قرارگاه مردمی عقیله (س) | راهبری گفتمانی زنان و جنگ
*قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»* نامۀ جمعی کثیر از زنان مسلمان ایرانی به رهبر انقلاب خانهها، محلهها، خیابانها حتی اگر جنگ در آسمانها باشند سنگر ماست. ما نمیگذاریم شهرها به سرزمینهای سرد، خاموش، جنگزده و بیروح تبدیل شود. حافظۀ ایران اسلامی سرشار است از وقتشناسی و فداکاری زنانی که در بزنگاهها، صحنه را به نفع حق تغییر دادند؛ ما نیز از نسل همان زنانی هستیم که خرمشهر را در آستانۀ سقوط در آغوش گرفتند. ️جهت مطالعه و امضای نامه: اسم، سن و استان خود را در این گروه درج کنید: @namehzanan لطفا منتشر کنید!
*قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»* نامۀ جمعی کثیر از زنان مسلمان ایرانی به رهبر انقلاب خانهها، محلهها، خیابانها حتی اگر جنگ در آسمانها باشند سنگر ماست. ما نمیگذاریم شهرها به سرزمینهای سرد، خاموش، جنگزده و بیروح تبدیل شود. حافظۀ ایران اسلامی سرشار است از وقتشناسی و فداکاری زنانی که در بزنگاهها، صحنه را به نفع حق تغییر دادند؛ ما نیز از نسل همان زنانی هستیم که خرمشهر را در آستانۀ سقوط در آغوش گرفتند. ️جهت مطالعه و امضای نامه: اسم، سن و استان خود را در این گروه درج کنید: @namehzanan لطفا منتشر کنید!قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»نامۀ جمعی کثیر از زنان مسلمان ایرانی به رهبر انقلابباسمه تعالی رهبر عزیز ایران اسلامی سلام علیکم در روزهایی که رژیم غاصب و منحوس صهیونی، دست به تهدید و تعرض نسبت به ملت ایران زده است و قصد دارد با قدرتنمایی دروغین، ترس را بر ملت حاکم کند و با تعلیق زندگی و تخلیۀ شهرها، میدان را برای تداوم جنایات خود مهیا نماید، ما، جمعی میلیونی از زنان مسلمان ایرانی، فرمان شما را مبنی بر استمرار زندگی و حضور در صحنه، با عمق جان دریافتیم. حال همانگونه که از ساعات آغازین این جنگ بر تزریق شجاعت، صبر و فداکاری در خانواده و جامعه کوشیدیم، محضر شما اعلام میکنیم که با قوت و قدرت تتمۀ عزم دشمن را در هم میشکنیم و دست خبیثان را از جریان و روح زندگی کوتاه میکنیم و امید واهیشان را ناامید. ما نمیگذاریم شهرها به سرزمینهای سرد، خاموش، جنگزده و بیروح تبدیل شود و اجازه نخواهیم داد، جنگ و رزمندگان این نبرد از حضور ایمانی ملت محروم باشند. این جنگ جنگ ملت است و ملت برای مبارزه باید زندگی را با جهاد خود درهمآمیزد و ما بهخوبی میدانیم چنین رسالتی بیش از پیش بر عهدۀ ما زنان شجاع، آزاده و مسلمان است؛ حافظۀ ایران اسلامی سرشار است از وقتشناسی و فداکاری زنانی که در بزنگاهها، صحنه را به نفع حق تغییر دادند؛ ما نیز از نسل همان زنانی هستیم که خرمشهر را در آستانۀ سقوط در آغوش گرفتند و جنگ را از روزگار محنت به ایام سلحشوری مبدل کردند. خانهها، محلهها، خیابانها حتی اگر جنگ در آسمانها باشند سنگر ماست؛ ما زندگی را به خدمت روزها و شبهای مخاطرهآمیز جنگ درمیآوریم و از زندگی و زندگی کردن سلاحی میسازیم برای تنبیه دشمن انسان، انسانیت و زندگی. ما تا تحقق وعدۀ «نصر من الله و فتح قریب» از پای نخواهیم نشست. به فضل الهی نور خانهها و شهرهای ما گرمابخش و امیدبخش مدافعان وطن و حقطلبان و کورکنندۀ چشم دشمنان خبیثمان باشد؛ انشاءالله.
️مطالعه و امضا: اسم، سن و استان خود را در این گروه درج کنید:@namehzanan لطفا منتشر کنید!۲۰:۲۹
قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»ما نمیگذاریم شهرها به سرزمینهای سرد، خاموش، جنگزده و بیروح تبدیل شود.
۶:۲۳
بازارسال شده از
نامه جمعی از بانوان به رهبر انقلاب؛ قیام زنان ایرانی علیه تعلیق زندگی
جمعی از بانوان دفتر مطالعات جنسیت و جامعه پیرو فرمایشات رهبر معظم انقلاب در پیام تلویزیونی دوم نامهای خطاب به ایشان نوشته و آمادگی خود را در حمایت و دفاع از ایران اسلامی اعلام کردند.
بخشی از متن این نامه به شرح زیر است:حافظه ایران اسلامی سرشار است از وقتشناسی و فداکاری زنانی که در بزنگاهها، صحنه را به نفع حق تغییر دادند؛ ما نیز از نسل همان زنانی هستیم که خرمشهر را در آستانه سقوط در آغوش گرفتند و جنگ را از روزگار محنت به ایام سلحشوری مبدل کردند.
خانهها، محلهها، خیابانها حتی اگر جنگ در آسمانها باشند سنگر ماست؛ ما زندگی را به خدمت روزها و شبهای مخاطرهآمیز جنگ درمیآوریم و از زندگی و زندگی کردن سلاحی میسازیم برای تنبیه دشمن انسان، انسانیت و زندگی. ما تا تحقق وعده «نصر من الله و فتح قریب» از پای نخواهیم نشست.
mehrnews.com/x38jrq
@Mehrnews
جمعی از بانوان دفتر مطالعات جنسیت و جامعه پیرو فرمایشات رهبر معظم انقلاب در پیام تلویزیونی دوم نامهای خطاب به ایشان نوشته و آمادگی خود را در حمایت و دفاع از ایران اسلامی اعلام کردند.بخشی از متن این نامه به شرح زیر است:
حافظه ایران اسلامی سرشار است از وقتشناسی و فداکاری زنانی که در بزنگاهها، صحنه را به نفع حق تغییر دادند؛ ما نیز از نسل همان زنانی هستیم که خرمشهر را در آستانه سقوط در آغوش گرفتند و جنگ را از روزگار محنت به ایام سلحشوری مبدل کردند.خانهها، محلهها، خیابانها حتی اگر جنگ در آسمانها باشند سنگر ماست؛ ما زندگی را به خدمت روزها و شبهای مخاطرهآمیز جنگ درمیآوریم و از زندگی و زندگی کردن سلاحی میسازیم برای تنبیه دشمن انسان، انسانیت و زندگی. ما تا تحقق وعده «نصر من الله و فتح قریب» از پای نخواهیم نشست. mehrnews.com/x38jrq @Mehrnews۸:۴۰
قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»این جنگ جنگ ملت است و ملت برای مبارزه باید زندگی را با جهاد خود درهمآمیزد و ما به خوبی میدانیم چنین رسالتی بیش از پیش بر عهده ما زنان شجاع، آزاده و مسلمان است.
۱۰:۴۴
قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»حافظه ایران اسلامی سرشار است از وقتشناسی و فداکاری زنانی که در بزنگاهها، صحنه را به نفع حق تغییر دادند.
۱۵:۲۱
گزارش خبرگزاری فارس از نامه زنان مسلمان ایرانی به مقام معظم رهبریلینک متن کامل خبرhttps://farsnews.ir/ssalmani/1750422434054317930۱۶:۵۳
قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»ما نیز از نسل همان زنانی هستیم که خرمشهر را در آستانه سقوط در آغوش گرفتند و جنگ را از روزگار محنت به ایام سلحشوری مبدل کردند.
۶:۰۲
قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»خوانش نامه زنان مسلمان ایرانی به رهبر انقلاب️ما تا تحقق وعده «نصر من الله و فتح قریب» از پای نخواهیم نشست!۹:۰۴
قیام زنان ایرانی علیه «تعلیق زندگی»خانهها، محلهها، خیابانها حتی اگر جنگ در آسمانها باشند سنگر ماست؛ ما زندگی را به خدمت روزها و شبهای مخاطرهآمیز جنگ درمیآوریم.
۱۱:۴۵
فراخوان-فوری!وقتی دشمن میخواهد زندگی را متوقف کند، ما چطور ادامه میدهیم؟
زنان عزیز و مقاوم ایران؛در این جنگ، میدانیم که هدف اصلی دشمن گرفتن جان ما نیست؛ آنها میخواهند روح ما را بشکنند، زندگیمان را فلج کنند، و ما را از ادامه دادن ناامید سازند. اما این شما زنان هستید که با قدرت خلاقیت و ارادهتان، روزانه این نقشه را خنثی میکنید و زندگی را در کشور جاری نگه میدارید!چگونه در برابر جنگ روانی مقاومت میکنید؟!
ما میخواهیم استراتژیهای عملی شما را بشنویم. راهحلهایی که پیدا کردید تا نه تنها خودتان مقاوم بمانید، بلکه کل اجتماع را هم زنده نگه دارید.
به چه روایتهایی نیاز داریم؟:کنشهای جمعی و همبستگی:- چه شبکههایی برای کمک متقابل ساختهاید؟- چطور کارهای روزمرهتان را به صورت دستهجمعی سازماندهی میکنید؟- کدام فعالیتهای جمعی موجب تقویت روحیه جامعه شده؟مقابله با حربههای روانی دشمن:- وقتی دشمن میخواهد ترس ایجاد کند، شما چه واکنشی نشان میدهید؟- چه روشهایی برای مقابله با ناامیدی و خستگی جنگ پیدا کردید؟- چطور اطلاعات غلط و تبلیغات منفی را خنثی میکنید؟ایجاد زندگیجنگی:- چطور کارها و مسئولیتهایتان را با شرایط جنگ تطبیق دادید؟- چه خدمات و فعالیتهای جدیدی راهاندازی کردید؟- چه نوآوریهایی برای حل مشکلات روزمره جنگی ابداع کردید؟انتقال انرژی مثبت:- چه کارهایی میکنید تا دیگران هم مقاوم بمانند؟- چطور فرهنگ عدم تسلیم را در محیطتان ترویج میدهید؟- کدام روشهایتان برای حفظ امید و آیندهنگری مؤثر بوده؟مدیریت منابع و امکانات:- چطور کمبودها و محدودیتها را مدیریت میکنید؟- چه شیوههایی برای بهینهسازی استفاده از منابع یافتید؟- کدام تجربههایتان در خودکفایی موفق بوده؟ نحوه ارسال:- فایل صوتی (MP3، WAV یا فرمتهای رایج)- مدت زمان: ۵ تا ۲۰ دقیقه- کیفیت: واضح و ترجیحاً در محیطی خلوت- سبک: راحت و صمیمانه، انگار با خواهر خودتان صحبت میکنید!چرا این روایتها مهم است؟صدای شما روایت تاریخ است. تجربهتان نور راه است. کلماتتان پل ارتباط میان نسلهاست. روایتهایتان الهامی است برای زنان سراسر جهان که در مواجهه با نبرد دربرابر جبههی کفر، نیاز به شنیدن صدای یکدیگر دارند.[زندگی کردن خودِ مقاومت است. صدایتان را بلند کنید تا دیگران بدانند تنها نیستند.]
*برای ارسال فایلهایتان به این آیدی مراجعه کنید:* @rei_siinمنتظر شنیدن روایتهای شما هستیم.
۱۷:۰۰
بازارسال شده از
️ما چه نیازی به روایت زن داریم؟ ️وقتی جنگ زندگی انسان را تهدید میکند و در چنین نقطهای شکل میگیرد، زنها آنکسانی هستند که زندگی را خلق میکنند و آن را امتداد میدهند. «تأنیث» | سیمای زن در جهان اندیشهکاری از دفتر مطالعات جنسیت و جامعه@Tanith_Cast۱۰:۲۶
بازارسال شده از
️زنان، خالقان زندگی و راویان امتداد حیات️خلق زندگی توسط زنان و همینطور روایت زندگی توسط آنها، باعث انگیزهی بخشی از بدنهی جامعه میشود که توانایی خلاقیت به اندازه بانوان را ندارند. «تأنیث» | سیمای زن در جهان اندیشهکاری از دفتر مطالعات جنسیت و جامعه@Tanith_Cast۱۶:۰۵
بازارسال شده از
️زندگیای که آرامش پیدا میکند کدام زندگیست؟️اگر زندگی را جهادی روایت نکنیم، از روزمرهی همیشگی فارغ نشده و نتوانیم زندگی را حول محور جهاد روایت کنیم، خود روایت زندگی به جای منجر شدن به خلق باعث تداوم ناآرامی و اضطراب میشود. «تأنیث» | سیمای زن در جهان اندیشهکاری از دفتر مطالعات جنسیت و جامعه@Tanith_Cast۲۱:۱۳
بازارسال شده از
آنها با دلهایشان حرکت میکنند
زنهایی که سکوت شهر را شکستند
حمیده عربسرخیپژوهشگر حوزه جنسیت
خسته و عرقریزان، با قدمهایی تند به سمت میدان اصلی میرفتم. عجله داشتم مثل همیشه در این روزها، روزهایی که پر از دوندگیهای ممتد است و امروز هم یکی از آن روزها بود. مسیرم را به سمت صداهایی که از دور می آمد تغییر دادم، صدای شعارها در گوشم پیچید، «خیبر، خیبر یا صهیون» در فضا طنینانداز شده بود. صدا از میدان ابنسینا میآمد، نزدیک ایستگاه مترو دروازه شمیران که یک میدان اصلی نسبتاً کوچک است. سرم را که چرخاندم، صحنهای دیدم که خستگیام را برای لحظهای از یادم برد.جمعی از زنها، روی حصیری پهنشده در وسط میدان، مشغول قاچکردن هندوانه و آمادهکردن شربت خنک بودند. دختربچههایی کنارشان ایستاده بودند و پرچمهای ایران را با ذوق و دقت درست میکردند تا به رهگذران بدهند یا بچسبانند به ماشینهایشان و نام، یاد و خاطره وطن را با خودشان حمل کنند. هر کسی کاری دستش بود و مشغول و سرگرم انجام دادن آن. همه به نوعی به یکدیگر مدد میرساندند و شوق، اشتیاق و لبخند از چهره زنان و دختران پاک نمیشد. شاید اگر شخصی بیرونی شاهد این ماجرا بود تصور میکرد که یا اسرائیل غاصب نابود شده یا ایران در جنگ رژیم صهیونیستی را شکست داده است، اما چنین نبود. این زنان و کودکان از مسیر جهادی خویش لذت میبرند و مقصد صرف هدفشان نبود. میدان نبرد آنان صرفاً میدان پیروزی قطعی و تمام شده نیست؛ بلکه هر لحظه مقابله با دشمن متجاوز برای آنان مسرتبخش است.جلوتر رفتم تا هم گلویی تازه کنم و هم خسته نباشیدی به آنها بگویم. یکی شربت میریخت، یکی پذیرایی میکرد، دیگری زبالهها را جمع میکرد. زنها و دختران زیادی آنجا بودند، مشغول، پرانرژی، و پر از شوق. با خوشحالی و تعارف از مردم پذیرایی میکردند. یکی از دختران نوجوان جمع، پرچم ایران را به سمتم گرفت. با اینکه برای استفاده روی ماشین به آن نیازی نداشتم اما از دستش گرفتم. حسی عمیق، عجیب و پر از شور حماسی لحظهای تمام وجودم را لبریز کرد. این جمع فقط کار نمیکرد؛ داشت مؤلفهای را نشان میداد. آنان در حال جهاد بودند، جهادی شیرین که علیه دشمن خود برقرار کرده بودند و گویی با همین کارهای ساده میخواستند تصویری از باورشان بسازند، باوری که از دل و عمق اراده زنانه میآمد. آنها شربت میدادند، مداحی پخش میکردند، برای نابودی اسرائیل دعا میکردند، بچههایشان را هم با خود آورده بودند. دختران خردسال، پابهپای مادرانشان، تجربه میکردند که زندگی در این مکتب چه معنایی دارد و با ذوقی وصفنشدنی شریکان معنوی کار محسوب میشدند؛ این زنها، آرام و بیهیاهو، نسل آینده خویش را در قالب نسلی مقاومتی تربیت میکردند. نسلی که سالهای بعد عهدهدار مقابله با ظلم هستند و برای مقابله با استکبار به هرنحوی توان و ظرفیت مبارزه را برای خودشان فراهم میآورند.
#هفدهدی_مجازی#جستارهای_زنانۀ_جنگ
فصلنامه «هفده دی»روزگار زنانهتر میشود ...
@mag_17dey
زنهایی که سکوت شهر را شکستند
حمیده عربسرخیپژوهشگر حوزه جنسیت
خسته و عرقریزان، با قدمهایی تند به سمت میدان اصلی میرفتم. عجله داشتم مثل همیشه در این روزها، روزهایی که پر از دوندگیهای ممتد است و امروز هم یکی از آن روزها بود. مسیرم را به سمت صداهایی که از دور می آمد تغییر دادم، صدای شعارها در گوشم پیچید، «خیبر، خیبر یا صهیون» در فضا طنینانداز شده بود. صدا از میدان ابنسینا میآمد، نزدیک ایستگاه مترو دروازه شمیران که یک میدان اصلی نسبتاً کوچک است. سرم را که چرخاندم، صحنهای دیدم که خستگیام را برای لحظهای از یادم برد.جمعی از زنها، روی حصیری پهنشده در وسط میدان، مشغول قاچکردن هندوانه و آمادهکردن شربت خنک بودند. دختربچههایی کنارشان ایستاده بودند و پرچمهای ایران را با ذوق و دقت درست میکردند تا به رهگذران بدهند یا بچسبانند به ماشینهایشان و نام، یاد و خاطره وطن را با خودشان حمل کنند. هر کسی کاری دستش بود و مشغول و سرگرم انجام دادن آن. همه به نوعی به یکدیگر مدد میرساندند و شوق، اشتیاق و لبخند از چهره زنان و دختران پاک نمیشد. شاید اگر شخصی بیرونی شاهد این ماجرا بود تصور میکرد که یا اسرائیل غاصب نابود شده یا ایران در جنگ رژیم صهیونیستی را شکست داده است، اما چنین نبود. این زنان و کودکان از مسیر جهادی خویش لذت میبرند و مقصد صرف هدفشان نبود. میدان نبرد آنان صرفاً میدان پیروزی قطعی و تمام شده نیست؛ بلکه هر لحظه مقابله با دشمن متجاوز برای آنان مسرتبخش است.جلوتر رفتم تا هم گلویی تازه کنم و هم خسته نباشیدی به آنها بگویم. یکی شربت میریخت، یکی پذیرایی میکرد، دیگری زبالهها را جمع میکرد. زنها و دختران زیادی آنجا بودند، مشغول، پرانرژی، و پر از شوق. با خوشحالی و تعارف از مردم پذیرایی میکردند. یکی از دختران نوجوان جمع، پرچم ایران را به سمتم گرفت. با اینکه برای استفاده روی ماشین به آن نیازی نداشتم اما از دستش گرفتم. حسی عمیق، عجیب و پر از شور حماسی لحظهای تمام وجودم را لبریز کرد. این جمع فقط کار نمیکرد؛ داشت مؤلفهای را نشان میداد. آنان در حال جهاد بودند، جهادی شیرین که علیه دشمن خود برقرار کرده بودند و گویی با همین کارهای ساده میخواستند تصویری از باورشان بسازند، باوری که از دل و عمق اراده زنانه میآمد. آنها شربت میدادند، مداحی پخش میکردند، برای نابودی اسرائیل دعا میکردند، بچههایشان را هم با خود آورده بودند. دختران خردسال، پابهپای مادرانشان، تجربه میکردند که زندگی در این مکتب چه معنایی دارد و با ذوقی وصفنشدنی شریکان معنوی کار محسوب میشدند؛ این زنها، آرام و بیهیاهو، نسل آینده خویش را در قالب نسلی مقاومتی تربیت میکردند. نسلی که سالهای بعد عهدهدار مقابله با ظلم هستند و برای مقابله با استکبار به هرنحوی توان و ظرفیت مبارزه را برای خودشان فراهم میآورند.
#هفدهدی_مجازی#جستارهای_زنانۀ_جنگ
فصلنامه «هفده دی»روزگار زنانهتر میشود ... @mag_17dey۲۱:۱۹
بازارسال شده از
حالا خوابیدن، بهترین کاری است که در جنگ میتوانم بکنمجنگ و ایجاد وحدت میان مسئولیتهای گوناگون زنانه
محیا اسلامی پژوهشگر حوزه جنسیت
جنگ شده است و من از هر زمان دیگری باید هشتپاتر باشم؛ باید خانه را تمیز نگه دارم، به همه غذا بدهم، به مهمان شهرستان رسیدگی کنم، همسر باشم، فرزند مادرم باشم، به فکر مصاحبه دکترایم و سه محل کار مختلفم باشم و در این حین هنوز هم تمیز و آراسته و سالم بمانم. من هم مثل عده زیادی همیشه فکر میکردم زن مسلمان مخلوط ناهمگنی از نقشهاست؛ مثل یک کاسه آجیل با چند مدل مغزیجات که از همه جدا هستند ولی در کنار هم در یک کاسهاند. خستگیام، اضطرابم، تباهی روانم را در این مدل وصله پینهای حس میکردم ولی نسخههای معمول جامعه دربارهٔ زنانگی و تحسین دیگران باعث میشد باز خودم را فریب بدهم و به این زنانگی تکهپاره اگر نه در منطق، در عمل تن بدهم. تا دیروز.
دیروز خودم را در حالی یافتم که دارم برای رفتن به محل کارم راحتترین لباسهایم را میپوشم چون تصمیم داشتم تا پایان شب در محل کارم بمانم، برخی کهنه و بدریخت بودند و معمولا شسته رفتهتر برای محل کار لباس میپوشیدم ولی حس کردم ضرورت دارد که راحت باشم و دوام بیاورم. به اندازه یک روز کامل خوردنی بار کولهام کردم و با همسرم به سمت محل کارم رفتم در حالی که در خانهام، پدر و مادرم مهمان ما بودند. آمده بودند برای خواستگاری برادرم و بعد به هوای دلتنگی ما مانده بودند و حالا فرصت نداشتم در کل روز پنج دقیقه کنارشان بمانم. هر روز دیگری بود از این میزبانی خودم احساس گناه میکردم ولی انگار هم آنها هم من میدانستیم که الان اولویت نباید صله رحم باشد. سوار اسنپ شدیم، گرم بود و میخواستم درخواست کولر کنم ولی فکر کردم که شاید در این شرایط بنزین، درخواستم منصفانه نباشد و حرفم را خوردم. از وقتی که به محل کارم رسیدم چندین بار، زنگ والدینم را جواب دادم, گفتم که بچه با پول بیتالمال نفرستادند مدرسه و دانشگاه که حالا حرص کشورش را نزند، دلشان رضا نبود ولی در نهایت کوتاه آمدند که در محل کارم که دور و برش حمله بود، بمانم. تا شب ماندم. تقریبا یکسره تایپ کردم و فرستادم و توضیح دادم تا برادر عزیزی ساندویچ کالباسی آورد و خدا قوت گفت و رفت. ساندویچم را یکدستی خوردم، تایپ کردم تا همسرم آمد در اتاقی که حالا دیگر همه همکاران از آن رفته بودند، مرا در همان حال نشسته روی صندلی دید و گفت که افتخار میکند که در این روزها کنار همیم و هر همسری جز من داشت نمیتوانست انقدر مایه خوشبختیاش باشد. من بعد از این حرف یک بار دیگر به این روز نگاه کردم؛ روزی که در آن، بیاضطراب و متمرکز فقط به جنگ با اسرائیل در محدوده شغل خودم فکر کرده بودم. روزی که شوهرم دستپختم را نخورده بود و مهمانهایم خودشان در خانهام شام و ناهار خورده بودند. کاری برای دکترا و ننگ و نامم جلوی اساتیدم نکرده بودم و جز همین دیدار نصفه و نیمه و چند اسمس محبتآمیز در محل کار مشترک، همسرانگی هم به خرج نداده بودم. ولی من در این روز در آن واحد، تمامی آن چه باید میبودم، بودم. تمام آن چه باید میکردم کردم و شب زیر صدای حمله و ضدهوایی تا صبح خوابیدم. بدون احساس گناه و حس ناتمامی که همیشه از خوابیدن داشتم. خوابیدم چون حس کردم الان خوابیدن بهترین کاری ست که میتوانم بکنم، تا فردا با حوصله و تمرکز، زنده بمانم و به کارم برسم. این روز برای من روزی بود که فهمیدم، زن کاسه آجیل نیست، زن آب زلالی است که این تکثرات عالم را در خودش حل و واحد میکند. با اقتضائات بندگیاش، نه گفتن به والدینش، از او فرزند خوبی میسازد و نبودن در کنار همسرش از او همسر بهتری میسازد. همینقدر متناقض، همینقدر منطقی.
#هفدهدی_مجازی#جستارهای_زنانۀ_جنگ
فصلنامه «هفده دی»روزگار زنانهتر میشود ...
@mag_17dey
محیا اسلامی پژوهشگر حوزه جنسیت
جنگ شده است و من از هر زمان دیگری باید هشتپاتر باشم؛ باید خانه را تمیز نگه دارم، به همه غذا بدهم، به مهمان شهرستان رسیدگی کنم، همسر باشم، فرزند مادرم باشم، به فکر مصاحبه دکترایم و سه محل کار مختلفم باشم و در این حین هنوز هم تمیز و آراسته و سالم بمانم. من هم مثل عده زیادی همیشه فکر میکردم زن مسلمان مخلوط ناهمگنی از نقشهاست؛ مثل یک کاسه آجیل با چند مدل مغزیجات که از همه جدا هستند ولی در کنار هم در یک کاسهاند. خستگیام، اضطرابم، تباهی روانم را در این مدل وصله پینهای حس میکردم ولی نسخههای معمول جامعه دربارهٔ زنانگی و تحسین دیگران باعث میشد باز خودم را فریب بدهم و به این زنانگی تکهپاره اگر نه در منطق، در عمل تن بدهم. تا دیروز.
دیروز خودم را در حالی یافتم که دارم برای رفتن به محل کارم راحتترین لباسهایم را میپوشم چون تصمیم داشتم تا پایان شب در محل کارم بمانم، برخی کهنه و بدریخت بودند و معمولا شسته رفتهتر برای محل کار لباس میپوشیدم ولی حس کردم ضرورت دارد که راحت باشم و دوام بیاورم. به اندازه یک روز کامل خوردنی بار کولهام کردم و با همسرم به سمت محل کارم رفتم در حالی که در خانهام، پدر و مادرم مهمان ما بودند. آمده بودند برای خواستگاری برادرم و بعد به هوای دلتنگی ما مانده بودند و حالا فرصت نداشتم در کل روز پنج دقیقه کنارشان بمانم. هر روز دیگری بود از این میزبانی خودم احساس گناه میکردم ولی انگار هم آنها هم من میدانستیم که الان اولویت نباید صله رحم باشد. سوار اسنپ شدیم، گرم بود و میخواستم درخواست کولر کنم ولی فکر کردم که شاید در این شرایط بنزین، درخواستم منصفانه نباشد و حرفم را خوردم. از وقتی که به محل کارم رسیدم چندین بار، زنگ والدینم را جواب دادم, گفتم که بچه با پول بیتالمال نفرستادند مدرسه و دانشگاه که حالا حرص کشورش را نزند، دلشان رضا نبود ولی در نهایت کوتاه آمدند که در محل کارم که دور و برش حمله بود، بمانم. تا شب ماندم. تقریبا یکسره تایپ کردم و فرستادم و توضیح دادم تا برادر عزیزی ساندویچ کالباسی آورد و خدا قوت گفت و رفت. ساندویچم را یکدستی خوردم، تایپ کردم تا همسرم آمد در اتاقی که حالا دیگر همه همکاران از آن رفته بودند، مرا در همان حال نشسته روی صندلی دید و گفت که افتخار میکند که در این روزها کنار همیم و هر همسری جز من داشت نمیتوانست انقدر مایه خوشبختیاش باشد. من بعد از این حرف یک بار دیگر به این روز نگاه کردم؛ روزی که در آن، بیاضطراب و متمرکز فقط به جنگ با اسرائیل در محدوده شغل خودم فکر کرده بودم. روزی که شوهرم دستپختم را نخورده بود و مهمانهایم خودشان در خانهام شام و ناهار خورده بودند. کاری برای دکترا و ننگ و نامم جلوی اساتیدم نکرده بودم و جز همین دیدار نصفه و نیمه و چند اسمس محبتآمیز در محل کار مشترک، همسرانگی هم به خرج نداده بودم. ولی من در این روز در آن واحد، تمامی آن چه باید میبودم، بودم. تمام آن چه باید میکردم کردم و شب زیر صدای حمله و ضدهوایی تا صبح خوابیدم. بدون احساس گناه و حس ناتمامی که همیشه از خوابیدن داشتم. خوابیدم چون حس کردم الان خوابیدن بهترین کاری ست که میتوانم بکنم، تا فردا با حوصله و تمرکز، زنده بمانم و به کارم برسم. این روز برای من روزی بود که فهمیدم، زن کاسه آجیل نیست، زن آب زلالی است که این تکثرات عالم را در خودش حل و واحد میکند. با اقتضائات بندگیاش، نه گفتن به والدینش، از او فرزند خوبی میسازد و نبودن در کنار همسرش از او همسر بهتری میسازد. همینقدر متناقض، همینقدر منطقی.
#هفدهدی_مجازی#جستارهای_زنانۀ_جنگ
فصلنامه «هفده دی»روزگار زنانهتر میشود ... @mag_17dey۲۱:۱۹
بازارسال شده از
️کجا کنش یک زن معنا پیدا میکند؟️آنچیزی که ما بیش از هرچیزی با آن مواجه هستیم حل مسئله توسط زنها و خلاقیتشان در آن لحظه نیست، بلکه شخصیت زن مجاهد است که برای ما مهم است. زن مجاهدی که باید همهی شخصیتش با همهی مختصات و سطوحش برای جامعه روایت شود تا جامعه بتواند با ان زندگی کند و آن را بفهمد. «تأنیث» | سیمای زن در جهان اندیشهکاری از دفتر مطالعات جنسیت و جامعه@Tanith_Cast۱۳:۲۶
بازارسال شده از
️قُلّههای روایی️ما در این دفاع مقدس چندروزه قلههایی از جنس خانوادهی شهید دیدیم؛ مادری که با سه فرزندش شهید شدند.وقتی که خانم امامی روایت شد، بقیه میتوانند نقش و جهت خود را پیدا کنند. «تأنیث» | سیمای زن در جهان اندیشهکاری از دفتر مطالعات جنسیت و جامعه@Tanith_Cast۱۷:۱۷
۴۰ روز توسل به حقیقت عظیم فاطمه زهرا سلامالله علیها فاطمیه وعده صادق ۳ قلب ما باید متکی به اراده لایزال الهی باشد که در ورای اسباب مادی و ظاهری قرار دارد.توسل به حضرت زهرای مرضیه وسیله جلب رحمت الهی است برای گشودن درهای امدادهای غیبی و رقم زدن فتح نهایی برای رزمندگان جبهه مقاومت.آغاز چله: ۳۰ خرداد ۴۰۴همزمان با روز مباهلههر روز ساعت ۱۱ صبحاز طریق فضای مجازیچلهی اول: قرائت دعای توسل و بیان نکات معرفتی پیرامون دعاتوسط سرکار خانم انسیه برومندپوربه سوی قلهی زنانگی حقیقت عظیم ﴿فاطمه زهرا علیهاالسلام﴾.@khaneshzananehttps://eitaa.com/khaneshzanane
فاطمیه وعده صادق ۳ قلب ما باید متکی به اراده لایزال الهی باشد که در ورای اسباب مادی و ظاهری قرار دارد.توسل به حضرت زهرای مرضیه وسیله جلب رحمت الهی است برای گشودن درهای امدادهای غیبی و رقم زدن فتح نهایی برای رزمندگان جبهه مقاومت.آغاز چله: ۳۰ خرداد ۴۰۴همزمان با روز مباهلههر روز ساعت ۱۱ صبحاز طریق فضای مجازیچلهی اول: قرائت دعای توسل و بیان نکات معرفتی پیرامون دعاتوسط سرکار خانم انسیه برومندپوربه سوی قلهی زنانگی حقیقت عظیم ﴿فاطمه زهرا علیهاالسلام﴾.@khaneshzananehttps://eitaa.com/khaneshzanane۱۹:۵۰
بازارسال شده از
️جمعهای زنانه، آغازگر جهاد و جامعهسازی️آنچه ما را بهشدت به پیش میبرد، جامعه را میسازد و آیندهی آن را تضمین میکند، جمعهای زنانه است.این جمعها، زمانی که شکل میگیرند و ارادهها را کنار یکدیگر و حول محور جهاد برای ولیّ خدا تنظیم و همجهت میسازند، به انجام کارهای جمعی روی میآورند. «تأنیث» | سیمای زن در جهان اندیشهکاری از دفتر مطالعات جنسیت و جامعه@Tanith_Cast۲۲:۱۶