناهیافته و در امان خواهد بود و من به آستان تو پناه آوردهام؛ ای محبوبم پس امیدم را نسبت به دریای رحمتت ناامید مکن و مرا از رأفت و مهرت محروم مدار. إِلَهِی أَقِمْنِی فِی أَهْلِ وِلَایَتِکَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّیادَهَ مِنْ مَحَبَّتِکَ.محبوب من! مرا در میان اهل ولایت و دوستداران خود، در جایگاه کسی قرار ده که امید فراوان به محبّت تو دارد. إِلَهِی وَأَلْهِمْنِی وَلَهاً بِذِکْرِکَ إِلَى ذِکْرِکَ،محبوب من! شوقِ بیحدّ و حصر به ذکرت را در من الهام نما؛ تا پیوسته با یاد تو، در ذکر تو باشم. وَهِمَّتِی فِی رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِکَ وَمَحَلِّ قُدْسِکَ.و همّت مرا بر بال نسیم کامیابی از نامهای خود، و در آستان قدس حضورت، مستقر گردان...۷:۳۹
۱۲:۴۹
۷:۰۵
۷:۱۳