بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_اخر #قسمت_نودوسه خوابیدی زود باش پاشو وسایلتو بردار ، الاناس که مش صابر برسه. زود باش که تا سر و کله ی کسی پیدا نشده زودتر از اینجا بریم ،مش صابر بنده خدا هم زیاد اون بیرون منتظرمون نمونه، هم زشته،هم یه وقت جلب توجه می کنه.. این وقت شب یه ماشین پست در خونه ایستاده باشه. به سختی از جام بلند شدم، اما نمی تونستم درست راه برم و بعد از هر قدمی که به کمک دیوار برمی داشتم باید چند ثانیه ای صبر می کردم. وقتی مش صابر پشت در رسید کم کم منو نرگس از حیاط بیرون زدیم ، کنار ماشین که رسیدیم بلافاصله خودمو روی صندلی ماشین انداختم، سرمو به پشتی صندلی تکیه دادم و نفسی تازه کردم و به مردی که پشت فرمون بود سلام کوتاهی دادم . مش صابر جواب سلامم رو داد و سریع گفت حالت خوبه دختر جان؟ قبل از اینکه جوابی بدم ، نرگس گفت نه والله خوب که نیست، آخه این آبجی تاج گل من بنده خدا ، از در و دیوار براش بلا می‌باره ، امشب هم خورده زمین و زانوش ضرب دیده ، اینقدر زخمش ناجوره که هرکی پاشو ببینه وحشت می‌کنه. با صدای آرومی که مش صابر نشنوه گفتم آروم بگیر دختر. نرگس گفت چرا چیه مگه آبجی؟مشصابر که غریبه نیست، آدم مورد اعتماد دایه زینته. حرفشو قطع کردم و گفتم ممنون مش صابر حالم خوبه . مش صابر از داخل آئینه نگاهی به صورتم انداخت و گفت قیافت که اینو نشون نمی‌ده. بعد از حرف مش صابر تازه متوجه شدم که توی اون هوای سرد ، روی کل صورتم قطره های درشت عرق نشسته. دایه سوار ماشین شد و روی صندلی جلو نشست و با لبخند گفت ببخشید که معطلت کردم ،می دونم هوا سرده ،ولی نمی شد خونه رو بدون چفت و بست ول کنم و ازش دل بکنم. مش صابر جواب لبخند دایه زینت رو با خنده داد و گفت من که این همه سال معطل شدم این هم روش. مش صابر گفت زینت ، نمی خوای این دختر خانوما رو بهم معرفی کنی ؟ دایه خودشو روی صندلی جابه جا کرد و گفت والله چطوری بگم؟ مش صابر گفت چیو باید چطوری بگی زینت ؟ دایه آب دهنشو قورت داد و گفت آخه قضیه اشون عریض و طویله، بعد سرشو به طرف من چرخوند و گفت این دختری که سرش روی صندلیه و داره درد می‌کشه .. نرگس پیش قدم شد و گفت تاج گل نامزد آقا منصوره و چون خان مخالف ازدواج تاج گل و منصورخان بود،می‌خواست یه بلائی سر تاجی بیاره که منصور خان خدا خیرش بده هر دومون رو برداشت و آورد اینجا پیش دایه . اما آدمهای خان خبردار شدن که ما اینجائیم و الانم برای اینکه دوباره گیرشون نیوفتیم داریم از اینجا هم میریم. من و دایه با خشم نگاه چپ چپی به نرگس کردیم ، اما نرگس بی خیال نشد و ادامه داد الانم خدا شما رو خیر بده که داری ما رو از اینجا نجات میدی، و گرنه اگه اینجا می موندیم و پیدامون می کردن فقط خدا می دونمه چی به سرمون می اومد. مش صابر با تعجب رو به دایه کرد و گفت زینت ، منصور نامزد کرده ؟ پس چرا به من نگفتی؟ لب باز نکردی این خبر خوشحال کننده رو بهم بدی و الان باید از کسی دیگه بشنوم که بالاخره منصور داره سر و سامون می گیره و بهونه ی تو هم داره تموم میشه؟ مش صابر از آینه منو نگاه کرد و گفت نگران نباش دختر جان ، فقط اون آدرسی که باید ببرمتون رو بده تا برسونمون و زودتر از این ترس خلاص بشید. نگفتی چند وقت با شازده پسر نامزد کردی؟ با حرص به نرگس نگاه کردم و گفتم تحویل بگیر ، حالا خودت درستش کن .. نرگس که می خواست ادای آدم بزرگا رو دربیاره انگشتاشو توی هم گره زد و گفت والا مدت زیادی نیست، همین ده دوازده روز پیش بود که خانزاده به آبجی تاج گل علاقمند شد و برخلاف رضایت دوتا خانواده با تاج گل نامزد کرد ، ولی انگار بخت با این دختر یار نیست و خوشی بهش نیومده. مش صابر نوچ نوچی کرد و گفت عجب .... دایه با اینکه اول مسیر با ذوق نشسته بود، اما بعد از حرفای نرگس به کلی نطقش کور شد و کل مسیر رو با اخمای گره کرده به جاده چشم دوخته بود و هر وقت مش صابر حرفی میزد یا سوالی ازش می کرد ،فقط با بله و نه جوابش می داد و سعی می کرد حرفو با همون دو کلمه خاتمه بده….کاملا مشخص بود که حال دایه با حرفهایی که نرگس سرهم کرده بود گرفته شده. تقریبا نصف راه رو طی کرده بودیم و هوا گرگ و میش شده بود، با پشت دستم بخاری که کاملا شیشه رو پوشونده بود پاک کردم ، و به جاده چشم دوختم ،جاده ای که داشت ما رو به سمت مسیری می برد که برای ادامه راه پیش رومون قرار گرفته بود ، با فکر کردن به اینکه ممکنه آینده ام هم بهتر از گذشتم نباشه، دلم آشوب شده بود که یهو مش صابر سکوت داخل ماشین رو شکست و گفت یه جایی رو این اطراف می شناسم که هم دستشویی داره ،هم می تونیم یه صبحونه بزنیم ،چون من طاقت هر چی رو داشته باشم، طاقت گرسنگی رو اصلا ندارم، بعد از مسافت کوتاهی، مش صابر ماشین رو کنار جاده نگه داشت ، خودشو کمی به طرف دایه کج کرد و گفت بفرما زینت خانم ، ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_نودوچهار
گویا مسیر هم خسته ات کرده و هم بد اخلاق. دایه گفت آره من توی راه زود خسته می شم ، بعد سرشو به طرفمون چرخوند و گفت پیاده شید دیگه ، منتظر چی هستید؟با تو هستم نرگس. اما قبل از اینکه نرگس چیزی بگه من گفتم دایه اگه اشکالی نداره من تو ماشین بمونم ، نه دلم می خواد چیزی بخورم و نه پای پیاده شدن دارم ، شما هم برید با خیال راحت به کارتون برسید. دایه لبشو کج کرد و گفت خود دانی، والا من دیگه حوصله التماس کردم ندارم و از ماشین پیاده شد.. نرگس گفت آبجی تاج گل ، به خاطر اون حرفام که ازم دلخور نشدی؟ آخه اگه من اون حرفا رو نمی زدم خدا می‌دونه مش صابر راجع بهمون چه قضاوتی می کرد ...سرمو تکون دادم و گفتم من مشکلی ندارم فدای سرت، فقط نمی دونم چطوری می خوای از دل دایه زینت در بیاری. نرگس گفت تو نمی‌خواد نگران دایه باشی من خودم اونو درستش می کنم. سریع از ماشین پیاده شد و خودشو به دایه که کنار مش صابر راه میرفت ،رسوند. درد پام امونمو بریده بود ، داشتم با دستم آروم آروم پاهامو ماساژ می دادم و به دور شدن دایه و نرگس نگاه می کردم که یهو در ماشین باز شد ..با دیدن علیرضا ، وحشت برم داشت، با لکنت گفتم تو ... اینجا .... چیکار می‌کنی ؟ پوز خندی زد و گفت فکر کردی به همین راحتی از دست من خلاص میشی ؟ یا اینکه فکر کردین من سادم و با دوتا حرف دروغ گول می خورم ؟ نه تاج گل خانوم از این خبرا نیست ، باید بفهمی که احساس من مسخره ی دست تو نیست ..از زور ترس آب دهنمو به سختی قورت دادم و گفتم چی میگی تو از کدوم احساس حرف میزنی ؟ چند دفعه ی دیگه باید بهت بگم اون چیزی که تو اسمشو دوست داشتن می ذاری یه احساس زودگذر بچه گونه بیشتر نبوده ، چه جوری دیگه باید بهت بگم که اشتباه کردم و دارم تاوان همه ی اشتباهاتی که کردمو پس میدم ؟ اصلا میدونی چیه؟ من لیاقت تو رو ندار،م شما رو بخیر و ما رو به سلامت . علیرضا گفت ساکت شو تاج گل ، الان دیگه برای اینکه بفهمی چه کاری اشتباه بوده و چه کاری درست خیلی دیره .. هاله ی چشماش پر از اشک شد و با همون صدای بغض دارش گفت اگه می خوای هیچ اتفاق بدی برای منصور جونت نیوفته ، همین الان از این ماشین پیاده میشی و همراه من میای فهمیدی؟ اخمی کردم و گفتم تو با منصور چیکار داری؟ بلایی که سرش نیوردی ؟ نفس بلندی کشید و گفت چیه نگرانش شدی؟ بسه دیگه تاج گل صبر منم حدی داره. تو هیچ وقت نفهمیدی که من توی این مدت چندبار مردم و زنده شدم، اما باز هم گفتم علیرضا صبور باش و دنبال راه چاره باش.. الان دیگه از این خبرا نیست، خوب اینو توی گوشت فرو کن ، حالا دیگه به هیچ عنوان نمیذارم منو نادیده بگیری ، روی من و احساسم پا بذاری و به منصور فکر کنی...با بغض گفتم به خدا ، به پیر به پیغمبر اشتباه می کنی بین من و منصور هیچی نیست و اون فقط قصدش کمک کردن به من بود. علیرضا عصبی شد و گفت باشه اصلا حرف تو درست ، مگه نمیگی فقط می خواسته کمکت کنه ؟ دستش درد نکنه ،تو دیگه کمک لازم نداری، چون از این به بعدش خودم هستم ، الانم تا اون روی منو بالا نیاوردی که برم و یه بلایی سرش بیارم ، زود از این ماشین پیاده شو و با من بیا ..با فک لرزونم که هم از شدت بغض و هم از شدت نگرانی برای منصور که نکنه علیرضا بلایی سرش آورده باشه، به شدت می‌لرزید ، گفتم باشه باشه هر چی تو بگی ولی قبلش باید بهم قول بدی که نه الان و نه هیچ وقت دیگه کاری به منصور نداشته باشی. علیرضا چشماشو که از خوشحالی روی هم فشار داد و گفت قول ، قول میدم ،فقط الان تا سرو کله ی اون زنه پیدا نشده زودتر بیا سوار ماشین من شو که از اینجا بریم!دستمو به صندلی ماشین فشار دادم و با دردی که توی پام داشتم به سختی از ماشین پیاده شدم . اما به محض اینکه پیاده شدمو در ماشین رو بستم ،چشمم به علیرضا افتاد که به جون لاستیکای ماشین مش صابر افتاده بود و پارشون میکرد .. با حرص نگاهی بهش کردمو گفتم داری چیکار می‌کنی؟ من که دارم با تو میام ، چرا میخوای این بنده خدا هارو تو سرما نگه داری ؟ سرشو بالا گرفت و گفت کار از محکم کاری عیب نمی کنه، بلند شد و گفت زودتر راه بیافت تاج گل . بدون اینکه چیزی بگه کنارم راه افتاد و منم لنگون لنگون پامو دنبال خودم می کشیدم که نرگس از پشت سرمون داد زد آبجی تاج گل داری کجا میری ؟ سرمو به طرفش برگردوندم و تا خواستم حرفی بزنم علیرضا پرتم کرد تو ماشین و بلافاصله خودش پشت فرمون نشست و ماشینو به حرکت در آورد ، دستامو جلوی صورتم گرفتم و با صدای بلند به هق هق افتادم..علیرضا گفت چرا گریه می کنی ؟از من میترسی تاج گل ؟ من همون علیرضام ، همونی که دوستش داشتی...با همون هق هقی که داشتم گفتم ولی تو دیگه اون علیرضایی که من می شناختم نیستی، من دیگه نمی‌شناسمت،
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
گویا مسیر هم خسته ات کرده و هم بد اخلاق. دایه گفت آره من توی راه زود خسته می شم ، بعد سرشو به طرفمون چرخوند و گفت پیاده شید دیگه ، منتظر چی هستید؟با تو هستم نرگس. اما قبل از اینکه نرگس چیزی بگه من گفتم دایه اگه اشکالی نداره من تو ماشین بمونم ، نه دلم می خواد چیزی بخورم و نه پای پیاده شدن دارم ، شما هم برید با خیال راحت به کارتون برسید. دایه لبشو کج کرد و گفت خود دانی، والا من دیگه حوصله التماس کردم ندارم و از ماشین پیاده شد.. نرگس گفت آبجی تاج گل ، به خاطر اون حرفام که ازم دلخور نشدی؟ آخه اگه من اون حرفا رو نمی زدم خدا می‌دونه مش صابر راجع بهمون چه قضاوتی می کرد ...سرمو تکون دادم و گفتم من مشکلی ندارم فدای سرت، فقط نمی دونم چطوری می خوای از دل دایه زینت در بیاری. نرگس گفت تو نمی‌خواد نگران دایه باشی من خودم اونو درستش می کنم. سریع از ماشین پیاده شد و خودشو به دایه که کنار مش صابر راه میرفت ،رسوند. درد پام امونمو بریده بود ، داشتم با دستم آروم آروم پاهامو ماساژ می دادم و به دور شدن دایه و نرگس نگاه می کردم که یهو در ماشین باز شد ..با دیدن علیرضا ، وحشت برم داشت، با لکنت گفتم تو ... اینجا .... چیکار می‌کنی ؟ پوز خندی زد و گفت فکر کردی به همین راحتی از دست من خلاص میشی ؟ یا اینکه فکر کردین من سادم و با دوتا حرف دروغ گول می خورم ؟ نه تاج گل خانوم از این خبرا نیست ، باید بفهمی که احساس من مسخره ی دست تو نیست ..از زور ترس آب دهنمو به سختی قورت دادم و گفتم چی میگی تو از کدوم احساس حرف میزنی ؟ چند دفعه ی دیگه باید بهت بگم اون چیزی که تو اسمشو دوست داشتن می ذاری یه احساس زودگذر بچه گونه بیشتر نبوده ، چه جوری دیگه باید بهت بگم که اشتباه کردم و دارم تاوان همه ی اشتباهاتی که کردمو پس میدم ؟ اصلا میدونی چیه؟ من لیاقت تو رو ندار،م شما رو بخیر و ما رو به سلامت . علیرضا گفت ساکت شو تاج گل ، الان دیگه برای اینکه بفهمی چه کاری اشتباه بوده و چه کاری درست خیلی دیره .. هاله ی چشماش پر از اشک شد و با همون صدای بغض دارش گفت اگه می خوای هیچ اتفاق بدی برای منصور جونت نیوفته ، همین الان از این ماشین پیاده میشی و همراه من میای فهمیدی؟ اخمی کردم و گفتم تو با منصور چیکار داری؟ بلایی که سرش نیوردی ؟ نفس بلندی کشید و گفت چیه نگرانش شدی؟ بسه دیگه تاج گل صبر منم حدی داره. تو هیچ وقت نفهمیدی که من توی این مدت چندبار مردم و زنده شدم، اما باز هم گفتم علیرضا صبور باش و دنبال راه چاره باش.. الان دیگه از این خبرا نیست، خوب اینو توی گوشت فرو کن ، حالا دیگه به هیچ عنوان نمیذارم منو نادیده بگیری ، روی من و احساسم پا بذاری و به منصور فکر کنی...با بغض گفتم به خدا ، به پیر به پیغمبر اشتباه می کنی بین من و منصور هیچی نیست و اون فقط قصدش کمک کردن به من بود. علیرضا عصبی شد و گفت باشه اصلا حرف تو درست ، مگه نمیگی فقط می خواسته کمکت کنه ؟ دستش درد نکنه ،تو دیگه کمک لازم نداری، چون از این به بعدش خودم هستم ، الانم تا اون روی منو بالا نیاوردی که برم و یه بلایی سرش بیارم ، زود از این ماشین پیاده شو و با من بیا ..با فک لرزونم که هم از شدت بغض و هم از شدت نگرانی برای منصور که نکنه علیرضا بلایی سرش آورده باشه، به شدت می‌لرزید ، گفتم باشه باشه هر چی تو بگی ولی قبلش باید بهم قول بدی که نه الان و نه هیچ وقت دیگه کاری به منصور نداشته باشی. علیرضا چشماشو که از خوشحالی روی هم فشار داد و گفت قول ، قول میدم ،فقط الان تا سرو کله ی اون زنه پیدا نشده زودتر بیا سوار ماشین من شو که از اینجا بریم!دستمو به صندلی ماشین فشار دادم و با دردی که توی پام داشتم به سختی از ماشین پیاده شدم . اما به محض اینکه پیاده شدمو در ماشین رو بستم ،چشمم به علیرضا افتاد که به جون لاستیکای ماشین مش صابر افتاده بود و پارشون میکرد .. با حرص نگاهی بهش کردمو گفتم داری چیکار می‌کنی؟ من که دارم با تو میام ، چرا میخوای این بنده خدا هارو تو سرما نگه داری ؟ سرشو بالا گرفت و گفت کار از محکم کاری عیب نمی کنه، بلند شد و گفت زودتر راه بیافت تاج گل . بدون اینکه چیزی بگه کنارم راه افتاد و منم لنگون لنگون پامو دنبال خودم می کشیدم که نرگس از پشت سرمون داد زد آبجی تاج گل داری کجا میری ؟ سرمو به طرفش برگردوندم و تا خواستم حرفی بزنم علیرضا پرتم کرد تو ماشین و بلافاصله خودش پشت فرمون نشست و ماشینو به حرکت در آورد ، دستامو جلوی صورتم گرفتم و با صدای بلند به هق هق افتادم..علیرضا گفت چرا گریه می کنی ؟از من میترسی تاج گل ؟ من همون علیرضام ، همونی که دوستش داشتی...با همون هق هقی که داشتم گفتم ولی تو دیگه اون علیرضایی که من می شناختم نیستی، من دیگه نمی‌شناسمت،
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
۱۲