بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوشش تا اینکه بعد از چند روز، دم دمای ظهر بود که صدای کوبیدن در اومد… تند تند شربت داخل پارچ رو هم زدم و با چندتا لیوان داخل سینی گذاشتم. وقتی با استرس وارد اتاق شدم، ناصر رو دیدم که با سر و صورتی که زخمی بود کنار خانجون و خاله عصمت نشسته .. با دیدنم لبخندی زد که من سریع اخمام رو تو هم کردم. خانجون سریع گفت بده اون شربتو به ننه آقات تا بریزه و خودتم بیا اینجا کنار دستم بشین تا شرط آقاتو و حرفای خالتو بشنوی. اجبارا همون کاری که خانجون گفت رو انجام دادم و کنار دستش روبروی ناصر نشستم. آقا جون با سر انگشتش کمی ریشاش رو خاروند و گفت امیدوارم از کاری که کردین توبه کرده باشین، بعد دستشو رو به ناصر گرفت و گفت البته حساب اون کارو که داماد پس داد. خاله عصمت سریع گفت آره خب حساب خطای شمارو هم دخترت باید پس بده. آقا ابروشو بالا انداخت و گفت ،نداشتیم عصمت خانم، هر کاری یه تاوانی داره، هر چی لج کنی، منم لجبازتر می شم و این وسط فقط پسرت ضرر می کنه. پس بهتره کینه و کدورتهای گذشته رو بذاری کنار و به دختر من کاری نداشته باشی. خانجون سریع گفت راستی بگید ببینم قضیه ی این کینه قدیمی که تو و عصمت راجع بهش حرف می زنید چیه ؟بگید خب ما هم بدونیم.. آقا جون گفت والا خانجون عرضم به حضورت ... خاله سریع وسط حرف آقام پرید و گفت تاج گل برو آماده شو با هم بریم. گفتم کجا ؟ اخمش پررنگ تر شد و گفت کجا یعنی چی ؟با شوهرت برمیگردی خونت دیگه. خنده ی کوتاهی کردم و گفتم شوهر ؟ کدوم شوهر ؟همونی که حرف ننه اشو گوش میده و به زن خودش بهتون میزنه یا همون شوهری که زنش چند روز خونه ی آقاش بود حتی به خودش زحمت نداد احوالی ازش بپرسه ؟ولی خب حقم داره، چون داره ادای دیونه ها رو در میاره، مثلا نمی تونه از ترس ننه اش اینکارو کنه دیگه. آقا قبل از اینکه خاله حرفی بزنه ، گفت عصمت به یه شرط میتونی دخترمو با خودت ببری.. خاله انگشتاشو در هم قفل کرد و گفت مثلا چه شرطی شوهر خواهر؟ آقام لبخندی زد و گفت شرطش اینه که تاج گل درسشو بخونه. خاله سریع بلند شد و گفت بابا چه درسی ،دختری که شوهر کرده دیگه درس میخواد چیکار ؟ آقا کمی مِن و مِنی کرد و گفت خب کاری نمیشه کرد... آقا جون هنوز تو اخم بود خاله ادامه داد و گفت حالا اگه اجازه بدین بعد از اینکه دهنمون با این شربت که از دست عروس کاممنون را شیرین کردیم از محضر شما مرخص میشیم .. به آقاجون نگاهی کردم و گفتم یعنی چی مرخص میشیم ؟جواب این همه بی احترامی که در حق من و خانوادم کردین و این همه کتکی که زیر دست شما خوردم با یه حرف میخوای مرخص بشیم ؟ خانجون پیش قدم شد و گفت حالا که عصمت اومده منت کشی، پاشو چادرتو سر کن و با شوهرت برو سر خونه و زندگیت .. به آقام نگاهی کردم که چیزی بگه، ولی سرش پایین ، میدونستم چاره ای جز رفتن نداشتم.. خاله بلند شد و گفت ناصر ننه دست پدر خانمتو به ادای احترام ببوس و تا پشیمون نشده‌بریم ... ناصر با صورت پراز کبودی که آثاری ازکتک زدن آقا و برادرام به جا مونده دست اقاجونم را بوسید و به طرفم اومد و آروم گفت تاج گل زود باش دیگه بیا از اینجا بریم .. ننه آقا با سرعت از اتاق بیرون رفت و با یه قابلمه غذا جلوی ناصر گرفت و گفت اینو امشب بخورید تا تاج گل دیگه غذا نزاره .. با عصبانیت چادر را روی سرم گذاشتم و بدون خداحافظی با خاله و ناصر بیرون رفتیم ... تا قبل شب از اتاق بیرون نرفتم ،خاله عصمت هم کاری به من نداشت .. با صدای اذون صدای خاله هم بلند شد و گفت عروس خانم نمیخوای به ما شام بدی ؟ یا میخوای من با دستم بهت بفهمونم که چطور کارتو انجام بدی ؟ صدای ناصر که می‌گفت ننه میخوای من سفره بیارم به تاج گل کاری نداشته باش .. خاله با حرص گفت تو نمی‌خواد کاری کنی ،نمی‌خواد ادای مردای مهربونو در بیاری ، ببین اقات بعد از اینکه تو بدنیا اومدی منو تو و اون نارین بدبخت و به امون خدا گذاشت و هر وقت دلش خواست برامون خرت و پرت میخره و چند ریال کف دستم میزاره و می‌ره .. بلند شدم تا بیشتر تو گوش ناصر نخونده ، از اتاق بیرون اومدم ...هر چقدر از ناصر متنفر بودم، ولی باید یه کاری میکردم حال خاله گرفته بشه.. گفتم ناصر گشنته ، الان برات غذا میکشم.. خاله چشم قره ایی به من رفت و قبل از اینکه چیزی بگه ناصر گفت آره خیلی گشنمه تاج گل... اگه غذا از دست تو برام کشیده بشه ،حتما هم خو شمزه و خوشمزه تر میشه ... به طرف مطبخ قدم برداشتم... غذایی که مادرم داده بود را به همراه سفره تو اتاق خاله عصمت بردم ، با پهن کردن سفره صدای محکم در به صدا در اومد ، به ناصر و خاله عصمت نگاهی پرسشی انداختم.. ناصر گفت کی می‌تونه این وقت شب باشه ؟ خاله عصمت لباشو کج کرد و گفت والله نمی‌دونم ، هر که هست خبرهای خوبی با خودش نیورده ، خدا کنه اتفاقی نیفتاده باشه.. ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوهفت
گفتم نکنه برای اقاجونم یا یکی از خانوادم اتفاقی افتاده باشه ؟ خاله بهم نگاه کرد و گفت ایششش ! نه نترس برای اون خانواده ت هیچ اتفاقی نمی افته.. بلند شد که از اتاق بره بیرون در جا ایستاد و به طرف ما برگشت و گفت تو ناصر را تو اتاق ببر ،نکنه دوباره اون اقات ، بلای جون بچم بشه... ناصر با شنیدن حرف ننه اش در جا ایستاد و گفت دیگه من کاری نکردم که بخوان اذیتم کنن..خاله گفت حالا تو برو تو اتاق و درو پشت سرت ببند هرچه شنیدی حقی نداری پاتو از اتاق بیرون بزاری فهمیدی چی گفتم ؟ سرشو به عنوان تایید تکون داد و به طرف اتاق مون حرکت کرد ، من پشت سر خاله وسط حیاط ایستادم ، دل تو دلم نبود ، خاله هم انگار دست کمی از من نداشت ، پشت در ایستاد و با صدای آرومی گفت کیه ؟صدای متشنج کسی رو شنیدم که در جا خشکم زد..صدای علیرضا و نارین بود..ناصر یهو گفت کنارم باش بهت قول میدم به چیزایی که فکرش را نمیکردی برسونم دوست داشتم بهش بگم که اون چیزی که من فکرشو میکنم تو نیستی ..ولی زبونم قاصر از گفتن حقیقت به ناصر ساده که بازیچه ی روزگار شده بود ،لب تو دهنم بستم و با هم به طرف گرفتن حقیقتی که نارین را این موقع شب به آوردنش به خونه ی پدری شدیم ...علیرضا کنار درخت بیدی که ساقه هاش نصف حیاط را احاطه کرده بود نشسته و سرش را با دوتا دستاش محکم فشار داده بود و نارینی که کنار خاله در حال زار و زار و هر از گاهی می‌گفت من چکار کنم حالا ننه ؟ و در حال گریه کردن بود رفتیم ..ناصر با غرور خاصی رو به علیرضا کرد و گفت سلام بگم ،ولی علیکی از شما نمی‌خوام ...علیرضا مثل برق گرفته ها سرش را با تعجب بالا گرفت و چشاش و به من و ناصر با حرص دوخت ..دیدن ما قدرت تکلم را ازش گرفت ... چشاشو روی هم بست و بعد از مکثی باز کرد و گفت به به آقا داماد ،ببخشید که نتونستم خدمت برسم و کادوی عروسیتو بدم ، حالا که میبینم واقعا آثاری از اون ناصر دیونه تو چهره ات نیست ،چی شد ؟ ناصر گفت چرا خواهرمو این وقت شب جلوی چشم اهالی روستا با این سرو وضع آوردی ؟ حالا هر مشکلی که داشتید ،بهش زدی ،تو حقی نداشتی این وقت شب اینجا بیاری... علیرضا که معلوم بود خشمش چندین برابر شده بود و لباش که ناخداگاه می‌لرزید گفت چون خواهرت دور از چشم من و خانوادم غیبش زده بود..خونه مش حسن... ناصر گفت حسین پسر مش حسن روستایی ؟ علیرضا ابرو بالا انداخت و گفت آفرین به برادر خانم باهوشم که زود شناخت ، من از اول میگفتم ناصر دیونه نیست، ولی کسی حرفمو باور نمی‌کرد ، آره همون داش حسنوند...ناصر گفت تو این چند شب و چند روز کجا بودی؟ کجا بودی که زنت نبود و تو اطلاعی نداشتی ؟علیرضا گفت اهاااا الان رسیدیم به اصل مطلب ، من کجا بودم،آره واقعا من کجا بودم ؟با نوک انگشتاش ریش های کم پشتش را خاروند و گفت یه روز نمی‌دونم دو روز مونده به عروسی برادر خانم ،داشتم خودمو برای عروسی آماده میکردم،می‌دونی که یه دونه برادر زن بیشتر ندارم ،سر ظهر بود که ننه جانت با اومدنش همه رو سوپرایز کرد و بعد نیم ساعت و پچ پچ کردن تو گوش خانوادم از محضر ما خداحافظی کرد و رفت،هم اومدنش، هم رفتنش عجیب بود، تو اتاق دراز کشیده بودم که یه لحظه دست و پام بسته شد، هر چه تقلا کردم دست و پام باز نکردن و بهت بگم که من قبل از عقد دلم با خواهر گرامیت نبود که نبود ...تا اینکه بعد چند روز ، امروز از حبس خونگ یم آزاد شدم.. از اتاق پچ پچ هایی می‌شنیدم ، ولی فکر میکردم این هم مثل داداشش که دیونه میگفتن باشه.. ناخوداگاه کنجکاو شدم ، گوشم را به در چسبوندم ، باز هم نمیتونستم باور کنم ...هر چه خواستم خودم را گول بزنم واقعا نمیتونستم ... ناصر به نارین نگاه کرد و گفت علیرضا چی میگه نارین ؟ حالا ما سرمون را چطور جلوی در و همسایه بالا بگیریم ؟ و به طرفش حمله کرد ، خاله اون وسط سعی میکرد نارین را از زیر مشت و لگد ناصر بیرون بیاره ،ولی ناصر چنان عصبی بود که کسی نمیتونست جلوی خشمش را بگیره ...علیرضا به طرف ناصر رفت و گفت بس کن ، این دختر ارزش زدن را نداره بیا با هم حرف بزنیم و به تفاهم برسیم ،ناصر کنار ایستاد و گفت ما چه تفاهمی میمونه؟ خاله عصمت از این نقطه ضعفی که دست من داده ساکت شده بود و با چشاش به ناصر و علیرضا نگاه میکرد ... علیرضا چشاشو روی هم بست و نفس بلندی کشید و گفت بس کنید... دستاشو بالای سرش چسبوند و روبه خاله کرد و گفت قضیه ی تو و آقام چی هست ؟ اونشب تو و آقام از کدوم انتقام حرف میزدین؟ خاله دست و پاشو گم کرد و گفت:هاااان ؟ از چی داری حرف میزنی ؟ کدوم شب ؟نوبت دخترم تموم شده ، الان نوبت به من رسید ؟علیرضا گفت میخوای برم تو روستا از گذشته ات تعریف کنم یا از دخترت ؟
ادامه دارد
بومِ آشپزی
گفتم نکنه برای اقاجونم یا یکی از خانوادم اتفاقی افتاده باشه ؟ خاله بهم نگاه کرد و گفت ایششش ! نه نترس برای اون خانواده ت هیچ اتفاقی نمی افته.. بلند شد که از اتاق بره بیرون در جا ایستاد و به طرف ما برگشت و گفت تو ناصر را تو اتاق ببر ،نکنه دوباره اون اقات ، بلای جون بچم بشه... ناصر با شنیدن حرف ننه اش در جا ایستاد و گفت دیگه من کاری نکردم که بخوان اذیتم کنن..خاله گفت حالا تو برو تو اتاق و درو پشت سرت ببند هرچه شنیدی حقی نداری پاتو از اتاق بیرون بزاری فهمیدی چی گفتم ؟ سرشو به عنوان تایید تکون داد و به طرف اتاق مون حرکت کرد ، من پشت سر خاله وسط حیاط ایستادم ، دل تو دلم نبود ، خاله هم انگار دست کمی از من نداشت ، پشت در ایستاد و با صدای آرومی گفت کیه ؟صدای متشنج کسی رو شنیدم که در جا خشکم زد..صدای علیرضا و نارین بود..ناصر یهو گفت کنارم باش بهت قول میدم به چیزایی که فکرش را نمیکردی برسونم دوست داشتم بهش بگم که اون چیزی که من فکرشو میکنم تو نیستی ..ولی زبونم قاصر از گفتن حقیقت به ناصر ساده که بازیچه ی روزگار شده بود ،لب تو دهنم بستم و با هم به طرف گرفتن حقیقتی که نارین را این موقع شب به آوردنش به خونه ی پدری شدیم ...علیرضا کنار درخت بیدی که ساقه هاش نصف حیاط را احاطه کرده بود نشسته و سرش را با دوتا دستاش محکم فشار داده بود و نارینی که کنار خاله در حال زار و زار و هر از گاهی می‌گفت من چکار کنم حالا ننه ؟ و در حال گریه کردن بود رفتیم ..ناصر با غرور خاصی رو به علیرضا کرد و گفت سلام بگم ،ولی علیکی از شما نمی‌خوام ...علیرضا مثل برق گرفته ها سرش را با تعجب بالا گرفت و چشاش و به من و ناصر با حرص دوخت ..دیدن ما قدرت تکلم را ازش گرفت ... چشاشو روی هم بست و بعد از مکثی باز کرد و گفت به به آقا داماد ،ببخشید که نتونستم خدمت برسم و کادوی عروسیتو بدم ، حالا که میبینم واقعا آثاری از اون ناصر دیونه تو چهره ات نیست ،چی شد ؟ ناصر گفت چرا خواهرمو این وقت شب جلوی چشم اهالی روستا با این سرو وضع آوردی ؟ حالا هر مشکلی که داشتید ،بهش زدی ،تو حقی نداشتی این وقت شب اینجا بیاری... علیرضا که معلوم بود خشمش چندین برابر شده بود و لباش که ناخداگاه می‌لرزید گفت چون خواهرت دور از چشم من و خانوادم غیبش زده بود..خونه مش حسن... ناصر گفت حسین پسر مش حسن روستایی ؟ علیرضا ابرو بالا انداخت و گفت آفرین به برادر خانم باهوشم که زود شناخت ، من از اول میگفتم ناصر دیونه نیست، ولی کسی حرفمو باور نمی‌کرد ، آره همون داش حسنوند...ناصر گفت تو این چند شب و چند روز کجا بودی؟ کجا بودی که زنت نبود و تو اطلاعی نداشتی ؟علیرضا گفت اهاااا الان رسیدیم به اصل مطلب ، من کجا بودم،آره واقعا من کجا بودم ؟با نوک انگشتاش ریش های کم پشتش را خاروند و گفت یه روز نمی‌دونم دو روز مونده به عروسی برادر خانم ،داشتم خودمو برای عروسی آماده میکردم،می‌دونی که یه دونه برادر زن بیشتر ندارم ،سر ظهر بود که ننه جانت با اومدنش همه رو سوپرایز کرد و بعد نیم ساعت و پچ پچ کردن تو گوش خانوادم از محضر ما خداحافظی کرد و رفت،هم اومدنش، هم رفتنش عجیب بود، تو اتاق دراز کشیده بودم که یه لحظه دست و پام بسته شد، هر چه تقلا کردم دست و پام باز نکردن و بهت بگم که من قبل از عقد دلم با خواهر گرامیت نبود که نبود ...تا اینکه بعد چند روز ، امروز از حبس خونگ یم آزاد شدم.. از اتاق پچ پچ هایی می‌شنیدم ، ولی فکر میکردم این هم مثل داداشش که دیونه میگفتن باشه.. ناخوداگاه کنجکاو شدم ، گوشم را به در چسبوندم ، باز هم نمیتونستم باور کنم ...هر چه خواستم خودم را گول بزنم واقعا نمیتونستم ... ناصر به نارین نگاه کرد و گفت علیرضا چی میگه نارین ؟ حالا ما سرمون را چطور جلوی در و همسایه بالا بگیریم ؟ و به طرفش حمله کرد ، خاله اون وسط سعی میکرد نارین را از زیر مشت و لگد ناصر بیرون بیاره ،ولی ناصر چنان عصبی بود که کسی نمیتونست جلوی خشمش را بگیره ...علیرضا به طرف ناصر رفت و گفت بس کن ، این دختر ارزش زدن را نداره بیا با هم حرف بزنیم و به تفاهم برسیم ،ناصر کنار ایستاد و گفت ما چه تفاهمی میمونه؟ خاله عصمت از این نقطه ضعفی که دست من داده ساکت شده بود و با چشاش به ناصر و علیرضا نگاه میکرد ... علیرضا چشاشو روی هم بست و نفس بلندی کشید و گفت بس کنید... دستاشو بالای سرش چسبوند و روبه خاله کرد و گفت قضیه ی تو و آقام چی هست ؟ اونشب تو و آقام از کدوم انتقام حرف میزدین؟ خاله دست و پاشو گم کرد و گفت:هاااان ؟ از چی داری حرف میزنی ؟ کدوم شب ؟نوبت دخترم تموم شده ، الان نوبت به من رسید ؟علیرضا گفت میخوای برم تو روستا از گذشته ات تعریف کنم یا از دخترت ؟
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۹