بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوسه همین امشب من به همراه اهالی روستا پیش خان بزرگ شکایتتون میکنیم ...واقعا راست گفتن، همسایه یِ بد از صدتا دشمن هم بدتره .. ناصر اوفی گفت و خواست به طرف در بره که گفتم ولش کن ، بزار اینقدر داد و بیداد کنه آخر خسته میشه و از اینجا می‌ره ... داخل اتاق شدیم... رفتار ناصر هم عوض شده بود ، با مهربونی گفت بگیر استراحت کن و به هیچی جز من فکرتو مشغول نکن .. گفتم من هر دقیقه بیشتر بهت فکر میکنم.. نشست و گفت منم تورو دوست دارم... خودم و بابت این همه دروغ ناسزا نت میدادم... گفتم ناصر ؟ گفت بگو تاج گل .. گفتم امشب بهم گفتی به غیر ننت یکی تورو علیه من پر میکنه ، خیلی دوست دارم بدونم به جز ننت کی از من بدش میاد ،حالا زدی یا ناسزا دادی، بین هر زن و شوهری از این چیزا پیش میاد، ولی خیلی کنجکاو شدم بدونم کی شخص سومی برای بهم ریختن زندگیم نقش داره و اون طرف کی می‌تونه باشه ... گفت هیچکی تاج گل ، من بهت گفتم نمی‌خوام به جز من به کس دیگه ایی فکر کنی.. سکوت کردم و گفتم باشه مگه من میتونم روی حرف شوهرم حرفی بزنم ، هر چه تو بگی ناصر ، ولی میشه ازت یه خواهشی کنم ؟ سرشو بالا گرفت و گفت بگو ،می‌شنوم ... گفتم میشه فردا تنها سر مزارخانجون برم ؟ با یاد خانجون اش کم از گوشه ی چشمهایم سُر خوردن و گفتم کلی حرف هنوز تو دلم مونده که بهش نگفتم ،می‌خوام بهش بگم چقدر من با ناصر خوشبختم .. به خاطر حرف آخرم، زود گفت آره آره میتونی بری، ولی تنهایی نه ، دیگه اینقدر بد که تورو تنها تو کوچه پس کوچه ی روستا ول کنم ، میخوای همه جا بگن این زن تنها تو کوچه ها چه میکنه ؟ نه تاج گل ، اگه قراره بری با هم میریم ، حالا که میگی کلی حرف داری ،من میرم سر قبر کَل هاشم میشینم و تا میتونی با خانجون ، البته اگه صداتو میشنوه حرف بزن .. قیافمو صاف کردم و گفتم معلومه که صدامو میشنوه ، اگه صدای هر کسی رو نشنوه شکی ندارم از اینجا هم صدامو داره میشنوه .. ناصر گفت این اخلاقات و دوست دارم تاج گل ... سرمو به طرفش چرخوندم و گفتم مگه اخلاقم چشه ؟ دستمو بالا آوردم و گفتم برام حرف در نیار فردا ننت منو نقل و نبات اهالی روستا میکنه ،همه جار بزنه تاج گل دیو نه اس ... یکدفعه گفت دوسم داری ؟ از شنیدن نابنگام حرفش دهنم نیمه باز موند .. سرش را تکون داد و گفت چی شد ؟ سوالم برای تو سخت بود که اینجوری داری بهش فکر می‌کنی ؟ سریع به خودم اومدم و گفتم نه نه اینجوری نیست داشتم به علاقم به تو فکر میکردم که بگم چقدر دوستت دارم... گفت نمی‌خواد به چیزی اعتراف کنی ، می‌دونم که خیلی منو دوست داری ... گفتم آره آره خیلی ، که حتی تصورش سخته... گفت تاج گل من خیلی دوست دارم،زودتر برام چندتا پسر بیار .. با تعجب گفتم فقط پسر ؟ گفت آره فقط پسر.. گفتم خب اگه دختر شد چی ؟ صورتش در هم شد و گفت من دختر نمی‌خوام... از بچه ایی که هنوز آثاری ازش نیست ترس به جونم افتاد ، زود گفتم خب دیگه صبح شد و ما هنوز بیداریم .. گفت صبح هم نمی‌خواد زود بیدار بشی ، قشنگ استراحت کن ، تو این چند روز خیلی اذیت شدی .. ناصر هنوز مشغول حرف زدن بود که چشامو بستم و به خواب رفتم ، وقتی چشامو باز کردم آفتاب روی صورتم افتاده بود...بعد از این همه اولین روزی بود که سیر خواب و بدون دغغه بیدار شده بودم ، خونه سوت و کور بود... بعدش خمیازه ی بلندی کشیدم ، تا چند دقیقه به سقف خیره شدم و به هیچی جز آینده ایی که بلاتکلیف فکر کردم ...یهو یاد علیرضا افتادم ، زود از زیر لحاف بیرون اومدم.....وقتی به خودم اومدم وسط انباری دنبال مخفیگاه علیرضا چشمم به چپ و راست می‌چرخید ، صدامو آروم کردم و آروم صدا زدم علیرضا ؟علیرضا صدامو می‌ش نوی ؟هر چه صدا زدم بی فایده بود ،... یه مکثی کردم و با چشمم همه جارو نگاه کردم و از وحشت موش هایی که در حال رفت و آمد بودن از راهی که اومده بودم برگشتم ،هنوز به در انباری نرسیده بودم خاله عصمت دست به پهلو، روبروم ایستاده بود ، گفت میبینم اینروزا خیلی میری انباری؟ گفتم آره خیلی...می‌دونی یاد چی منو می اندازه ؟ یاد اون شبی که چطور با روح و روانم بازی کردی ، هر روز میام اینجا برای اون بهتون هایی که بهم زده بودی نقشه میکشم ... خاله قهقهه ایی راه انداخت و گفت تاج گل منو هنوز نشناختی تو دختر ... لبخندی زدم و گفتم اتفاقا خیلی خوب تورو شناختم ، پسر عاقلت به خاطر منافع خودت به دیونه مبدلش کردی ،زندگیه دخترت و خراب کردی، باز هم بگم عصمت خانم ؟ پس ازمن بترس که مثل ابر سیاه روی سرت هستم.. گفتم انگار دیشب منو نشناختی یا اینکه میخوای باز برات یاد آوری کنم ؟برم تو اتاق و منتظر شوهر دیونم بمونم ،بهتر از اینکه با تو سر و کله بزنم.. ادامه دارد... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوچهار
از کنارش رد شدم و نزدیک اتاق شدم در جا ایستادم بدون اینکه به عقب سری برگردونم گفتم راستی داشت یادم می‌رفت ، نهار هوس باقالی پلو با گوشت کردم ، بی زحمت زود بزار که امروز خیلی اشتهام بازه ، خاله دیگه طاقت نیورد و به طرفم حمله کرد......هنوز دستش به من نخورده بود که علیرضا داد زد به به مادر زن ، تو آسمون ها دنبالت بودم اینجا پیدات کردم .. من و خاله همزمان به طرف صدا چرخی زدیم به در تکیه دادم و گفتم چی شد عصمت خاله ؟ این سری من دیگه خبر ندادم که ..خاله گفت تو اینجا چهمیکنی ؟ دستشو به گوشش چسبوند و یه صدا جیغ زد و گفت یا ایهاالناس کمک کنید ، یهو از تکیه ای که به در داده بودم تکونی خوردم و دهن خاله رو سفت گرفتم و به علیرضا اشاره کردم و گفتم برو اینجا نمون ، من از پس این زن برمیام ..علیرضا با عجله از دیوار بالا رفت ، یهو دستم زیر دندون خاله به صدا در اومد ،از شد ت درد دستمو برداشتم و تو هوا تکون دادم ،ولی خاله بی وقفه جیغ کشید و داد و هوار کشید.. صدای همهمه مردم و کوبیدن در بلند شد ، زود رفتم درو باز کردم و با گریه به ناصر گفتم ننت یه چیزیش میشه، خواب بودم یهو با صدای جیغش بیدار شدم ، مردم این زن چون دیشب پسرش دروغ های ننشو برملا کرد داره میخواد بهم بهتون بزنه تا شماها از کارهای دختر صرف نظر کنید .. ناصر از نقش دیونه بیرون اومد و گفت چی شده تاج گل ؟ خودم را به هق هق انداختم و گفتم به مرگ خانجون من کاری نکردم ننت میخواد تلافی دیشب را در بیاره... نفس عمیقی کشید و دو تا قدم به جلو راه رفت و با صورت نقش بر زمین شد.. با جیغ به طرف ناصر رفتم و گفتم ناصر ،ناصر ، تورو خدا بلند شو ، طاقت نیاوردم و به طرف خاله عصمت که از افتادن ناصر شوکه شده بود رفتم و گفتمببین چطور ناصرو با این بهتون جوون مرگ کردی..اصلا تو انسانیت سرت میشه ؟با حرص گفت من یا تو ؟ یهو از پشت جمعیت صدای علیرضا که داد میزد اینجا چه خبره ؟ همه به طرف صدا سر چرخوندن و از دیدن علیرضا بین خودشون تعجب کردن و گفتن مگه تو اون خونه نبودی ؟ گفت من ؟ من اونجا چکار دارم ؟اولا که تازه از شهر برای روشن کردن تکلیفم رسیدم تو اون خونه کاری ندارم ..من از دست زنم پیش خان شکایت کردم و همین الان اینجا رسیدم ، اگه باورم نمیکنید از خود خان بپرسید ...جمعیت از شنیدن اسم خان میدون را خالی کردن ، و من کنار ناصر نشستم و با صدای بلندی گریه کردن و گفتم یکی کمکم کنه،شوهرم داره از دستم می‌ره .. خان نزدیک شد و گفت چی شده ؟گفتم خان از وقتی من عروس این خونه شدم انگشتم را روبروی خاله گرفتم و ادامه دادم و گفتم این زن شب عروسی به من بهتون زد و اگه دایه خدیجه نبود خدا میدونست من الان چه بلایی سرم میومد..با هر بهتونی که به من زد گفتم عیبی نداره من زندگیمو خراب نکنم و هر چه گفت و زد تحمل کردم ، ولی خان از اون روز تا الان نزاشت آب خوشی از گلوی من و شوهرم پایین بیاد ، حالا هم نگاه کن شوهرم دراز به دراز زمین افتاده ،تو بگو من چکار کنم خان ؟ از این همه مظلومیتی که جلوی خان نقش بازی میکردم خوشحال نبودم، ولی باید کاری میکردم تا قلب خان بیشتر به حالم بسوزه .. سرشو به طرف جمعیت کج کرد و گفت این پسرو ببرید تو عمارت و دایه صدا بزنید ، تا من بیام... همه برای خودی نشون دادن خودشون به طرف ناصر حمله ور شدن و به جای یه نفر چندین نفر ناصر را مثل پر یکی دستش اون یکی پاش و هرکدوم یه گوشه ایی از بدن ناصر را گرفته و از خونه بیرون رفتن ، من موندم و خان و علیرضا ..علیرضا گفت خب خان تکلیف من این وسط با این همه ظلمی که در حقم شده چی هست و باید چکار کنم ؟ تازه هم این زن به من داره بهتون میزنه...سرشو پایین انداخت و گفت استغرالله .. خان ابروهای پرو پشتشو تو هم گره زد و گفت عصمت دخترت کجاس ؟ من چند سالی سکوت کردم ، چند سالی از اهالی روستا و از گوشه و کنار راجب تو خیلی حرفا شنیدم.، ولی گفتم شاید سر عقل بیای و سرت به سنگ بخوره ، ولی انگار تو هیچ . ولی سر این موضوع دیگه سکوت بسه ، شوهرت هر جا باشه باید تا شب تو عمارت خودشو برسونه و تکلیف شمارو همین امشب روشن کنم...خاله حق به جانب گرفت و گفت خان شما فقط حرف این دوتا را گوش دادی ، کمی به حرف های من هم گوش کن .. خان صداشو بالا برد و گفت تنها حرف این دوتا رو گوش ندادم ، هر شب زندگی کردن برای این دختر به خاطر فتنه های هر روزت تو گوش پسر سیاه و کدر کردی هم شنیدم...چندین نفر تو این چند روز از شما نزد من شکایت کردن ، تو به چه رویی میخوای برای من از کارهای خودت و دخترت میخوای توضیح بدی ؟ دستشو برای من اشاره کرد و گفت بلند شو دختر ، باهم بریم پیش شوهرت ، تا تکلیف تو رو مشخص کنم ، و اما تو عصمت ،
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
از کنارش رد شدم و نزدیک اتاق شدم در جا ایستادم بدون اینکه به عقب سری برگردونم گفتم راستی داشت یادم می‌رفت ، نهار هوس باقالی پلو با گوشت کردم ، بی زحمت زود بزار که امروز خیلی اشتهام بازه ، خاله دیگه طاقت نیورد و به طرفم حمله کرد......هنوز دستش به من نخورده بود که علیرضا داد زد به به مادر زن ، تو آسمون ها دنبالت بودم اینجا پیدات کردم .. من و خاله همزمان به طرف صدا چرخی زدیم به در تکیه دادم و گفتم چی شد عصمت خاله ؟ این سری من دیگه خبر ندادم که ..خاله گفت تو اینجا چهمیکنی ؟ دستشو به گوشش چسبوند و یه صدا جیغ زد و گفت یا ایهاالناس کمک کنید ، یهو از تکیه ای که به در داده بودم تکونی خوردم و دهن خاله رو سفت گرفتم و به علیرضا اشاره کردم و گفتم برو اینجا نمون ، من از پس این زن برمیام ..علیرضا با عجله از دیوار بالا رفت ، یهو دستم زیر دندون خاله به صدا در اومد ،از شد ت درد دستمو برداشتم و تو هوا تکون دادم ،ولی خاله بی وقفه جیغ کشید و داد و هوار کشید.. صدای همهمه مردم و کوبیدن در بلند شد ، زود رفتم درو باز کردم و با گریه به ناصر گفتم ننت یه چیزیش میشه، خواب بودم یهو با صدای جیغش بیدار شدم ، مردم این زن چون دیشب پسرش دروغ های ننشو برملا کرد داره میخواد بهم بهتون بزنه تا شماها از کارهای دختر صرف نظر کنید .. ناصر از نقش دیونه بیرون اومد و گفت چی شده تاج گل ؟ خودم را به هق هق انداختم و گفتم به مرگ خانجون من کاری نکردم ننت میخواد تلافی دیشب را در بیاره... نفس عمیقی کشید و دو تا قدم به جلو راه رفت و با صورت نقش بر زمین شد.. با جیغ به طرف ناصر رفتم و گفتم ناصر ،ناصر ، تورو خدا بلند شو ، طاقت نیاوردم و به طرف خاله عصمت که از افتادن ناصر شوکه شده بود رفتم و گفتمببین چطور ناصرو با این بهتون جوون مرگ کردی..اصلا تو انسانیت سرت میشه ؟با حرص گفت من یا تو ؟ یهو از پشت جمعیت صدای علیرضا که داد میزد اینجا چه خبره ؟ همه به طرف صدا سر چرخوندن و از دیدن علیرضا بین خودشون تعجب کردن و گفتن مگه تو اون خونه نبودی ؟ گفت من ؟ من اونجا چکار دارم ؟اولا که تازه از شهر برای روشن کردن تکلیفم رسیدم تو اون خونه کاری ندارم ..من از دست زنم پیش خان شکایت کردم و همین الان اینجا رسیدم ، اگه باورم نمیکنید از خود خان بپرسید ...جمعیت از شنیدن اسم خان میدون را خالی کردن ، و من کنار ناصر نشستم و با صدای بلندی گریه کردن و گفتم یکی کمکم کنه،شوهرم داره از دستم می‌ره .. خان نزدیک شد و گفت چی شده ؟گفتم خان از وقتی من عروس این خونه شدم انگشتم را روبروی خاله گرفتم و ادامه دادم و گفتم این زن شب عروسی به من بهتون زد و اگه دایه خدیجه نبود خدا میدونست من الان چه بلایی سرم میومد..با هر بهتونی که به من زد گفتم عیبی نداره من زندگیمو خراب نکنم و هر چه گفت و زد تحمل کردم ، ولی خان از اون روز تا الان نزاشت آب خوشی از گلوی من و شوهرم پایین بیاد ، حالا هم نگاه کن شوهرم دراز به دراز زمین افتاده ،تو بگو من چکار کنم خان ؟ از این همه مظلومیتی که جلوی خان نقش بازی میکردم خوشحال نبودم، ولی باید کاری میکردم تا قلب خان بیشتر به حالم بسوزه .. سرشو به طرف جمعیت کج کرد و گفت این پسرو ببرید تو عمارت و دایه صدا بزنید ، تا من بیام... همه برای خودی نشون دادن خودشون به طرف ناصر حمله ور شدن و به جای یه نفر چندین نفر ناصر را مثل پر یکی دستش اون یکی پاش و هرکدوم یه گوشه ایی از بدن ناصر را گرفته و از خونه بیرون رفتن ، من موندم و خان و علیرضا ..علیرضا گفت خب خان تکلیف من این وسط با این همه ظلمی که در حقم شده چی هست و باید چکار کنم ؟ تازه هم این زن به من داره بهتون میزنه...سرشو پایین انداخت و گفت استغرالله .. خان ابروهای پرو پشتشو تو هم گره زد و گفت عصمت دخترت کجاس ؟ من چند سالی سکوت کردم ، چند سالی از اهالی روستا و از گوشه و کنار راجب تو خیلی حرفا شنیدم.، ولی گفتم شاید سر عقل بیای و سرت به سنگ بخوره ، ولی انگار تو هیچ . ولی سر این موضوع دیگه سکوت بسه ، شوهرت هر جا باشه باید تا شب تو عمارت خودشو برسونه و تکلیف شمارو همین امشب روشن کنم...خاله حق به جانب گرفت و گفت خان شما فقط حرف این دوتا را گوش دادی ، کمی به حرف های من هم گوش کن .. خان صداشو بالا برد و گفت تنها حرف این دوتا رو گوش ندادم ، هر شب زندگی کردن برای این دختر به خاطر فتنه های هر روزت تو گوش پسر سیاه و کدر کردی هم شنیدم...چندین نفر تو این چند روز از شما نزد من شکایت کردن ، تو به چه رویی میخوای برای من از کارهای خودت و دخترت میخوای توضیح بدی ؟ دستشو برای من اشاره کرد و گفت بلند شو دختر ، باهم بریم پیش شوهرت ، تا تکلیف تو رو مشخص کنم ، و اما تو عصمت ،
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
۱۱۱