بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_ششم والا الان همه چیز با زمان ما فرق کرده ، احترامها از بین رفته ،قبلا یه ابهتی تو کلام بزرگترا بود، الان حرف بزنی یا نزنی فرقی به حالشون نداره که نداره... زهره خانم و اون دوتا خانمی که کنارش بودن حرف خانجون رو با ، آره گفتن راست میگی ، زمان ما با الان خیلی فرق کرده، تائید کردن. چند ساعت گذشت و کم کم مراسم داشت شروع میشد، اقوام نزدیک که از ظهر برای کمک اومده بودن هر کدوم به گوشه ای رفته بودن تا برای مراسم عروسی امشب آماده بشن. من اما، هر لحظه که می‌گذشت غم گین تر و مضطرب تر می شدم... با صدای بوق ماشین فهمیدم که عروس و داماد رسیدن. همه برای استقبالشون با شوق به طرف حیاط می دویدن. نفسم به شماره افتاده بود، کنار پنجره ا ی که روبه حیاط باز میشد، رفتم و به عروس و داماد که میون نقل و سکه هایی که روی سرشون ریخته میشد و دود اسپند داخل خونه می شدن نگاه کردم . خانجون و خاله عصمت، زهره خانم و چنتا زن و یه عالمه بچه، جلوی پای عروس و داماد بودن... اما من توی همه ی این لحظات، خودمو جای نارین تصور می کردم که با لبی پراز خنده وارد می شدیم، صنوبر و بتول با علاقه خواهرانه و مادرم با دستهاش، اسپند رو دور سرمون می گردوند و روی آتش می ریخت. اینقدر توی رویام غرق بودم که حتی بوی اسپند و می‌تونستم حس کنم....نفس عمیقی کشیدم و از فکر و خیال پوچم بیرون اومدم. لباس جدیدم که رنگ بنفش ارغوانیش با نقطه های سیاه روش، جلای خاصی به پوست صاف و سفیدم میداد رو پوشیدم و پاورچین از اتاق بیرون اومدم. روی تک پله ای که دم در یکی از اتاقها بود نشستم، و به علیرضایی که شبیه غریبه ها کنار نارین نشسته بود نگاه کردم...لحظه های بدی بود،احساس شک ستن غرورم را می‌تونستم بشنوم ... یهو چشمش به من افتاد،انگار اونم استرس داشت، ولی بر عکس جفتمون نارین پر از شادی شده بود... جمعیت در حال شادی بودن و من ماتم گرفته فقط دعا میکردم زودتر این عروسی تموم بشه .... تا پایان عروسی من مثل اسپندی رو آتیش بودم ...مادر بزرگم و خاله عصمت بین خودشون پچ پچی راه انداخته بودن ،بی تفاوت به همه چی به یکی از اتاق هایی که زهره خانم به من و خانجون در اختیارمون گذاشته بود و توی همین اتاق رخت خوابم پهن شده بود رفتم... لباس هایی که با چه اشتیاقی خریده بودم را از تنم بیرون آوردم و با پوشیدن همون لباس های قبلی که اصالتم را مهر زده بود را پوشیدم .. از دست خودم عصبی بودم... دوست داشتم هر چه زودتر آفتاب طلوع کنه و به ولایتم برگردم ، همون ولایتی که با قلب پاک و به جز درس و مشق به چیز دیگه ایی فکر نمی‌کردم برگردم ... یکی آروم گفت....ساکت نترس... گفتم وای علیرضا تو اینجا چکار می‌کنی ؟ نباید الان پیش نارین باشی ؟ تا کسی تو رو اینجا ندیده ،زود برگرد.. گفت چه عروسی تاج گل ؟ وقتی هیچ علاقه ای بهش ندارم ، وقتی به اجبار زنم شده... گفتم یعنی چی ؟ پس چرا با نارین ازدواج کردی ؟ وقتی هیچ احساسی بهش نداشتی ؟ مگه دخترای مردم مسخره توئه؟ گفتم حتما دوست داشتنِ تو به من هم الکیه .. خنده ی بی صدا کردم و گفتم آخه یه روزه چه دوست داشتنی میشه ، شکی نکن تاج گل این هم یه دوست داشتن زود گذری بیشتر نیست .. گفت ؛هیس ! تاج گل قضیه ی نارین و پدرش و پدر من خیلی پیچیده اس ، حتی من هم از قضیه سر در نمیارم .. ادامه داد و گفت ؛ قبل از اینکه با نارین به هم محرم بشیم ، بهش سیر تا پیاز را گفتم ، بهش گفتم بهونه بیار و قبول نکن ، چون پیش من خوشبخت نمیشی ،بهش گفتم من بهش هیچ علاقه ای ندارم ، شاید یه ماه ، بلکه دو ماه ، نتونستیم با هم زندگی کنیم و اگه فردایی من با یکی دیگه ازدواج کردم صدات در بیاد... می‌دونی در جواب به من چی گفت ؟ منتظر جوابم نموند و با اه بلندی ! و بعدش نفس بلندی کشید و گفت !؛ در جواب به من گفت :برام فرقی نداره با هر کسی میخوای ازدواج کن، فقط منو از روستا ببر ... و اما امروز با دیدنت به خودم میگفتم ای کاش هیچ وقت تورو ندیده بودم ، حداقل زندگی آرومی داشتم.... گفتم الان هم چیزی نشده ..من همون تاج گل سابق و تو هم شوهر نارین میمونی .. گفت اصلا ، اصلا ،صد بار به عقب برگردم و تورو می‌دیدم بی شک انتخابت میکردم ، و از این انتخابم فکر نکنم پشیمون بشم ... غمی بزرگ را در قلبم احساس کردم ،نمی‌دونم عذاب وجدانی که به خاطر اینکه من وارد زندگی نارین شده بودم .،یا ابر سیاهی که قراره وارد زندگیم بشه ! و سرنوشتم را یه جور دیگه رقم بزنه .... گفتم علیرضا ؟ از این که اولین بار اسمش را صدا زده بودم ذوق کرد و گفت بله؟ بعد مکثی گفتم من فردا دارم میرم ،چون خانجون بیشتر از این نمیتونه بمونه ... با حالتی ناراحت ادامه دادم و گفتم چطوری از حالت باخبر بشم ؟ این دوست داشتن شبیه آبی که در هاون کوبیدن بی فایده میمونه علیرضا .. ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر#قسمت_هفتم
دهنشو پراز باد کرد و به فضای خالی اتاق پرتاپ کرد و گفت دوست ندارم به این حرفا فکر کنیم، اما من بهت قول میدم به زودی زود با هم ازدواج میکنیم...گفتم پس نارین چی میشه ؟ گفت مهم نیست ، یه فکری برای خلاص شدن از این ازدواج اجباری میکنم ...حرفی برای گفتن نداشتم سکوتی سنگین بین ما دونفر حکم فرمایی کرد که یکدفعه در باز شد و خانجون و خاله عصمت با هم داخل اتاق شدن ، خاله عصمت با صدای بلند داد زد چشمم روشن ، .....چشمم روشن دامادم به جای اینکه پیش دخترم باشه کنار لین دختره که مادرم برای خراب کردن زندگی دخترم با خودش آورده... از ترس قالب تهی کردم، با دست لرزونم محکم روی صورتم زدم و گفتم وااای خدا حالا من چکار کنم ؟علیرضا گفت نترس... روبه روی خاله عصمت ایستاد و گفت لطفا صداتو بیار پایین !این دختر گناهی نکرده ...خاله عصمت صداشو بالاتر برد و گفت دیگه چی رو باید متوجه میشدم ؟ آقای داماد عزیزم ؟ با حرف هایی که مثل خنجر به قلبم فرو میکرد آروم نگرفت ، موهامو تو مشتش گرفت و با چک و لگد بهم میزد ، از اونور هم خانجون به کمک خاله عصمت اومد و از صدای داد و بیداد خاله و جیغ های من، همه با تعجب داخل اتاق میشدن... علیرضا سعی میکرد جلوی خاله عصمت و خانجون را بگیره ،ولی از اون طرف زهره خانم که از حرف های خاله عصمت چیزی را فهمیده بود ،علیرضارو از اتاق بیرون انداخت و هی میگفت من فکر میکردم دختر مظلومی هست، فکر نمی‌کردم نصف روز ، پسرم را از راه بدر کنه.. بدنم از کتک زدن متوالی بی حس شد ، و من به جای درد کشیدن از کتک خوردن، فقط اشک میریختم و میگفتم خانجون اونجوری که شما فکر میکنید نیست ، به جون آقا جونم فقط داشتین با هم حرف می‌زدیم... خانجون که از کتک زدن من ، خسته شده بود یه گوشه نشست و گفت حالا من با چه رویی تورو به روستا برگردونم ؟ خدا چیکار کنه که آبروی مارو بردی... خاله عصمت بقچه ی لباسمو به طرفم پرت کرد و گفت برو از اینجا برو بیرون... ولی قضیه به اینجا تموم نمیشه تاج گل... خانجون بلند شد و گفت عصمت، دخترم ، نصف شبی کجا بریم ؟ما که اینجا کسی رو نمیشناسیم؟ این یکی دو ساعت دندون رو جیگر بزار تا طلوع آفتاب ما از اینجا بریم.. ولی قبل از اینکه خاله عصمت چیزی بگه،زهره خانم گفت ما اینجا ابرو داریم، این دختر رو نمی‌تونیم تو خونمون نگه داریم، همین الان از خونمون برید بیرون ...بعد با عصبانیت رو کرد به خاله عصمت و گفت با تو هم کار دارم عصمت خانم، تو هم همین امشب سند سالم بودن دخترتو برام میاری، همین امشب، فردا نشه چطوریشم به من ربطی نداره دیگه خود دانی.. خالم دستشو به کمرش چسبوند و گفت جای اینکه واسه من خط و نشون بکشی ، به آقازادت خط و نشون بکش.. زهره خانم گفت من میرم پسرمو ببرم ، فقط وقتی برگشتم نمی خوام اینا اینجا نباشن و چشمم بهشون بیافته. خانجون با حرص بلند شد و گفت بلند شو بریم ، ببین نصف شبی چطور مارو دربه در کردی تو. پاشو پاشو ، برام ادای آدمای مظلومو درنیار که هنوز کارم باهات تموم نشده . با درد شدیدی که تو کل بدنم ح.س می کردم به سختی بلند شدم و بقچه امو زدم زیر بغلم و با خانجون از خونه ای که با ذوق و شوق پا توش گذاشته بودم ،با گریه بیرون اومدم . اشکام تند تند روی صورتم می ریخت، همه جا سوت و کور بود و جز صدای پارس کردن سگهای ولگرد چیزی به گوش نمی‌رسید. سوز سرما به صورتمون شلاق می زد . ژاکت بافتنی که مادرم برام بافته بود رو از بقچه بیرون آوردم ،روی شونه ی خانجون انداختمو با صدای گرفته ای گفتم خانجون به خدا من کاری نکردم... خانجون حرفمو قطع کرد و گفت آره راست میگی، دیگه میخواستی چه کنی؟ چه دشمنی با نارین داشتی که روز عروسیشو خراب کردی ؟ تاج گل، دعا کن فقط نرسیم به خونه، چون به محض اینکه برسیم تو رو تحویل آقات و برادرات میدم و کاری که کردی و باعث شدی حتی یه ذره ابرو برامون نمونه رو کامل براشون تعریف می کنم، دیگه خودشون می دونن باهات چیکار کنن. بعد محکم تو صورتش زد و گفت آخه بگم خدا چیکارت کنه دختر، اصلا فکر آقاتو و برادرات رو نکردی . فکر نکردی که دیگه از فردا نمیتونن سرشونو به خاطر تو ده بالا بگیرن ؟خدا چیکارت کنه تاج گل ...گفتم خانجون می‌دونم از نظر شما اشتباه کردم ، ولی دست خودم نیست من واقعا به علیرضا علاقمند شدم .هنوز حرفم تموم نشده بود که خانجون با پشت دستش چنان تو صورتم کوبید که احساس کردم تمام دندونام توی دهنم ریخت ..خانجون با صدای آرومی گفت تو از کی اینقدر پرو شد هاااان؟ مگه نمی دونی که این پسر الان دیگه زن داره؟ اونهم شوهر کی،شوهر دختر خالت ، همون خاله ایی که هیچ کس حتی من که مادرشم ، از دست فتنه هاش در امان نیست . همون خالت که بدون هیچ دلیل و مدرکی پشت سر تمام اهل کوچه محله و فامیل و غریبه حرف درمیاره ...
ادامه دارد
بومِ آشپزی
دهنشو پراز باد کرد و به فضای خالی اتاق پرتاپ کرد و گفت دوست ندارم به این حرفا فکر کنیم، اما من بهت قول میدم به زودی زود با هم ازدواج میکنیم...گفتم پس نارین چی میشه ؟ گفت مهم نیست ، یه فکری برای خلاص شدن از این ازدواج اجباری میکنم ...حرفی برای گفتن نداشتم سکوتی سنگین بین ما دونفر حکم فرمایی کرد که یکدفعه در باز شد و خانجون و خاله عصمت با هم داخل اتاق شدن ، خاله عصمت با صدای بلند داد زد چشمم روشن ، .....چشمم روشن دامادم به جای اینکه پیش دخترم باشه کنار لین دختره که مادرم برای خراب کردن زندگی دخترم با خودش آورده... از ترس قالب تهی کردم، با دست لرزونم محکم روی صورتم زدم و گفتم وااای خدا حالا من چکار کنم ؟علیرضا گفت نترس... روبه روی خاله عصمت ایستاد و گفت لطفا صداتو بیار پایین !این دختر گناهی نکرده ...خاله عصمت صداشو بالاتر برد و گفت دیگه چی رو باید متوجه میشدم ؟ آقای داماد عزیزم ؟ با حرف هایی که مثل خنجر به قلبم فرو میکرد آروم نگرفت ، موهامو تو مشتش گرفت و با چک و لگد بهم میزد ، از اونور هم خانجون به کمک خاله عصمت اومد و از صدای داد و بیداد خاله و جیغ های من، همه با تعجب داخل اتاق میشدن... علیرضا سعی میکرد جلوی خاله عصمت و خانجون را بگیره ،ولی از اون طرف زهره خانم که از حرف های خاله عصمت چیزی را فهمیده بود ،علیرضارو از اتاق بیرون انداخت و هی میگفت من فکر میکردم دختر مظلومی هست، فکر نمی‌کردم نصف روز ، پسرم را از راه بدر کنه.. بدنم از کتک زدن متوالی بی حس شد ، و من به جای درد کشیدن از کتک خوردن، فقط اشک میریختم و میگفتم خانجون اونجوری که شما فکر میکنید نیست ، به جون آقا جونم فقط داشتین با هم حرف می‌زدیم... خانجون که از کتک زدن من ، خسته شده بود یه گوشه نشست و گفت حالا من با چه رویی تورو به روستا برگردونم ؟ خدا چیکار کنه که آبروی مارو بردی... خاله عصمت بقچه ی لباسمو به طرفم پرت کرد و گفت برو از اینجا برو بیرون... ولی قضیه به اینجا تموم نمیشه تاج گل... خانجون بلند شد و گفت عصمت، دخترم ، نصف شبی کجا بریم ؟ما که اینجا کسی رو نمیشناسیم؟ این یکی دو ساعت دندون رو جیگر بزار تا طلوع آفتاب ما از اینجا بریم.. ولی قبل از اینکه خاله عصمت چیزی بگه،زهره خانم گفت ما اینجا ابرو داریم، این دختر رو نمی‌تونیم تو خونمون نگه داریم، همین الان از خونمون برید بیرون ...بعد با عصبانیت رو کرد به خاله عصمت و گفت با تو هم کار دارم عصمت خانم، تو هم همین امشب سند سالم بودن دخترتو برام میاری، همین امشب، فردا نشه چطوریشم به من ربطی نداره دیگه خود دانی.. خالم دستشو به کمرش چسبوند و گفت جای اینکه واسه من خط و نشون بکشی ، به آقازادت خط و نشون بکش.. زهره خانم گفت من میرم پسرمو ببرم ، فقط وقتی برگشتم نمی خوام اینا اینجا نباشن و چشمم بهشون بیافته. خانجون با حرص بلند شد و گفت بلند شو بریم ، ببین نصف شبی چطور مارو دربه در کردی تو. پاشو پاشو ، برام ادای آدمای مظلومو درنیار که هنوز کارم باهات تموم نشده . با درد شدیدی که تو کل بدنم ح.س می کردم به سختی بلند شدم و بقچه امو زدم زیر بغلم و با خانجون از خونه ای که با ذوق و شوق پا توش گذاشته بودم ،با گریه بیرون اومدم . اشکام تند تند روی صورتم می ریخت، همه جا سوت و کور بود و جز صدای پارس کردن سگهای ولگرد چیزی به گوش نمی‌رسید. سوز سرما به صورتمون شلاق می زد . ژاکت بافتنی که مادرم برام بافته بود رو از بقچه بیرون آوردم ،روی شونه ی خانجون انداختمو با صدای گرفته ای گفتم خانجون به خدا من کاری نکردم... خانجون حرفمو قطع کرد و گفت آره راست میگی، دیگه میخواستی چه کنی؟ چه دشمنی با نارین داشتی که روز عروسیشو خراب کردی ؟ تاج گل، دعا کن فقط نرسیم به خونه، چون به محض اینکه برسیم تو رو تحویل آقات و برادرات میدم و کاری که کردی و باعث شدی حتی یه ذره ابرو برامون نمونه رو کامل براشون تعریف می کنم، دیگه خودشون می دونن باهات چیکار کنن. بعد محکم تو صورتش زد و گفت آخه بگم خدا چیکارت کنه دختر، اصلا فکر آقاتو و برادرات رو نکردی . فکر نکردی که دیگه از فردا نمیتونن سرشونو به خاطر تو ده بالا بگیرن ؟خدا چیکارت کنه تاج گل ...گفتم خانجون می‌دونم از نظر شما اشتباه کردم ، ولی دست خودم نیست من واقعا به علیرضا علاقمند شدم .هنوز حرفم تموم نشده بود که خانجون با پشت دستش چنان تو صورتم کوبید که احساس کردم تمام دندونام توی دهنم ریخت ..خانجون با صدای آرومی گفت تو از کی اینقدر پرو شد هاااان؟ مگه نمی دونی که این پسر الان دیگه زن داره؟ اونهم شوهر کی،شوهر دختر خالت ، همون خاله ایی که هیچ کس حتی من که مادرشم ، از دست فتنه هاش در امان نیست . همون خالت که بدون هیچ دلیل و مدرکی پشت سر تمام اهل کوچه محله و فامیل و غریبه حرف درمیاره ...
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۶