بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوپنج ننه آقا شونه اشو تکونی داد و گفت هر انتقامی که دلشون میخواد کنن ،ما چرا باید از عصمت و پسرش بترسیم... هر چه میگفتم ننه آقا حرفو عوض میکرد تا حرفی از جدایی نزنم ... بعد از ظهر ننه آقا چوب را داخل تنور انداخت و با کبریت به فوران شدن گلوله های آتیش حیاط را روشن کردن ، روی پله ایی که اتاق منجر میشد نشسته بودم و با حالتی مایوس به خانجونی که خمیر را با مشت‌هایش ورز میداد و ننه آقا که زیر گوسفندهایی که بابت شیر بهای سر عقد به مادرم هدیه داده شد در حال دوشیدن شیر و بتولی که توی مطبخ در حال آماده کردن غذا برای شام بود نگاه میکردم .. دلتنگ اون خنده های بی غمم شده بودم ، دلم میخواست به روزای قبل شهر رفتنم برگردم که با چه ذوقی سر به سر ننه آقا و هر از گاهی با شوخی هام اعصاب خانجون را بهم میزدم ، و ناراحتی نداشتم.. با سرو صدای آقا و بهرام ، و ننه اقایی که می‌گفت یا حضرت عباس ، سر پا ایستادم ... خانجون خمیری که تو دستش بود با استرس ، روی سینی گذاشت و به طرف در می‌رفت به طرفمون برگشت و گفت نبینم یکیتون بیاد بیرون.. ننه آقا گفت خانجون زود بگو چی شده ؟ خانجون سرش را تکون داد و از خونه بیرون رفت ، هر سه نفر گوش هامون تا می‌تونستیم به صدا تیز کردیم و چشامون خیره به در ، ننه آقا حیاط را با قدم های پر از استرس به چپ و راست برمی‌داشت و هر از گاهی محکم به پاش میزد و گفت عصمت حتما جلوی دهنشو نبسته ، آره پس شوهر و بچه هام که اهل دعوا نبودن ، خیلی راجب این راز بزرگ کنجکاو شدم ولی ترس از ننه آقا بپرسم و دق دلیشو سرم خالی کنه سکوت را بیشتر ترجیح دادم. طولی نکشید اقا و بهرام و مهران که خشم در چهره اشون بیداد میکرد به همراه خانجون وارد حیاط شدن... ننه آقا شتابان خودش را به آقا جون رسوند و گفت چی شده آقا ؟ آقا جون به من نگاهی کرد و گفت حق تاج گل را از اون عصمت گرفتم ، آره فکر نکنه هر چه به سر این دختر آورد بی جواب میمونه ، به جای خودش پسرشو تا تونستیم ادبش دادیم...هر اشتباهی تاوان داره ..بعد چند روز از ته دلم برای ادب دادن ناصر که نقطه ضعف خاله عصمت خوشحال شدم ، دوییدم سمت کوزه و دوتا لیوان پراز آب کردم و با همون سرعت برگشتم پیش آقاجون و گفتم خوب کردی آقاجون ..حالا آب بخور گلویی تازه کن.. آقاجون لیوان را به جرعه بالا رفت و گفت آره زدم که بار دیگه نتونن بهت بگن بالای چشمت ابرو هست .. زود خوشحالیمو محو کردم و گفتم مگه قراره دوباره به اون خونه برگردم ؟ اقاجون چپ چپی به من کرد و گفت معلومه که برمیگردی .. گفتم آقا جون با این همه بلاهایی که سرم آوردن میخوای دوباره منو به اونجا بر گردونی ؟ آقا جون با همون خشمش بلند شد و گفت پس میخوای جدا بشی و هزار حرف و حدیث پشت سرمون باشه ؟ نه دختر من نه تنها تو، بلکه سه تا دخترام نمی‌خوام جدا بشن... گفتم آقا جون من به اون خونه برنمی‌گردم ..خانجون مداخله کرد و گفت داماد این از شوک دیشب نمیدونه چی داره هزیون میگه ، نمی‌خواد اعصابتو به خاطر حرف این بچه خراب کنی .. دستمو گرفت و با خودش به طرف اتاق برد و گفت:مگه نمی‌بینی حال و روز آقاتو؟ می خوای سکته کنه بمونه رو دستمون ؟ پامو محکم روی زمین کوبیدم و گفتم من خونه ی خاله عصمت برنمی‌گردم خانجون، منو انداختن وسط بازیهایی که خدا می‌دونه چیه و دارن با زندگیم بازی می‌کنن. خانجون لحنشو جدی تر کرد و گفت یعنی چی برنمی‌گردم؟ تو دیگه شوهر داری ، هر وقت شوهرت بخواد می‌تونه بیاد دنبالت و تو هم بدون هیچ اعتراضی باید باهاش بری خونت. می خوای طلاق بگیری که چی بشه؟ نگاه کن نارینو سفت و سخت چسبیده به زندگیش، دیدی که حتی برای عروسی برادرشم پاشو اینجا نذاشت، چون دختری که بله رو میگه دیگه باید پایبند خونه و زندگیش باشه، نه اینکه بعد از یه شب زندگی و یه دعوا حرف از جدایی بزنه. گفتم خانجون علیرضا و نارین ؟پس اون چیزی که خاله عصمت گفت چی بود؟ خانجون صداشو آرومتر کرد و گفت آره ننه جون منم دیشب فهمیدم، دیشب که عصمت داشت به زن عموی علیرضا گله می کرد ناخواسته شنیدم ... چروکی به پیشونیش انداخت و گفت حالا ما به اونا کاری نداریم ، فقط خواستم بهت بگم، اینجا دیگه برات خونه ی امنی نمیشه،تو هم بشین به این فکر کن که چطوری می تونی شوهرتو به خودت علاقمند کنی. سرمو پایین انداختم و سکوت کردم. چون می دونستم تمام حرفهای خانجون درسته و توی روستای ما بعد از جدایی نه میذارن دیگه خودت زندگی آرومی داشته باشی و نه خانوادت، اگر هم می خواستی دوباره ازدواج کنی باید زن یه پیرمرد یا زن چندم یه مرد جوون تر می شدی، خلاصه اینکه آینده ی خوبی در انتظارت نبود. تا چند روز خبری از خاله عصمت نبود و من هر روز امیدوارتر می شدم که شاید دنبالم نیاد و دیگه به اون خونه برنگردم. ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر#قسمت_بیستوشش
تا اینکه بعد از چند روز، دم دمای ظهر بود که صدای کوبیدن در اومد…تند تند شربت داخل پارچ رو هم زدم و با چندتا لیوان داخل سینی گذاشتم. وقتی با استرس وارد اتاق شدم، ناصر رو دیدم که با سر و صورتی که زخمی بود کنار خانجون و خاله عصمت نشسته ..با دیدنم لبخندی زد که من سریع اخمام رو تو هم کردم. خانجون سریع گفت بده اون شربتو به ننه آقات تا بریزه و خودتم بیا اینجا کنار دستم بشین تا شرط آقاتو و حرفای خالتو بشنوی. اجبارا همون کاری که خانجون گفت رو انجام دادم و کنار دستش روبروی ناصر نشستم. آقا جون با سر انگشتش کمی ریشاش رو خاروند و گفت امیدوارم از کاری که کردین توبه کرده باشین، بعد دستشو رو به ناصر گرفت و گفت البته حساب اون کارو که داماد پس داد. خاله عصمت سریع گفت آره خب حساب خطای شمارو هم دخترت باید پس بده. آقا ابروشو بالا انداخت و گفت ،نداشتیم عصمت خانم، هر کاری یه تاوانی داره، هر چی لج کنی، منم لجبازتر می شم و این وسط فقط پسرت ضرر می کنه. پس بهتره کینه و کدورتهای گذشته رو بذاری کنار و به دختر من کاری نداشته باشی.خانجون سریع گفت راستی بگید ببینم قضیه ی این کینه قدیمی که تو و عصمت راجع بهش حرف می زنید چیه ؟بگید خب ما هم بدونیم..آقا جون گفت والا خانجون عرضم به حضورت ...خاله سریع وسط حرف آقام پرید و گفت تاج گل برو آماده شو با هم بریم.گفتم کجا ؟ اخمش پررنگ تر شد و گفت کجا یعنی چی ؟با شوهرت برمیگردی خونت دیگه. خنده ی کوتاهی کردم و گفتم شوهر ؟ کدوم شوهر ؟همونی که حرف ننه اشو گوش میده و به زن خودش بهتون میزنه یا همون شوهری که زنش چند روز خونه ی آقاش بود حتی به خودش زحمت نداد احوالی ازش بپرسه ؟ولی خب حقم داره، چون داره ادای دیونه ها رو در میاره، مثلا نمی تونه از ترس ننه اش اینکارو کنه دیگه. آقا قبل از اینکه خاله حرفی بزنه ، گفت عصمت به یه شرط میتونی دخترمو با خودت ببری..خاله انگشتاشو در هم قفل کرد و گفت مثلا چه شرطی شوهر خواهر؟آقام لبخندی زد و گفت شرطش اینه که تاج گل درسشو بخونه.خاله سریع بلند شد و گفت بابا چه درسی ،دختری که شوهر کرده دیگه درس میخواد چیکار ؟آقا کمی مِن و مِنی کرد و گفت خب کاری نمیشه کرد... آقا جون هنوز تو اخم بود خاله ادامه داد و گفت حالا اگه اجازه بدین بعد از اینکه دهنمون با این شربت که از دست عروس کاممنون را شیرین کردیم از محضر شما مرخص میشیم ..به آقاجون نگاهی کردم و گفتم یعنی چی مرخص میشیم ؟جواب این همه بی احترامی که در حق من و خانوادم کردین و این همه کتکی که زیر دست شما خوردم با یه حرف میخوای مرخص بشیم ؟خانجون پیش قدم شد و گفت حالا که عصمت اومده منت کشی، پاشو چادرتو سر کن و با شوهرت برو سر خونه و زندگیت ..به آقام نگاهی کردم که چیزی بگه، ولی سرش پایین ، میدونستم چاره ای جز رفتن نداشتم.. خاله بلند شد و گفت ناصر ننه دست پدر خانمتو به ادای احترام ببوس و تا پشیمون نشده‌بریم ...ناصر با صورت پراز کبودی که آثاری ازکتک زدن آقا و برادرام به جا مونده دست اقاجونم را بوسید و به طرفم اومد و آروم گفت تاج گل زود باش دیگه بیا از اینجا بریم ..ننه آقا با سرعت از اتاق بیرون رفت و با یه قابلمه غذا جلوی ناصر گرفت و گفت اینو امشب بخورید تا تاج گل دیگه غذا نزاره .. با عصبانیت چادر را روی سرم گذاشتم و بدون خداحافظی با خاله و ناصر بیرون رفتیم ...تا قبل شب از اتاق بیرون نرفتم ،خاله عصمت هم کاری به من نداشت ..با صدای اذون صدای خاله هم بلند شد و گفت عروس خانم نمیخوای به ما شام بدی ؟ یا میخوای من با دستم بهت بفهمونم که چطور کارتو انجام بدی ؟ صدای ناصر که می‌گفت ننه میخوای من سفره بیارم به تاج گل کاری نداشته باش .. خاله با حرص گفت تو نمی‌خواد کاری کنی ،نمی‌خواد ادای مردای مهربونو در بیاری ، ببین اقات بعد از اینکه تو بدنیا اومدی منو تو و اون نارین بدبخت و به امون خدا گذاشت و هر وقت دلش خواست برامون خرت و پرت میخره و چند ریال کف دستم میزاره و می‌ره .. بلند شدم تا بیشتر تو گوش ناصر نخونده ، از اتاق بیرون اومدم ...هر چقدر از ناصر متنفر بودم، ولی باید یه کاری میکردم حال خاله گرفته بشه.. گفتم ناصر گشنته ، الان برات غذا میکشم..خاله چشم قره ایی به من رفت و قبل از اینکه چیزی بگه ناصر گفت آره خیلی گشنمه تاج گل... اگه غذا از دست تو برام کشیده بشه ،حتما هم خو شمزه و خوشمزه تر میشه ...به طرف مطبخ قدم برداشتم... غذایی که مادرم داده بود را به همراه سفره تو اتاق خاله عصمت بردم ، با پهن کردن سفره صدای محکم در به صدا در اومد ، به ناصر و خاله عصمت نگاهی پرسشی انداختم..ناصر گفت کی می‌تونه این وقت شب باشه ؟ خاله عصمت لباشو کج کرد و گفت والله نمی‌دونم ، هر که هست خبرهای خوبی با خودش نیورده ، خدا کنه اتفاقی نیفتاده باشه..
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
تا اینکه بعد از چند روز، دم دمای ظهر بود که صدای کوبیدن در اومد…تند تند شربت داخل پارچ رو هم زدم و با چندتا لیوان داخل سینی گذاشتم. وقتی با استرس وارد اتاق شدم، ناصر رو دیدم که با سر و صورتی که زخمی بود کنار خانجون و خاله عصمت نشسته ..با دیدنم لبخندی زد که من سریع اخمام رو تو هم کردم. خانجون سریع گفت بده اون شربتو به ننه آقات تا بریزه و خودتم بیا اینجا کنار دستم بشین تا شرط آقاتو و حرفای خالتو بشنوی. اجبارا همون کاری که خانجون گفت رو انجام دادم و کنار دستش روبروی ناصر نشستم. آقا جون با سر انگشتش کمی ریشاش رو خاروند و گفت امیدوارم از کاری که کردین توبه کرده باشین، بعد دستشو رو به ناصر گرفت و گفت البته حساب اون کارو که داماد پس داد. خاله عصمت سریع گفت آره خب حساب خطای شمارو هم دخترت باید پس بده. آقا ابروشو بالا انداخت و گفت ،نداشتیم عصمت خانم، هر کاری یه تاوانی داره، هر چی لج کنی، منم لجبازتر می شم و این وسط فقط پسرت ضرر می کنه. پس بهتره کینه و کدورتهای گذشته رو بذاری کنار و به دختر من کاری نداشته باشی.خانجون سریع گفت راستی بگید ببینم قضیه ی این کینه قدیمی که تو و عصمت راجع بهش حرف می زنید چیه ؟بگید خب ما هم بدونیم..آقا جون گفت والا خانجون عرضم به حضورت ...خاله سریع وسط حرف آقام پرید و گفت تاج گل برو آماده شو با هم بریم.گفتم کجا ؟ اخمش پررنگ تر شد و گفت کجا یعنی چی ؟با شوهرت برمیگردی خونت دیگه. خنده ی کوتاهی کردم و گفتم شوهر ؟ کدوم شوهر ؟همونی که حرف ننه اشو گوش میده و به زن خودش بهتون میزنه یا همون شوهری که زنش چند روز خونه ی آقاش بود حتی به خودش زحمت نداد احوالی ازش بپرسه ؟ولی خب حقم داره، چون داره ادای دیونه ها رو در میاره، مثلا نمی تونه از ترس ننه اش اینکارو کنه دیگه. آقا قبل از اینکه خاله حرفی بزنه ، گفت عصمت به یه شرط میتونی دخترمو با خودت ببری..خاله انگشتاشو در هم قفل کرد و گفت مثلا چه شرطی شوهر خواهر؟آقام لبخندی زد و گفت شرطش اینه که تاج گل درسشو بخونه.خاله سریع بلند شد و گفت بابا چه درسی ،دختری که شوهر کرده دیگه درس میخواد چیکار ؟آقا کمی مِن و مِنی کرد و گفت خب کاری نمیشه کرد... آقا جون هنوز تو اخم بود خاله ادامه داد و گفت حالا اگه اجازه بدین بعد از اینکه دهنمون با این شربت که از دست عروس کاممنون را شیرین کردیم از محضر شما مرخص میشیم ..به آقاجون نگاهی کردم و گفتم یعنی چی مرخص میشیم ؟جواب این همه بی احترامی که در حق من و خانوادم کردین و این همه کتکی که زیر دست شما خوردم با یه حرف میخوای مرخص بشیم ؟خانجون پیش قدم شد و گفت حالا که عصمت اومده منت کشی، پاشو چادرتو سر کن و با شوهرت برو سر خونه و زندگیت ..به آقام نگاهی کردم که چیزی بگه، ولی سرش پایین ، میدونستم چاره ای جز رفتن نداشتم.. خاله بلند شد و گفت ناصر ننه دست پدر خانمتو به ادای احترام ببوس و تا پشیمون نشده‌بریم ...ناصر با صورت پراز کبودی که آثاری ازکتک زدن آقا و برادرام به جا مونده دست اقاجونم را بوسید و به طرفم اومد و آروم گفت تاج گل زود باش دیگه بیا از اینجا بریم ..ننه آقا با سرعت از اتاق بیرون رفت و با یه قابلمه غذا جلوی ناصر گرفت و گفت اینو امشب بخورید تا تاج گل دیگه غذا نزاره .. با عصبانیت چادر را روی سرم گذاشتم و بدون خداحافظی با خاله و ناصر بیرون رفتیم ...تا قبل شب از اتاق بیرون نرفتم ،خاله عصمت هم کاری به من نداشت ..با صدای اذون صدای خاله هم بلند شد و گفت عروس خانم نمیخوای به ما شام بدی ؟ یا میخوای من با دستم بهت بفهمونم که چطور کارتو انجام بدی ؟ صدای ناصر که می‌گفت ننه میخوای من سفره بیارم به تاج گل کاری نداشته باش .. خاله با حرص گفت تو نمی‌خواد کاری کنی ،نمی‌خواد ادای مردای مهربونو در بیاری ، ببین اقات بعد از اینکه تو بدنیا اومدی منو تو و اون نارین بدبخت و به امون خدا گذاشت و هر وقت دلش خواست برامون خرت و پرت میخره و چند ریال کف دستم میزاره و می‌ره .. بلند شدم تا بیشتر تو گوش ناصر نخونده ، از اتاق بیرون اومدم ...هر چقدر از ناصر متنفر بودم، ولی باید یه کاری میکردم حال خاله گرفته بشه.. گفتم ناصر گشنته ، الان برات غذا میکشم..خاله چشم قره ایی به من رفت و قبل از اینکه چیزی بگه ناصر گفت آره خیلی گشنمه تاج گل... اگه غذا از دست تو برام کشیده بشه ،حتما هم خو شمزه و خوشمزه تر میشه ...به طرف مطبخ قدم برداشتم... غذایی که مادرم داده بود را به همراه سفره تو اتاق خاله عصمت بردم ، با پهن کردن سفره صدای محکم در به صدا در اومد ، به ناصر و خاله عصمت نگاهی پرسشی انداختم..ناصر گفت کی می‌تونه این وقت شب باشه ؟ خاله عصمت لباشو کج کرد و گفت والله نمی‌دونم ، هر که هست خبرهای خوبی با خودش نیورده ، خدا کنه اتفاقی نیفتاده باشه..
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۶