بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_سیوشش چوبی تو دستش گرفت و بدون وقفه درو باز کرد و گفت چه خبره اینجا؟ چرا همه اینجا جمع شدین ؟ از بین این همه همهمه صدای علیرضا پیچید و گفت من اومدم حقمو از این خونه بگیرم.. باشنیدن صدای علیرضا گوشام به سوت زدن افتادن ، حالت لرزشی در بدنم احساس کردم ، گفتم دوباره برگشتی تا آرامش مارو بهم بریزی؟ ناصر با صدای بلندی داد زد از اینجا برید تا بلایی سرتون نیاوردم.. علیرضا رو در روی ناصر ایستاد گفت ای بابا تو که دوباره ادای دیونه هارو داری در میاری ؟بابا بس کن تا کی میخوای ادامه بدی... به طرف جمعیت چرخید و گفت ، یا ایها الناس این اصلا دیونه نیست ، داره براتون خوب نقشی بازی میکنه ، من مطمعنم که دارم این حرف و میزنم.. مش رضا یکی از مردای روستا گفت جوون چی داری میگی من موهامو تو این روستا سفید کردم و تا اونجایی که یادم میاد این پسر آدم سالمی نبود ، تو اومدی اینجا تا تکلیف زنتو روشن کنی ،نه اینکه .. تمام روستا برای چی اینجوری بهم ریختین و همه رو جلوی خونه ایی که دخترم اونجاس جمع کردین ؟ همه یکصدا با هم حرف میزدن و میگفتن ، این خانواده باید از اینجا برن... با پا در میانی چند نفر و آقام،به سختی خشم مردم روستا را برای چند روز خنثی کردن ، آقاجون به همراه مردای روستا برای نماز صبح به مسجد رفتن ، من موندم و ناصر که یه گوشه تو حیاط روی کلوخی بزرگ نشسته و تند تند پاشو تکون میداد و به فکر عمیقی که حتی وجودم را حس نمی‌کرد رفته بود ، بدون اینکه حرفی بزنم و از فکر علیرضا که بعد از این چه نقشه ایی برای آوارگی من میکشید مغزم خالی نمیشد ، بساط صبحونه رو آماده کردم و حصیری زیر درخت بید انداختم و همچنان که چایی رو توی استکان میریختم با صدای آرومی گفتم ناصر ؟ناصر بیا یه چیزی بخور.. سرشو بالا آورد و گفت میل ندارم .. ترسیدم بیشتر بهش تعارف کنم و خشمشو سر من خالی کنه ، سرمو پایین انداختم و با همزدن چایی خودمو مشغول کردم ، تا خواستم لقمه ی اولی توی دهنم بزارم ، خودم را توی هوا معلق دیدم ، ناصر پشت سرم منو از موهام کشید و گفت داری با خونسردی صبحونه میخوری و انگار نه انگار هیچ اتفاقی نیفتاده ؟ لقمه نونی که آماده خوردن بود از دستم سر خورد و روی زمین افتاد ، گفتم من چه تقصیری دارم ؟ من چکار کردم ؟ گفت توی همه این جریانات پای تو در میون بوده .. تا خواستم حرفی بزنم منو از موهام به سمت اتاق کشون کشون روی زمین با خودش کشید ، با لگد منو داخل اتاق پرت کرد و بدون اینکه حرفی بزنه با مشت و لگد به جونم افتاد ،ازشدت درد نمیتونستم از خودم دفاعی کنم ، یه لحظه انگار آب جوشی روی بدنم ریخته شد ، کمرم می‌سوخت ، دستمو جلوی صورتم گرفتم و با صدای بلند و بدون وقفه فقط جیغ کشیدم ، یهو همه چی آروم شد و صدای کوبیدن در به صدا در اومد.. دستمو با ترس از روی صورتم برداشتم ، کنارم چوبی که نصف شده بود را دیدم ... بی صدا برای اقبالم اشک غم ریختم.. هر چقدر گریه های من دردی از درونم را مداوا نمی‌کرد ، طولی نکشید صدای بسته شدن در حیاط را شنیدم ،چهار دست و پا خودمو به در اتاق رسوندم، وقتی مطمعن شدم ناصر خونه نیست ، با این حال دگرگونم به کمک دیوار بلند شدم و به حیاط رفتم ، وسط حیاط ایستادم، سفره ایی که برای پر کردن شکم کسی كه اسمش شوهر بود را جمع کردم و تا خواستم به مطبخ برم صدایی از پشت سرم منو تو جام منو میخکوب کرد، زود چرخی دور خودم زدم ، با دلهره ایی که به جونم شخم میزد با صدای گرفته ایی از گریه و جیغ که هنوز حنجره ام را میسوزوند گفتم تو اینجا چکار میکنی ؟ از کی اینجا بودی ؟ صدامو کمی بالاتر بردم و گفتم از اینجا برو ، تورو خدا تا کسی تورو اینجا ندیده از اینجا برو .. گفت صدای شکسته شدن چیزی که در حال زدنت بود را شنیدم.. سرمو پایین انداختم تا اشکامو نبینه گفتم منو نزد .. صداشو بالا برد گفت داری دروغ میگی ؟ سرمو تکون دادم و گفتم نه دروغ نگفتم و نیازی برای توجیه کردن زندگیم به تو هم ندارم.. نفس بلندی کشیدم و گفتم تقدیر من از این زندگی و خوشبختی برام رقم نخورده ، حالا خوب یا بد ، به قول خانجون باید باهاش بسازم و بسوزم .... می‌دونی ، من دارم تاوان اشتباهی که در حق نارین کردم را پس میدم ، حالا من و نارین چه فرقی با هم داریم ؟ یهو قاطی کرد و گفت تو با نارین خیلی فرق داری ، تو ناصر رو نخواستی و مجبورت کردند، دقیقااااا مشابه زندگی و اقبال من که به خاطر پوشوندن کارهای گذشتشون منو مجبور و محکوم به این ازدواج کردن .. تو حتی بله رو نگفتی ، هنوز مشغول حرف زدن بودیم که با کوبیدن در از هولم به چپ و راست قدم برداشتم و گفتم یا خدا بدبختر شدم ،چطور ثابت کنم که تو خودت اومدی؟ ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_سیوهفت
گفت نترس هیچکی نمیتونه جای منو پیدا کنه فقط یه کاری کن غذا برام کنار بزار تا گشنه نمونم و زود تو انباری رفت... لنگان لنگان خودمو به در رسوندم و پشت در گفتم کیه ؟ خانجون گفت منم تاج گل ، ننه کجا مونده بودی با این پای علیلم منو یه ساعت پشت در نگه داشتی ، دِه باز کن دیگه ...پشت سرمو نگاه کردم، وقتی مطمعن شدم و وقتی دیدم رفته ،درو باز کردم و قبل از اینکه خانجون داخل حیاط شه بی صدا گریه کردم .. گفت اینکارا چیه میکنی دختر ؟ والله همه شوهر کردن ،حتی من هم شوهر کردم منتها مثل تو اینجوری نکردیم ، زود تا کسی تورو اینجوری ندیده داخل خونه بشیم ...خانجون داخل شد و گفت هنوز از اون عصمت خبری نشد ؟ اینقدر دغدغه ی فکری زندگیمو داشتم به خاله و دخترش فکر نمی‌کردم ، خانجون وقتی دید جوابی نگرفت سرشو بالا گرفت و از دیدن قیافم صورتش در هم شد و گفت دیگه چکار کردی که این بلا سرت آورده ؟گفتم کاری نکردم خانجون، ولی انگار سرنوشتم اینجوری تو دفتر اقبالم نوشته شده .. بغضش ترکید و گفت بگو ببینم چکار کردی ؟ دستمو تکون دادم و گفتم به پیر به پیغمبر کاری نکردم ...دستشو گرفتم و با خودم به طرف اتاق بردم و جای کتکهاش و نشون دادم گفتم خانجون جرم من فقط عروس این خونه شدنه... خانجون محکم تو صورتش زد و گفت وای تاج گل ، چه بلایی سرت اومده ،از دست تو عصمت که این دختر قشنگم را به چه روزی انداختی ...گفتم خانجون مگه کمرم چی شده که اینجوری تورو بهم ریخت؟ اشکاش طاقت سکوت را نداشتن و روی حاله ی صورتش ریخته شدن ..گفت ننه خیر نبینه ناصر ..با بغ‌ض گفتم خانجون ناراحت نباش این اول راه زندگیمه ، من باید کم کم عادت کنم ...خانجون دستاش برام باز کرد و گفت بیا بغلم مادر..خانجون بیشتر از مادر برای من دلسوزی میکرد ، بعد از گریه و گلایه از این زندگی ، خانجون یه دفعه اشکشو پاک کرد و گفت تاج گل ؟ سرم را به طرفش چرخوندم و گفتم بله خانجون ؟انگشتشو روی لبش گذاشت و گفت به نظرت این عصمت با دخترش کجا مخفی شدن ؟ لبامو چین چین کردم و گفتم، خانجون این هم واسه من هم سوال شده، چند باری از ناصر پرسیدم ،تنها با جواب سربالا بهم میده.. گفت آخه ناصر چه میفهمه ، خیلی عقل درست درمونی داره ، تو هم هی ازش می‌پرسی ...دستمو روی پای خانجون گذاشتم و گفتم چرا حرفمو باور نمیکنی خانجون ؟ حداقل تو یکی به حرفم ایمان بیار ، یک بار و هزار بار دیگه باز میگم ، که ناصر دیونه نیست ..خانجون گفت فرض کن من باورت کردم ، چه کاری از دستم برمیاد؟ هااا ؟ گفتم حداقل میدونم یکی حرفامو باور کرده ..خانجون دستشو تو جیبش گذاشت و یه بسته گوشت که لای پارچه و صد گره زده بود بیرون آورد و گفت به کلی داشت یادم می‌رفت ، برات گوشت تازه آوردم تا یه آبگوشتی برای خودت و اون شوهرت درست کنی، هم خودت بخور و هم برای شامت بزار بمونه... راستی تاج گل شوهرت کجاس؟ الان من یه ساعته اینجام ،ولی خبری ازش نیست؟ گفتم نمی‌دونم خانجون ، بعد از اینکه عقده اشو خالی کرد با عجله از خونه بیرون رفت...خانجون به فکر رفت و گفت هر جا رفته باشه، اونا ناصر را به جون تو انداختن که اینجور بلایی داره سرت میاره...دستشو برام تکون داد و گفت پاشو پاشو غذاتو بار بزار من یه توکه پا برم خونه روغن زیتونی که ننه میثم از شمال دو سه سال پیش برای درد پاهام آورده بود ،بیارم و روی این زخمات بزنم ، بلکه دهن باز نکنن و عفونت نکنم ....ولی حواست باشه کسی درو زد به روی کسی باز نکن فهمیدی چی گفتم ؟ این پا اون پا نکنی و غذا یادت بره ؟ گفتم خداشکر که تورو دارم خانجون ، اگه تو نبودی من با این همه غم چکار میکردم ؟ گفت خُب خُب اینقدر خودتو لوس نکن ، من از این لوس بازیا اصلا خوشم نمیاد ، بلند شد و داشت از خونه بیرون می‌رفت یهو قلبم گرفت ، صدا زدم خانجون ؟ به طرفم برگشت و لبخندی زد و گفت برو کاراتو بکن تا من برگردم ، ولی رفتن خانجون ابدی شد ، با رفتنش انگار قلبم را با خودش برد ، آروم گفتم تاج ، چرا مثل بچه ی دوساله شدی ؟ تا نیومدن خانجون کارتو بکن تا دل سیر با خانجونت حرف بزنی ، تند تند غذارو بار گذاشتم و منتظر خانجون نشستم..هر چه منتظر خانجون نشستم بیفایده بود و از اومدن خانجون ناامید تر میشدم و هر لحظه استرسم چندین برابر میشد ،قلبم انگار منتظر خبرهایی بود... با صدای تق و تق در حیاط چنان از جام بلند شدم و با خوشحالی گفتم بلاخره اومدی جونم به فدایت ....حالا که اومدی خوش اومدی بهترین مادر بزرگ دنیا !پشت در ایستادم و گفتم کیه ؟ صدای صنوبر با بغوض و گریه گفت منم تاج گل ،درو باز کن که بدبخت شدیم .. نفسم از شنیدن حرفش و گریه هاش بالا رفت و بدون بازگشت تند تند قلبم به تپش افتاد ، لرزش دستام توان باز کردن در را از من گرفت
ادامه دارد
بومِ آشپزی
گفت نترس هیچکی نمیتونه جای منو پیدا کنه فقط یه کاری کن غذا برام کنار بزار تا گشنه نمونم و زود تو انباری رفت... لنگان لنگان خودمو به در رسوندم و پشت در گفتم کیه ؟ خانجون گفت منم تاج گل ، ننه کجا مونده بودی با این پای علیلم منو یه ساعت پشت در نگه داشتی ، دِه باز کن دیگه ...پشت سرمو نگاه کردم، وقتی مطمعن شدم و وقتی دیدم رفته ،درو باز کردم و قبل از اینکه خانجون داخل حیاط شه بی صدا گریه کردم .. گفت اینکارا چیه میکنی دختر ؟ والله همه شوهر کردن ،حتی من هم شوهر کردم منتها مثل تو اینجوری نکردیم ، زود تا کسی تورو اینجوری ندیده داخل خونه بشیم ...خانجون داخل شد و گفت هنوز از اون عصمت خبری نشد ؟ اینقدر دغدغه ی فکری زندگیمو داشتم به خاله و دخترش فکر نمی‌کردم ، خانجون وقتی دید جوابی نگرفت سرشو بالا گرفت و از دیدن قیافم صورتش در هم شد و گفت دیگه چکار کردی که این بلا سرت آورده ؟گفتم کاری نکردم خانجون، ولی انگار سرنوشتم اینجوری تو دفتر اقبالم نوشته شده .. بغضش ترکید و گفت بگو ببینم چکار کردی ؟ دستمو تکون دادم و گفتم به پیر به پیغمبر کاری نکردم ...دستشو گرفتم و با خودم به طرف اتاق بردم و جای کتکهاش و نشون دادم گفتم خانجون جرم من فقط عروس این خونه شدنه... خانجون محکم تو صورتش زد و گفت وای تاج گل ، چه بلایی سرت اومده ،از دست تو عصمت که این دختر قشنگم را به چه روزی انداختی ...گفتم خانجون مگه کمرم چی شده که اینجوری تورو بهم ریخت؟ اشکاش طاقت سکوت را نداشتن و روی حاله ی صورتش ریخته شدن ..گفت ننه خیر نبینه ناصر ..با بغ‌ض گفتم خانجون ناراحت نباش این اول راه زندگیمه ، من باید کم کم عادت کنم ...خانجون دستاش برام باز کرد و گفت بیا بغلم مادر..خانجون بیشتر از مادر برای من دلسوزی میکرد ، بعد از گریه و گلایه از این زندگی ، خانجون یه دفعه اشکشو پاک کرد و گفت تاج گل ؟ سرم را به طرفش چرخوندم و گفتم بله خانجون ؟انگشتشو روی لبش گذاشت و گفت به نظرت این عصمت با دخترش کجا مخفی شدن ؟ لبامو چین چین کردم و گفتم، خانجون این هم واسه من هم سوال شده، چند باری از ناصر پرسیدم ،تنها با جواب سربالا بهم میده.. گفت آخه ناصر چه میفهمه ، خیلی عقل درست درمونی داره ، تو هم هی ازش می‌پرسی ...دستمو روی پای خانجون گذاشتم و گفتم چرا حرفمو باور نمیکنی خانجون ؟ حداقل تو یکی به حرفم ایمان بیار ، یک بار و هزار بار دیگه باز میگم ، که ناصر دیونه نیست ..خانجون گفت فرض کن من باورت کردم ، چه کاری از دستم برمیاد؟ هااا ؟ گفتم حداقل میدونم یکی حرفامو باور کرده ..خانجون دستشو تو جیبش گذاشت و یه بسته گوشت که لای پارچه و صد گره زده بود بیرون آورد و گفت به کلی داشت یادم می‌رفت ، برات گوشت تازه آوردم تا یه آبگوشتی برای خودت و اون شوهرت درست کنی، هم خودت بخور و هم برای شامت بزار بمونه... راستی تاج گل شوهرت کجاس؟ الان من یه ساعته اینجام ،ولی خبری ازش نیست؟ گفتم نمی‌دونم خانجون ، بعد از اینکه عقده اشو خالی کرد با عجله از خونه بیرون رفت...خانجون به فکر رفت و گفت هر جا رفته باشه، اونا ناصر را به جون تو انداختن که اینجور بلایی داره سرت میاره...دستشو برام تکون داد و گفت پاشو پاشو غذاتو بار بزار من یه توکه پا برم خونه روغن زیتونی که ننه میثم از شمال دو سه سال پیش برای درد پاهام آورده بود ،بیارم و روی این زخمات بزنم ، بلکه دهن باز نکنن و عفونت نکنم ....ولی حواست باشه کسی درو زد به روی کسی باز نکن فهمیدی چی گفتم ؟ این پا اون پا نکنی و غذا یادت بره ؟ گفتم خداشکر که تورو دارم خانجون ، اگه تو نبودی من با این همه غم چکار میکردم ؟ گفت خُب خُب اینقدر خودتو لوس نکن ، من از این لوس بازیا اصلا خوشم نمیاد ، بلند شد و داشت از خونه بیرون می‌رفت یهو قلبم گرفت ، صدا زدم خانجون ؟ به طرفم برگشت و لبخندی زد و گفت برو کاراتو بکن تا من برگردم ، ولی رفتن خانجون ابدی شد ، با رفتنش انگار قلبم را با خودش برد ، آروم گفتم تاج ، چرا مثل بچه ی دوساله شدی ؟ تا نیومدن خانجون کارتو بکن تا دل سیر با خانجونت حرف بزنی ، تند تند غذارو بار گذاشتم و منتظر خانجون نشستم..هر چه منتظر خانجون نشستم بیفایده بود و از اومدن خانجون ناامید تر میشدم و هر لحظه استرسم چندین برابر میشد ،قلبم انگار منتظر خبرهایی بود... با صدای تق و تق در حیاط چنان از جام بلند شدم و با خوشحالی گفتم بلاخره اومدی جونم به فدایت ....حالا که اومدی خوش اومدی بهترین مادر بزرگ دنیا !پشت در ایستادم و گفتم کیه ؟ صدای صنوبر با بغوض و گریه گفت منم تاج گل ،درو باز کن که بدبخت شدیم .. نفسم از شنیدن حرفش و گریه هاش بالا رفت و بدون بازگشت تند تند قلبم به تپش افتاد ، لرزش دستام توان باز کردن در را از من گرفت
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۵