بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوهفت گفتم نکنه برای اقاجونم یا یکی از خانوادم اتفاقی افتاده باشه ؟ خاله بهم نگاه کرد و گفت ایششش ! نه نترس برای اون خانواده ت هیچ اتفاقی نمی افته.. بلند شد که از اتاق بره بیرون در جا ایستاد و به طرف ما برگشت و گفت تو ناصر را تو اتاق ببر ،نکنه دوباره اون اقات ، بلای جون بچم بشه... ناصر با شنیدن حرف ننه اش در جا ایستاد و گفت دیگه من کاری نکردم که بخوان اذیتم کنن.. خاله گفت حالا تو برو تو اتاق و درو پشت سرت ببند هرچه شنیدی حقی نداری پاتو از اتاق بیرون بزاری فهمیدی چی گفتم ؟ سرشو به عنوان تایید تکون داد و به طرف اتاق مون حرکت کرد ، من پشت سر خاله وسط حیاط ایستادم ، دل تو دلم نبود ، خاله هم انگار دست کمی از من نداشت ، پشت در ایستاد و با صدای آرومی گفت کیه ؟ صدای متشنج کسی رو شنیدم که در جا خشکم زد..صدای علیرضا و نارین بود.. ناصر یهو گفت کنارم باش بهت قول میدم به چیزایی که فکرش را نمیکردی برسونم دوست داشتم بهش بگم که اون چیزی که من فکرشو میکنم تو نیستی ..ولی زبونم قاصر از گفتن حقیقت به ناصر ساده که بازیچه ی روزگار شده بود ،لب تو دهنم بستم و با هم به طرف گرفتن حقیقتی که نارین را این موقع شب به آوردنش به خونه ی پدری شدیم ... علیرضا کنار درخت بیدی که ساقه هاش نصف حیاط را احاطه کرده بود نشسته و سرش را با دوتا دستاش محکم فشار داده بود و نارینی که کنار خاله در حال زار و زار و هر از گاهی می‌گفت من چکار کنم حالا ننه ؟ و در حال گریه کردن بود رفتیم .. ناصر با غرور خاصی رو به علیرضا کرد و گفت سلام بگم ،ولی علیکی از شما نمی‌خوام ... علیرضا مثل برق گرفته ها سرش را با تعجب بالا گرفت و چشاش و به من و ناصر با حرص دوخت .. دیدن ما قدرت تکلم را ازش گرفت ... چشاشو روی هم بست و بعد از مکثی باز کرد و گفت به به آقا داماد ،ببخشید که نتونستم خدمت برسم و کادوی عروسیتو بدم ، حالا که میبینم واقعا آثاری از اون ناصر دیونه تو چهره ات نیست ،چی شد ؟ ناصر گفت چرا خواهرمو این وقت شب جلوی چشم اهالی روستا با این سرو وضع آوردی ؟ حالا هر مشکلی که داشتید ،بهش زدی ،تو حقی نداشتی این وقت شب اینجا بیاری... علیرضا که معلوم بود خشمش چندین برابر شده بود و لباش که ناخداگاه می‌لرزید گفت چون خواهرت دور از چشم من و خانوادم غیبش زده بود..خونه مش حسن... ناصر گفت حسین پسر مش حسن روستایی ؟ علیرضا ابرو بالا انداخت و گفت آفرین به برادر خانم باهوشم که زود شناخت ، من از اول میگفتم ناصر دیونه نیست، ولی کسی حرفمو باور نمی‌کرد ، آره همون داش حسنوند... ناصر گفت تو این چند شب و چند روز کجا بودی؟ کجا بودی که زنت نبود و تو اطلاعی نداشتی ؟ علیرضا گفت اهاااا الان رسیدیم به اصل مطلب ، من کجا بودم،آره واقعا من کجا بودم ؟ با نوک انگشتاش ریش های کم پشتش را خاروند و گفت یه روز نمی‌دونم دو روز مونده به عروسی برادر خانم ،داشتم خودمو برای عروسی آماده میکردم،می‌دونی که یه دونه برادر زن بیشتر ندارم ،سر ظهر بود که ننه جانت با اومدنش همه رو سوپرایز کرد و بعد نیم ساعت و پچ پچ کردن تو گوش خانوادم از محضر ما خداحافظی کرد و رفت،هم اومدنش، هم رفتنش عجیب بود، تو اتاق دراز کشیده بودم که یه لحظه دست و پام بسته شد، هر چه تقلا کردم دست و پام باز نکردن و بهت بگم که من قبل از عقد دلم با خواهر گرامیت نبود که نبود ... تا اینکه بعد چند روز ، امروز از حبس خونگ یم آزاد شدم.. از اتاق پچ پچ هایی می‌شنیدم ، ولی فکر میکردم این هم مثل داداشش که دیونه میگفتن باشه.. ناخوداگاه کنجکاو شدم ، گوشم را به در چسبوندم ، باز هم نمیتونستم باور کنم ... هر چه خواستم خودم را گول بزنم واقعا نمیتونستم ... ناصر به نارین نگاه کرد و گفت علیرضا چی میگه نارین ؟ حالا ما سرمون را چطور جلوی در و همسایه بالا بگیریم ؟ و به طرفش حمله کرد ، خاله اون وسط سعی میکرد نارین را از زیر مشت و لگد ناصر بیرون بیاره ،ولی ناصر چنان عصبی بود که کسی نمیتونست جلوی خشمش را بگیره ... علیرضا به طرف ناصر رفت و گفت بس کن ، این دختر ارزش زدن را نداره بیا با هم حرف بزنیم و به تفاهم برسیم ، ناصر کنار ایستاد و گفت ما چه تفاهمی میمونه؟ خاله عصمت از این نقطه ضعفی که دست من داده ساکت شده بود و با چشاش به ناصر و علیرضا نگاه میکرد ... علیرضا چشاشو روی هم بست و نفس بلندی کشید و گفت بس کنید... دستاشو بالای سرش چسبوند و روبه خاله کرد و گفت قضیه ی تو و آقام چی هست ؟ اونشب تو و آقام از کدوم انتقام حرف میزدین؟ خاله دست و پاشو گم کرد و گفت:هاااان ؟ از چی داری حرف میزنی ؟ کدوم شب ؟نوبت دخترم تموم شده ، الان نوبت به من رسید ؟ علیرضا گفت میخوای برم تو روستا از گذشته ات تعریف کنم یا از دخترت ؟ ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوهشت
علیرضا گفت میخوای برم تو روستا از گذشته ات تعریف کنم یا از دخترت ؟دست ناصر را گرفت و گفت داداش به یه شرط من دم از هیچی نمی‌زنم ،هم ابروتون را خریدم و هم اینکه انگشت نمای این و اون نمیشید ... تا هر وقت سر قولتون موندین و میشم همون آدم کور و کر ...ناصر با تعجب گفت چه رازی قدیمی از ننم می‌دونی علیرضا ؟ به من هم بگو تا من هم بدونم... لبخندی زد وگفت: نه دیگه داداش .. این یه راز هست و نمیشه ازش حرفی زد... ناصر نفسش را بیرون انداخت و گفت خب شرطتو بگو..گفت من نارین را طلاق میدم..ناصر گفت تو اگه میخوای لطفی در حقمون کنی نارین را چند روز دیگه پیش خودت نگه دار تا آب از آسیاب بیافته ..علیرضا به فکر فرو رفت و گفت این هم میشه،منتها من نمیتونم به شهر برگردوندمش، داداش می‌دونی که همه ی خانوادم با خبر هستن ، من و نارین یه چند روز اینجا می‌مونیم تا تکلیف خودم را مشخص کنم...ناصر با تردید گفت باشه باشه ..رو کرد به خاله و گفت دست دخترتو بگیر و از جلوی چشمم دورش کن...خاله از ترس گقتن حقایقی که دست علیرضا هست ،بدون هیچ چونه و چرا با نارین راهی اتاق شدن ،من هم داشتم به طرف اتاق میرفتم که علیرضا گفت نمیخوای به ما یه لیوان آبی ،یه چایی بدی ؟بدون اینکه به طرفشون برگردم راه مطبخ را در پیش گرفتم ، از موندن علیرضا ترس به جونم افتاده بود ، نمیدونستم چی تو سرش میگذره ... پارچ آب را توی سینی به همراه دوتا لیوان گذاشتم و پیش ناصر و علیرضا برگشتم ، از ندیدن ناصر متعجب شدم ، علیرضا از نگاهم متوجه شد و گفت :نگرانش شدی ؟نترس داخل چاه پرتش نکردم ، الان برمیگرده ...سرمو به چپ و راست تکون دادم و گفتم قضیه ی خاله ی چی هست ؟ خیلی دوست دارم ازش نقطه ضعفی بگیرم... گفت این هم میگم ... سرمو پایین انداختم و سکوت کردم ، با حرص گفت تاج گل با من رو راست باش ...تا خواستم حرفی بزنم صدای خرش خرش دمپایی را شنیدم حرفمو خوردم ، با دیدن ناصر گفتم کجا رفته بودی ؟ خنده ایی کرد و گفت نمیدونستم اینقدر زود نگرانم میشی ؟ نمی‌خواد نگران بشی، رفتم ببینم کسی صدای مارو شنیده یا نه ، خداشکر همه تو خونه هاشون پناه برده بودن ، نه کسی بیرون بود ،نه کسی چیزی شنیده.. علیرضا سرپا شد و دستشو روی شونه ی ناصر گذاشت و گفت:داداش از صدقه سری من کسی نفهمید ...ناصر ساده سر علیرضا رو بوسید و گفت خیلی در حق ما جوانمردی کردی... از این همه سادگی ناصر براس سوخت .. ناصر گفت تاج گل برای داماد رختخواب تو اتاق مهمون بنداز ..بدون هیچ حرفی راهی اتاق مهمون شدم و رختخواب هایی که مثل کوه تو یه گوشه تمام قد و با پارچه ی سفید پوشیده شده بودن را کشیدم و یه رخت خواب روی زمین پهن کردم ...در حال مرتب کردنش بودم که یکی صدام زد ...گفتم چرا داری منو تو دردسر می اندازی ؟ می‌دونی الان اگه خاله یا نارین یا ناصر مارو اینجا ببین چی میشه؟ گفتم فعلا من نمیتونم به تو فکر کنم ، و از اتاق بیرون اومدم .. ناصر با دیدن صورت رنگ و رو پریده ام گفت چی شده؟ زود اخمی کردم و سرم را به دو طرف تکون دادم و گفتم ، چیزی نشده فقط ....داشتم از توی حیاط میومدم یه موش گنده از زیر پاهام رد شد ... گفت الان میرم موشه رو برات میگیرم و زنده زنده می اندازمش تو چاه ،چطور جرات کرده زن ناصر رو بترسونه ؟ گفتم ناصر از گرسنگی دارم ضعف می کنم ..گفت آره من هم شکمم از گرسنگی به صدا افتاده، ولی گفتم حتما خسته ای و خوابت میاد برای همین دلم نیومد بهت بگم. بهش لبخندی زدم و گفتم تا من غذارو داغ کنم ، تو هم سفره رو پهن کن، یه پیاز هم خورد کن بیار که با این چلو گوشت می چسبه... با هم از اتاق بیرون اومدیم،داخل مطبخ شدم و بعد از گرم کردن غذا ،قابلمه رو برداشتمو با بشقاب و قاشق به اتاق بردم ، ناصر که کنار سفره دراز کشیده بود و به سقف خیره شده بود، با دیدنم بلند شد و گفت بده من ، کمرت درد میگیره...قیافمو در هم کردم و گفتم آره دیگه هنوز جای اون کتک هایی که به ناحق خوردم خوب نشده ، اما اشکالی نداره خدا جای حق نشسته ، دیدی که چه زود حرف هایی که به من زدین، سر خودتون اومد.
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
علیرضا گفت میخوای برم تو روستا از گذشته ات تعریف کنم یا از دخترت ؟دست ناصر را گرفت و گفت داداش به یه شرط من دم از هیچی نمی‌زنم ،هم ابروتون را خریدم و هم اینکه انگشت نمای این و اون نمیشید ... تا هر وقت سر قولتون موندین و میشم همون آدم کور و کر ...ناصر با تعجب گفت چه رازی قدیمی از ننم می‌دونی علیرضا ؟ به من هم بگو تا من هم بدونم... لبخندی زد وگفت: نه دیگه داداش .. این یه راز هست و نمیشه ازش حرفی زد... ناصر نفسش را بیرون انداخت و گفت خب شرطتو بگو..گفت من نارین را طلاق میدم..ناصر گفت تو اگه میخوای لطفی در حقمون کنی نارین را چند روز دیگه پیش خودت نگه دار تا آب از آسیاب بیافته ..علیرضا به فکر فرو رفت و گفت این هم میشه،منتها من نمیتونم به شهر برگردوندمش، داداش می‌دونی که همه ی خانوادم با خبر هستن ، من و نارین یه چند روز اینجا می‌مونیم تا تکلیف خودم را مشخص کنم...ناصر با تردید گفت باشه باشه ..رو کرد به خاله و گفت دست دخترتو بگیر و از جلوی چشمم دورش کن...خاله از ترس گقتن حقایقی که دست علیرضا هست ،بدون هیچ چونه و چرا با نارین راهی اتاق شدن ،من هم داشتم به طرف اتاق میرفتم که علیرضا گفت نمیخوای به ما یه لیوان آبی ،یه چایی بدی ؟بدون اینکه به طرفشون برگردم راه مطبخ را در پیش گرفتم ، از موندن علیرضا ترس به جونم افتاده بود ، نمیدونستم چی تو سرش میگذره ... پارچ آب را توی سینی به همراه دوتا لیوان گذاشتم و پیش ناصر و علیرضا برگشتم ، از ندیدن ناصر متعجب شدم ، علیرضا از نگاهم متوجه شد و گفت :نگرانش شدی ؟نترس داخل چاه پرتش نکردم ، الان برمیگرده ...سرمو به چپ و راست تکون دادم و گفتم قضیه ی خاله ی چی هست ؟ خیلی دوست دارم ازش نقطه ضعفی بگیرم... گفت این هم میگم ... سرمو پایین انداختم و سکوت کردم ، با حرص گفت تاج گل با من رو راست باش ...تا خواستم حرفی بزنم صدای خرش خرش دمپایی را شنیدم حرفمو خوردم ، با دیدن ناصر گفتم کجا رفته بودی ؟ خنده ایی کرد و گفت نمیدونستم اینقدر زود نگرانم میشی ؟ نمی‌خواد نگران بشی، رفتم ببینم کسی صدای مارو شنیده یا نه ، خداشکر همه تو خونه هاشون پناه برده بودن ، نه کسی بیرون بود ،نه کسی چیزی شنیده.. علیرضا سرپا شد و دستشو روی شونه ی ناصر گذاشت و گفت:داداش از صدقه سری من کسی نفهمید ...ناصر ساده سر علیرضا رو بوسید و گفت خیلی در حق ما جوانمردی کردی... از این همه سادگی ناصر براس سوخت .. ناصر گفت تاج گل برای داماد رختخواب تو اتاق مهمون بنداز ..بدون هیچ حرفی راهی اتاق مهمون شدم و رختخواب هایی که مثل کوه تو یه گوشه تمام قد و با پارچه ی سفید پوشیده شده بودن را کشیدم و یه رخت خواب روی زمین پهن کردم ...در حال مرتب کردنش بودم که یکی صدام زد ...گفتم چرا داری منو تو دردسر می اندازی ؟ می‌دونی الان اگه خاله یا نارین یا ناصر مارو اینجا ببین چی میشه؟ گفتم فعلا من نمیتونم به تو فکر کنم ، و از اتاق بیرون اومدم .. ناصر با دیدن صورت رنگ و رو پریده ام گفت چی شده؟ زود اخمی کردم و سرم را به دو طرف تکون دادم و گفتم ، چیزی نشده فقط ....داشتم از توی حیاط میومدم یه موش گنده از زیر پاهام رد شد ... گفت الان میرم موشه رو برات میگیرم و زنده زنده می اندازمش تو چاه ،چطور جرات کرده زن ناصر رو بترسونه ؟ گفتم ناصر از گرسنگی دارم ضعف می کنم ..گفت آره من هم شکمم از گرسنگی به صدا افتاده، ولی گفتم حتما خسته ای و خوابت میاد برای همین دلم نیومد بهت بگم. بهش لبخندی زدم و گفتم تا من غذارو داغ کنم ، تو هم سفره رو پهن کن، یه پیاز هم خورد کن بیار که با این چلو گوشت می چسبه... با هم از اتاق بیرون اومدیم،داخل مطبخ شدم و بعد از گرم کردن غذا ،قابلمه رو برداشتمو با بشقاب و قاشق به اتاق بردم ، ناصر که کنار سفره دراز کشیده بود و به سقف خیره شده بود، با دیدنم بلند شد و گفت بده من ، کمرت درد میگیره...قیافمو در هم کردم و گفتم آره دیگه هنوز جای اون کتک هایی که به ناحق خوردم خوب نشده ، اما اشکالی نداره خدا جای حق نشسته ، دیدی که چه زود حرف هایی که به من زدین، سر خودتون اومد.
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۵