بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_یازدهم کنار نشست و گفت بیا تا از این مرهمی که خانجون با دست های خودش ساخته را به زخمات بمالم .. صنوبر بعد از نوچ نوچی که به زبون آورد با سر انگشت آروم روی زخمای مرهم میذاشت... صنوبر گفت تاج گل میخوای از دیروزت برام تعریف کنی ؟ پسره خوشگله ؟ دست از مرهم زدن نگه داشت و گفت نارین حقشه، چنان از زندگی شهری تعریف میکرد چنان به ما دهاتی میگفت،چنان به خاطر بی پول بودن اقا، مارو جلوی دوستامون تحقیر میکرد ،آره حقشه،خیلی هم حقشه که پسره نارین رادوست نداشته باشه... صداشو آرومتر کرد و گفت دوسش داری ؟ سرم را پایین انداختم و بدون هیچ ترسی گفتم خیلی ، خیلی صنوبر دوسش دارم... صنوبر روبروم نشست و گفت اون هم دوست داره ؟ گفتم آره که دوستم داره ...صنوبر آبجی بزار از اول همه چیزو برات تعریف کنم ، و خودت قضاوت کن ... صنوبر روبروم نشست و با حرفام آروم آروم اشک ریخت ودر آخر گفت انشالله هرآنچه قسمتت بشه برات رقم بخوره..... نفس بلندی کشیدم...گفتم صنوبر دوست داشتن خیلی قشنگه ... در همین حینِ گفت و گو و تعریف از خاطراتی که در اوج تلخی که زیر مشت و لگد آقا و حرف هایی که پشت سرم زده میشد ،با صدای خاله عصمت که خانجون را صدا میزد، گفتم باز چی میخواد ؟دوباره اومده اقارو پر کنه ؟نکنه علیرضا بلایی سر نارین آورده خاله هم از چ شم من میبینه؟ آبجی صنوبر دستمو گرفت و گفت نه انشالله این که داری میگی نیست ، شاید خالم از گفتناش پشیمون شده باشه و آمده مع ذرت خواهی از آقا کنه ... لبامو جمع کردم و گفتم خدا کنه صنوبر ، دلم بد جوری شور میزنه ، بلند شد و از اتاق بیرون رفت ، همین جوری که داشت درو می‌بست سرش را تو اتاق از لای در کرد و گفت الان میرم ببینم چی میخواد ، و درو بست.. به سختی از جایم بلند شدم و کنار پنجره ایستادم خانجون و خاله عصمت و اقاجونم و اون طرف تر صنوبر و مادرم ایستاده و در حال پچ پچ بودن هر از گاهی اقاجون سرش را تکون میداد ، هر چه چشامو ریز میکردم تا از بالا و پایین شدن فک شون لبخونی کنم ، ولی موفق نمی‌شدم ، بی نتیجه از فهمیدن این جلسه به جای قبلیم برگشتم به سقف تیر چوبی خیره شدم... نفس بلندی از آه کشیدم و گفتم الان داره چکار میکنه،اون هم الان به من فکر میکنه؟ گفتم علیرضا به من قول داده که به همین زودی با اقام حرف بزنه ، آره تاج گل به روزای خوبت که از این خونه بیرون میای فکر کن... لبخند با حرف آخرم به لبم نشست ، هنوز لبم پر از لبخند بود، یهو در باز شد و از دیدن خاله عصمت ، با ترس سر جایم مثل برق گرفته ها و انگار نه انگار همون بدن درد چند دقیقه پیش داشتم نشستم ، با صدای آرومی و بریده بریده گفتم سل.اااام . بدون جواب به سلامم رو کرد به خانجونی که پشت سرش بود کرد و گفت ننه خودت میگی یا من بگم ؟ خانجون گفت عصمت این راه حلی و تصمیمی که گرفتی و داماد را متقاعد کردی تصمیم قشنگی نیست ،از این تصمیمت منصرف شو دختر .... با چشام از نفهمیدن حرف های خانجون بهش خیره شده بودم ، خاله عصمت گفت ننه من دارم بهش لطف میکنم ، محبت میکنم ... از این همه حرف و حدیث دورش میکنم ، حالا خانجون نمی‌خواد برام فلسفه ببافی...تو خونه کلی کار دارم ، اگه توان گفتنش را نداری بگو تا من بهش بگم.. خانجون با استغرالله گفتن ، دستشو روبروی خاله عصمت گرفت و گفت من بهش میگم... دلم طاقت نیورد و گفتم خانجون چی شده ؟میخواین با من چکار کنید ؟ چی میخواین بهم بگین ؟ خانجون کنارم نشست و با کلمات بازی میکرد ، سعی میکرد چیزی را به من بفهمونه ، ولی نمیتونست مقصود حرفش را به من برسونه .... هر چه حرف میزد من کمتر متوجه ی حرفاش میشدم ، گفتم خانجون من منظورت را نمی‌فهمم به طور واضح حرفتو بزن تا من هم بفهمم .. خاله عصمت خانجون را کنار زد و گفت تا این قایم موشکی که راه انداختی تا فردا حرفتو نمیزنی ،روبروم نشست و گفت امشب برای بله برونت به اینجا برای پسرم ناصر می‌آییم .. ببین چه خاله ی فداکاری داری ؟ به خاطر اینکه جلو دهن مردم رو بگیرم بچمو فدا کردم.... گوشام از شنیدن حرف خاله عصمت به صدا در اومد گفتم خاله چی داری میگی ؟ شوخی قشنگی نیست... خاله عصمت با حرص به نزدیکم شد و گفت باید از خدات هم باشه که یکی مثل پسرم تورو قبول کرده ... با گریه گفتم خانجون تورو خدا یه چیزی به خاله عصمت بگو ، خودت ناصرو میشناسی اون اهل زن گرفتن نیست.. خاله عصمت گفت چیه پسرم چشه مگه؟ پس میخوای زن دوم بشی؟ نه دختر، علیرضا تازه چه علاقه ای به نارین داره... دروغ میگی ، دروغ میگی ... خاله عصمت خنده ای تحویلم داد گفت امروز ..... خانجون گفت عصمت مبارک خودت و اون دختر شیرین عقلت باشه ، حالا انگار تنها کسی که تو دنیا داماد دار شده توئی. حرفاتو زدی ، ما هم شنیدیم ، حالا می تونی بری ... ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_دوازدهم
خاله عصمت ابروهاشو تابه تا کرد و گفت من دارم میرم و شب برای بله برون برمی‌گردم ، ولی قبل رفتنم بهت یه چیزی بگم که همیشه آویزه ی گوشت باشه، از فکر علیرصا من بیا بیرون ، چون اون فقط یه زن داره اونهم نارینه، و اگه یه زمانی خواستی به زندگی دخترم چشم داشته باشی ، بدون چنان بلایی سرت میارم که اونور نا پیدا . دخترم خیلی با شوهرش خوشبخته ، شوهرشم حاضره همه کاری براش کنه که فقط نارین ببخشتش.. تو هم فقط اسم خودتو سر زبون ها انداختی... البته دختر منم باید یه عمر سرشو جلوی خانواده ی شوهرش به خاطر کار تو پایین بندازه. با بغضی که راه گلومو بسته بود ،آروم گفتم نه ، علیرضا منو دوست داره ، بهم قول داده، محاله به نارین فکر کنه . ح.س حسادتم به نارین چندین برابر شده بود و از شدت بغض نمی تونستم نفس بکشم. با رفتن خاله عصمت ،بغ.ضم ترکید...بی صدا زیر لحاف کریه می کردم که یه لحظه یاد امشب و ناصر افتادم ، از زیر لحاف بیرون اومدم و با حرص خودمو به حیاط رسوندم و با صدای بلند داد زدم آقا جوووون ؟ آقا جون صدامو می شنوی ؟ چطور دلت میاد منو به ناصر بدی ؟ تو که شرایط ناصرو می‌دونی ، چطورگول حرف های خاله عصمتو خوردی ؟حالا عصمت چه دروغ گفته، چه راست، فرقی نمی کنه ،مهم اینه که یه جور این قضیه از سر زبونا بیافته.تاج گل من حرف اول و آخرمو به عصمت زدم و امشب جلوی در دهن همسایه و این و اونو می بندم. با بغض گفتم آقاجون من نمیخوام زن ناصر دیوونه بشم ، من ازش می ترسم آقاجون ، می‌خوام درس بخونم ،مگه خودت نگفتی درس بخون تا کاره ای بشی ؟ بابام حرفمو قطع کرد و گفت آره اون حرفو قبل از اینکه این حرفها زدم ولی الان همه چی فرق کرده و اگه قبول نکنی، میدم مهران و بهرام یه بلایی سرتون بیارن ... بغض مو با حرص قورت دادم و گفتم عر کاری میخواین بکنین،ولی من زن ناصر دیونه نمی شم آقاجون ،حاضر نیستم اسم اون دیونه روم بیاد .اقاجونم عصبی شد و گفت از وقتی پات به اون شهر رسید زبونتت هم دراز شده ، دستشو بالا برد و خواست بزنه که صدایی از پشت سر من گفت نزن ....آقا د نزن ، برای چی اینقدر این دخترو میزنی ؟ در جا چرخیدم و با لبخند آروم زمزمه گفتم اومدی ؟ اقا جونم گفت به تو چه ربطی داره اصلا کی به تو اجازه داده وارد خونه ی من بشی؟ علیرضا گفت آقا در باز بود و من دیدم داری این دخترو میزنی ، نتونستم طاقت بیارم و بدون در زدن مزاحم شدم ...آقام گفت خوبه فهمیدی مزاحمی، زود از همین راهی که اومدی برگرد. علیرضا گفت آقا نمی‌دونم چی شنیدی و چی بهت گفتن ، ولی بذار از زبون منم بشنوی..هنوز حرف علیرضا تموم نشده بود که مهران با صدای بلند گفت آقا کی باشن که می خواد برامون حرفهایی رو که درست شده رو تعریف کنه ؟ زود از اینجا برو و دیگه هیچ وقت هم پشت سرتو نگاه نکن. علیرضا به من نگاهی کرد و از دیدن صورت کبودم ،جوری عصبانی شده بود که صدای قروچ قروچش کاملا شنیده می شد.چشامو به معنی اینکه حالم خوبه روی هم فشار دادم که منظورمو فهمید، نفس بلندی کشید و گفت ، آقا فقط یه ده دقیقه بهم وقت بده تا برات توضیح بدم که چیشد و من چه نیتی دارم ..مهران عص بی تر از قبل شد و با همون عصبانیتش به علیرضا نزدیک شد و گفت نمی خوای حرف گوش کنی؟ انگار بهت یاد ندادن وقتی بی اجازه وارد جایی میشی و اونجا بهت میگن از حریم ما بیرون برو یعنی بهت دارن لطف می کنن، حالا هم از این در برو بیرون. علیرضا گفت چشم چشم میرم فقط یه دقیقه به حرفام گوش کنید ،بعد هر کاری که خواستید انجام بدین. بهرام یقه ی علیرضارو گرفت و به عقب هولش داد و گفت تا الان هم دست روت بلند نکردم فقط و فقط به احترام خاله عصمت و آبجی نارین بوده ، برو به جونشون دعا کن. خانجون اومد وسط مهران و علیرضا ایستاد و گفت بس کنید دیگه امشب بله برون تاج گل و ناصره….علیرضا با تته پته گفت هاااا ؟ چیییی ؟ تاج گلو به کی می خواین بدین ؟خنده ای کرد و گفت نه دارید شوخی می کنید، آخه به ناصر کی زن میده ؟ آقام گفت من؛ من به ناصر زن میدم ،می‌خوام ببینم کی می‌تونه جلوی منو بگیره ؟ علیرضا خودش در نیم قدمی به اقام رسوند و با حالت ملتسمانه بلند شد و گفت حاج آقا تو روخدا اینکارو نکن ، با سرنوشت دخترت بازی نکن ، آینده اشو خراب نکن ، این لیاقتش ناصر نیست ، التماست می کنم اینکارو نکن. پدرم گفت پاشو از اینجا برو پسر، داری منو عصباین می کنی ، اگه به فکر آینده ی دخترم بودی الان تو اینجا نبودی ...علیرضا گفت من دخترتو دوست دارم حاج آقا ...خانجون محکم تو صورتش زد و بی صدا گفت خدا به داد تو و ما برسه داماد و تا خواست به طرف علیرضا بره و از خونه بیرونش کنه ،آقام و مهران به طرفش حمله کردن و زیر مشت و لگد گرفتنش.
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
خاله عصمت ابروهاشو تابه تا کرد و گفت من دارم میرم و شب برای بله برون برمی‌گردم ، ولی قبل رفتنم بهت یه چیزی بگم که همیشه آویزه ی گوشت باشه، از فکر علیرصا من بیا بیرون ، چون اون فقط یه زن داره اونهم نارینه، و اگه یه زمانی خواستی به زندگی دخترم چشم داشته باشی ، بدون چنان بلایی سرت میارم که اونور نا پیدا . دخترم خیلی با شوهرش خوشبخته ، شوهرشم حاضره همه کاری براش کنه که فقط نارین ببخشتش.. تو هم فقط اسم خودتو سر زبون ها انداختی... البته دختر منم باید یه عمر سرشو جلوی خانواده ی شوهرش به خاطر کار تو پایین بندازه. با بغضی که راه گلومو بسته بود ،آروم گفتم نه ، علیرضا منو دوست داره ، بهم قول داده، محاله به نارین فکر کنه . ح.س حسادتم به نارین چندین برابر شده بود و از شدت بغض نمی تونستم نفس بکشم. با رفتن خاله عصمت ،بغ.ضم ترکید...بی صدا زیر لحاف کریه می کردم که یه لحظه یاد امشب و ناصر افتادم ، از زیر لحاف بیرون اومدم و با حرص خودمو به حیاط رسوندم و با صدای بلند داد زدم آقا جوووون ؟ آقا جون صدامو می شنوی ؟ چطور دلت میاد منو به ناصر بدی ؟ تو که شرایط ناصرو می‌دونی ، چطورگول حرف های خاله عصمتو خوردی ؟حالا عصمت چه دروغ گفته، چه راست، فرقی نمی کنه ،مهم اینه که یه جور این قضیه از سر زبونا بیافته.تاج گل من حرف اول و آخرمو به عصمت زدم و امشب جلوی در دهن همسایه و این و اونو می بندم. با بغض گفتم آقاجون من نمیخوام زن ناصر دیوونه بشم ، من ازش می ترسم آقاجون ، می‌خوام درس بخونم ،مگه خودت نگفتی درس بخون تا کاره ای بشی ؟ بابام حرفمو قطع کرد و گفت آره اون حرفو قبل از اینکه این حرفها زدم ولی الان همه چی فرق کرده و اگه قبول نکنی، میدم مهران و بهرام یه بلایی سرتون بیارن ... بغض مو با حرص قورت دادم و گفتم عر کاری میخواین بکنین،ولی من زن ناصر دیونه نمی شم آقاجون ،حاضر نیستم اسم اون دیونه روم بیاد .اقاجونم عصبی شد و گفت از وقتی پات به اون شهر رسید زبونتت هم دراز شده ، دستشو بالا برد و خواست بزنه که صدایی از پشت سر من گفت نزن ....آقا د نزن ، برای چی اینقدر این دخترو میزنی ؟ در جا چرخیدم و با لبخند آروم زمزمه گفتم اومدی ؟ اقا جونم گفت به تو چه ربطی داره اصلا کی به تو اجازه داده وارد خونه ی من بشی؟ علیرضا گفت آقا در باز بود و من دیدم داری این دخترو میزنی ، نتونستم طاقت بیارم و بدون در زدن مزاحم شدم ...آقام گفت خوبه فهمیدی مزاحمی، زود از همین راهی که اومدی برگرد. علیرضا گفت آقا نمی‌دونم چی شنیدی و چی بهت گفتن ، ولی بذار از زبون منم بشنوی..هنوز حرف علیرضا تموم نشده بود که مهران با صدای بلند گفت آقا کی باشن که می خواد برامون حرفهایی رو که درست شده رو تعریف کنه ؟ زود از اینجا برو و دیگه هیچ وقت هم پشت سرتو نگاه نکن. علیرضا به من نگاهی کرد و از دیدن صورت کبودم ،جوری عصبانی شده بود که صدای قروچ قروچش کاملا شنیده می شد.چشامو به معنی اینکه حالم خوبه روی هم فشار دادم که منظورمو فهمید، نفس بلندی کشید و گفت ، آقا فقط یه ده دقیقه بهم وقت بده تا برات توضیح بدم که چیشد و من چه نیتی دارم ..مهران عص بی تر از قبل شد و با همون عصبانیتش به علیرضا نزدیک شد و گفت نمی خوای حرف گوش کنی؟ انگار بهت یاد ندادن وقتی بی اجازه وارد جایی میشی و اونجا بهت میگن از حریم ما بیرون برو یعنی بهت دارن لطف می کنن، حالا هم از این در برو بیرون. علیرضا گفت چشم چشم میرم فقط یه دقیقه به حرفام گوش کنید ،بعد هر کاری که خواستید انجام بدین. بهرام یقه ی علیرضارو گرفت و به عقب هولش داد و گفت تا الان هم دست روت بلند نکردم فقط و فقط به احترام خاله عصمت و آبجی نارین بوده ، برو به جونشون دعا کن. خانجون اومد وسط مهران و علیرضا ایستاد و گفت بس کنید دیگه امشب بله برون تاج گل و ناصره….علیرضا با تته پته گفت هاااا ؟ چیییی ؟ تاج گلو به کی می خواین بدین ؟خنده ای کرد و گفت نه دارید شوخی می کنید، آخه به ناصر کی زن میده ؟ آقام گفت من؛ من به ناصر زن میدم ،می‌خوام ببینم کی می‌تونه جلوی منو بگیره ؟ علیرضا خودش در نیم قدمی به اقام رسوند و با حالت ملتسمانه بلند شد و گفت حاج آقا تو روخدا اینکارو نکن ، با سرنوشت دخترت بازی نکن ، آینده اشو خراب نکن ، این لیاقتش ناصر نیست ، التماست می کنم اینکارو نکن. پدرم گفت پاشو از اینجا برو پسر، داری منو عصباین می کنی ، اگه به فکر آینده ی دخترم بودی الان تو اینجا نبودی ...علیرضا گفت من دخترتو دوست دارم حاج آقا ...خانجون محکم تو صورتش زد و بی صدا گفت خدا به داد تو و ما برسه داماد و تا خواست به طرف علیرضا بره و از خونه بیرونش کنه ،آقام و مهران به طرفش حمله کردن و زیر مشت و لگد گرفتنش.
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۴