بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_هفتم دهنشو پراز باد کرد و به فضای خالی اتاق پرتاپ کرد و گفت دوست ندارم به این حرفا فکر کنیم، اما من بهت قول میدم به زودی زود با هم ازدواج میکنیم... گفتم پس نارین چی میشه ؟ گفت مهم نیست ، یه فکری برای خلاص شدن از این ازدواج اجباری میکنم ... حرفی برای گفتن نداشتم سکوتی سنگین بین ما دونفر حکم فرمایی کرد که یکدفعه در باز شد و خانجون و خاله عصمت با هم داخل اتاق شدن ، خاله عصمت با صدای بلند داد زد چشمم روشن ، .....چشمم روشن دامادم به جای اینکه پیش دخترم باشه کنار لین دختره که مادرم برای خراب کردن زندگی دخترم با خودش آورده... از ترس قالب تهی کردم، با دست لرزونم محکم روی صورتم زدم و گفتم وااای خدا حالا من چکار کنم ؟ علیرضا گفت نترس... روبه روی خاله عصمت ایستاد و گفت لطفا صداتو بیار پایین !این دختر گناهی نکرده ... خاله عصمت صداشو بالاتر برد و گفت دیگه چی رو باید متوجه میشدم ؟ آقای داماد عزیزم ؟ با حرف هایی که مثل خنجر به قلبم فرو میکرد آروم نگرفت ، موهامو تو مشتش گرفت و با چک و لگد بهم میزد ، از اونور هم خانجون به کمک خاله عصمت اومد و از صدای داد و بیداد خاله و جیغ های من، همه با تعجب داخل اتاق میشدن... علیرضا سعی میکرد جلوی خاله عصمت و خانجون را بگیره ،ولی از اون طرف زهره خانم که از حرف های خاله عصمت چیزی را فهمیده بود ،علیرضارو از اتاق بیرون انداخت و هی میگفت من فکر میکردم دختر مظلومی هست، فکر نمی‌کردم نصف روز ، پسرم را از راه بدر کنه.. بدنم از کتک زدن متوالی بی حس شد ، و من به جای درد کشیدن از کتک خوردن، فقط اشک میریختم و میگفتم خانجون اونجوری که شما فکر میکنید نیست ، به جون آقا جونم فقط داشتین با هم حرف می‌زدیم... خانجون که از کتک زدن من ، خسته شده بود یه گوشه نشست و گفت حالا من با چه رویی تورو به روستا برگردونم ؟ خدا چیکار کنه که آبروی مارو بردی... خاله عصمت بقچه ی لباسمو به طرفم پرت کرد و گفت برو از اینجا برو بیرون... ولی قضیه به اینجا تموم نمیشه تاج گل... خانجون بلند شد و گفت عصمت، دخترم ، نصف شبی کجا بریم ؟ما که اینجا کسی رو نمیشناسیم؟ این یکی دو ساعت دندون رو جیگر بزار تا طلوع آفتاب ما از اینجا بریم.. ولی قبل از اینکه خاله عصمت چیزی بگه،زهره خانم گفت ما اینجا ابرو داریم، این دختر رو نمی‌تونیم تو خونمون نگه داریم، همین الان از خونمون برید بیرون ...بعد با عصبانیت رو کرد به خاله عصمت و گفت با تو هم کار دارم عصمت خانم، تو هم همین امشب سند سالم بودن دخترتو برام میاری، همین امشب، فردا نشه چطوریشم به من ربطی نداره دیگه خود دانی.. خالم دستشو به کمرش چسبوند و گفت جای اینکه واسه من خط و نشون بکشی ، به آقازادت خط و نشون بکش.. زهره خانم گفت من میرم پسرمو ببرم ، فقط وقتی برگشتم نمی خوام اینا اینجا نباشن و چشمم بهشون بیافته. خانجون با حرص بلند شد و گفت بلند شو بریم ، ببین نصف شبی چطور مارو دربه در کردی تو. پاشو پاشو ، برام ادای آدمای مظلومو درنیار که هنوز کارم باهات تموم نشده . با درد شدیدی که تو کل بدنم ح.س می کردم به سختی بلند شدم و بقچه امو زدم زیر بغلم و با خانجون از خونه ای که با ذوق و شوق پا توش گذاشته بودم ،با گریه بیرون اومدم . اشکام تند تند روی صورتم می ریخت، همه جا سوت و کور بود و جز صدای پارس کردن سگهای ولگرد چیزی به گوش نمی‌رسید. سوز سرما به صورتمون شلاق می زد . ژاکت بافتنی که مادرم برام بافته بود رو از بقچه بیرون آوردم ،روی شونه ی خانجون انداختمو با صدای گرفته ای گفتم خانجون به خدا من کاری نکردم... خانجون حرفمو قطع کرد و گفت آره راست میگی، دیگه میخواستی چه کنی؟ چه دشمنی با نارین داشتی که روز عروسیشو خراب کردی ؟ تاج گل، دعا کن فقط نرسیم به خونه، چون به محض اینکه برسیم تو رو تحویل آقات و برادرات میدم و کاری که کردی و باعث شدی حتی یه ذره ابرو برامون نمونه رو کامل براشون تعریف می کنم، دیگه خودشون می دونن باهات چیکار کنن. بعد محکم تو صورتش زد و گفت آخه بگم خدا چیکارت کنه دختر، اصلا فکر آقاتو و برادرات رو نکردی . فکر نکردی که دیگه از فردا نمیتونن سرشونو به خاطر تو ده بالا بگیرن ؟خدا چیکارت کنه تاج گل ... گفتم خانجون می‌دونم از نظر شما اشتباه کردم ، ولی دست خودم نیست من واقعا به علیرضا علاقمند شدم . هنوز حرفم تموم نشده بود که خانجون با پشت دستش چنان تو صورتم کوبید که احساس کردم تمام دندونام توی دهنم ریخت .. خانجون با صدای آرومی گفت تو از کی اینقدر پرو شد هاااان؟ مگه نمی دونی که این پسر الان دیگه زن داره؟ اونهم شوهر کی،شوهر دختر خالت ، همون خاله ایی که هیچ کس حتی من که مادرشم ، از دست فتنه هاش در امان نیست . همون خالت که بدون هیچ دلیل و مدرکی پشت سر تمام اهل کوچه محله و فامیل و غریبه حرف درمیاره ... ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_هشتم
حالا تو هم اومدی دست گذاشتی روی نقطه ضعفش ، که زندگیه یدونه دخترشه ؟ خدا ازت نگذره تاج گل ، که تو بد مخمصه ای انداختیمون ..حالا الان نصف شبی توی این شهر درندشت ،کجا بریم ؟ خدا چیکارت کنه دختر ،کاش نمی گفتم باهام بیای ، ولی من از کجا می دونستم کف دستمو بو نکرده بودم ...دهنم درد می کرد و صورتم از سوز سرما می سوخت ، اشکام همحتی برای لحظه ای متوقف نمی شدن . خانجون متوجه ی حالم شد و گفت بریم پشت اون دیوار تا طلوع آفتاب بشینیم ، فعلا که چاره ای جز این برامون نذاشتی. چند قدم بیشتر راه نرفته بودیم که ماشینی با سرعت پشت سرمون ترمز کرد .همون لحظه صدای مضطرب علیرضا رو شنیدم که میگفت خانجون ؟ تاج گل ؟با سرعت برق و باد به سمت صدا برگشتم .با دیدن صورت رنگ و رو رفته ی علیرضا گریم اوج گرفت ..خانجون گفت ببین نصف شبی چطور مارو زابه راه کردی ، حالا من تو این شهر کجا برم ؟ به جای الان اینکه پیش زنت باشی ، از این کوچه به خیابون هستی، باز از رو نرفتی ؟تازه افتادی دنبال ما ؟ بچه برو.. بد کردی داماد،با سرنوشت این دختر و خراب کردی ، از فردا باید خودشو برای زندگی خراب شده آماده کنه...علیرضا از ماشین پیاده شد و گفت حاج خانم بزار من برات توضیح بدم ، به پیر به پیغمبر من با سرنوشت نوه ات بازی نکردم و تا آخر راه با تمام سختی‌ها کنارش خواهم ایستاد ...خانجون دستاشو به پهلوش چسبوند و گفت منظورت کدوم نوه ؟ نارین ، یا تاج گل ؟ علیرضا گفت شما فقط نیم ساعت به من وقت بده تا همه چی رو برات تعریف کنم ، از اینکه چرا نارین را به اجبار به من دادن خانجون ،.... خانجون یه لحظه سکوت کرد و گفت:یعنی چی ؟ چرا تو باید نارین به اجبار به عقدت در آوردی ؟ هه، هه ، هه ، چی داری میگی تو ؟ بس کن ، بزار ما هم به ولایتمون بریم.. فقط برای این دختر دعا کن ، مطمعنم خالش یه روزخوش براش نمیزاره...علیرضا رو به من کرد و دستشو روی صورتش کشید و گفت تاج گل ؟به خاطر من ، به خاطر قولی که با هم دادیم، هر چه پیش اومد تحمل کن ، بهت قول میدم همه چیز را درست میکنم... فقط بهم قول بده که تو همه ی سختیا صبوری کنی ..قبل از اینکه من چیزی بگم خانجون گفت قول چی ؟ میفهمی من چی دارم بهت میگم ؟ تو چی حرف میزنی؟داماد این دختر از فردا زندگیش سیاه میشه ، می‌دونی چرا ؟ علیرضا سرش را به طرفین تکون داد و گفت به خاطر من ؟ خانجون گفت هم یکی از دلایلش تو هستی ، ولی از فردا عصمت به روستا برمیگرده و حرف این دختر را تو دهن این و اون می‌کنه و حرف به اقاش که برس...محکم تو صورتش زد و گفت یه بلایی سرش نیاره خیلی شانس آورده... از سرما دندون رو دندون به صدا در اومد ،دستامو دور خودم حلقه زدم و با صدای ضعیف و نحیفی گفتم خانجون ، منو ببر روستا.. علیرضا گفت چت شده تاج گل ؟ حالت خوبه ؟ سرم را تکون دادم و گفتم نه ، اصلا خوب نیستم.. خانجون گفت انشالله قبل از اینکه صباحی بشه، طلوع افتاب را نبینی، خودتو به مظلوم نمایی نزن ، این راهی که تو داری میری من سالهای پیش رفته بودم.. دستمو گرفت و داشت دنبال خودش میکشید که روی زمین افتادم ...علیرضا با ترس گفت چه بلایی سر این دختر آوردین امشب ؟ انگشت اشاره اشو رو به روی خانجون گرفت و گفت :اگه تاج گل چیزیش بشه، یه تار از موهاش کم بشه ،من یه بلایی سر اون عصمت و دخترش میارم.. خانجون کنارم نشست و دستشو روی پیشونیم کشید و گفت واقعا راست میگه ، تو تب داره میسوزه ،پاشو راه بیافت تا اذون چیزی نمونده حتما مینی بوسی ، وسیله ایی پیدا میشه مارو تا روستا برسونه...با صدای لرزونی از سرما گفتم خانجون نمیتونم راه برم.....همه ی توانم رو جمع کردمو از روی زمین بلند شدم، اما انگار دنیا داشت دور سرم می چرخید.خانجون گفت جلوی چشمم دارید فیلم بازی می کنی؟یالا دختر،خودتو جمع کن بریم سر جاده ی اصلی ببینیم یه ماشینی، یه الاغی پیدا میشه که مارو تا ده برسونه ؟زود باش تا سرو کله ی عصمت و زهره پیدا نشده و یه دردسر جدیدی برامون درست نکردی...به سختی روی پاهام ایستادم، ولی نمی تونستم قدم از قدم بردارم، هرچی تلاش کردم پاهام تکون نمیخوردن و نمی تونستم حتی یه قدم راه برم.. علیرضا رو به خانجون گفت خانجون الان وقت زور گفتن نیست ،تاج گل واقعا حالش خوب نیست .خانجون زیر چشمی نگاهی به من انداخت و فکر کنم از حالت چشمام که به سختی باز میشد فهمید واقعا حال خوبی ندارم که قبول کرد سوار ماشین علیرضا بشیم. علیرضا سریع در ماشینو باز کرد و ما سوار شدیم ، با حرکت ماشین خانجون گفت داماد ، مارو به تا یه مسیری برسون که بتونیم ماشینی پیدا کنیم تا مارو به روستا برسونه .
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
حالا تو هم اومدی دست گذاشتی روی نقطه ضعفش ، که زندگیه یدونه دخترشه ؟ خدا ازت نگذره تاج گل ، که تو بد مخمصه ای انداختیمون ..حالا الان نصف شبی توی این شهر درندشت ،کجا بریم ؟ خدا چیکارت کنه دختر ،کاش نمی گفتم باهام بیای ، ولی من از کجا می دونستم کف دستمو بو نکرده بودم ...دهنم درد می کرد و صورتم از سوز سرما می سوخت ، اشکام همحتی برای لحظه ای متوقف نمی شدن . خانجون متوجه ی حالم شد و گفت بریم پشت اون دیوار تا طلوع آفتاب بشینیم ، فعلا که چاره ای جز این برامون نذاشتی. چند قدم بیشتر راه نرفته بودیم که ماشینی با سرعت پشت سرمون ترمز کرد .همون لحظه صدای مضطرب علیرضا رو شنیدم که میگفت خانجون ؟ تاج گل ؟با سرعت برق و باد به سمت صدا برگشتم .با دیدن صورت رنگ و رو رفته ی علیرضا گریم اوج گرفت ..خانجون گفت ببین نصف شبی چطور مارو زابه راه کردی ، حالا من تو این شهر کجا برم ؟ به جای الان اینکه پیش زنت باشی ، از این کوچه به خیابون هستی، باز از رو نرفتی ؟تازه افتادی دنبال ما ؟ بچه برو.. بد کردی داماد،با سرنوشت این دختر و خراب کردی ، از فردا باید خودشو برای زندگی خراب شده آماده کنه...علیرضا از ماشین پیاده شد و گفت حاج خانم بزار من برات توضیح بدم ، به پیر به پیغمبر من با سرنوشت نوه ات بازی نکردم و تا آخر راه با تمام سختی‌ها کنارش خواهم ایستاد ...خانجون دستاشو به پهلوش چسبوند و گفت منظورت کدوم نوه ؟ نارین ، یا تاج گل ؟ علیرضا گفت شما فقط نیم ساعت به من وقت بده تا همه چی رو برات تعریف کنم ، از اینکه چرا نارین را به اجبار به من دادن خانجون ،.... خانجون یه لحظه سکوت کرد و گفت:یعنی چی ؟ چرا تو باید نارین به اجبار به عقدت در آوردی ؟ هه، هه ، هه ، چی داری میگی تو ؟ بس کن ، بزار ما هم به ولایتمون بریم.. فقط برای این دختر دعا کن ، مطمعنم خالش یه روزخوش براش نمیزاره...علیرضا رو به من کرد و دستشو روی صورتش کشید و گفت تاج گل ؟به خاطر من ، به خاطر قولی که با هم دادیم، هر چه پیش اومد تحمل کن ، بهت قول میدم همه چیز را درست میکنم... فقط بهم قول بده که تو همه ی سختیا صبوری کنی ..قبل از اینکه من چیزی بگم خانجون گفت قول چی ؟ میفهمی من چی دارم بهت میگم ؟ تو چی حرف میزنی؟داماد این دختر از فردا زندگیش سیاه میشه ، می‌دونی چرا ؟ علیرضا سرش را به طرفین تکون داد و گفت به خاطر من ؟ خانجون گفت هم یکی از دلایلش تو هستی ، ولی از فردا عصمت به روستا برمیگرده و حرف این دختر را تو دهن این و اون می‌کنه و حرف به اقاش که برس...محکم تو صورتش زد و گفت یه بلایی سرش نیاره خیلی شانس آورده... از سرما دندون رو دندون به صدا در اومد ،دستامو دور خودم حلقه زدم و با صدای ضعیف و نحیفی گفتم خانجون ، منو ببر روستا.. علیرضا گفت چت شده تاج گل ؟ حالت خوبه ؟ سرم را تکون دادم و گفتم نه ، اصلا خوب نیستم.. خانجون گفت انشالله قبل از اینکه صباحی بشه، طلوع افتاب را نبینی، خودتو به مظلوم نمایی نزن ، این راهی که تو داری میری من سالهای پیش رفته بودم.. دستمو گرفت و داشت دنبال خودش میکشید که روی زمین افتادم ...علیرضا با ترس گفت چه بلایی سر این دختر آوردین امشب ؟ انگشت اشاره اشو رو به روی خانجون گرفت و گفت :اگه تاج گل چیزیش بشه، یه تار از موهاش کم بشه ،من یه بلایی سر اون عصمت و دخترش میارم.. خانجون کنارم نشست و دستشو روی پیشونیم کشید و گفت واقعا راست میگه ، تو تب داره میسوزه ،پاشو راه بیافت تا اذون چیزی نمونده حتما مینی بوسی ، وسیله ایی پیدا میشه مارو تا روستا برسونه...با صدای لرزونی از سرما گفتم خانجون نمیتونم راه برم.....همه ی توانم رو جمع کردمو از روی زمین بلند شدم، اما انگار دنیا داشت دور سرم می چرخید.خانجون گفت جلوی چشمم دارید فیلم بازی می کنی؟یالا دختر،خودتو جمع کن بریم سر جاده ی اصلی ببینیم یه ماشینی، یه الاغی پیدا میشه که مارو تا ده برسونه ؟زود باش تا سرو کله ی عصمت و زهره پیدا نشده و یه دردسر جدیدی برامون درست نکردی...به سختی روی پاهام ایستادم، ولی نمی تونستم قدم از قدم بردارم، هرچی تلاش کردم پاهام تکون نمیخوردن و نمی تونستم حتی یه قدم راه برم.. علیرضا رو به خانجون گفت خانجون الان وقت زور گفتن نیست ،تاج گل واقعا حالش خوب نیست .خانجون زیر چشمی نگاهی به من انداخت و فکر کنم از حالت چشمام که به سختی باز میشد فهمید واقعا حال خوبی ندارم که قبول کرد سوار ماشین علیرضا بشیم. علیرضا سریع در ماشینو باز کرد و ما سوار شدیم ، با حرکت ماشین خانجون گفت داماد ، مارو به تا یه مسیری برسون که بتونیم ماشینی پیدا کنیم تا مارو به روستا برسونه .
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۴