بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوهشت علیرضا گفت میخوای برم تو روستا از گذشته ات تعریف کنم یا از دخترت ؟ دست ناصر را گرفت و گفت داداش به یه شرط من دم از هیچی نمی‌زنم ،هم ابروتون را خریدم و هم اینکه انگشت نمای این و اون نمیشید ... تا هر وقت سر قولتون موندین و میشم همون آدم کور و کر ... ناصر با تعجب گفت چه رازی قدیمی از ننم می‌دونی علیرضا ؟ به من هم بگو تا من هم بدونم... لبخندی زد وگفت: نه دیگه داداش .. این یه راز هست و نمیشه ازش حرفی زد... ناصر نفسش را بیرون انداخت و گفت خب شرطتو بگو.. گفت من نارین را طلاق میدم.. ناصر گفت تو اگه میخوای لطفی در حقمون کنی نارین را چند روز دیگه پیش خودت نگه دار تا آب از آسیاب بیافته .. علیرضا به فکر فرو رفت و گفت این هم میشه،منتها من نمیتونم به شهر برگردوندمش، داداش می‌دونی که همه ی خانوادم با خبر هستن ، من و نارین یه چند روز اینجا می‌مونیم تا تکلیف خودم را مشخص کنم... ناصر با تردید گفت باشه باشه ..رو کرد به خاله و گفت دست دخترتو بگیر و از جلوی چشمم دورش کن... خاله از ترس گقتن حقایقی که دست علیرضا هست ،بدون هیچ چونه و چرا با نارین راهی اتاق شدن ،من هم داشتم به طرف اتاق میرفتم که علیرضا گفت نمیخوای به ما یه لیوان آبی ،یه چایی بدی ؟ بدون اینکه به طرفشون برگردم راه مطبخ را در پیش گرفتم ، از موندن علیرضا ترس به جونم افتاده بود ، نمیدونستم چی تو سرش میگذره ... پارچ آب را توی سینی به همراه دوتا لیوان گذاشتم و پیش ناصر و علیرضا برگشتم ، از ندیدن ناصر متعجب شدم ، علیرضا از نگاهم متوجه شد و گفت :نگرانش شدی ؟نترس داخل چاه پرتش نکردم ، الان برمیگرده ... سرمو به چپ و راست تکون دادم و گفتم قضیه ی خاله ی چی هست ؟ خیلی دوست دارم ازش نقطه ضعفی بگیرم... گفت این هم میگم ... سرمو پایین انداختم و سکوت کردم ، با حرص گفت تاج گل با من رو راست باش ... تا خواستم حرفی بزنم صدای خرش خرش دمپایی را شنیدم حرفمو خوردم ، با دیدن ناصر گفتم کجا رفته بودی ؟ خنده ایی کرد و گفت نمیدونستم اینقدر زود نگرانم میشی ؟ نمی‌خواد نگران بشی، رفتم ببینم کسی صدای مارو شنیده یا نه ، خداشکر همه تو خونه هاشون پناه برده بودن ، نه کسی بیرون بود ،نه کسی چیزی شنیده.. علیرضا سرپا شد و دستشو روی شونه ی ناصر گذاشت و گفت:داداش از صدقه سری من کسی نفهمید ... ناصر ساده سر علیرضا رو بوسید و گفت خیلی در حق ما جوانمردی کردی... از این همه سادگی ناصر براس سوخت .. ناصر گفت تاج گل برای داماد رختخواب تو اتاق مهمون بنداز .. بدون هیچ حرفی راهی اتاق مهمون شدم و رختخواب هایی که مثل کوه تو یه گوشه تمام قد و با پارچه ی سفید پوشیده شده بودن را کشیدم و یه رخت خواب روی زمین پهن کردم ... در حال مرتب کردنش بودم که یکی صدام زد ... گفتم چرا داری منو تو دردسر می اندازی ؟ می‌دونی الان اگه خاله یا نارین یا ناصر مارو اینجا ببین چی میشه؟ گفتم فعلا من نمیتونم به تو فکر کنم ، و از اتاق بیرون اومدم .. ناصر با دیدن صورت رنگ و رو پریده ام گفت چی شده؟ زود اخمی کردم و سرم را به دو طرف تکون دادم و گفتم ، چیزی نشده فقط .... داشتم از توی حیاط میومدم یه موش گنده از زیر پاهام رد شد ... گفت الان میرم موشه رو برات میگیرم و زنده زنده می اندازمش تو چاه ،چطور جرات کرده زن ناصر رو بترسونه ؟ گفتم ناصر از گرسنگی دارم ضعف می کنم .. گفت آره من هم شکمم از گرسنگی به صدا افتاده، ولی گفتم حتما خسته ای و خوابت میاد برای همین دلم نیومد بهت بگم. بهش لبخندی زدم و گفتم تا من غذارو داغ کنم ، تو هم سفره رو پهن کن، یه پیاز هم خورد کن بیار که با این چلو گوشت می چسبه... با هم از اتاق بیرون اومدیم،داخل مطبخ شدم و بعد از گرم کردن غذا ،قابلمه رو برداشتمو با بشقاب و قاشق به اتاق بردم ، ناصر که کنار سفره دراز کشیده بود و به سقف خیره شده بود، با دیدنم بلند شد و گفت بده من ، کمرت درد میگیره... قیافمو در هم کردم و گفتم آره دیگه هنوز جای اون کتک هایی که به ناحق خوردم خوب نشده ، اما اشکالی نداره خدا جای حق نشسته ، دیدی که چه زود حرف هایی که به من زدین، سر خودتون اومد. ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستونه
ناصر با ترش رویی گفت حالا ببینم میذاری یه لقمه بخوریم یا نه؟ غذارو که داشتم می‌کشیدم گفتم ناصر ؟ سرشو بالا گرفت و گفت هااا بله .؟ گفتم شوهر نارین حتما بدون شام گرفت خوابید، ای کاش بهش بگی بیاد با ما یه لقمه غذا بخوره ،اینجوری خوبیت نداره مهمون با شکم خالی بخوابه. ناصر گفت الان که دیگه خوابه...گفتم فکر نکنم...ناصر بلند شد و من پشت سرش دم در ایستادم بعد از دو بار در زدن ،علیرضا درو باز کرد و تا خواست حرفی بزنه با دیدن ناصر گفت چی شده ؟ ناصر موهاشو خاروند و گفت ما خواستیم غذا بخوریم گفتیم حتما تو هم گرسنته .. پشت سر ناصر راه افتاد و داخل اتاق شد. تند تند غذارو کشیدم و بدون اینکه سرمو بالا بگیرم قاشقهای سر خالی از غذا رو داخل دهنم میذاشتم. ناصر که مشغول جوییدن لقمه اش بود گفت چرا اینقدر آب میخوری تاج گل؟ شکمتو با آب پر کردی... سرمو بالا آوردم و به علیرضا که با غذاش بازی میکرد گفتم غذا رو دوست نداشتید؟ سرشو بالا گرفت و گفت چرا اتفاقا خیلی خوشمزه بود ، منتها اینقدر گشنه موندم اشتهام بسته شده، خدارو شکر کرد و گفت من دیگه باید برم ، زود شب بخیری گفت و از اتاق بیرون رفت... ناصر گفت چرا اینجوری کرد ؟ خودمو مشغول جمع کردن سفره کردم و گفتم من از کجا بدونم ، توان چه سوالایی از آدم میکنیااا. ناصر گفت ناراحت شدی ؟ گفتم نه ناراحت نشدم برای چی ناراحت بشم... گفت نمی‌خواد این ظرفارو ببری .. گفتم اینارو تو مطبخ بذارم و برگردم. گفت خیلی خب اینارو ببر بذار و بیا..ظرفا رو توی مطبخ بردم ،خودمو با شستن ظرفا و تمیز کردن مطبخ مشغول کردم.. اما دیگه خ سته بودم و خمیازه امونمو بریده بود ..پاورچین پاورچین به سمت اتاق رفتم . وقتی آروم در رو باز کردم ،چشمم به ناصر خورد که یه گوشه به خواب رفته بود ..وقتیدچشماشو باز کردم چرا اینقدر دیر کردی؟چرا بداخلاقی میکنی؟کم کم بحثمون بالا گرفت و شروع به زدن کرد،صدای جیغ و گریم بلند شده بود...کسی به در اتاق کوبید،اشکام تند روی صورتم می چکید، ناصر درو باز کرد ،علیرضا گفت چی شده ؟ ترسیدم اتفاقی براتون افتاده باشه ... جلوی دهنم گرفتم که صدای هق هقم بلند نشه..ناصر موهاشو خاروند، علیرضا از بین دستای ناصر نگاهی به داخل اتاق انداخت ، دستشو روی سرش چسبوند و زود رها کرد و یه مشت خوابوند تو صورت ناصر و گفت اینو زدم که بهت ثابت کنم نباید دستت رو زن بلند کنی از سرو صدای ناصر و علیرضا خاله و نارین هم بالاخره از مخفیگاهشون بیرون اومدن. بدنم میلرزید، نمیدونستم از کتک های ناصر بود یا ترس از آینده اما هر چی بود برای یک لحظه هم متوقف نمی شد. ناصر که حسابی حرفها و کتکهای علیرضا براش گرون تموم شده بود سکوت نکرد و گفت زنمه هر جور بخوام باهاش رفتار می کنم و به تو هم ربطی نداره ..خاله از فرصت استفاده کرد و گفت آفرین پسرم دقیقا حرفت درسته ، تمام این بهتون ها رو به نارین بدبخت زده که بتونه طلاقش بده ...ناصر یه جا ایستاد و گفت چی میگی ننه برای خودت ؟ این حرفارو از کجا درآوردی؟ خاله عصمت دستشو به پهلوش چسبوند و گفت پس فکر کردی چرا اینو برات گرفتم اصلا اگه منو باور نداری برو از اهالی روستا بپرس…ناصر تو یه لحظه همون ناصر دیونه ی قبل شد. داد می کشید و به هر جا می‌رسید مشت و لگد می زد ،بعد به طرف علیرضا رفت و با مشت و لگد به جونش افتاد ، از علیرضا دل کند و به طرف من حمله کرد ..گفتم مادر و خواهر دارن بهت دروغ میگن تا گناه خودشونو لاپوشونی کنن . به حرفشون گوش نده چون به خاطر خودشون دارن برای من حرف در میارن... ناصر که گوشش به این حرفا بدهکار نبود ، دستشو بالا آورد و خواست بهم بزنه ، که با التماس گفتم نزن ناصر ، من الان زنتم ، الانم دوباره داره بهت دروغ میگه که تو رو به جون من بندازه ناصر مشتشو تو هوا باز کرد و شروع کرد طول و عرض اتاقو قدم زدن و گفت وااای از دست شماها، به خدا دیونم کردین ، نمی دونم حرف کدومتونو باور کنم ؟دست و پام مثل بید میلرزید نگاهم افتاد به علیرضایی که کف زمین افتاده بود و با حرص بهم نگاه میکرد... خاله عصمت پیش قدم شد و گفت حرف منو قبول کن پسرم، گفت من مادرتم ، منی که با همه ی سختیا بزرگت کردم. ناصر حرص گفت نه تو یه دروغگویی ننه .. صداشو بالا برد و گفت تو خیلی چیزا رو باید توضیح بدی ،اول بگو ببینم تو گذشته چه اتفاقی افتاده،چرا تمام این سالها منو مجبور کردی که نقش دیوونه ها رو بازی کنم ؟ چرا اونشب به من گفتی میخوای از آقای تاج گل امتقام بگیری ؟ هااااچرا ساکتی ؟جواب نو بده ؟ خاله عصمت انگار دهنش قفل شده بود و تا می خواست لب باز کنه ، دوباره سکوت می کرد. علیرضا بلند شد و گفت چون سالهای دور ننت آقام و دوست داشته
ادامه دارد
بومِ آشپزی
ناصر با ترش رویی گفت حالا ببینم میذاری یه لقمه بخوریم یا نه؟ غذارو که داشتم می‌کشیدم گفتم ناصر ؟ سرشو بالا گرفت و گفت هااا بله .؟ گفتم شوهر نارین حتما بدون شام گرفت خوابید، ای کاش بهش بگی بیاد با ما یه لقمه غذا بخوره ،اینجوری خوبیت نداره مهمون با شکم خالی بخوابه. ناصر گفت الان که دیگه خوابه...گفتم فکر نکنم...ناصر بلند شد و من پشت سرش دم در ایستادم بعد از دو بار در زدن ،علیرضا درو باز کرد و تا خواست حرفی بزنه با دیدن ناصر گفت چی شده ؟ ناصر موهاشو خاروند و گفت ما خواستیم غذا بخوریم گفتیم حتما تو هم گرسنته .. پشت سر ناصر راه افتاد و داخل اتاق شد. تند تند غذارو کشیدم و بدون اینکه سرمو بالا بگیرم قاشقهای سر خالی از غذا رو داخل دهنم میذاشتم. ناصر که مشغول جوییدن لقمه اش بود گفت چرا اینقدر آب میخوری تاج گل؟ شکمتو با آب پر کردی... سرمو بالا آوردم و به علیرضا که با غذاش بازی میکرد گفتم غذا رو دوست نداشتید؟ سرشو بالا گرفت و گفت چرا اتفاقا خیلی خوشمزه بود ، منتها اینقدر گشنه موندم اشتهام بسته شده، خدارو شکر کرد و گفت من دیگه باید برم ، زود شب بخیری گفت و از اتاق بیرون رفت... ناصر گفت چرا اینجوری کرد ؟ خودمو مشغول جمع کردن سفره کردم و گفتم من از کجا بدونم ، توان چه سوالایی از آدم میکنیااا. ناصر گفت ناراحت شدی ؟ گفتم نه ناراحت نشدم برای چی ناراحت بشم... گفت نمی‌خواد این ظرفارو ببری .. گفتم اینارو تو مطبخ بذارم و برگردم. گفت خیلی خب اینارو ببر بذار و بیا..ظرفا رو توی مطبخ بردم ،خودمو با شستن ظرفا و تمیز کردن مطبخ مشغول کردم.. اما دیگه خ سته بودم و خمیازه امونمو بریده بود ..پاورچین پاورچین به سمت اتاق رفتم . وقتی آروم در رو باز کردم ،چشمم به ناصر خورد که یه گوشه به خواب رفته بود ..وقتیدچشماشو باز کردم چرا اینقدر دیر کردی؟چرا بداخلاقی میکنی؟کم کم بحثمون بالا گرفت و شروع به زدن کرد،صدای جیغ و گریم بلند شده بود...کسی به در اتاق کوبید،اشکام تند روی صورتم می چکید، ناصر درو باز کرد ،علیرضا گفت چی شده ؟ ترسیدم اتفاقی براتون افتاده باشه ... جلوی دهنم گرفتم که صدای هق هقم بلند نشه..ناصر موهاشو خاروند، علیرضا از بین دستای ناصر نگاهی به داخل اتاق انداخت ، دستشو روی سرش چسبوند و زود رها کرد و یه مشت خوابوند تو صورت ناصر و گفت اینو زدم که بهت ثابت کنم نباید دستت رو زن بلند کنی از سرو صدای ناصر و علیرضا خاله و نارین هم بالاخره از مخفیگاهشون بیرون اومدن. بدنم میلرزید، نمیدونستم از کتک های ناصر بود یا ترس از آینده اما هر چی بود برای یک لحظه هم متوقف نمی شد. ناصر که حسابی حرفها و کتکهای علیرضا براش گرون تموم شده بود سکوت نکرد و گفت زنمه هر جور بخوام باهاش رفتار می کنم و به تو هم ربطی نداره ..خاله از فرصت استفاده کرد و گفت آفرین پسرم دقیقا حرفت درسته ، تمام این بهتون ها رو به نارین بدبخت زده که بتونه طلاقش بده ...ناصر یه جا ایستاد و گفت چی میگی ننه برای خودت ؟ این حرفارو از کجا درآوردی؟ خاله عصمت دستشو به پهلوش چسبوند و گفت پس فکر کردی چرا اینو برات گرفتم اصلا اگه منو باور نداری برو از اهالی روستا بپرس…ناصر تو یه لحظه همون ناصر دیونه ی قبل شد. داد می کشید و به هر جا می‌رسید مشت و لگد می زد ،بعد به طرف علیرضا رفت و با مشت و لگد به جونش افتاد ، از علیرضا دل کند و به طرف من حمله کرد ..گفتم مادر و خواهر دارن بهت دروغ میگن تا گناه خودشونو لاپوشونی کنن . به حرفشون گوش نده چون به خاطر خودشون دارن برای من حرف در میارن... ناصر که گوشش به این حرفا بدهکار نبود ، دستشو بالا آورد و خواست بهم بزنه ، که با التماس گفتم نزن ناصر ، من الان زنتم ، الانم دوباره داره بهت دروغ میگه که تو رو به جون من بندازه ناصر مشتشو تو هوا باز کرد و شروع کرد طول و عرض اتاقو قدم زدن و گفت وااای از دست شماها، به خدا دیونم کردین ، نمی دونم حرف کدومتونو باور کنم ؟دست و پام مثل بید میلرزید نگاهم افتاد به علیرضایی که کف زمین افتاده بود و با حرص بهم نگاه میکرد... خاله عصمت پیش قدم شد و گفت حرف منو قبول کن پسرم، گفت من مادرتم ، منی که با همه ی سختیا بزرگت کردم. ناصر حرص گفت نه تو یه دروغگویی ننه .. صداشو بالا برد و گفت تو خیلی چیزا رو باید توضیح بدی ،اول بگو ببینم تو گذشته چه اتفاقی افتاده،چرا تمام این سالها منو مجبور کردی که نقش دیوونه ها رو بازی کنم ؟ چرا اونشب به من گفتی میخوای از آقای تاج گل امتقام بگیری ؟ هااااچرا ساکتی ؟جواب نو بده ؟ خاله عصمت انگار دهنش قفل شده بود و تا می خواست لب باز کنه ، دوباره سکوت می کرد. علیرضا بلند شد و گفت چون سالهای دور ننت آقام و دوست داشته
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۶