بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوچهار از کنارش رد شدم و نزدیک اتاق شدم در جا ایستادم بدون اینکه به عقب سری برگردونم گفتم راستی داشت یادم می‌رفت ، نهار هوس باقالی پلو با گوشت کردم ، بی زحمت زود بزار که امروز خیلی اشتهام بازه ، خاله دیگه طاقت نیورد و به طرفم حمله کرد...... هنوز دستش به من نخورده بود که علیرضا داد زد به به مادر زن ، تو آسمون ها دنبالت بودم اینجا پیدات کردم .. من و خاله همزمان به طرف صدا چرخی زدیم به در تکیه دادم و گفتم چی شد عصمت خاله ؟ این سری من دیگه خبر ندادم که .. خاله گفت تو اینجا چهمیکنی ؟ دستشو به گوشش چسبوند و یه صدا جیغ زد و گفت یا ایهاالناس کمک کنید ، یهو از تکیه ای که به در داده بودم تکونی خوردم و دهن خاله رو سفت گرفتم و به علیرضا اشاره کردم و گفتم برو اینجا نمون ، من از پس این زن برمیام .. علیرضا با عجله از دیوار بالا رفت ، یهو دستم زیر دندون خاله به صدا در اومد ،از شد ت درد دستمو برداشتم و تو هوا تکون دادم ،ولی خاله بی وقفه جیغ کشید و داد و هوار کشید.. صدای همهمه مردم و کوبیدن در بلند شد ، زود رفتم درو باز کردم و با گریه به ناصر گفتم ننت یه چیزیش میشه، خواب بودم یهو با صدای جیغش بیدار شدم ، مردم این زن چون دیشب پسرش دروغ های ننشو برملا کرد داره میخواد بهم بهتون بزنه تا شماها از کارهای دختر صرف نظر کنید .. ناصر از نقش دیونه بیرون اومد و گفت چی شده تاج گل ؟ خودم را به هق هق انداختم و گفتم به مرگ خانجون من کاری نکردم ننت میخواد تلافی دیشب را در بیاره... نفس عمیقی کشید و دو تا قدم به جلو راه رفت و با صورت نقش بر زمین شد.. با جیغ به طرف ناصر رفتم و گفتم ناصر ،ناصر ، تورو خدا بلند شو ، طاقت نیاوردم و به طرف خاله عصمت که از افتادن ناصر شوکه شده بود رفتم و گفتم ببین چطور ناصرو با این بهتون جوون مرگ کردی..اصلا تو انسانیت سرت میشه ؟ با حرص گفت من یا تو ؟ یهو از پشت جمعیت صدای علیرضا که داد میزد اینجا چه خبره ؟ همه به طرف صدا سر چرخوندن و از دیدن علیرضا بین خودشون تعجب کردن و گفتن مگه تو اون خونه نبودی ؟ گفت من ؟ من اونجا چکار دارم ؟اولا که تازه از شهر برای روشن کردن تکلیفم رسیدم تو اون خونه کاری ندارم .. من از دست زنم پیش خان شکایت کردم و همین الان اینجا رسیدم ، اگه باورم نمیکنید از خود خان بپرسید ... جمعیت از شنیدن اسم خان میدون را خالی کردن ، و من کنار ناصر نشستم و با صدای بلندی گریه کردن و گفتم یکی کمکم کنه،شوهرم داره از دستم می‌ره .. خان نزدیک شد و گفت چی شده ؟ گفتم خان از وقتی من عروس این خونه شدم انگشتم را روبروی خاله گرفتم و ادامه دادم و گفتم این زن شب عروسی به من بهتون زد و اگه دایه خدیجه نبود خدا میدونست من الان چه بلایی سرم میومد.. با هر بهتونی که به من زد گفتم عیبی نداره من زندگیمو خراب نکنم و هر چه گفت و زد تحمل کردم ، ولی خان از اون روز تا الان نزاشت آب خوشی از گلوی من و شوهرم پایین بیاد ، حالا هم نگاه کن شوهرم دراز به دراز زمین افتاده ،تو بگو من چکار کنم خان ؟ از این همه مظلومیتی که جلوی خان نقش بازی میکردم خوشحال نبودم، ولی باید کاری میکردم تا قلب خان بیشتر به حالم بسوزه .. سرشو به طرف جمعیت کج کرد و گفت این پسرو ببرید تو عمارت و دایه صدا بزنید ، تا من بیام... همه برای خودی نشون دادن خودشون به طرف ناصر حمله ور شدن و به جای یه نفر چندین نفر ناصر را مثل پر یکی دستش اون یکی پاش و هرکدوم یه گوشه ایی از بدن ناصر را گرفته و از خونه بیرون رفتن ، من موندم و خان و علیرضا .. علیرضا گفت خب خان تکلیف من این وسط با این همه ظلمی که در حقم شده چی هست و باید چکار کنم ؟ تازه هم این زن به من داره بهتون میزنه... سرشو پایین انداخت و گفت استغرالله .. خان ابروهای پرو پشتشو تو هم گره زد و گفت عصمت دخترت کجاس ؟ من چند سالی سکوت کردم ، چند سالی از اهالی روستا و از گوشه و کنار راجب تو خیلی حرفا شنیدم .، ولی گفتم شاید سر عقل بیای و سرت به سنگ بخوره ، ولی انگار تو هیچ . ولی سر این موضوع دیگه سکوت بسه ، شوهرت هر جا باشه باید تا شب تو عمارت خودشو برسونه و تکلیف شمارو همین امشب روشن کنم... خاله حق به جانب گرفت و گفت خان شما فقط حرف این دوتا را گوش دادی ، کمی به حرف های من هم گوش کن .. خان صداشو بالا برد و گفت تنها حرف این دوتا رو گوش ندادم ، هر شب زندگی کردن برای این دختر به خاطر فتنه های هر روزت تو گوش پسر سیاه و کدر کردی هم شنیدم... چندین نفر تو این چند روز از شما نزد من شکایت کردن ، تو به چه رویی میخوای برای من از کارهای خودت و دخترت میخوای توضیح بدی ؟ دستشو برای من اشاره کرد و گفت بلند شو دختر ، باهم بریم پیش شوهرت ، تا تکلیف تو رو مشخص کنم ، و اما تو عصمت ، ادامه دارد... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوپنج
دخترتو شب نشده باید تو عمارت بیاری ، از الان تا قبل از اذون هر جا دخترتو مخفی کردی وقت داری احضار بشید..خاله پای خان افتاد و گفت خان به بزرگیت قسمت میدم به دخترم کاری نداشته باش ، این مرد داره دروغ میگه .. خان پاشو گفت ساکت شو عصمت ،بیشتر از این دلم نمی‌خواد صداتو بشنوم ..رو به من گفت راه بیوفت دختر.. پشت سر خان راه افتادم وقتی به عمارت رسیدم و از دیدن خونه که زمین تا آسمون با خونه ایی که توی اون بزرگ شده و با خونه ایی که توی اون زندگی کردم داشت ، وسط حیاط محو تماشای درخت هایی که رنگ پاییز به خودشون جلا داده بودن و عکسشون تو آب زلال حوض بزرگی وسط حیاط که دور تا دور با گل های حسن یوسف و شمعدونی تزیین شده بود و سکویی که با فرش دستباف قرمز و گل های کاربنی و چندتا پشتی زیبایی چندین برابر به حیاط داده ایستاده بودم ، خیلی از زیبایی عمارت شنیده بودم ، همیشه خانجون از زیبایی عمارت که با خدم و حشم برای خان دولا راست میشدن را بیشتر شب هاقبل از خواب برامون تعریف میکرد ،ولی هیچ وقت تصور این همه زیبایی را فقط تو خواب می‌دیدم ... با صدای خان که می‌گفت دختر چرا مثل مجسمه ایستادی ، به خودم اومدم ، زود گفتم ببخشید خان ، ببخشید که صداتو نشنیدم ، دو قدم به عقب برگشت و گفت اینجا چرا ایستادی ؟ نمیخوای پیش شوهرت بری ؟ قبل از اینکه جوابی بدم ، قابله طلعت ، تقریبا طبیب عمارت به حساب می اومد ،از یکی از اتاق ها بیرون اومد و به طرفمون قدم زد و گفت سلام .. خان با گفت پسر عصمت را معاینه کردی ؟ انشالله که حالش خوب شده ؟ قابله طلعت گفت مگه میشه کسی از داروهای طلعت بخوره و حالش خوب نشه ؟ چپ چپ به من نگاه کرد و گفت خان این دیگه کیه ؟ اینجا چکار می‌کنه ؟ با تو چکار داره ؟حتما برای کفتی اینو استخدام کردی ؟ولی از ریخت و قیافش معلومه کار بلد نیست ، قبل از اینکه کارش شروع کنه من از شکل و شمایل آدما رو خوب تشخیص میدم که هیچی سرش نمیشه و قبل از شروع کارش، بفرست رد کارش ، این به درد عمارت نمیخوره ..قبل از اینکه خان جواب سوالاتش را بده ، ابرو بالا انداختم و گفتم چه کلفتی ، من خودم خونه و زندگی دارم کلفتی برای کی کنم ؟ گفت واخ واخ چه زبونی داری هم داره ، خدا به داد اعظم الملوک برسه .. گفتم خان میشه منو راهنمایی کنید پیش ناصر برم ؟ قابله هم گفت که حالش خوبه ، اگه شما دستور بدی با ناصرو برم از اینجا.. خان گفت آره میشه بری پیشش،ولی تا شب برای رفع مشکلت ترجیح میدم اینجا بمونی ..از کنار خان و قابله رد شدم و به اتاقی که ناصر اونجا بود رفتم...پشت در ایستادم و بعد از یه نفس عمیقی داخل اتاق شدم ، ناصر با دیدنم چشاشو روی هم گذاشت و گفت چرا اینجا اومدی ؟ بالای سرش نشستم و گفتم خب اومدم حال از احوال شوهرم بگیرم ، داشتم از نگرانی سکته میکردم ناصر ..چشاشو آروم باز کرد و گفت قضیه ی علیرضا چی بوده ؟ اوف بلندی کشیدم و نفسم را تو اتاق خالی کردم و گفتم کدوم علیرضا ؟ مگه ننتو نمیشناسی ؟ مگه دیشب ندیدی چکارم کردم ؟ باز هم گول حرفاش و تحت تاثیر کارهاش میشی ؟ واقعا خستم کردی، اگه میخوای اینجوری پیش ببری و با هر دروغ ننت زندگیمو تلخ کنی تا اینجا هستم به خان بگم طلاقمو ازت بگیره ..چشاشو ریز کرد و لباشو محکم روی هم فشار داد و گفت چی گفتی ؟ گفتم آره طلاق میگیرم ...گفت ساکت ش تاج گل ، یعنی چی طلاق بگیرم ؟ مگه بچه بازیه ، ولی تاج گل اینقدر از طلاق پیش من حرف نزن ، روزی میرسه که دست به کاری میزنم که نباید بزنم ..گفتم ای وای ، چرا زود از کوره در میای ؟ سرمو پایین انداختم و با حالت ناراحت گفتم خب حق دارم ، چند روز از این ازدو.اج گذشته همش با بهتون یا کتک ، آخه این چه زندگیه ، حداقل اگه میدونستم جرمم چیه ، قبل از کتک خودم همه چی رو اعتراف میکردم ..گفت پس من حق ندارم یه روز بدون اینکه این بگه ننت و زنت یکی این بگه یکی اون زندگیمو بی دردسر بگذرونم ؟ اروم گفتم آره ، آره تو هم حق داری ،البته حق جفتمون هست، ولی چه کنیم ..در این حین در باز شد ، زود سرم را بالا بردم و از دیدن علیرضا که با تعجب به صورتم نگاهای پر از خشم میکرد ،تعجب کردم..ناصر نیم خیز شد و گفت چه خبر شده که اینجوری درو باز می‌کنی ؟ نمیگی شاید مریضی ، کسی ، چیزی تو اتاق باشه که نباید سرمون مثل چی بندازیم پایین و داخل بشیم ؟ برای چی اومدی اینجا ؟ گفت اومدم چون خان خواسته بود ، و نمی‌دونستم باید از جناب آقای ناصر اجازه می‌گرفتم ، دیگه بهم حتی نگاه هم نمیکرد.. داشت از اتاق بیرون می‌رفت در جا ایستاد و بدون اینکه سرش را به طرفمون برگردونه گفت خان دستور داده اگه حالت خوب شده تو اتاق مهمون خونه، بدون اینکه زنت را با خودت ببری منتظرت هست ، و از اتاق بیرون رفت ..
ادامه دارد
بومِ آشپزی
دخترتو شب نشده باید تو عمارت بیاری ، از الان تا قبل از اذون هر جا دخترتو مخفی کردی وقت داری احضار بشید..خاله پای خان افتاد و گفت خان به بزرگیت قسمت میدم به دخترم کاری نداشته باش ، این مرد داره دروغ میگه .. خان پاشو گفت ساکت شو عصمت ،بیشتر از این دلم نمی‌خواد صداتو بشنوم ..رو به من گفت راه بیوفت دختر.. پشت سر خان راه افتادم وقتی به عمارت رسیدم و از دیدن خونه که زمین تا آسمون با خونه ایی که توی اون بزرگ شده و با خونه ایی که توی اون زندگی کردم داشت ، وسط حیاط محو تماشای درخت هایی که رنگ پاییز به خودشون جلا داده بودن و عکسشون تو آب زلال حوض بزرگی وسط حیاط که دور تا دور با گل های حسن یوسف و شمعدونی تزیین شده بود و سکویی که با فرش دستباف قرمز و گل های کاربنی و چندتا پشتی زیبایی چندین برابر به حیاط داده ایستاده بودم ، خیلی از زیبایی عمارت شنیده بودم ، همیشه خانجون از زیبایی عمارت که با خدم و حشم برای خان دولا راست میشدن را بیشتر شب هاقبل از خواب برامون تعریف میکرد ،ولی هیچ وقت تصور این همه زیبایی را فقط تو خواب می‌دیدم ... با صدای خان که می‌گفت دختر چرا مثل مجسمه ایستادی ، به خودم اومدم ، زود گفتم ببخشید خان ، ببخشید که صداتو نشنیدم ، دو قدم به عقب برگشت و گفت اینجا چرا ایستادی ؟ نمیخوای پیش شوهرت بری ؟ قبل از اینکه جوابی بدم ، قابله طلعت ، تقریبا طبیب عمارت به حساب می اومد ،از یکی از اتاق ها بیرون اومد و به طرفمون قدم زد و گفت سلام .. خان با گفت پسر عصمت را معاینه کردی ؟ انشالله که حالش خوب شده ؟ قابله طلعت گفت مگه میشه کسی از داروهای طلعت بخوره و حالش خوب نشه ؟ چپ چپ به من نگاه کرد و گفت خان این دیگه کیه ؟ اینجا چکار می‌کنه ؟ با تو چکار داره ؟حتما برای کفتی اینو استخدام کردی ؟ولی از ریخت و قیافش معلومه کار بلد نیست ، قبل از اینکه کارش شروع کنه من از شکل و شمایل آدما رو خوب تشخیص میدم که هیچی سرش نمیشه و قبل از شروع کارش، بفرست رد کارش ، این به درد عمارت نمیخوره ..قبل از اینکه خان جواب سوالاتش را بده ، ابرو بالا انداختم و گفتم چه کلفتی ، من خودم خونه و زندگی دارم کلفتی برای کی کنم ؟ گفت واخ واخ چه زبونی داری هم داره ، خدا به داد اعظم الملوک برسه .. گفتم خان میشه منو راهنمایی کنید پیش ناصر برم ؟ قابله هم گفت که حالش خوبه ، اگه شما دستور بدی با ناصرو برم از اینجا.. خان گفت آره میشه بری پیشش،ولی تا شب برای رفع مشکلت ترجیح میدم اینجا بمونی ..از کنار خان و قابله رد شدم و به اتاقی که ناصر اونجا بود رفتم...پشت در ایستادم و بعد از یه نفس عمیقی داخل اتاق شدم ، ناصر با دیدنم چشاشو روی هم گذاشت و گفت چرا اینجا اومدی ؟ بالای سرش نشستم و گفتم خب اومدم حال از احوال شوهرم بگیرم ، داشتم از نگرانی سکته میکردم ناصر ..چشاشو آروم باز کرد و گفت قضیه ی علیرضا چی بوده ؟ اوف بلندی کشیدم و نفسم را تو اتاق خالی کردم و گفتم کدوم علیرضا ؟ مگه ننتو نمیشناسی ؟ مگه دیشب ندیدی چکارم کردم ؟ باز هم گول حرفاش و تحت تاثیر کارهاش میشی ؟ واقعا خستم کردی، اگه میخوای اینجوری پیش ببری و با هر دروغ ننت زندگیمو تلخ کنی تا اینجا هستم به خان بگم طلاقمو ازت بگیره ..چشاشو ریز کرد و لباشو محکم روی هم فشار داد و گفت چی گفتی ؟ گفتم آره طلاق میگیرم ...گفت ساکت ش تاج گل ، یعنی چی طلاق بگیرم ؟ مگه بچه بازیه ، ولی تاج گل اینقدر از طلاق پیش من حرف نزن ، روزی میرسه که دست به کاری میزنم که نباید بزنم ..گفتم ای وای ، چرا زود از کوره در میای ؟ سرمو پایین انداختم و با حالت ناراحت گفتم خب حق دارم ، چند روز از این ازدو.اج گذشته همش با بهتون یا کتک ، آخه این چه زندگیه ، حداقل اگه میدونستم جرمم چیه ، قبل از کتک خودم همه چی رو اعتراف میکردم ..گفت پس من حق ندارم یه روز بدون اینکه این بگه ننت و زنت یکی این بگه یکی اون زندگیمو بی دردسر بگذرونم ؟ اروم گفتم آره ، آره تو هم حق داری ،البته حق جفتمون هست، ولی چه کنیم ..در این حین در باز شد ، زود سرم را بالا بردم و از دیدن علیرضا که با تعجب به صورتم نگاهای پر از خشم میکرد ،تعجب کردم..ناصر نیم خیز شد و گفت چه خبر شده که اینجوری درو باز می‌کنی ؟ نمیگی شاید مریضی ، کسی ، چیزی تو اتاق باشه که نباید سرمون مثل چی بندازیم پایین و داخل بشیم ؟ برای چی اومدی اینجا ؟ گفت اومدم چون خان خواسته بود ، و نمی‌دونستم باید از جناب آقای ناصر اجازه می‌گرفتم ، دیگه بهم حتی نگاه هم نمیکرد.. داشت از اتاق بیرون می‌رفت در جا ایستاد و بدون اینکه سرش را به طرفمون برگردونه گفت خان دستور داده اگه حالت خوب شده تو اتاق مهمون خونه، بدون اینکه زنت را با خودت ببری منتظرت هست ، و از اتاق بیرون رفت ..
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۳۱