بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_سیویک حالا خدارو شکر ناصر زنده موند تا من وارد بازی های تو نشم . ناصر تکونی خورد و گفت باورت دارم تاج گل ، نمی‌خواد اینجوری حرص بخوری ، از دست این زن همه چی برمیاد. خوشحال بودم، ولی همچنان از آینده ی تاریکی که پیش روم بود می ترسیدم….از جام بلند شدم و تا خواستم راه برم سرم گیج رفت ، سر جام ایستادم ، سرمو پایین اوردم و با بغض گفتم وای این دیگه چیه ؟ چرا اینجوری شدم ؟ ناصر سرشو بالا آورد و ازشدت درد دوباره سرشو پایین انداخت ، علیرضا گفت چی به روز این دختر اوردی ناصر ؟ این دختر اینجوری پیش بره زنده نمی مونه...رو به عصمت کرد و گفت پاشو زن یه کاری کن ، یه دارویی و درمونی، چیزی براش درست کن تا تلف نشده .. خاله عصمت شونه اشو بالا انداخت و گفت الهی زودتر یه چیزیش بشه من راحت بشم .... سرم گیج می رفت، همه چی دور سرم می چرخید، دیوارو گرفتم و چند قدم به طرف اتاق راه رفتم، اما با صورت روی زمین افتادم ، صدای داد و بیداد علیرضا رو می‌تونستم تا چند لحظه بشنوم ،ولی دیگه چیزی نفهمیدم ... نمی‌دونم چقدر از اون حالت بی هوشیم گذشته بود که با احساس دستی روی سرم و صدای گریه ی خانجون چشممو باز کردم ، لبم خشک شده بود ، از شدت تشنگی لبهام می سوخت،با باز کردن چشمم، خانجون لبخندی زد و گفت دخترم ، بالاخره بیدار شدی؟ هیچی یادم نمی اومد و نمی دونستم چرا من تا این وقت روز که آفتاب نصف اتاقو پر کرده هنوز خوابیدم ، گفتم خانجون ؟ اشکشو با پشت دستش خشک کرد و گفت بگو دختر بد بختم .. گفتم کی اومدی ؟چرا منو زودتر بیدار نکردی ؟ چرا من تا الان خوابیدم؟ وای خدایا الان مگه میشه دهن خاله عصمتو بست. نیم خیز شدم تا بلند شم که درد عجیبی تو شکمم احساس کردم ، آخی گفتمو تازه یاد اتفاقاتی که پیش اومده بود افتادم ، خانجون شونمو به عقب فشار هل داد و گفت نمی‌خواد بلند شی دختر، یه کم استراحت کن تا دایه برای مداوا کردنت بیاد ... دست خانجونو گرفتمو گفتم خانجون کی بهت خبر داد ؟ خاله عصمت کجاس چرا صداش نمیاد ؟ ناصر کجاس ؟ گفت اوووه ، این همه سوال کردی میخوای یه جا جوابتو بدم ؟ گفتم اگه سختته یکی یکی جوابمو بده خانجون ... گفت دیشب تا صبح من از این پا دردم خوابم نبرد، هیچی نمونده بود که به این پا نزدم ، اما مگه خوب میشه این پا ، با صدای اذون گفتم یه دو رکعتی نماز بخونم و برم خمیر نون صبحانه رو درست کنم که هنوز دست به آب نزده بودم در به صدا در اومد ، به والله انگار بهم برات شده بود زود با خودم گفتم حتما یه بلایی سر تاج گل آوردن. آره ننه جون دل مادرا زود حس می‌کنه ، بعد دور لبشو با انگشتش پاک کرد و گفت به هر سختی بود این پای علیلمو دنبال خودم تا دم در کشوندم و با صدای آرومی که یه وقت آقات بیدار نشه گفتم کیه؟ با صدای مرد جوونی که می‌گفت منم نترسید .. گفتم تو کی هستی که این وقت صبح دم در خونه ی ما اومدی ؟ چی میخوای ؟ صداش خیلی برام آشنا بود ولی هر چی فکر کردم عقلم به جایی قد نداد، آخه پیریه و هزارتا درد و مرض مادر ، گفت منم علیرضا ، وای ننه، از ترس اینکه یه وقت مهران بیدار بشه و باز بیاد و این پسرو بزنه داشتم پس می افتادم ، سرمو به طرف اتاقا چرخوندمو وقتی مطمئن شدم کسی بیدار نیست زود درو باز کردم و از دیدن صورت این پسره نزدیک بود قلبم بایسته ، پسره حال و روزمو متوجه شد و گفت نترس خانجون به خاطر تاج گل این بلا سرم نیومده .. صدامو آروم کردم و گفتم پس سر چی سر و صورتت به این روز در اومده ؟ کی تورو به این روز در آورده ؟ گفت قصه اش طولانیه ننه، اومدن من به اینجا به خاطر تاج گلِ ، نفس عمیقی کشیدم و گفتم تاج گل ؟ گفت آره حالش خوب نیست ، زودتر یه قابله با خودت ببر پیش اون دختر ، که اگه زود خودتو بهش نرسونی دور از جونش یکی دو ساعت بیشتر زنده نمیمونه ... محکم تو صورتم زدم و گفتم وای ننه ، وای با دختر مظلومم چی کار کردن؟ گفت شما فقط سریع قابله رو بالای سرش ببرید... بهش گفتم باشه باشه من میرم پیشش ،تو هم فعلا تا کسی اینجا ندیدتت، زود برو … درو بستم و رفتم پشت در اتاق ننه آقاتو، آروم در زدم و گفتم کجایی دختر ، تو اینجا خوابیدی و دخترت با مرگ داره دست و پنجه نرم می کنه ، طولی نکشید که آقات درو باز کرد و گفت عصمت با دخترم چکار کرده ؟ آقات اینقدر هول کرده بود که از هولش گیوه هاش تو پاش نمی‌رفت ، گفتم کجا داری میری ؟ به جای اینکه عصبانی بشی برو قابله خدیجه رو هر جا که هست پیدا کن و بیار خونه ی عصمت ... یهو اقات به طرفم برگشت و گفت راستی خانجون تو از کجا فهمیدی که حال تاج گل خوب نیست؟ ازشنیدن این حرف آقات انگار آب سردی ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر#قسمت_سیودو
ریختن رو سرمو برای یه لحظه حتی درد پاهامم یادم رفت گفتم ها ؟ یکی از همسایه هاشون دم در اومد و گفت که از خونه ی عصمت سر و صدا شنیده و وقتی رفته بالای پشت بوم دیده که تاج گل تو حیاط افتاده ، داماد حالا وقت این که کی گفت و از کی شنیدم نیست ، سریع برو کارتو بکن و قابله رو بیار ،منم برم اون ننه اشو که با خیال راحت گرفته خوابیده رو بیدار کنم. با ننه ات راهی اینجا شدیم ، اما خدا شاهده هر چی به اینجا نزدیکتر می‌شدیم نفسم تنگتر میشد ، نمی‌دونستم چه بلایی به سرت اومده و تو چه وضعی هستی. وقتی رسیدیم در باز بود و نارین و ناصر که دراز به دراز رو زمین افتاده بود و اون دخترم همگی توی حیاط بودن.یهو لحنشو آروم کرد و گفت نمی‌دونم این دختر به کی رفته به والله، خدا رو شکر هیچ کدوم از بچه های دیگم مثل این نیستن، بگذریم ..عصمت یه گوشه نشسته بود و به ناصر که سرشو با دستش گرفته بود و آخ و اوخ می کرد، زل زده بود. تو هم که دم در اتاق افتاده بودی ..ننه آقات با دیدنت جیغ کشید و با صدای بلند به عصمت گفت خدا ازت نگذره ببین چی به روز دخترم آوردی و به طرفش حمله ور شد. من اومدم بالای سرت دستمو روی صورت رنگ و رفته ات کشیدم و دیدم که هنوز صورتت داغه، گفتم خدایا شکرت که به نوه ام رحم کردی و هنوز زنده اس. طولی نکشید که آقات هم با قابله از راه رسید….وقتی آقات چشمش بهت افتاد ،ندونسته و نپرسیده ناصر رو زیر مشت و لگد گرفت. خانجون دستشو به لبش چسبوند و ریز ریز خنده ای کرد و گفت اونور ننت عصمتو میزد و اینور آقات به جون اون ناصر افتاده بود ، اصلا یه وضعی شده بود، ما هم اون وسط نمی دونستیم کیو از کی جدا کنیم... گفتم خانجون علیرضا چیکار میکرد ؟ گفت می خواستی چیکار کنه،بنده خدا مثل مرغ سر کنده اینور و اونور می رفت .. وقتی قابله چشمش بهت افتاد ،فهمید چه خبره ، سریع گفت این دختر رو ببرید تو اتاق تا من کارمو شروع کنم ..بردسمت تو اتاق،تا قابله اومد و خدارو شکر درمونت کرد...گفتم خانجون من چطوری با این مرد که ازش بدم میاد زندگی کنم ؟ آخه الان دیگه این کتک کاریا و پشتیبانی های الکی آقام به چه دردم می خوره؟ آقامو ننم اگه خیلی منو دوست داشتن از اول منو به اینا نمی‌دادن. آقام که می دونست خاله یه عمره دنبال انتقامه. خانجون گفت قضیه ی این انتقام چیه که هی میگی ؟منم سیر تا پیاز از وقتیکه نارین اومد تا همون لحظه رو برای خانجون تعریف کردم، خانجون چشاش پر از اشک شد و گفت بمیرم برای تو که فقط این وسط تو بدبخت شدی ننه ، حالا هم که دیگه ناصر شوهرته و دیگه هیچ راهی برات نمونده .یا باید بسوزی و بسازی یا اینکه طلاق بگیری و بعد از طلاقت زن یه پیرمردی یا کسی که زنش مرده یا بچه دار نمیشه بشی . فکر نکن اگه علیرضا هم بیاد با تو ازدواج کنه خوشبخت میشی ، نه دختر جان ، تو هنوز مردا رو نمی شناسی تا دنیا هم که عاشقت باشن،وقتی باهات ازداوج کنند،دو روز که باهاش زیر یک سقف بودی، شروع می کنه به بهانه گیری...خانجون گفت خودت می‌دونی که عصمت و دخترش فقط دنبال اینن که یه نقطه ضعف ازت گیر بیارن.. تقدیر توام اینطوری بوده .گفتم راستی خانجون ناصر کجاس ؟لبخندی زد و گفت ای ناقلا پس کم کم داری به ناصرم فکر می کنی که حواست پِیِشه . آقات اینقدر اون بنده خدا رو زد، که اگه علیرضا پادرمیونی نمی کرد بچه یه بلایی سرش میومد...بمیرم برا بچم که اسنقدر مظلومه...گفتم کی مظلومه؟گفت میخوای کی باشه ، ناصر بچمو میگم دیگه... علیرضا اومد به آقات گفت چرا این بنده خدا رو میزنی؟ این که تقصیری نداره اگه دخترت به این روز در اومده همش زیر سر اون ننش و نقشه هاشه.وقتی آقات نشست پای حرفای علیرضا خودشم پشیمون شد و برای بدست آوردن دل ناصر ، از صبح بردتش خونه تا یه کم بهش برسه بلکه حالش جا بیاد. گفتم خانجون علیرضا چی شد؟یه دونه آروم زد رو دستمو گفت اااا کلافم کردی چقدر سوال می‌پرسی ، سرم داره ازبی خوابی می ترکه ، برم تا قابله خدیجه هنوز نیومده یه چرتی بزنم. سرشو که رو بالشت گذاشت، یک به دو نرسیده خوابش برد و صدای خرو پفش بلند شد.با اینکه بی حال بودمو هنوزم خوابم میومد اما هر چی از این پهلو به اون پهلو شدم،خوابم نبرد...با صدای یالله علیرضا،و پشت بندش صدای قابله خدیجه اومد که می‌گفت این خانجون کجاس که منو یه ساعته کاشته؟ والا قرار بود یه ساعت پیش یکیو بفرسته پِیَم. حالا خوبه می‌دونه من چشام درست نمی‌بینه و نمی تونم خودم تنها بیاما .. بازم خدا خیرت بده پسرم که تو اومدی دنبالم. شونه های خانجون تند تند تکون دادم و گفتم….خانجون بیدار شد و علیرضا رفت بیرون...قابله از نارین گفت...خانجون گفت این حرفها چیه میزنی؟قابله گفت والا چی بگم آخه ،والا منم از زن اوستا رحیمی شنیدم ...می گفت از وقتی که این حرف تو روستا پیچیده ،
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
ریختن رو سرمو برای یه لحظه حتی درد پاهامم یادم رفت گفتم ها ؟ یکی از همسایه هاشون دم در اومد و گفت که از خونه ی عصمت سر و صدا شنیده و وقتی رفته بالای پشت بوم دیده که تاج گل تو حیاط افتاده ، داماد حالا وقت این که کی گفت و از کی شنیدم نیست ، سریع برو کارتو بکن و قابله رو بیار ،منم برم اون ننه اشو که با خیال راحت گرفته خوابیده رو بیدار کنم. با ننه ات راهی اینجا شدیم ، اما خدا شاهده هر چی به اینجا نزدیکتر می‌شدیم نفسم تنگتر میشد ، نمی‌دونستم چه بلایی به سرت اومده و تو چه وضعی هستی. وقتی رسیدیم در باز بود و نارین و ناصر که دراز به دراز رو زمین افتاده بود و اون دخترم همگی توی حیاط بودن.یهو لحنشو آروم کرد و گفت نمی‌دونم این دختر به کی رفته به والله، خدا رو شکر هیچ کدوم از بچه های دیگم مثل این نیستن، بگذریم ..عصمت یه گوشه نشسته بود و به ناصر که سرشو با دستش گرفته بود و آخ و اوخ می کرد، زل زده بود. تو هم که دم در اتاق افتاده بودی ..ننه آقات با دیدنت جیغ کشید و با صدای بلند به عصمت گفت خدا ازت نگذره ببین چی به روز دخترم آوردی و به طرفش حمله ور شد. من اومدم بالای سرت دستمو روی صورت رنگ و رفته ات کشیدم و دیدم که هنوز صورتت داغه، گفتم خدایا شکرت که به نوه ام رحم کردی و هنوز زنده اس. طولی نکشید که آقات هم با قابله از راه رسید….وقتی آقات چشمش بهت افتاد ،ندونسته و نپرسیده ناصر رو زیر مشت و لگد گرفت. خانجون دستشو به لبش چسبوند و ریز ریز خنده ای کرد و گفت اونور ننت عصمتو میزد و اینور آقات به جون اون ناصر افتاده بود ، اصلا یه وضعی شده بود، ما هم اون وسط نمی دونستیم کیو از کی جدا کنیم... گفتم خانجون علیرضا چیکار میکرد ؟ گفت می خواستی چیکار کنه،بنده خدا مثل مرغ سر کنده اینور و اونور می رفت .. وقتی قابله چشمش بهت افتاد ،فهمید چه خبره ، سریع گفت این دختر رو ببرید تو اتاق تا من کارمو شروع کنم ..بردسمت تو اتاق،تا قابله اومد و خدارو شکر درمونت کرد...گفتم خانجون من چطوری با این مرد که ازش بدم میاد زندگی کنم ؟ آخه الان دیگه این کتک کاریا و پشتیبانی های الکی آقام به چه دردم می خوره؟ آقامو ننم اگه خیلی منو دوست داشتن از اول منو به اینا نمی‌دادن. آقام که می دونست خاله یه عمره دنبال انتقامه. خانجون گفت قضیه ی این انتقام چیه که هی میگی ؟منم سیر تا پیاز از وقتیکه نارین اومد تا همون لحظه رو برای خانجون تعریف کردم، خانجون چشاش پر از اشک شد و گفت بمیرم برای تو که فقط این وسط تو بدبخت شدی ننه ، حالا هم که دیگه ناصر شوهرته و دیگه هیچ راهی برات نمونده .یا باید بسوزی و بسازی یا اینکه طلاق بگیری و بعد از طلاقت زن یه پیرمردی یا کسی که زنش مرده یا بچه دار نمیشه بشی . فکر نکن اگه علیرضا هم بیاد با تو ازدواج کنه خوشبخت میشی ، نه دختر جان ، تو هنوز مردا رو نمی شناسی تا دنیا هم که عاشقت باشن،وقتی باهات ازداوج کنند،دو روز که باهاش زیر یک سقف بودی، شروع می کنه به بهانه گیری...خانجون گفت خودت می‌دونی که عصمت و دخترش فقط دنبال اینن که یه نقطه ضعف ازت گیر بیارن.. تقدیر توام اینطوری بوده .گفتم راستی خانجون ناصر کجاس ؟لبخندی زد و گفت ای ناقلا پس کم کم داری به ناصرم فکر می کنی که حواست پِیِشه . آقات اینقدر اون بنده خدا رو زد، که اگه علیرضا پادرمیونی نمی کرد بچه یه بلایی سرش میومد...بمیرم برا بچم که اسنقدر مظلومه...گفتم کی مظلومه؟گفت میخوای کی باشه ، ناصر بچمو میگم دیگه... علیرضا اومد به آقات گفت چرا این بنده خدا رو میزنی؟ این که تقصیری نداره اگه دخترت به این روز در اومده همش زیر سر اون ننش و نقشه هاشه.وقتی آقات نشست پای حرفای علیرضا خودشم پشیمون شد و برای بدست آوردن دل ناصر ، از صبح بردتش خونه تا یه کم بهش برسه بلکه حالش جا بیاد. گفتم خانجون علیرضا چی شد؟یه دونه آروم زد رو دستمو گفت اااا کلافم کردی چقدر سوال می‌پرسی ، سرم داره ازبی خوابی می ترکه ، برم تا قابله خدیجه هنوز نیومده یه چرتی بزنم. سرشو که رو بالشت گذاشت، یک به دو نرسیده خوابش برد و صدای خرو پفش بلند شد.با اینکه بی حال بودمو هنوزم خوابم میومد اما هر چی از این پهلو به اون پهلو شدم،خوابم نبرد...با صدای یالله علیرضا،و پشت بندش صدای قابله خدیجه اومد که می‌گفت این خانجون کجاس که منو یه ساعته کاشته؟ والا قرار بود یه ساعت پیش یکیو بفرسته پِیَم. حالا خوبه می‌دونه من چشام درست نمی‌بینه و نمی تونم خودم تنها بیاما .. بازم خدا خیرت بده پسرم که تو اومدی دنبالم. شونه های خانجون تند تند تکون دادم و گفتم….خانجون بیدار شد و علیرضا رفت بیرون...قابله از نارین گفت...خانجون گفت این حرفها چیه میزنی؟قابله گفت والا چی بگم آخه ،والا منم از زن اوستا رحیمی شنیدم ...می گفت از وقتی که این حرف تو روستا پیچیده ،
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۸