سوگِ مقدس مادرانه️مرور قطعهٔ «زنگ پرواز»؛ مرثیهای برای دخترکان شهیدِ میناب با صدای غمگسار غلامرضا صنعتگر
ترانۀ «زنگ پرواز» (۱۴۰۴)نغمهپرداز: امیر حقیقتترانهسرا: افسانه غیاثوندسازآرا (تنظیمکننده): سیدحسین موسوی نوازندۀ گیتار: بهروز میرزایی نوازندۀ عود: امیرحسین توسلیخواننده: غلامرضا صنعتگر این ترانه، از بهترین سرودههای عاطفی این روزها برای شهداست؛ نجوای سوزناک مادران دانشآموزان مینابی که قربانصدقۀ دختران خود میروند و در سوگ آنها فغان میکنند. توصیفهای ساده و مادرانه از شهیدان خردسال، گویی این ترانه با این زبان محاورهاش را تبدیل کرده به درددل همۀ مادران ایرانی با بچههای میناب که دیگر فرزندان همهٔ ایران شدهاند. همچنانکه صبر مادران این شهدا را دیدیم و آن حال عاشوراییشان برایمان حیرتآور بود، شعر این اثر نیز در فضای عاطفی صرف باقی نمیماند و در بیتی، هم رمضان را حاضر میکند و هم عاشورا و امام حسین (ع) را: «راستی تو روزهاولی بودی یادم نمیره/ واسه لبای تشنه کاش میشد مادر بمیره». در این میان، ترنمهای لالاییخوانی و مویۀ «وای، دُختُم» با صدای همخوان، موج لطافت و اندوه مادرانه را پُربارتر میکند؛ همچنانکه ضربآهنگ و نواختن سازهای بومی و سنتیِ عود و دمام نیز رنگ دیار هرمزگان و موسیقی سوگوارانۀ بندر را به خود میگیرند. رسانه بافتار@baftar_resane