۱۱:۲۶
۱۱:۲۶
۱۱:۲۶
در میدان نبرد، ما شجاعت را معنا کردیم و در میدان اقتصاد هم، ایستادن در برابر سختیها را یاد گرفتیم. مردم در سالهای گذشته با همه فشارها دوام آوردند، اما امروز زخم گرانی، بیتوجهی و نادیدهگرفتهشدن، مستقیم بر زندگی آنها سایه انداخته است. اعتراض به این وضعیت نه جرم است و نه بیوطنی؛ حق طبیعی مردمی است که زندگی شرافتمندانه میخواهند، صداقت در تصمیمگیریها را مطالبه میکنند و انتظار دارند نتیجه تلاششان را در سفره و آیندهشان ببینند.
با این حال، باید مرز روشن میان اعتراض و آشوب را شناخت. تخریب اموال عمومی، آسیب زدن به مردم بیگناه یا درگیری با نیروهای امنیتی، ضربه به همان ریشهای است که باید حفظش کرد. این رفتارها نه درد مردم را درمان میکند و نه صدای آنها را بهدرستی منتقل میکند؛ فقط فرصت سوءاستفاده را به دشمنانی میدهد که سالهاست در کمین تضعیف کشور نشستهاند. درد نان، کار و ثبات، مسئلهای کاملاً داخلی است و هیچ نسخهای که از بیرون تجویز شود، درمان نیست؛ فقط مسمومیت است.
در این مسیر، یکی از چالشهای جدی امروز، بیاعتمادی به نسل جوان است؛ همان نسلی که مقام معظم رهبری(مدظلهالعالی) بارها بر توان، خلاقیت و نقشآفرینیاش تأکید کردهاند. وقتی گفته میشود «چرا از جوانان استفاده نمیکنید؟ چرا استعدادشان را نمیبینید؟» این یک مطالبه جدی و دلسوزانه است. جوان ایرانی فقط آینده کشور نیست، بلکه امروز کشور است؛ خوشفکر است، خلاق است و اگر میدان داشته باشد، میتواند بسیاری از گرههای این اقتصاد زخمخورده را باز کند.
خطاب به مسئولان: به استعدادها نگاه کنید و کشور را با بیاعتمادی پیر نکنید. اعتراض مردم باید به گوش مدیران برسد؛ نه بهانهای برای خشونت باشد و نه دلیلی برای سکوت در برابر بیکفایتی. امروز باید این واقعیت را دید که دشمن، تمامقد منتظر فرصتی برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی ایران است و مسئله اقتصاد را بهعنوان روزنه ورود خودش انتخاب کرده است.
مسئولان باید همه ظرفیت خود را به کار بگیرند تا مانع هرگونه آسیب به جامعه شوند؛ درد معیشت مردم را بهصورت واقعی درمان کنند و اجازه ندهند اقتصاد کشور به ابزاری برای تحریک جامعه و ضربه زدن به آن تبدیل شود. ما جسور بودهایم، هستیم و خواهیم بود؛ اما جسارت واقعی امروز یعنی ساختن کشور با مردم و جوانان، نه فاصله انداختن میان مردم و مسئولان.
#قرارگاهسیاسی_فرقانـــــــــــــــــــــــ
۱۸:۵۶
#قرارگاه_مرابطاتـــــــــــــــــــــــ
۷:۳۷
روز دوم اعتکاف با سکوتی آغاز شد که سنگینیاش در فضای نمناک مسجد، از رطوبت اشکهای شب گذشته خبر میداد. همه کنار هم بودند، سرها پایین، و دلها پر از هیاهوی سکوت. انگار هر کس از جایی دور آمده بود؛ از میان انبوه تعلقاتِ بریده، و حالا اینجا، در میقاتی مشترک، به استقبال همان خدایی رفته بود که هم بر کوه طور تجلی میکند و هم در اشکهای نیمهشب.اما امروز، این میقات، پرچمی دیگر بر دوش داشت: پرچمِ میزبانیِ حضرت زینب(س). گویی پس از آن همه گریۀ تنهايی، اینک زیر سایۀ صبرِ او جمع شدهایم. او که در بیکسیِ کربلا، خیمۀ پناه بود، امروز میزبان دلهای بیپناه ماست. حضورِ یادِ او، به این سکوت، استقامتی دیگر میبخشد؛ استقامتی که نه از جنس شکستن است، نه از جنس فرار؛ که از جنسِ ماندن است، آن هم در چشمطوفانِ حسرت.و اینجاست که نخستین ترس، آرام آرام از لابهلای تسبیحها میخزد: ترس از تموم شدنِ اعتکاف. تازه که دلها نرم شده، تازه که زبانها به نجوا باز شده، صدای پایان نزدیک میشود. بغضی گره میخورد در گلو: مبادا همین فردا، باز به همان کوچههای پرغبار زندگی بازگردیم؟ مبادا این آتش، تنها خاکستری زودگذر باشد؟و از پشت این ترس، هولناکترش سر برمیآورد: ترس از پذیرفته نشدن. مبادا این همه اشک، ریاضتی بیهوده باشد؟ مبادا این دلداریهای شبانه، فقط گفتوگویی با خودمان بوده؟ مبادا دستهای به آسمان برده، بیاجابت بازگردند؟ این اضطراب، سوزشی عمیقتر از اشک در جان مینشاند.در این میان، اما پرچمدارِ صبر، پاسخی در سینۀ تاریخ دارد: او که در کربلا ایستاد و زیست، بیآنکه بداند فردایش چیست. او عمل کرد، تنها برای رضا. اینجا هم باید آموخت: ما آمدیم، چون خوانده شدیم. ماندیم، چون او خواست. و اگر تمام تلاشمان هم تنها به اندازهی قطرهاشکی ناچیز باشد، همین که زیر این پرچمِ صبر جمع شدهایم، خود آغازِ راه است. روز دوم، روز آزمونِ امید است در میانۀ ترس؛ روزی که در سایۀ زینب(س) میآموزیم چگونه بایستیم، حتی اگر از پذیرفته شدنمان مطمئن نباشیم…
#روایت_روز_دوم
_اعتکاف دانشجویی دانشگاه امام صادق علیهالسلام پردیس خواهران
#روایت_روز_دوم
_اعتکاف دانشجویی دانشگاه امام صادق علیهالسلام پردیس خواهران
۱۱:۳۱
۱۱:۳۱
۱۱:۳۱
۱۱:۳۱
نسل جوان؛ فرصت یا تهدید؟ظرفیتهای مغفول نسل جوان در پیشرفت ایران
آینده هیچ ملتی بدون نقشآفرینی جوانانش ساخته نمیشود. تاریخ انقلاب اسلامی ایران گواهی روشن بر این حقیقت است که هر جا به جوانان اعتماد شده، پیشرفت، پویایی و عزت ملی رقم خورده است. از روزهای پرالتهاب انقلاب اسلامی تا سالهای دفاع مقدس، از پیشرفتهای علمی و هستهای تا جهشهای فناورانه و فرهنگی، این نسل جوان بوده که با ایمان، شجاعت و خلاقیت، بار مسئولیتهای بزرگ را بر دوش کشیده است.
امروز نیز جمهوری اسلامی ایران با چالشها، کاستیها و زخمهایی روبهروست که انکار آنها نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه فاصله میان مردم و مسئولان را افزایش میدهد. واقعیت آن است که درمان این زخمها، چه در عرصه اقتصاد، چه در حوزه عدالت اجتماعی، چه در مدیریت و حکمرانی، بدون حضور فعال، خلاق و مسئولانه جوانان ممکن نیست. جوانان نه تماشاگر مشکلات کشورند و نه عامل آنها؛ بلکه مهمترین نیروی ترمیم، اصلاح و بازسازی سرمایه اجتماعی نظام محسوب میشوند.
برخلاف برخی القائات بدبینانه که نسل جوان را «تهدید» معرفی میکنند، جوان ایرانی امروز یک فرصت راهبردی برای پیشرفت کشور است؛ فرصتی که اگر درست شناخته و هدایت شود، میتواند ایران اسلامی را از گردنههای سخت عبور دهد. جوان امروز معترض است، اما این اعتراض نه از سر بیاعتقادی، بلکه عمدتاً ریشه در مشکلات اقتصادی، تبعیض، ناکارآمدیها و فشارهای معیشتی دارد. در عین حال، همین جوان هنوز به اصلاح امور، به آینده بهتر و به امکان ساختن جامعهای عادلانه امیدوار است؛ امیدی که اگر نادیده گرفته شود، به فرسایش سرمایه اجتماعی میانجامد و اگر جدی گرفته شود، موتور تحول خواهد بود.
جوانان ما نه بیهویتاند و نه بیاعتقاد؛ بلکه تشنه معنا، عدالت، پیشرفت و مشارکت واقعی در تصمیمسازیهای کلان کشور هستند. تجربه نشان داده است که هرگاه به توان داخلی و ابتکار جوانان تکیه شده، بسیاری از گرههای بهظاهر لاینحل باز شده است. حل دردهای مردم، بهویژه در حوزه اقتصاد و معیشت، بیش از آنکه وابسته به بیرون باشد، نیازمند اعتماد به ظرفیتهای داخلی، اقتصاد دانشبنیان و میدان دادن به جوانان متخصص، متعهد و خلاق است.
آرمانهای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران یعنی استقلال، آزادی، عدالت، معنویت و مقاومت در برابر سلطه، پیوندی عمیق با جوانگرایی دارد. بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی نیز با همین نگاه ترسیم شده است؛ نگاهی که جوان را موتور محرک جامعه میداند، نه تماشاگر حاشیهنشین. جوان مؤمن، انقلابی و متخصص میتواند همزمان پرچمدار پیشرفت علمی باشد و پاسدار ارزشهای دینی و ملی؛ به شرط آنکه به او اعتماد شود و فرصت خطا، تجربه و اصلاح داشته باشد.
ظرفیتهای مغفول نسل جوان در عرصههای اقتصاد دانشبنیان، فرهنگ، رسانه، سیاست و مدیریت کشور، سرمایهای عظیم است که نباید در غبار بیاعتمادی، نگاههای محافظهکارانه یا ترس از تغییر فراموش شود. اگر به جوانان میدان داده شود، اگر شایستهسالاری جایگزین رابطهسالاری شود و اگر نقد دلسوزانه به رسمیت شناخته شود، نسل جوان نهتنها تهدید نخواهد بود، بلکه بزرگترین تضمین امنیت، پیشرفت و اقتدار ملی و مهمترین نیروی درمان دردهای انباشته جامعه خواهد بود.
۱. جوانان؛ امید واقعی آینده انقلاب«این سخن خطاب به همهی جوانان کشور است. امروز مسئولیت شما حفظ روحیه، تقویت این حرکت و پیشرفت در راه رسیدن به اهدافی است که انقلاب معین کرده.»(بیانات در دیدار با جوانان ۱۴۰۳/۱۱/۲۹)
۲. جوان مؤمن و انقلابی؛ کلید پیشرفت کشور«آن چیزی که ما از محیط دانشجوئیمان انتظار داریم، پیشرفت علم، پیشرفت اندیشهی سیاسی، عمق اندیشهی دینی و ایمان دینی، عمق معرفت دینی و روشنبینی دینی، دست یافتن به قلمروهای جدید؛ هم در زمینهی علم، هم در زمینهی سیاست، هم در زمینهی معرفت دینی در محیط دانشجوئی است؛ البته به کمک راهنمایان هر بخشی.»(بیانات در دیدار با جوانان و فعالان فرهنگی ۱۳۸۶/۰۷/۱۷)
۳. اعتماد به جوانان«اگر ما به جوان اعتماد كنیم از غیر جوان، هم بهتر و مسوولانهتر كار را انجام میدهد؛ هم سریعتر پیش میبرد، هم كار را تازهتر و همراه با ابتكار بیشتری به ما تحویل خواهد داد.»(۱۳۷۷/۰۲/۰۷)
پریا امن گستری – فقه و حقوق اسلامی
#قرارگاهسیاسی_فرقانـــــــــــــــــــــــ
*بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیهالسلام - پردیس خواهران*بله | اینستاگرام | ایکس | ایمیل | الرحیل
آینده هیچ ملتی بدون نقشآفرینی جوانانش ساخته نمیشود. تاریخ انقلاب اسلامی ایران گواهی روشن بر این حقیقت است که هر جا به جوانان اعتماد شده، پیشرفت، پویایی و عزت ملی رقم خورده است. از روزهای پرالتهاب انقلاب اسلامی تا سالهای دفاع مقدس، از پیشرفتهای علمی و هستهای تا جهشهای فناورانه و فرهنگی، این نسل جوان بوده که با ایمان، شجاعت و خلاقیت، بار مسئولیتهای بزرگ را بر دوش کشیده است.
امروز نیز جمهوری اسلامی ایران با چالشها، کاستیها و زخمهایی روبهروست که انکار آنها نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه فاصله میان مردم و مسئولان را افزایش میدهد. واقعیت آن است که درمان این زخمها، چه در عرصه اقتصاد، چه در حوزه عدالت اجتماعی، چه در مدیریت و حکمرانی، بدون حضور فعال، خلاق و مسئولانه جوانان ممکن نیست. جوانان نه تماشاگر مشکلات کشورند و نه عامل آنها؛ بلکه مهمترین نیروی ترمیم، اصلاح و بازسازی سرمایه اجتماعی نظام محسوب میشوند.
برخلاف برخی القائات بدبینانه که نسل جوان را «تهدید» معرفی میکنند، جوان ایرانی امروز یک فرصت راهبردی برای پیشرفت کشور است؛ فرصتی که اگر درست شناخته و هدایت شود، میتواند ایران اسلامی را از گردنههای سخت عبور دهد. جوان امروز معترض است، اما این اعتراض نه از سر بیاعتقادی، بلکه عمدتاً ریشه در مشکلات اقتصادی، تبعیض، ناکارآمدیها و فشارهای معیشتی دارد. در عین حال، همین جوان هنوز به اصلاح امور، به آینده بهتر و به امکان ساختن جامعهای عادلانه امیدوار است؛ امیدی که اگر نادیده گرفته شود، به فرسایش سرمایه اجتماعی میانجامد و اگر جدی گرفته شود، موتور تحول خواهد بود.
جوانان ما نه بیهویتاند و نه بیاعتقاد؛ بلکه تشنه معنا، عدالت، پیشرفت و مشارکت واقعی در تصمیمسازیهای کلان کشور هستند. تجربه نشان داده است که هرگاه به توان داخلی و ابتکار جوانان تکیه شده، بسیاری از گرههای بهظاهر لاینحل باز شده است. حل دردهای مردم، بهویژه در حوزه اقتصاد و معیشت، بیش از آنکه وابسته به بیرون باشد، نیازمند اعتماد به ظرفیتهای داخلی، اقتصاد دانشبنیان و میدان دادن به جوانان متخصص، متعهد و خلاق است.
آرمانهای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران یعنی استقلال، آزادی، عدالت، معنویت و مقاومت در برابر سلطه، پیوندی عمیق با جوانگرایی دارد. بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی نیز با همین نگاه ترسیم شده است؛ نگاهی که جوان را موتور محرک جامعه میداند، نه تماشاگر حاشیهنشین. جوان مؤمن، انقلابی و متخصص میتواند همزمان پرچمدار پیشرفت علمی باشد و پاسدار ارزشهای دینی و ملی؛ به شرط آنکه به او اعتماد شود و فرصت خطا، تجربه و اصلاح داشته باشد.
ظرفیتهای مغفول نسل جوان در عرصههای اقتصاد دانشبنیان، فرهنگ، رسانه، سیاست و مدیریت کشور، سرمایهای عظیم است که نباید در غبار بیاعتمادی، نگاههای محافظهکارانه یا ترس از تغییر فراموش شود. اگر به جوانان میدان داده شود، اگر شایستهسالاری جایگزین رابطهسالاری شود و اگر نقد دلسوزانه به رسمیت شناخته شود، نسل جوان نهتنها تهدید نخواهد بود، بلکه بزرگترین تضمین امنیت، پیشرفت و اقتدار ملی و مهمترین نیروی درمان دردهای انباشته جامعه خواهد بود.
۱. جوانان؛ امید واقعی آینده انقلاب«این سخن خطاب به همهی جوانان کشور است. امروز مسئولیت شما حفظ روحیه، تقویت این حرکت و پیشرفت در راه رسیدن به اهدافی است که انقلاب معین کرده.»(بیانات در دیدار با جوانان ۱۴۰۳/۱۱/۲۹)
۲. جوان مؤمن و انقلابی؛ کلید پیشرفت کشور«آن چیزی که ما از محیط دانشجوئیمان انتظار داریم، پیشرفت علم، پیشرفت اندیشهی سیاسی، عمق اندیشهی دینی و ایمان دینی، عمق معرفت دینی و روشنبینی دینی، دست یافتن به قلمروهای جدید؛ هم در زمینهی علم، هم در زمینهی سیاست، هم در زمینهی معرفت دینی در محیط دانشجوئی است؛ البته به کمک راهنمایان هر بخشی.»(بیانات در دیدار با جوانان و فعالان فرهنگی ۱۳۸۶/۰۷/۱۷)
۳. اعتماد به جوانان«اگر ما به جوان اعتماد كنیم از غیر جوان، هم بهتر و مسوولانهتر كار را انجام میدهد؛ هم سریعتر پیش میبرد، هم كار را تازهتر و همراه با ابتكار بیشتری به ما تحویل خواهد داد.»(۱۳۷۷/۰۲/۰۷)
#قرارگاهسیاسی_فرقانـــــــــــــــــــــــ
۱۷:۴۶
#قرارگاه_کوثر#وفات_حضرت_زینب_سلام_الله_علیها ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۸:۲۰
نشست ونزوئلا استاد فواد ایزدی.mp3
۲۵:۴۲-۵۸.۸۳ مگابایت
#قرارگاه_مرابطات ـــــــــــــــــــــــ
۷:۳۵
حضرت صبر در روایت تاریخ.....قلم ها درباره بانوی صبر چگونه می نگارند؟
#معرفی_کتاب#حضرت_زینب_سلام_الله_علیها#قرارگاه_کوثرـــــــــــــــــــــــ
۹:۴۹
۹:۴۹
۹:۴۹
۹:۴۹
۹:۴۹
۹:۴۹
بازارسال شده از KHAMENEI.IR
۱۶:۲۳
بازارسال شده از بناتالمقاومة🇵🇸
«بسماللهالرحمنالرحیم»
«بناتالمـ
ـقاومة»اجتماع دخترانی از جنسِ سبزیِ زیتونهای مقاومت...
«*جشن میلاد سرداران کربلا*»
_ قرائت مناجات شعبانیه با نوای خانم توکلی و مولودی خوانی با نوای خانم اعلم الهدی
پنجشنبه ۲ بهمن ماه رأس ساعت ۲۱:۰۰
در نمازخانه اقامتگاه منتظرتونیم (:
قرارگاه مأوا بسیج پردیس دانشگاه امام صادق علیهالسلام@Banatolmoqavemat@basij_isuw
«بناتالمـ
_ قرائت مناجات شعبانیه با نوای خانم توکلی و مولودی خوانی با نوای خانم اعلم الهدی
پنجشنبه ۲ بهمن ماه رأس ساعت ۲۱:۰۰
در نمازخانه اقامتگاه منتظرتونیم (:
قرارگاه مأوا بسیج پردیس دانشگاه امام صادق علیهالسلام@Banatolmoqavemat@basij_isuw
۸:۱۴