بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_دوازدهم خاله عصمت ابروهاشو تابه تا کرد و گفت من دارم میرم و شب برای بله برون برمی‌گردم ، ولی قبل رفتنم بهت یه چیزی بگم که همیشه آویزه ی گوشت باشه، از فکر علیرصا من بیا بیرون ، چون اون فقط یه زن داره اونهم نارینه، و اگه یه زمانی خواستی به زندگی دخترم چشم داشته باشی ، بدون چنان بلایی سرت میارم که اونور نا پیدا . دخترم خیلی با شوهرش خوشبخته ، شوهرشم حاضره همه کاری براش کنه که فقط نارین ببخشتش.. تو هم فقط اسم خودتو سر زبون ها انداختی... البته دختر منم باید یه عمر سرشو جلوی خانواده ی شوهرش به خاطر کار تو پایین بندازه. با بغضی که راه گلومو بسته بود ،آروم گفتم نه ، علیرضا منو دوست داره ، بهم قول داده، محاله به نارین فکر کنه . ح.س حسادتم به نارین چندین برابر شده بود و از شدت بغض نمی تونستم نفس بکشم. با رفتن خاله عصمت ،بغ.ضم ترکید...بی صدا زیر لحاف کریه می کردم که یه لحظه یاد امشب و ناصر افتادم ، از زیر لحاف بیرون اومدم و با حرص خودمو به حیاط رسوندم و با صدای بلند داد زدم آقا جوووون ؟ آقا جون صدامو می شنوی ؟ چطور دلت میاد منو به ناصر بدی ؟ تو که شرایط ناصرو می‌دونی ، چطورگول حرف های خاله عصمتو خوردی ؟ حالا عصمت چه دروغ گفته، چه راست، فرقی نمی کنه ،مهم اینه که یه جور این قضیه از سر زبونا بیافته.تاج گل من حرف اول و آخرمو به عصمت زدم و امشب جلوی در دهن همسایه و این و اونو می بندم. با بغض گفتم آقاجون من نمیخوام زن ناصر دیوونه بشم ، من ازش می ترسم آقاجون ، می‌خوام درس بخونم ،مگه خودت نگفتی درس بخون تا کاره ای بشی ؟ بابام حرفمو قطع کرد و گفت آره اون حرفو قبل از اینکه این حرفها زدم ولی الان همه چی فرق کرده و اگه قبول نکنی، میدم مهران و بهرام یه بلایی سرتون بیارن ... بغض مو با حرص قورت دادم و گفتم عر کاری میخواین بکنین،ولی من زن ناصر دیونه نمی شم آقاجون ،حاضر نیستم اسم اون دیونه روم بیاد . اقاجونم عصبی شد و گفت از وقتی پات به اون شهر رسید زبونتت هم دراز شده ، دستشو بالا برد و خواست بزنه که صدایی از پشت سر من گفت نزن .... آقا د نزن ، برای چی اینقدر این دخترو میزنی ؟ در جا چرخیدم و با لبخند آروم زمزمه گفتم اومدی ؟ اقا جونم گفت به تو چه ربطی داره اصلا کی به تو اجازه داده وارد خونه ی من بشی؟ علیرضا گفت آقا در باز بود و من دیدم داری این دخترو میزنی ، نتونستم طاقت بیارم و بدون در زدن مزاحم شدم ... آقام گفت خوبه فهمیدی مزاحمی، زود از همین راهی که اومدی برگرد. علیرضا گفت آقا نمی‌دونم چی شنیدی و چی بهت گفتن ، ولی بذار از زبون منم بشنوی.. هنوز حرف علیرضا تموم نشده بود که مهران با صدای بلند گفت آقا کی باشن که می خواد برامون حرفهایی رو که درست شده رو تعریف کنه ؟ زود از اینجا برو و دیگه هیچ وقت هم پشت سرتو نگاه نکن. علیرضا به من نگاهی کرد و از دیدن صورت کبودم ،جوری عصبانی شده بود که صدای قروچ قروچش کاملا شنیده می شد. چشامو به معنی اینکه حالم خوبه روی هم فشار دادم که منظورمو فهمید، نفس بلندی کشید و گفت ، آقا فقط یه ده دقیقه بهم وقت بده تا برات توضیح بدم که چیشد و من چه نیتی دارم .. مهران عص بی تر از قبل شد و با همون عصبانیتش به علیرضا نزدیک شد و گفت نمی خوای حرف گوش کنی؟ انگار بهت یاد ندادن وقتی بی اجازه وارد جایی میشی و اونجا بهت میگن از حریم ما بیرون برو یعنی بهت دارن لطف می کنن، حالا هم از این در برو بیرون. علیرضا گفت چشم چشم میرم فقط یه دقیقه به حرفام گوش کنید ،بعد هر کاری که خواستید انجام بدین. بهرام یقه ی علیرضارو گرفت و به عقب هولش داد و گفت تا الان هم دست روت بلند نکردم فقط و فقط به احترام خاله عصمت و آبجی نارین بوده ، برو به جونشون دعا کن. خانجون اومد وسط مهران و علیرضا ایستاد و گفت بس کنید دیگه امشب بله برون تاج گل و ناصره…. علیرضا با تته پته گفت هاااا ؟ چیییی ؟ تاج گلو به کی می خواین بدین ؟خنده ای کرد و گفت نه دارید شوخی می کنید، آخه به ناصر کی زن میده ؟ آقام گفت من؛ من به ناصر زن میدم ،می‌خوام ببینم کی می‌تونه جلوی منو بگیره ؟ علیرضا خودش در نیم قدمی به اقام رسوند و با حالت ملتسمانه بلند شد و گفت حاج آقا تو روخدا اینکارو نکن ، با سرنوشت دخترت بازی نکن ، آینده اشو خراب نکن ، این لیاقتش ناصر نیست ، التماست می کنم اینکارو نکن. پدرم گفت پاشو از اینجا برو پسر، داری منو عصباین می کنی ، اگه به فکر آینده ی دخترم بودی الان تو اینجا نبودی ... علیرضا گفت من دخترتو دوست دارم حاج آقا ... خانجون محکم تو صورتش زد و بی صدا گفت خدا به داد تو و ما برسه داماد و تا خواست به طرف علیرضا بره و از خونه بیرونش کنه ،آقام و مهران به طرفش حمله کردن و زیر مشت و لگد گرفتنش. ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_سیزدهم
از صدای جیغ و التماس های مکرر من و صدای خانجونو ننه آقا که سعی می کردن جلوی کتک زدن علیرضا رو بگیرن، نصف اهالی ده تو حیاط جمع شده بودن که بهرام از راه رسید. به زور آقا و مهرانو که همچنان مشغول زدن علیرضا بودن کنار کشید و داد زد داری چکار میکنی آقاجون ؟ بعد رو کرد به جمعیتی که هر دو سه نفر باهم در حال پچ پچ کردن بودنو گفت دیدنیهارو دیدین ، حالا دیگه بفرمائید بیرون.یکی از همسایه ها با حالتی قلدرانه جلو گرفت و گفت شما باید از این محله برید . ما نمی ذاریم دخترتون، رو زنا و دخترامونو تاثیر بذاره.خانجون با صورت رنگ پریده ش گفت امشب بله برون تاج گله و تا دو سه روز دیگه عروسیشه ،شما هم خیالتون راحت . بعد رو به علیرضا گفت پاشو برو تا بیشتر از این بلوا نشده. علیرضا بلند شد و از خونه بیرون می‌رفت، گفت تاج گل قبول نکن ، من تورو از اینج نجات میدم . خانجون درو پشت سرش بست.خانجون با سرعت خودشو به من رسوند دستمو گرفت و گفت زود باش برو تو اتاق و درو ببند و تا وقتی صدات نزدم حق نداری از اتاق بیرون بیای. اینقدر احساسم جریحه دار شده بود که چونه ام به شدت می لرزید ..به سمت اتاق دویدم نفسو بغضمو هم زمان حبس کردم، بالشتو به دهنم چسبوندم و پشت سر هم جیغ کشیدم و تا تونستم اشک ریختم . تمام روز به چه کنم چه کنم و چطور اقاجونو قانع کنم که با ازدواج منو ناصر مخالفت کنه گذشت ، کم کم آفتاب خودشو پشت دیوار شب مخفی می کرد. هر ثانیه که می گذشت ، اضطرابم چندین برابر میشد... بوی فتیر تازه و نون قندی هایی که مادرم می پخت و صدای قدمهای تند تند بتول که سعی داشت کارهای خونه رو به نحو احسنت انجام بده تو خونه پیچیده بود که کسی در اتاق رو زد، پشت در ایستادمو به خاطر ترس از مهران و آقام با صدای آرومی گفتم کیه ؟ خانجون گفت منم دختر ، درو باز کن ، چیزی نیست باز کن. نفس عمیقی کشیدم و درو باز کردم و بدون اینکه به خانجون نگاه کنم سر جایی که بودم برگشتم. خانجون گفت تاج گل بیا این فتیر رو بخور تا رنگ و روت برگرده، آخه ازصبح هیچی نخوردی ننه . به طرفش برگشتم و گفتم خانجون من زن ناصر میشم ؟واقعا اقاجونم منو به ناصر میده؟ خانجون آرد روی لباسش را تکوند و گفت:گوش کن تاج گل ،بهترین تصمیم همینه که زود ازدواج کنی ...حرفشو قطع کردم و گفتم بهترین تصمیم ازدواج با ناصره خانجون؟ من ناصر رو دوست ندارم ، ازش می ترسم.خانجون گفت ببین تاج گل ، اگه فکر میکنی علیرضا تورو ازاین زندگی نجات میده کاملا در اشتباهی پس…گفتم پس چی ؟گفت پس اگه میخوای بیشتر از این بهش ظلم نکنی کوتاه بیا و به فکر آینده ات باش..اگه راستشو بخوای ، ناصر هم بد نیست ننه ، اندازه ی عقلش باید باهاش رفتار کنی و از شر غر زدنهاش یه عمر راحت میمونی .... دستشو گرفتم و روبروش زانو زدم و گفتم خانجون کمکم کن ، کمکم کن خاله از این تصمیمش صرف نظر کنه و من با علیرضا ازدواج کنم...خانجون با حرص گفت ، آره دیدم امروز چقدر شهامت به خرج داد و تو رو از این خانواده نجات داد .... تاج گل ، حرفامو قشنگ تو گوشت فرو کن ، نه با علیرضا میتونی ازدواج کنی،و نه اینکه دیگه اینجا جایی تو این روستا برای زندگی داری. اگه ازدواج نکنی اهالی روستا نمیزارن یه آب خوش از گلومون پایین بره، پس عاقل باش و با ناصر یه زندگی آرومو شروع کن. یه دفعه شدت کلامشو عوض کرد و گفت البته چه تو بخوای و چه نخوای اقات بله رو داده و قضیه تموم شدس. من که سیل اشکام تمام صورتمو پوشونده بود، گفتم گناه من چیه که باید با یه دیونه ازدواج کنم ؟ خانجون گفت گناه تو اینه که نباید به عصمت و دخترش نزدیک می شدی ، الان هم نه راه پس برات مونده نه راه پیش ...بعد لباسی جلوی من گرفت و گفت زود اینارو بپوش ، خوبیت نداره با این صورت و لباس ، پیش مهمونها حاضر بشی ...گفتم خانجون تو می‌دونی الان من چه شرایطی دارم ؟ لباس برام آوردی ؟خانجون گفت : بله رو بگو تاج گل ، بله رو بگو تا این قضیه ختم به خیر بشه…دستمو روی سرم گذاشتم و و زا ر و زار گریه کردم . خانجون که انگار دلش برام سوخته بود ، گفت وای دختر بخت برگشته ی من ، چرا قسمت برات اینجور رقم خورد؟ دیگه از فکر اون پسر بیرون بیا دخترم که امشب هم به خیر بگذره.خانجون اینقدر از عواقب نه گفتنم گفت و گفت و در آخر هم گفت پاشو این لباسو تنت کنم که من هم مثل یه روح متحرک به حرفای خانجون گوش دادم. البته مجبور به اطاعت بودم چون راه دیگه ای نداشتم ، اگه مخالفت می کردم به اجبار آقاجون بله رو می دادم.بعد از لباس عوض کردن خانجون دستی روی سرم کشید و تا خواست حرفی بزنه با صدای کوبیده شدن در، از گفتنش صرف نظر کرد و گفت فکر کنم عصمت و مهمونا سر رسیدن ،
ادامه دارد
بومِ آشپزی
از صدای جیغ و التماس های مکرر من و صدای خانجونو ننه آقا که سعی می کردن جلوی کتک زدن علیرضا رو بگیرن، نصف اهالی ده تو حیاط جمع شده بودن که بهرام از راه رسید. به زور آقا و مهرانو که همچنان مشغول زدن علیرضا بودن کنار کشید و داد زد داری چکار میکنی آقاجون ؟ بعد رو کرد به جمعیتی که هر دو سه نفر باهم در حال پچ پچ کردن بودنو گفت دیدنیهارو دیدین ، حالا دیگه بفرمائید بیرون.یکی از همسایه ها با حالتی قلدرانه جلو گرفت و گفت شما باید از این محله برید . ما نمی ذاریم دخترتون، رو زنا و دخترامونو تاثیر بذاره.خانجون با صورت رنگ پریده ش گفت امشب بله برون تاج گله و تا دو سه روز دیگه عروسیشه ،شما هم خیالتون راحت . بعد رو به علیرضا گفت پاشو برو تا بیشتر از این بلوا نشده. علیرضا بلند شد و از خونه بیرون می‌رفت، گفت تاج گل قبول نکن ، من تورو از اینج نجات میدم . خانجون درو پشت سرش بست.خانجون با سرعت خودشو به من رسوند دستمو گرفت و گفت زود باش برو تو اتاق و درو ببند و تا وقتی صدات نزدم حق نداری از اتاق بیرون بیای. اینقدر احساسم جریحه دار شده بود که چونه ام به شدت می لرزید ..به سمت اتاق دویدم نفسو بغضمو هم زمان حبس کردم، بالشتو به دهنم چسبوندم و پشت سر هم جیغ کشیدم و تا تونستم اشک ریختم . تمام روز به چه کنم چه کنم و چطور اقاجونو قانع کنم که با ازدواج منو ناصر مخالفت کنه گذشت ، کم کم آفتاب خودشو پشت دیوار شب مخفی می کرد. هر ثانیه که می گذشت ، اضطرابم چندین برابر میشد... بوی فتیر تازه و نون قندی هایی که مادرم می پخت و صدای قدمهای تند تند بتول که سعی داشت کارهای خونه رو به نحو احسنت انجام بده تو خونه پیچیده بود که کسی در اتاق رو زد، پشت در ایستادمو به خاطر ترس از مهران و آقام با صدای آرومی گفتم کیه ؟ خانجون گفت منم دختر ، درو باز کن ، چیزی نیست باز کن. نفس عمیقی کشیدم و درو باز کردم و بدون اینکه به خانجون نگاه کنم سر جایی که بودم برگشتم. خانجون گفت تاج گل بیا این فتیر رو بخور تا رنگ و روت برگرده، آخه ازصبح هیچی نخوردی ننه . به طرفش برگشتم و گفتم خانجون من زن ناصر میشم ؟واقعا اقاجونم منو به ناصر میده؟ خانجون آرد روی لباسش را تکوند و گفت:گوش کن تاج گل ،بهترین تصمیم همینه که زود ازدواج کنی ...حرفشو قطع کردم و گفتم بهترین تصمیم ازدواج با ناصره خانجون؟ من ناصر رو دوست ندارم ، ازش می ترسم.خانجون گفت ببین تاج گل ، اگه فکر میکنی علیرضا تورو ازاین زندگی نجات میده کاملا در اشتباهی پس…گفتم پس چی ؟گفت پس اگه میخوای بیشتر از این بهش ظلم نکنی کوتاه بیا و به فکر آینده ات باش..اگه راستشو بخوای ، ناصر هم بد نیست ننه ، اندازه ی عقلش باید باهاش رفتار کنی و از شر غر زدنهاش یه عمر راحت میمونی .... دستشو گرفتم و روبروش زانو زدم و گفتم خانجون کمکم کن ، کمکم کن خاله از این تصمیمش صرف نظر کنه و من با علیرضا ازدواج کنم...خانجون با حرص گفت ، آره دیدم امروز چقدر شهامت به خرج داد و تو رو از این خانواده نجات داد .... تاج گل ، حرفامو قشنگ تو گوشت فرو کن ، نه با علیرضا میتونی ازدواج کنی،و نه اینکه دیگه اینجا جایی تو این روستا برای زندگی داری. اگه ازدواج نکنی اهالی روستا نمیزارن یه آب خوش از گلومون پایین بره، پس عاقل باش و با ناصر یه زندگی آرومو شروع کن. یه دفعه شدت کلامشو عوض کرد و گفت البته چه تو بخوای و چه نخوای اقات بله رو داده و قضیه تموم شدس. من که سیل اشکام تمام صورتمو پوشونده بود، گفتم گناه من چیه که باید با یه دیونه ازدواج کنم ؟ خانجون گفت گناه تو اینه که نباید به عصمت و دخترش نزدیک می شدی ، الان هم نه راه پس برات مونده نه راه پیش ...بعد لباسی جلوی من گرفت و گفت زود اینارو بپوش ، خوبیت نداره با این صورت و لباس ، پیش مهمونها حاضر بشی ...گفتم خانجون تو می‌دونی الان من چه شرایطی دارم ؟ لباس برام آوردی ؟خانجون گفت : بله رو بگو تاج گل ، بله رو بگو تا این قضیه ختم به خیر بشه…دستمو روی سرم گذاشتم و و زا ر و زار گریه کردم . خانجون که انگار دلش برام سوخته بود ، گفت وای دختر بخت برگشته ی من ، چرا قسمت برات اینجور رقم خورد؟ دیگه از فکر اون پسر بیرون بیا دخترم که امشب هم به خیر بگذره.خانجون اینقدر از عواقب نه گفتنم گفت و گفت و در آخر هم گفت پاشو این لباسو تنت کنم که من هم مثل یه روح متحرک به حرفای خانجون گوش دادم. البته مجبور به اطاعت بودم چون راه دیگه ای نداشتم ، اگه مخالفت می کردم به اجبار آقاجون بله رو می دادم.بعد از لباس عوض کردن خانجون دستی روی سرم کشید و تا خواست حرفی بزنه با صدای کوبیده شدن در، از گفتنش صرف نظر کرد و گفت فکر کنم عصمت و مهمونا سر رسیدن ،
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۲۲