بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوپنج دخترتو شب نشده باید تو عمارت بیاری ، از الان تا قبل از اذون هر جا دخترتو مخفی کردی وقت داری احضار بشید.. خاله پای خان افتاد و گفت خان به بزرگیت قسمت میدم به دخترم کاری نداشته باش ، این مرد داره دروغ میگه .. خان پاشو گفت ساکت شو عصمت ،بیشتر از این دلم نمی‌خواد صداتو بشنوم .. رو به من گفت راه بیوفت دختر.. پشت سر خان راه افتادم وقتی به عمارت رسیدم و از دیدن خونه که زمین تا آسمون با خونه ایی که توی اون بزرگ شده و با خونه ایی که توی اون زندگی کردم داشت ، وسط حیاط محو تماشای درخت هایی که رنگ پاییز به خودشون جلا داده بودن و عکسشون تو آب زلال حوض بزرگی وسط حیاط که دور تا دور با گل های حسن یوسف و شمعدونی تزیین شده بود و سکویی که با فرش دستباف قرمز و گل های کاربنی و چندتا پشتی زیبایی چندین برابر به حیاط داده ایستاده بودم ، خیلی از زیبایی عمارت شنیده بودم ، همیشه خانجون از زیبایی عمارت که با خدم و حشم برای خان دولا راست میشدن را بیشتر شب هاقبل از خواب برامون تعریف میکرد ،ولی هیچ وقت تصور این همه زیبایی را فقط تو خواب می‌دیدم ... با صدای خان که می‌گفت دختر چرا مثل مجسمه ایستادی ، به خودم اومدم ، زود گفتم ببخشید خان ، ببخشید که صداتو نشنیدم ، دو قدم به عقب برگشت و گفت اینجا چرا ایستادی ؟ نمیخوای پیش شوهرت بری ؟ قبل از اینکه جوابی بدم ، قابله طلعت ، تقریبا طبیب عمارت به حساب می اومد ،از یکی از اتاق ها بیرون اومد و به طرفمون قدم زد و گفت سلام .. خان با گفت پسر عصمت را معاینه کردی ؟ انشالله که حالش خوب شده ؟ قابله طلعت گفت مگه میشه کسی از داروهای طلعت بخوره و حالش خوب نشه ؟ چپ چپ به من نگاه کرد و گفت خان این دیگه کیه ؟ اینجا چکار می‌کنه ؟ با تو چکار داره ؟حتما برای کفتی اینو استخدام کردی ؟ولی از ریخت و قیافش معلومه کار بلد نیست ، قبل از اینکه کارش شروع کنه من از شکل و شمایل آدما رو خوب تشخیص میدم که هیچی سرش نمیشه و قبل از شروع کارش، بفرست رد کارش ، این به درد عمارت نمیخوره .. قبل از اینکه خان جواب سوالاتش را بده ، ابرو بالا انداختم و گفتم چه کلفتی ، من خودم خونه و زندگی دارم کلفتی برای کی کنم ؟ گفت واخ واخ چه زبونی داری هم داره ، خدا به داد اعظم الملوک برسه .. گفتم خان میشه منو راهنمایی کنید پیش ناصر برم ؟ قابله هم گفت که حالش خوبه ، اگه شما دستور بدی با ناصرو برم از اینجا.. خان گفت آره میشه بری پیشش،ولی تا شب برای رفع مشکلت ترجیح میدم اینجا بمونی .. از کنار خان و قابله رد شدم و به اتاقی که ناصر اونجا بود رفتم...پشت در ایستادم و بعد از یه نفس عمیقی داخل اتاق شدم ، ناصر با دیدنم چشاشو روی هم گذاشت و گفت چرا اینجا اومدی ؟ بالای سرش نشستم و گفتم خب اومدم حال از احوال شوهرم بگیرم ، داشتم از نگرانی سکته میکردم ناصر .. چشاشو آروم باز کرد و گفت قضیه ی علیرضا چی بوده ؟ اوف بلندی کشیدم و نفسم را تو اتاق خالی کردم و گفتم کدوم علیرضا ؟ مگه ننتو نمیشناسی ؟ مگه دیشب ندیدی چکارم کردم ؟ باز هم گول حرفاش و تحت تاثیر کارهاش میشی ؟ واقعا خستم کردی، اگه میخوای اینجوری پیش ببری و با هر دروغ ننت زندگیمو تلخ کنی تا اینجا هستم به خان بگم طلاقمو ازت بگیره .. چشاشو ریز کرد و لباشو محکم روی هم فشار داد و گفت چی گفتی ؟ گفتم آره طلاق میگیرم ... گفت ساکت ش تاج گل ، یعنی چی طلاق بگیرم ؟ مگه بچه بازیه ، ولی تاج گل اینقدر از طلاق پیش من حرف نزن ، روزی میرسه که دست به کاری میزنم که نباید بزنم .. گفتم ای وای ، چرا زود از کوره در میای ؟ سرمو پایین انداختم و با حالت ناراحت گفتم خب حق دارم ، چند روز از این ازدو.اج گذشته همش با بهتون یا کتک ، آخه این چه زندگیه ، حداقل اگه میدونستم جرمم چیه ، قبل از کتک خودم همه چی رو اعتراف میکردم .. گفت پس من حق ندارم یه روز بدون اینکه این بگه ننت و زنت یکی این بگه یکی اون زندگیمو بی دردسر بگذرونم ؟ اروم گفتم آره ، آره تو هم حق داری ،البته حق جفتمون هست، ولی چه کنیم .. در این حین در باز شد ، زود سرم را بالا بردم و از دیدن علیرضا که با تعجب به صورتم نگاهای پر از خشم میکرد ،تعجب کردم.. ناصر نیم خیز شد و گفت چه خبر شده که اینجوری درو باز می‌کنی ؟ نمیگی شاید مریضی ، کسی ، چیزی تو اتاق باشه که نباید سرمون مثل چی بندازیم پایین و داخل بشیم ؟ برای چی اومدی اینجا ؟ گفت اومدم چون خان خواسته بود ، و نمی‌دونستم باید از جناب آقای ناصر اجازه می‌گرفتم ، دیگه بهم حتی نگاه هم نمیکرد.. داشت از اتاق بیرون میرفت در جا ایستاد و بدون اینکه سرش را به طرفمون برگردونه گفت خان دستور داده اگه حالت خوب شده تو اتاق مهمون خونه، بدون اینکه زنت را با خودت ببری منتظرت هست ، و از اتاق بیرون رفت .. ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوشش
ناصر گفت تاج گل من میرم ببینم خان چی میخواد و بعد از اون راهی خونمون میشیم ،موندن ما در اینجا بیهوده اس ، کم مضحکه ی عالم و آدم بودیم، الان هم اومدن به اینجا یه داستان جدیدی باید شروع کنیم .. سرمو پایین انداختم و با گل های گلیم فرش بازی کردم و گفتم حالا برو ببین خان چی میگه ، بعد راجب این موضوع با هم حرف میزنیم.. با رفتن ناصر ،یه لحظه سایه ی یکی بالای سرم منو از فکر و خیالم بیرون کشید..سرم را بالا گرفتم و از دیدن علیرضا که با خشم به من نگاه میکرد سرجام خشکککم زد،معطل فرصتی برای تلنگر زدن حرف هاش نشد و گفت فقط خواستی زندگی آرومم را بهم بزنی ؟چطور تونستی با من اینکارو کنی ؟ هااا ؟چرا من زود حقیقتو نفهمیدم ؟ ولی خداشکر زود شناختمت ، میخوام زندگیت و از اینی که هست بدتر کنم... گفتم به حرفم گوش کن...گفت ساکت شو دیگه نمیخوام یه ذره به تو فکر کنم، چه بر سه به اینکه حرفتو گوش بده.. بدون اینکه حرف دیگه ای بزنه از اتاق بیرون رفت ... صدامو از حرصی که داشتم کلفت کردم و گفتم تاج گل بس کن و حقتو از هر آنکه اشکتو در آورد بگیر... منتظر ناصر نشستم ،طولی نکشید که ناصر با قیافه ای درهم وارد اتاق شد و گفت تاج گل تو همین جا بمون تا من برگردم. با تعجب گفتم چرا باید اینجا بمونم ؟ بلند شدم و گفتم من اینجا نمی مونم ،منو ببر بذار خونه ی آقا جونم، تا تکلیفم با ننت روشن بشه. با عصبانیت گفت کدوم آقا جون ؟ همینی که الان پیش خان نشسته و گل میگه و گل می‌شنوه ؟ اخمامو تو هم کردمو گفتم آقاجونم اینجاس ؟ گفت انگار حرفای منو باور نداری ، یه بار گفتم اینجاس دیگه، دوباره باید تکرار کنم ؟ حالا من برم و تا شب نشده باید با آقام برگردم پیش خان ... تا من برگردم مواظب خودت باش .لبخند کمرنگی زدم و با چشمم ناصر رو دنبال کردم ،وقتی که مطمئن شدم از عمارت بیرون رفت، از اتاق خارج شدم. به محض اینکه پامو بیرون گذاشتم ، چشم خدمه ای که توی راهرو بود بهم افتاد و سراسیمه به طرفم اومد، با قیافه ای نگران گفت دختر تو چرا از اتاق بیرون اومدی ؟ گفتم می خواستم بدونم اتاق مهمون کجاس ؟ انگشتشو به لبش چسبوند و گفت هیسسس ،خان مهمون داره ، کسی هم اجازه نداره حتی اطراف اون اتاق بره. گفتم می دونم خان مهمون داره،مهمونش آقامه ، میخوام برم پیش آقام . با تردید با انگشتش به ته حیاط اشاره کرد و گفت اتاق مهمون اونجا پیش اون درخت گردوئه ،ولی اگه رفتی و خان عصبانی شد به من مربوط نیست. کمی بهم نگاه کرد و پرسید چند وقته عروس شدی ؟بهت میاد تازه عروس باشی..به سوالش جواب ندادم و به همون سمتی که بهم نشون داده بود رفتم. وقتی نزدیک اتاق شدم صدای خان رو شنیدم که می‌گفت این پسر عقل نداره ، آخه توی عاقل چطور دخترتو به اون دیودونه دادی ؟ نترسیدی بایی به سرش بیاره ؟ دلت برای دخترت نسوخت ؟ والا من که غریبه ام و امروز برای اولین بار بود که دخترت رو می دیدم ، با اون حال پریشونی که داشت دلم براش سوخت شد. آقام گفت….خان هر کسی یه تقدیر و پیشونی نوشتی داره ، تقدیر دختر منم این بوده و وقتی پای قسمت وسط باشه دیگه از دست من و تو هیچ کاری ساخته نیست. چند لحظه ای سکوت شد ، اما خان زود سکوت رو شکست و گفت میگم دامادت عقل درست و حسابی نداره ، متوجهی چی میگم ؟ آخه حیف دخترت نبود که دادیش دست یه همچین آدمی ؟ آقام گفت نه ، حیف نبود، حیف اعتبار چندین و چند ساله ی من بود که پیش چند تا نامرد زیر سوال میرفت. خان گفت منظورم اینه که یعنی یه دونه آدم درست و حسابی نبود که به جای این پسره یه کم عقل باهاش وصلت کنی ؟ دوتا دخترای دیگه اتو که به آدمای خوبی شوهر دادی ، این سومی رو هم به یه آدم خوب میدادی .از حرف و سخن اهالی روستا متوجه شدم که دخترت هر روز زیر مشتو لگد و بهتون اون عصمت و پسر کم عقلشه . پدرم صداشو آروم کرد و گفت زندگی همه ، پستی و بلندی داره خان ، من که نمی تونم هر روز تو زندگی اینا دخالت کنم ، زن باید با همه ی سختیها بجنگه تا زندگیشو رو به راه کنه، این دلیل نمیشه که زن ، به خاطر همچین چیزایی هر روز قهر کنه یا بخواد جدا بشه.. همونطور که به هیچ وجه من الوجوه راضی نمی شم که دخترای دیگم بخوان جدا بشن ، تاج گل هم باید سر زندگیش بمونه و …. به اینجای حرف آقام که رسید با احساس صدایی و از ترس اینکه فال گوش وایساده بودم ،یه متر از جام پریدم…از دیدن پسری جوون که در حال فالگوش ایستادن منو دیده بود شرمزده شدم ، انگشتشمو به بینیم چسبوندم و با صدای آهسته ایی گفتم چیزی نگو ، تورو خدا حرفی نزن که صداتو بشنون و متوجه حضورم بشن ..گفت تو اینجا چکار می‌کنی ؟ اصلا تو کی هستی ؟ تو عمارت چکار می‌کنی ؟حتما خدمتکار جدیدی هستی ، اگه خدمتکاری خبر بیار کی هستی ؟
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
ناصر گفت تاج گل من میرم ببینم خان چی میخواد و بعد از اون راهی خونمون میشیم ،موندن ما در اینجا بیهوده اس ، کم مضحکه ی عالم و آدم بودیم، الان هم اومدن به اینجا یه داستان جدیدی باید شروع کنیم .. سرمو پایین انداختم و با گل های گلیم فرش بازی کردم و گفتم حالا برو ببین خان چی میگه ، بعد راجب این موضوع با هم حرف میزنیم.. با رفتن ناصر ،یه لحظه سایه ی یکی بالای سرم منو از فکر و خیالم بیرون کشید..سرم را بالا گرفتم و از دیدن علیرضا که با خشم به من نگاه میکرد سرجام خشکککم زد،معطل فرصتی برای تلنگر زدن حرف هاش نشد و گفت فقط خواستی زندگی آرومم را بهم بزنی ؟چطور تونستی با من اینکارو کنی ؟ هااا ؟چرا من زود حقیقتو نفهمیدم ؟ ولی خداشکر زود شناختمت ، میخوام زندگیت و از اینی که هست بدتر کنم... گفتم به حرفم گوش کن...گفت ساکت شو دیگه نمیخوام یه ذره به تو فکر کنم، چه بر سه به اینکه حرفتو گوش بده.. بدون اینکه حرف دیگه ای بزنه از اتاق بیرون رفت ... صدامو از حرصی که داشتم کلفت کردم و گفتم تاج گل بس کن و حقتو از هر آنکه اشکتو در آورد بگیر... منتظر ناصر نشستم ،طولی نکشید که ناصر با قیافه ای درهم وارد اتاق شد و گفت تاج گل تو همین جا بمون تا من برگردم. با تعجب گفتم چرا باید اینجا بمونم ؟ بلند شدم و گفتم من اینجا نمی مونم ،منو ببر بذار خونه ی آقا جونم، تا تکلیفم با ننت روشن بشه. با عصبانیت گفت کدوم آقا جون ؟ همینی که الان پیش خان نشسته و گل میگه و گل می‌شنوه ؟ اخمامو تو هم کردمو گفتم آقاجونم اینجاس ؟ گفت انگار حرفای منو باور نداری ، یه بار گفتم اینجاس دیگه، دوباره باید تکرار کنم ؟ حالا من برم و تا شب نشده باید با آقام برگردم پیش خان ... تا من برگردم مواظب خودت باش .لبخند کمرنگی زدم و با چشمم ناصر رو دنبال کردم ،وقتی که مطمئن شدم از عمارت بیرون رفت، از اتاق خارج شدم. به محض اینکه پامو بیرون گذاشتم ، چشم خدمه ای که توی راهرو بود بهم افتاد و سراسیمه به طرفم اومد، با قیافه ای نگران گفت دختر تو چرا از اتاق بیرون اومدی ؟ گفتم می خواستم بدونم اتاق مهمون کجاس ؟ انگشتشو به لبش چسبوند و گفت هیسسس ،خان مهمون داره ، کسی هم اجازه نداره حتی اطراف اون اتاق بره. گفتم می دونم خان مهمون داره،مهمونش آقامه ، میخوام برم پیش آقام . با تردید با انگشتش به ته حیاط اشاره کرد و گفت اتاق مهمون اونجا پیش اون درخت گردوئه ،ولی اگه رفتی و خان عصبانی شد به من مربوط نیست. کمی بهم نگاه کرد و پرسید چند وقته عروس شدی ؟بهت میاد تازه عروس باشی..به سوالش جواب ندادم و به همون سمتی که بهم نشون داده بود رفتم. وقتی نزدیک اتاق شدم صدای خان رو شنیدم که می‌گفت این پسر عقل نداره ، آخه توی عاقل چطور دخترتو به اون دیودونه دادی ؟ نترسیدی بایی به سرش بیاره ؟ دلت برای دخترت نسوخت ؟ والا من که غریبه ام و امروز برای اولین بار بود که دخترت رو می دیدم ، با اون حال پریشونی که داشت دلم براش سوخت شد. آقام گفت….خان هر کسی یه تقدیر و پیشونی نوشتی داره ، تقدیر دختر منم این بوده و وقتی پای قسمت وسط باشه دیگه از دست من و تو هیچ کاری ساخته نیست. چند لحظه ای سکوت شد ، اما خان زود سکوت رو شکست و گفت میگم دامادت عقل درست و حسابی نداره ، متوجهی چی میگم ؟ آخه حیف دخترت نبود که دادیش دست یه همچین آدمی ؟ آقام گفت نه ، حیف نبود، حیف اعتبار چندین و چند ساله ی من بود که پیش چند تا نامرد زیر سوال میرفت. خان گفت منظورم اینه که یعنی یه دونه آدم درست و حسابی نبود که به جای این پسره یه کم عقل باهاش وصلت کنی ؟ دوتا دخترای دیگه اتو که به آدمای خوبی شوهر دادی ، این سومی رو هم به یه آدم خوب میدادی .از حرف و سخن اهالی روستا متوجه شدم که دخترت هر روز زیر مشتو لگد و بهتون اون عصمت و پسر کم عقلشه . پدرم صداشو آروم کرد و گفت زندگی همه ، پستی و بلندی داره خان ، من که نمی تونم هر روز تو زندگی اینا دخالت کنم ، زن باید با همه ی سختیها بجنگه تا زندگیشو رو به راه کنه، این دلیل نمیشه که زن ، به خاطر همچین چیزایی هر روز قهر کنه یا بخواد جدا بشه.. همونطور که به هیچ وجه من الوجوه راضی نمی شم که دخترای دیگم بخوان جدا بشن ، تاج گل هم باید سر زندگیش بمونه و …. به اینجای حرف آقام که رسید با احساس صدایی و از ترس اینکه فال گوش وایساده بودم ،یه متر از جام پریدم…از دیدن پسری جوون که در حال فالگوش ایستادن منو دیده بود شرمزده شدم ، انگشتشمو به بینیم چسبوندم و با صدای آهسته ایی گفتم چیزی نگو ، تورو خدا حرفی نزن که صداتو بشنون و متوجه حضورم بشن ..گفت تو اینجا چکار می‌کنی ؟ اصلا تو کی هستی ؟ تو عمارت چکار می‌کنی ؟حتما خدمتکار جدیدی هستی ، اگه خدمتکاری خبر بیار کی هستی ؟
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۲