بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_سیودو ریختن رو سرمو برای یه لحظه حتی درد پاهامم یادم رفت گفتم ها ؟ یکی از همسایه هاشون دم در اومد و گفت که از خونه ی عصمت سر و صدا شنیده و وقتی رفته بالای پشت بوم دیده که تاج گل تو حیاط افتاده ، داماد حالا وقت این که کی گفت و از کی شنیدم نیست ، سریع برو کارتو بکن و قابله رو بیار ،منم برم اون ننه اشو که با خیال راحت گرفته خوابیده رو بیدار کنم. با ننه ات راهی اینجا شدیم ، اما خدا شاهده هر چی به اینجا نزدیکتر می‌شدیم نفسم تنگتر میشد ، نمی‌دونستم چه بلایی به سرت اومده و تو چه وضعی هستی. وقتی رسیدیم در باز بود و نارین و ناصر که دراز به دراز رو زمین افتاده بود و اون دخترم همگی توی حیاط بودن.یهو لحنشو آروم کرد و گفت نمی‌دونم این دختر به کی رفته به والله، خدا رو شکر هیچ کدوم از بچه های دیگم مثل این نیستن، بگذریم ..عصمت یه گوشه نشسته بود و به ناصر که سرشو با دستش گرفته بود و آخ و اوخ می کرد، زل زده بود. تو هم که دم در اتاق افتاده بودی .. ننه آقات با دیدنت جیغ کشید و با صدای بلند به عصمت گفت خدا ازت نگذره ببین چی به روز دخترم آوردی و به طرفش حمله ور شد. من اومدم بالای سرت دستمو روی صورت رنگ و رفته ات کشیدم و دیدم که هنوز صورتت داغه، گفتم خدایا شکرت که به نوه ام رحم کردی و هنوز زنده اس. طولی نکشید که آقات هم با قابله از راه رسید…. وقتی آقات چشمش بهت افتاد ،ندونسته و نپرسیده ناصر رو زیر مشت و لگد گرفت. خانجون دستشو به لبش چسبوند و ریز ریز خنده ای کرد و گفت اونور ننت عصمتو میزد و اینور آقات به جون اون ناصر افتاده بود ، اصلا یه وضعی شده بود، ما هم اون وسط نمی دونستیم کیو از کی جدا کنیم... گفتم خانجون علیرضا چیکار میکرد ؟ گفت می خواستی چیکار کنه،بنده خدا مثل مرغ سر کنده اینور و اونور می رفت .. وقتی قابله چشمش بهت افتاد ،فهمید چه خبره ، سریع گفت این دختر رو ببرید تو اتاق تا من کارمو شروع کنم ..بردسمت تو اتاق،تا قابله اومد و خدارو شکر درمونت کرد... گفتم خانجون من چطوری با این مرد که ازش بدم میاد زندگی کنم ؟ آخه الان دیگه این کتک کاریا و پشتیبانی های الکی آقام به چه دردم می خوره؟ آقامو ننم اگه خیلی منو دوست داشتن از اول منو به اینا نمی‌دادن. آقام که می دونست خاله یه عمره دنبال انتقامه. خانجون گفت قضیه ی این انتقام چیه که هی میگی ؟ منم سیر تا پیاز از وقتیکه نارین اومد تا همون لحظه رو برای خانجون تعریف کردم، خانجون چشاش پر از اشک شد و گفت بمیرم برای تو که فقط این وسط تو بدبخت شدی ننه ، حالا هم که دیگه ناصر شوهرته و دیگه هیچ راهی برات نمونده .یا باید بسوزی و بسازی یا اینکه طلاق بگیری و بعد از طلاقت زن یه پیرمردی یا کسی که زنش مرده یا بچه دار نمیشه بشی . فکر نکن اگه علیرضا هم بیاد با تو ازدواج کنه خوشبخت میشی ، نه دختر جان ، تو هنوز مردا رو نمی شناسی تا دنیا هم که عاشقت باشن،وقتی باهات ازداوج کنند،دو روز که باهاش زیر یک سقف بودی، شروع می کنه به بهانه گیری... خانجون گفت خودت میدونی که عصمت و دخترش فقط دنبال اینن که یه نقطه ضعف ازت گیر بیارن.. تقدیر توام اینطوری بوده . گفتم راستی خانجون ناصر کجاس ؟لبخندی زد و گفت ای ناقلا پس کم کم داری به ناصرم فکر می کنی که حواست پِیِشه . آقات اینقدر اون بنده خدا رو زد، که اگه علیرضا پادرمیونی نمی کرد بچه یه بلایی سرش میومد...بمیرم برا بچم که اسنقدر مظلومه... گفتم کی مظلومه؟ گفت میخوای کی باشه ، ناصر بچمو میگم دیگه... علیرضا اومد به آقات گفت چرا این بنده خدا رو میزنی؟ این که تقصیری نداره اگه دخترت به این روز در اومده همش زیر سر اون ننش و نقشه هاشه. وقتی آقات نشست پای حرفای علیرضا خودشم پشیمون شد و برای بدست آوردن دل ناصر ، از صبح بردتش خونه تا یه کم بهش برسه بلکه حالش جا بیاد. گفتم خانجون علیرضا چی شد؟ یه دونه آروم زد رو دستمو گفت اااا کلافم کردی چقدر سوال می‌پرسی ، سرم داره ازبی خوابی می ترکه ، برم تا قابله خدیجه هنوز نیومده یه چرتی بزنم. سرشو که رو بالشت گذاشت، یک به دو نرسیده خوابش برد و صدای خرو پفش بلند شد. با اینکه بی حال بودمو هنوزم خوابم میومد اما هر چی از این پهلو به اون پهلو شدم،خوابم نبرد... با صدای یالله علیرضا،و پشت بندش صدای قابله خدیجه اومد که می‌گفت این خانجون کجاس که منو یه ساعته کاشته؟ والا قرار بود یه ساعت پیش یکیو بفرسته پِیَم. حالا خوبه می‌دونه من چشام درست نمی‌بینه و نمی تونم خودم تنها بیاما .. بازم خدا خیرت بده پسرم که تو اومدی دنبالم. شونه های خانجون تند تند تکون دادم و گفتم…. خانجون بیدار شد و علیرضا رفت بیرون... قابله از نارین گفت... خانجون گفت این حرفها چیه میزنی؟ قابله گفت والا چی بگم آخه ،والا منم از زن اوستا رحیمی شنیدم ...می گفت از وقتی که این حرف تو روستا پیچیده ، ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_سیوسه
مردم ده اینقدر به جوش اومده که گفتن یا باید این دختره رو یه بلایی سرش بیارن یا همشون باید جمع کنن و از این روستا برن. خانجون که صداش به وضوح می‌لرزید گفت، واااای این حرف دیگه از کجا دراومده ؟والله من دارم این حرفا رو الان از تو می‌شنوم. من نمی دونم کی و با چه نیتی این حرفا رو درآورده . آخه پیش خودشون نگفتن این حرفا ممکنه بلوا به پا بشه ؟ ولی مطمئن باش، چنین چیزی امکان نداره. اصلا تو چطوری یه همچین حرفی رو باور کردی؟ قابله یه تکونی به خودش داد و گفت والا من هیچوقت تا با چشم خودم چیزیو نبینم باور نمی کنم.. خانجون گفت قابله تو که خدا رو شکر زن پخته و سرد و گرم چشیده ای هستی خودت میدونی که دهن مردم همیشه مثل دروازه بازه و فقط دنبال حرف و حدیث می گردن تا سر خودشونو گرم کنن. وسط حرفشون پریدم و گفتم ولی خانجون این دفعه نه دروغه و نه حرف و حدیث برای سرگرمی. دیشب شوهرش هم که آورده بودش اینجا ،جلوی هممون همین حرفا رو زد. خانجون گفت دختر تو مغزت معیوب شده عقلت که معیوب نشده ، چرا داری حرف بیخود میزنی ؟ بعد رو کرد به قابله و گفت این حرفها مال اون موقعس که دختر خونه بوده الان دیگه خدا رو شکر شوهر داره ... اصلا اگه یه همچین چیزی واقعیت داشت که الان شوهرش اینجا نبود. قابله لباشو جمع کرد و گفت الله و اعلم اصلا به من چه ربطی داره؟ من فقط اون چیزائی رو که شنیدم گفتم. با رفتن قابله خانجون که حسابی فکرش مشغول شده بود بلند شد رفت خونشون ، بلکه توی راه پرس و جویی کنه و از صحت و سقم ماجرا با خبر بشه، بلکه هم دلش آروم بگیره. بعد از رفتن خانجون خونه حسابی دلگیر و سوت و کور شد، می خواستم بخوابم، اما از گرسنگی خوابم نمی برد. با اینکه خیلی درد داشتم اما مجبور شدم به زور از جام بلند شم و به مطبخ برم. تو مطبخو گشتم بلکه چیزی برای خوردن پیدا کنم، اما هیچی نبود، خواستم برگردم تو اتاق که چشمم به چند تکه نون خشک که توی یه قابلمه کنار مطبخ بود، افتاد. با خوشحالی گفتم خدایا شکرت که بنده اتو گشنه نذاشتی .با هر گازی که از نون میزدم ، باید یه قولوپ هم آب می‌خوردم بلکه پائینیه دفعه یاد خاله عصمت و نارین افتادم که از صبح هیچ صدایی ازشون نشنیده بودم. با یه دستم نون خشک رو و با دست دیگم لیوان آبو برداشتم و به طرف اتاق خاله عصمت رفتم . گوشمو به در چسبوندم اما هیچ صدایی نشنیدم، آروم درو باز کردم و از دیدن ....اتاق خالی که درشم قفل نشده بود ،مغزم پر از علامت سوال شد آخه خاله حتی اگه برای یه لحظه هم جایی می رفت ، در اتاقشو قفل می کرد. تو همین فکرا بودم که حضور کسی رو پشت سرم حس کردم و از ترسم لیوان از دستم روی زمین افتاد . آروم به عقب برگشتم و از دیدن علیرضا هین بلندی کشیدم.. اخم کردمو گفتم خاله و نارین کجا رفتن که تو اینجا تنها موندی ؟دست زنتو بگیر و از اینجا برو. موندی که مثلا چی بشه؟صدای ناصر از پشت سرش ، لرزه به جونم انداخت.ناصر گفت اینجا چیکار داری آقا داماد؟ اصلا می خوای من به جای تاج گل جوابتو بدم ؟ فکر کنم خود تاج گل جوابتو بده بهتره. همینطور که ناصر با قدمهای آروم به سمتم میومد، استرسم بیشتر و بیشتر میشد. ناصر اومد روبروم ایستاد و گفت چرا ساکتی پس؟تا اومد کلمات رو کنار هم بذارم، ناصر داد زد و گفت:چرا ساکت شدی ؟ بالکنت زبان لب باز کردم و گفتم چی بگم ناصر از درگیری بین ناصر و علیرضا ،ترس از بی خانمان بودن ، سرمو پایین انداختم و گفتم من ناصر را دوست دارم و حاضر نیستم زندگیمو به خاطر یکی دیگه خراب کنم... سرمو بالا آوردم و به صورت علیرضا نگاه کردم که از عصبانیت لباش میلرزیدن ... پاشو محکم به زمین کوبید و بدون اینکه حرفی بزنه از خونه بیرون رفت و محکم درو پشت سرش بست..ناصر گفت تاج گل اندازه ی سر سوزن دیگه بهت اعتمادی ندارم ، فکر نکن ناصر دیونه روبروت ایستاده و از چیزی خبر نداشت ، نه اتفاقا خیلی راجب من اشتباه کرده بودی و من از همه چی خبر داشتم و همه چی رو میدونستم، ولی گفتم شاید بعد از ازدواج سر عقل بیای ، که نشد ، حتی از اول خود واقعیم رو بهت نشون دادم تا بهم دل ببندی...گفتم ناصر دیدی که من بهش گفتم که تورو دوست دارم ؟ قبل تو هم بهش گفته بودم ، نارین رو سر خونه و زندگیش ببره .. با حرص گفت ساکت شو ، خدودفه شو نمی‌خوام ازت یه کلمه ی دیگه بشنوم... تاج گل از این لحظه به جز سختی چیزی تو زندگی ازم نمی‌بینی ،این هم تو گوشِ خودت فرو کن فکر نکن میتونی جدا شی ،نه ، اتفاقا تو همین زندگی میمونی ....سرشو برای حرفش بالا و پایین به حالت تایید میکرد و گفت مجبوری بسازی تا موهات مثل دندونات سفید بشن ، و به طرف اتاق هولم داد ، و گفت برو نمی‌خوام ببینمت ...روی زانوهام افتادم ،
ادامه دارد
بومِ آشپزی
مردم ده اینقدر به جوش اومده که گفتن یا باید این دختره رو یه بلایی سرش بیارن یا همشون باید جمع کنن و از این روستا برن. خانجون که صداش به وضوح می‌لرزید گفت، واااای این حرف دیگه از کجا دراومده ؟والله من دارم این حرفا رو الان از تو می‌شنوم. من نمی دونم کی و با چه نیتی این حرفا رو درآورده . آخه پیش خودشون نگفتن این حرفا ممکنه بلوا به پا بشه ؟ ولی مطمئن باش، چنین چیزی امکان نداره. اصلا تو چطوری یه همچین حرفی رو باور کردی؟ قابله یه تکونی به خودش داد و گفت والا من هیچوقت تا با چشم خودم چیزیو نبینم باور نمی کنم.. خانجون گفت قابله تو که خدا رو شکر زن پخته و سرد و گرم چشیده ای هستی خودت میدونی که دهن مردم همیشه مثل دروازه بازه و فقط دنبال حرف و حدیث می گردن تا سر خودشونو گرم کنن. وسط حرفشون پریدم و گفتم ولی خانجون این دفعه نه دروغه و نه حرف و حدیث برای سرگرمی. دیشب شوهرش هم که آورده بودش اینجا ،جلوی هممون همین حرفا رو زد. خانجون گفت دختر تو مغزت معیوب شده عقلت که معیوب نشده ، چرا داری حرف بیخود میزنی ؟ بعد رو کرد به قابله و گفت این حرفها مال اون موقعس که دختر خونه بوده الان دیگه خدا رو شکر شوهر داره ... اصلا اگه یه همچین چیزی واقعیت داشت که الان شوهرش اینجا نبود. قابله لباشو جمع کرد و گفت الله و اعلم اصلا به من چه ربطی داره؟ من فقط اون چیزائی رو که شنیدم گفتم. با رفتن قابله خانجون که حسابی فکرش مشغول شده بود بلند شد رفت خونشون ، بلکه توی راه پرس و جویی کنه و از صحت و سقم ماجرا با خبر بشه، بلکه هم دلش آروم بگیره. بعد از رفتن خانجون خونه حسابی دلگیر و سوت و کور شد، می خواستم بخوابم، اما از گرسنگی خوابم نمی برد. با اینکه خیلی درد داشتم اما مجبور شدم به زور از جام بلند شم و به مطبخ برم. تو مطبخو گشتم بلکه چیزی برای خوردن پیدا کنم، اما هیچی نبود، خواستم برگردم تو اتاق که چشمم به چند تکه نون خشک که توی یه قابلمه کنار مطبخ بود، افتاد. با خوشحالی گفتم خدایا شکرت که بنده اتو گشنه نذاشتی .با هر گازی که از نون میزدم ، باید یه قولوپ هم آب می‌خوردم بلکه پائینیه دفعه یاد خاله عصمت و نارین افتادم که از صبح هیچ صدایی ازشون نشنیده بودم. با یه دستم نون خشک رو و با دست دیگم لیوان آبو برداشتم و به طرف اتاق خاله عصمت رفتم . گوشمو به در چسبوندم اما هیچ صدایی نشنیدم، آروم درو باز کردم و از دیدن ....اتاق خالی که درشم قفل نشده بود ،مغزم پر از علامت سوال شد آخه خاله حتی اگه برای یه لحظه هم جایی می رفت ، در اتاقشو قفل می کرد. تو همین فکرا بودم که حضور کسی رو پشت سرم حس کردم و از ترسم لیوان از دستم روی زمین افتاد . آروم به عقب برگشتم و از دیدن علیرضا هین بلندی کشیدم.. اخم کردمو گفتم خاله و نارین کجا رفتن که تو اینجا تنها موندی ؟دست زنتو بگیر و از اینجا برو. موندی که مثلا چی بشه؟صدای ناصر از پشت سرش ، لرزه به جونم انداخت.ناصر گفت اینجا چیکار داری آقا داماد؟ اصلا می خوای من به جای تاج گل جوابتو بدم ؟ فکر کنم خود تاج گل جوابتو بده بهتره. همینطور که ناصر با قدمهای آروم به سمتم میومد، استرسم بیشتر و بیشتر میشد. ناصر اومد روبروم ایستاد و گفت چرا ساکتی پس؟تا اومد کلمات رو کنار هم بذارم، ناصر داد زد و گفت:چرا ساکت شدی ؟ بالکنت زبان لب باز کردم و گفتم چی بگم ناصر از درگیری بین ناصر و علیرضا ،ترس از بی خانمان بودن ، سرمو پایین انداختم و گفتم من ناصر را دوست دارم و حاضر نیستم زندگیمو به خاطر یکی دیگه خراب کنم... سرمو بالا آوردم و به صورت علیرضا نگاه کردم که از عصبانیت لباش میلرزیدن ... پاشو محکم به زمین کوبید و بدون اینکه حرفی بزنه از خونه بیرون رفت و محکم درو پشت سرش بست..ناصر گفت تاج گل اندازه ی سر سوزن دیگه بهت اعتمادی ندارم ، فکر نکن ناصر دیونه روبروت ایستاده و از چیزی خبر نداشت ، نه اتفاقا خیلی راجب من اشتباه کرده بودی و من از همه چی خبر داشتم و همه چی رو میدونستم، ولی گفتم شاید بعد از ازدواج سر عقل بیای ، که نشد ، حتی از اول خود واقعیم رو بهت نشون دادم تا بهم دل ببندی...گفتم ناصر دیدی که من بهش گفتم که تورو دوست دارم ؟ قبل تو هم بهش گفته بودم ، نارین رو سر خونه و زندگیش ببره .. با حرص گفت ساکت شو ، خدودفه شو نمی‌خوام ازت یه کلمه ی دیگه بشنوم... تاج گل از این لحظه به جز سختی چیزی تو زندگی ازم نمی‌بینی ،این هم تو گوشِ خودت فرو کن فکر نکن میتونی جدا شی ،نه ، اتفاقا تو همین زندگی میمونی ....سرشو برای حرفش بالا و پایین به حالت تایید میکرد و گفت مجبوری بسازی تا موهات مثل دندونات سفید بشن ، و به طرف اتاق هولم داد ، و گفت برو نمی‌خوام ببینمت ...روی زانوهام افتادم ،
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۱